user preferences

Upcoming Events

No upcoming events.

Ένα σύντομο χρονοδιάγραμμα του αναρχικού κινήματος και της αναρχικής δράσης στην ΕΣΣΔ, και της καταστολή του από τις σοβιετικές αρχές μετά τη Ρωσική Επανάσταση

1921-1953: Χρονολόγιο του ρωσικού αναρχισμού

«Αλλά δεν φοβόμαστε εσάς ή τους δήμιους σας. Η σοβιετική “δικαιοσύνη” μπορεί να μας σκοτώσει, αλλά ποτέ δεν θα σκοτώσετε τα ιδανικά μας. Θα πεθάνουμε ως αναρχικοί και όχι ως ληστές».
Ο αναρχικός Fedor Petrovich Machanovski στη δίκη του ενώπιον του Επαναστατικού Δικαστηρίου του Petrograd, 13 και 22 Δεκεμβρίου 1922

Μετά τη συντριβή του μαχνοβίτικου κινήματος, των εξεγέρσεων της Σιβηρίας και της Κρονστάνδης, η αναρχική προπαγάνδα στην ΕΣΣΔ αποτέλεσε αντικείμενο και πρωταρχικό στόχο της μπολσεβίκικης εξουσίας από τον Μάρτη του 1921. Υπήρξε μια μικρή αναλαμπή, με μια σχετική ελευθερία λειτουργίας βιβλιοπωλείων / εκδόσεων, όπως της «Golos Truda» στη Μόσχα και το Πέτρογκραντ, της ομάδας υποστήριξης κρατουμένων του Αναρχικού Μαύρου Σταυρού και το Μουσείο Κροπότκιν (που πήρε το όνομά του από τον Ρώσο αναρχικό Πιοτρ Κροπότκιν). Η «Golos Truda» δημοσίευσε τα πλήρη έργα του Μπακούνιν και ένα βιβλίο του Alexander Borovoi σχετικά με τον ρωσικό αναρχισμό.

Το Μουσείο Κροπότκιν άνοιξε το 1921 στο σπίτι στο οποίο είχε ζήσει ο Κροπότκιν στη Μόσχα και το διαχειριζόταν μια ομάδα αναρχικών και η χήρα του. Όλοι οι επισκέπτες του Μουσείου φωτογραφίζοταν από την Τσεκά. Ο Μαύρος Σταυρός ήταν επίσης ανεκτός αλλά η δραστηριότητά του ήταν χαμηλή. Πληροφοριοδότες της Τσεκά διείσδυσαν στον Μαύρο Σταυρό. Ωστόσο, έξω από τη Μόσχα και το Πέτρογκραντ, υπήρξε πλήρης καταστολή. Οι δύο μεγάλες πόλεις της Ρωσίας ήταν πάντα ανοιχτές στη Δύση, και το καθεστώς ήθελε να παρουσιάσει μια εικόνα ανοχής στους ριζοσπάστες στην Ευρώπη και την Αμερική. Αλλού, όπως στο Yaroslav, τα έργα του Κροπότκιν κατασχέθηκαν και το ίδιο έγινε με τα βιβλία της «Golos Truda» στο Χάρκοβο (Kharkhov).

1921

-Η παλιά τσαρική πολιτική εξορίας αποκαθίσταται. Τα πρώτα θύματα είναι τρεις νεαρές αναρχικές γυναίκες, φοιτήτριες στο Πανεπιστήμιο της Μόσχας, οι Isayeva, Ganshina και Sturmer, που στάλθηκαν εξορία στο Arkhangelsk για ένα χρόνο, αλλά τα επόμενα χρόνια βρίσκονταν ακόμα εκεί.

-Ο Alexei Borovoi, γνωστός αναρχικός ακαδημαϊκός, απολύθηκε από το Πανεπιστήμιο της Μόσχας (ενώ του είχε επιτραπεί να διδάξει υπό το τσαρικό καθεστώς) και εισήλθε σε μια μακρά περίοδο ανεργίας. Ωστόσο, οι μαθητές της Κομμουνιστικής Ακαδημίας (που βρισκόταν στο κτίριο που κατείχε προηγουμένως η Ομοσπονδία Αναρχικών Ομάδων της Μόσχας) αποφάσισαν να συγκαλέσουν μια συζήτηση με θέμα «Αναρχισμός εναντίον Μαρξισμού» και κάλεσαν τους Borovoi και τον Bukharin να υπερασπιστούν τις ιδέες τους, αλλά η συζήτηση απαγορεύτηκε από τις αρχές των Μπολσεβίκων.

-Το καλοκαίρι του ίδιου χρόνου στην Zhmerinka αποκαλύφθηκε μια ομάδα 40 αναρχικών. Όλοι εκτελέστηκαν.

-Στην Οδησσό αρκετοί αναρχικοί εκτελέστηκαν για «κρατικούς λόγους».

-Τον Ιούλη άρχισαν απεργία πείνας 13 φυλακισμένοι αναρχικοί (συμπεριλαμβανομένων των Voline και Aron Baron) στη φυλακή Taganka στη Μόσχα.

-Τον Σεπτέμβρη οι Fanya Baron, Lev Tcherny, Potekhin, Tikhon Kachirin, Ivan Gavrilov και 9 άλλοι αναρχικοί που δραστηριοποιούνταν υπόγεια, εκτελέστηκαν στα λαγούμια της Τσεκά.

-Στις 17 Σεπτέμβρη, μετά από πολλές πιέσεις, το καθεστώς απελευθερώνει 10 αναρχικούς από τη φυλακή Taganka, τους Voline, Vorobiov, Mratchny, Mikhailov, Maximov, Yudin, Yartchuk, Gorelik, Feldman και Fedorov. Οι περισσότεροι από αυτούς απελάθηκαν στο Βερολίνο.

-Τον Νοέμβρη-Δεκέμβρη καταστέλλονται οι αναρχο-οικουμενιστές στη Μόσχα. Συλλαμβάνονται οι Alexander Shapiro, Stetzenko και Askarov.

-Προς το τέλος του χρόνου συλλαμβάνονται και εκτελούνται 92 «Τολστοϊκοί» επειδή αρνήθηκαν να υπηρετήσουν στο στρατό.

-Κάποια στιγμή, μέσα στο 1921, ο αναρχικός εργάτης Gordeyev εκτελείται για παραβίαση της εργασιακής πειθαρχίας στο εργοστάσιο Izhevsk.

-Επίσης, κατά τη διάρκεια του 1921 εκκαθαρίζονται οι οργανώσεις της Αναρχικής Νεολαίας. Οι Μπολσεβίκοι ενδιαφέρονται ιδιαίτερα για τη μη διάδοση των αναρχικών ιδεών μεταξύ των νέων.

-Ο I.S. Bleikhman πεθαίνει ως αποτέλεσμα της άσχημης μεταχείρισής του σε ένα μπολσεβίκικο στρατόπεδο εργασίας.

-Ο αναρχικός εργάτης Nikolai Beliaiv μετά την καταδίκη του εξορίστηκε στο Arkhangelsk.

-Η δασκάλα Maria Veger (Weguer), συλλαμβάνεται στο Πέτρογκραντ επειδή διαθέτει αναρχικά βιβλία. Εξορίζεται στο Arkhangelsk για 2 χρόνια, όπου προσβάλλεται από ελονοσία.

1922

-Η Veger δραπετεύει και κρύβεται με ψεύτικο όνομα στο Πέτρογκραντ.

-Ο Aron Baron, φυλακισμένος από το 1920, παίρνει άδεια να εγκαταλείψει τη Ρωσία. Η GPU (η Τσεκά μετονομάστηκε σε GPU στα τέλη του 1921) αντιτίθεται σε αυτό και τον συλλαμβάνει. Καταδικάζεται χωρίς δίκη σε 3 χρόνια εγκλεισμού στο στρατόπεδο Pertominsk. Το 1923 μεταφέρεται στο Solovki. Προσβάλλεται από σοβαρή οφθαλμική λοίμωξη. Στη συνέχεια εξορίζεται στο Altai στη Σιβηρία. Το 1925 συλλαμβάνεται και πάλι αφού αλληλογραφούσε με αναρχικούς στο εξωτερικό και εξορίζεται στο Lenissei. Εκεί συλλαμβάνεται ξανά και στέλνεται σε ένα πολύ απομονωμένο χωριουδάκι, όπου ο ταχυδρόμος φτάνει μόνο τρεις φορές το χρόνο.

-Το Γενάρη οι Αμερικανορώσοι αναρχικοί Αλεξάντερ Μπέρκμαν και Έμμα Γκόλντμαν, απογοητευμένοι εντελώς από το μπολσεβίκικο καθεστώς, φεύγουν από την ΕΣΣΔ.

-Την Άνοιξη έχουμε νέες επιθέσεις στο αναρχικό κίνημα σε όλη τη Ρωσία.

-Ο αναρχικός εργάτης Fedor Machanovski συλλαμβάνεται στο Πέτρογκραντ και καταδικάζεται σε θάνατο, αλλά η ποινή του μετατρέπεται σε 10 χρόνια φυλάκισης, στη φυλακή Butirki (εκεί όπου είχαν φυλακιστεί ο Νέστωρ Μάχνο και ο Πιοτρ Αρσίνωφ υπό το καθεστώς του Τσάρου). Το 1927 ήταν ακόμα στην ίδια φυλακή.

-Στις 22 Μάη αναρχικοί κάνουν απόπειρα αυτοκτονίας προσπαθώντας να καούν ζωντανοί σε απάντηση στις φρικτές συνθήκες στο στρατόπεδο Pertominsk.

-Την 1 Νοέμβρη οι αναρχικοί Mollie Steimer και Senya Flechin συλλαμβάνονται και απελαύνονται στη Σιβηρία.

-Ο αναρχικός εργάτης Moise Zuckermann συλλαμβάνεται στη Μόσχα. Φυλακίζεται στο τρομερό Solovki για 3 χρόνια και στη συνέχεια στέλνεται στο στρατόπεδο Verknei-Uralsk όπου και παρέμενε εκεί το 1925. Πραγματοποιεί αρκετές απεργίες πείνας μεταξύ 7 και 13 ημερών. Προσάλλεται από ελονοσία και εντερική λοίμωξη. Μεταφέρεται στο Solovki το 1925. Πολύ άρρωστος, τοποθετείται στο νοσοκομείο της φυλακής. Αμέσως μετά, ακόμα αδύναμος και άρρωστος, στέλνεται για 3 χρόνια εξορία στο χωριό Kolpatchevo της Σιβηρίας, μετά από ένα πολύ μακρύ και οδυνηρό ταξίδι 3 μηνών.

-Κατά τη διάρκεια του 1922, αναρχικοί στέλνονται σε ένα από τα πρώτα στρατόπεδα συγκέντρωσης, στο Kholmogory στη Λευκή Θάλασσα.

1923

-Ο αναρχικός ράφτης Zilberg, συλλαμβάνεται στη Μόσχα επειδή συμμετείχε σε κύκλο ανάγνωσης και μελέτης αναρχικών βιβλίων απαγορευμένων από την κρατική λογοκρισία. Καταδικάστηκε σε 3 χρόνια εξορία στο Tobolsk της Σιβηρίας. Μετά, καταδικάστηκε ξανά σε 3 χρόνια εξορίας στο Tver.

-Συλλαμβάνεται ο Yuri Reidmane και στέλνεται εξορία στο χωριό Parabel, στην περιοχή Tomsk. Άλλοι αναρχικοί στέλνονται επίσης εκεί - ο Boris Neerzki και ο αδελφός του Yuri, Alexander.

-Από τις 26 Φλεβάρη μέχρι τις 12 Απρίλη γίνονται μαζικές συλλήψεις αναρχικών, μαξιμαλιστών και αριστερών εσέρων (SR) στο τμήμα της Άπω Ανατολής που ανήκει στη Σοβιετική Ένωση.

-Γίνονται μαζικές εκτελέσεις αντιφρονούντων στο Nikolaievsk, συμπεριλαμβανομένου του αναρχικού Triapitzin.

-Την Άνοιξη γίνεται απεργία πείνας 17 ημερών στο Pertominsk με συμμετοχή αναρχικών.

-Τον Ιούλη η Maria Veger συλλαμβάνεται ξανά και στέλνεται στο στρατόπεδο Solovki, στη συνέχεια στο Verkhnei-Uralsk και, τέλος, εξορίζεται στο Arkhangelsk το 1926. Προσβάλλεται από ελονοσία και σκορβούτο και χάνει όλα της τα δόντια. Κάνει απεργία πείνας σε πολλές περιπτώσεις από έξι έως έντεκα ημέρες.

-Στις 9 Ιούλη συλλαμβάνεται εκ νέου οι Steimer μαζίμε τον Flechi.

-Στις 19 Ιούλη γίνεται στην Chita η δίκη ορισμένων από αυτούς που συνελήφθησαν το Φλεβάρη σε περιοχές της Άπω Ανατολής. Οκτώ καταδικάζονται σε θανατο και εκτελούνται και δέκα άλλοι καταδικάζονται σε βαριές ποινές.

-Τον Αύγουστο στο περιοδικό International Correspondence (όργανο του καθεστώτος) εμφανίζεται μια Διακήρυξη Ρώσων αναρχικών και αναρχοσυνδικαλιστών, με την οποία ανακοινώνουν την υποστήριξή τους στο καθεστώς των Μπολσεβίκων. Οι υπογράφοντες είναι οι Geitsman, Gopner, Vinogradova, Simonovic, Lepin, Tinovitskaia, Bekovski και Rotemberg. Η ίδια τακτική των Μπολσεβίκων έγινε επίσης και με μενσεβίκους και σοσιαλεπαναστάτες. Το αποτέλεσμα είναι ότι αυτά τα άτομα εξοστρακίστηκαν από τις οργανώσεις τους, ενώ εξακολουθούσαν να διώκονται από την GPU.

-Η Tatiana Polosova, που εργαζόταν στον εκδοτικό οίκο της «Golos Truda», συλλαμβάνεται ως μέλος της Επιτροπής Υποστήριξης Αναρχικών Κρατουμένων. Καταδικάστηκε σε τρία χρόνια στο Solovki. Μεταφέρθηκε στο Verhne-Uralsk και μετά με το τέλος της ποινής στο Tver.

1924

-Μια σχετικά ενεργή αναρχική ομάδα υπάρχει μεταξύ των εργαζομένων του Petrograd, αλλά διακόπτει κάθε δραστηριότητα όταν ανακαλύπτεται η ύπαρξή της από την GPU.

-Ο Iurtchenko, εργαζόμενος, μέλος της ομάδας Karelin (αναρχική οργάνωση επίσημα ανεκτή από το καθεστώς) συλλαμβάνεται στην επαρχία του Minsk για κατοχή βιβλίων των Κροπότκιν και Τολστόι (αν και τα βιβλία αυτά επιτρέπονται από τους λογοκριτές). Εξορίζεται στο Arkhangelsk.

-Ο Nicolas Lazarevitch οργανώνει μια αναρχοσυνδικαλιστική ομαδοποίηση με αρκετούς άλλους αναρχικούς εργάτες στο εργοστάσιο Dynamo στη Μόσχα. Κυκλοφορεί διάφορα φυλλάδια -κατά της μείωσης των μισθών, κατά της οικονομικής συνθήκης μεταξύ της Βρετανίας και της ΕΣΣΔ, ενάντια στην υιοθέτηση του τεϊλορισμού από το καθεστώς-προσφέροντας πάντα μια ελευθεριακή εναλλακτική λύση. Τα φυλλάδια αυτά διανέμονται τη νύχτα, κολλιούνται πάνω από επίσημες ανακοινώσεις και μεταφέρονται μέσα από παλτά και πανωφόρια.

-Στην Ουκρανία, η Ομάδα Αναρχικών Νότιας Ρωσίας παρουσιάζει ένα μακρύ ντοκουμέντο που περνάει σε εξόριστους συντρόφους και δημοσιεύεται σε αναρχικά περιοδικά της Δύσης. Φαίνεται ότι αυτή είναι η μόνη γνωστή δραστηριότητα της ομάδας αυτής.

-Τον Οκτώβρη του ίδιου χρόνου, αναγκάζεται σε κλείσιμο η αναρχική κοινότητα στη Yalta.

1925

-Εξαρθρώνεται ο Μαύρος Σταυρός και συλλαμβάνονται τα κύρια στελέχη του.

-Ο Yarchuk επιστρέφει στη Ρωσία και εντάσσεται στο Κομμουνιστικό Κόμμα.

-Μια ομάδα αναρχικών ραπτών εξορίζεται από τη Μόσχα επειδή καθοδήγησε έναν αγώνα ενάντια στους «ειδικούς» σε ένα εργοστάσιο και τους υψηλούς μισθούς που τους δίνονταν.

-Τον Φλεβάρη, ο αναρχικός εργάτης Pavel Oskov, συνελήφθη στο Πέτρογκραντ. Μετά από απεργία πείνας έξι ημερών ξυλοκοπείται από ποινικούς φυλακισμένους. Στέλνεται εξορία για τρία χρόνια στον οικισμό Khantaik, στην περιοχή Turukhansk, στη Σιβηρία.

-Στις 8 Φλεβάρη συλλαμβάνεται στο Λένινγκραντ η Maria Poliakova, με 80 άλλους εργαζόμενους και φοιτητές. Με 15 από αυτούς, καταδικάζεται σε φυλάκιση 3 ετών. Η Maria Poliakova ήταν φοιτήτρια Ιατρικής που εγκατέλειψε τις σπουδές της για να εργαστεί ως νοσοκόμα και μετά σε εργοστάσιο. ΄Όταν άρχισε απεργία πείνας, στάλθηκε στο Solovki και την έβαλαν μαζί με ποινικές. Εκεί άρχισε νέα απεργία πείνας. Κάποιες ποινικές την ξεγύμνωσαν και μεταφέρθηκε σε στρατώνες με άλλους ποινικούς. Τελικά εξορίστηκε στο Khantaik το 1927.

-Η Raia Chulmann, που συνελήφθη επίσης, στάλθηκε στο Verkhne-Uralsk. Οι τρομερές τιμωρίες που επιβάλλονταν στους κρατούμενους που ήταν εκεί, της προκάλεσαν πλήρη διανοητική βλάβη το 1926. Μεταφέρθηκε σε νοσοκομείο στη Μόσχα και μετά στάλθηκε πίσω στο στρατόπεδο. Στο δρόμο είχε δύο ακόμη διανοητικές διαταραχές.

1926

-Ο Grigoriev, αναρχικός αγρότης, προσπάθησε να αυτοκτονήσει πυροβολώντας τον εαυτό του, γιατί δεν ήθελε να βρίσκεται σε απομόνωση χωρίς να κάνει κάτι. Έγινε μια απεργία πείνας 7 ημερών μεταξύ των φυλακισμένων που απαίτησαν να τοποθετηθεί ο Grigoriev σε ένα κελί με τον αναρχικό Kalimassov. Η απεργία απέτυχε και ο Grigoriev κατάφερε να αυτοκτονήσει με μια δεύτερη απόπειρα.

-Στο Tobolsk, οι φύλακες προκαλούν τους αναρχικούς του κελιού αρ. 6 αρνούμενοι να τους αφήσουν να βγουν έξω. Οι αναρχικοί για να διαμαρτυρηθούν αδειάζουν τον κάδο τουαλέτας τους στο διάδρομο το απόγευμα. Το κελί δηλώνεται συλλογικά υπεύθυνο, όλοι τιμωρούνται και ξεκινά απεργία πείνας. Την ένατη ημέρα της απεργίας, ο διευθυντής της φυλακής αποσύρει την τιμωρία, αλλά δύο κρατούμενοι, ο Axelrod και ο Gurievitch, μεταφέρονται στη Μόσχα. Κατηγορούνται για ανυπακοή και στέλνονται στο στρατόπεδο Solovki.

-Η «Golos Truda» δημοσιεύει ένα φυλλάδιο για την 50ή επέτειο του θανάτου του Μιχαήλ Μπακούνιν, με την άδεια της κρατικής λογοκρισίας. Η Τσεκά, όμως, το κατασχέτει και το καίει. Ένα μέλος της «Golos Truda», ο Ukhin, συλλαμβάνεται και στη συνέχεια εξορίζεται στην Τασκένδη επειδή διανέμει το φυλλάδιο.

-Κατά το τέλος του καλοκαιριού, αρκετές δεκάδες αναρχικοί συλλαμβάνονται στο Λένινγκραντ για απαγορευμένη προπαγάνδα.

1926-1927

-Συλλήψεις των μελών μιας αναρχοσυνδικαλιστικής ομάδας στη Μόσχα.

1927

-Σύμφωνα με επίσημα στοιχεία, 60 αναρχικοί έχυν έως εκείνη τη στιγμή φυλακιστεί στο Verkne-Uralsk.

-Το καλοκαίρι ο αναρχικός Jonas Warchawski, εκδίδει και διανέμει κρυφά φυλλάδια σχετικά με την υποκρισία του σοβιετικού καθεστώτος στην υπόθεση του Sacco και του Vanzetti. Συλλαμβάνεται στην Οδησσό.

-Στις 2 Οκτώβρη οι Nikolai Beliaev και Artyom Pankratov, αναρχικοί εξορισμένοι στην Kizil Orda, συνελήφθησαν όταν μίλησαν σε μια συνάντηση, όπου διαμαρτυρήθηκαν σχετικά με την ονομασία μιας αεροπορικής βάσης σε «Sacco και Vanzetti». Εξορίζονται στη Σιβηρία.

1928

Σύμφωνα με επίσημα στοιχεία, 30 αναρχικοί φυλακίστηκαν στο Verhne-Uralsk. Στα τέλη του 1928 με αρχές του 1929, ο Avraam Budanov και ο Panteleimon Belochub με 7 ή 8 άλλους, συλλαμβάνονται επειδή οργανώνουν μια υπόγεια ομάδα μαχνοβιτών αναρχικών στην Ουκρανία. Ο Budanov και ο Belochub εκτελούνται, ενώ οι άλλοι καταδικάζονται σε φυλάκιση 10 ετών.

Αρχές της δεκαετίας του 1930

-Σοσιαλεπαναστάτες, σοσιαλδημοκράτες και αναρχικοί εξόριστοι στο Tchimkent, ξεκινούν ένα μυστικό ταμείο για να βοηθήσουν τους συντρόφους τους εξόριστους στο Βορρά. Εργασία ήταν σχετικά εύκολο να βρεθεί για τους εξόριστους στο Tchimkent, αλλά όχι στο Βορρά, εξ ου και το ταμείο.

1930

-Ο αναρχικός λιμενεργάτης Ivan Kologriv, συλλαμβάνεται και καταδικάζεται για αντιστρατιωτική προπαγάνδα.

- Πενήντα αναρχικοί και σοσιαλιστές βρίσκονται εξοριστοι στο Verkhne-Uralsk, σύμφωνα με ον Ciliga.

- Μια αναρχικλή ομάδα 50 περίπου μελών εξαρθρώνεται στο Tchelianbinsk. Διαθέτει ένα υπόγειο τυπογραφείο και έχει δημοσιεύσει αναρχικά κείμενα, κυρίως ξένες μεταφράσεις, και έχει επαφές με αναρχικούς εκτός της ΕΣΣΔ. Ο Sergei Sergeyevich Tuzhilkin (Tujilkin) (γεννημένος το 1909), ένας νεαρός ηλεκτρολόγος και κάτοικος του Καζάν, διαχειριζόταν το τυπογραφείο. Καταδικάστηκε σε 5 χρόνια πολιτικής απομόνωσης στο Verkhne-Uralsk. Ο ίδος είπε στον Ciliga ότι οι αναρχικοί είναι πολύ δραστήριοι και είχαν καταφέρει να ιδρύσουν μια αποτελεσματική οργάνωση.

-Οι Olga Andreevna, W. W. Kozhukov και A. S. Pastukhov οργανώνουν την υπόγεια δράση της Εργατικής Ένωση Αναρχικών, όπως ονομαζόταν η οργάνωσή τους. Δραστηριοποιείτο με βάση τις αρχές της Οργανωτικής Πλατφόρμας της ομάδας « Dielo Truda». Ανακαλύπτονται όμως από την Τσεκά και συλλαμβάνονται.

1931

-Ο Bestoujev, «μπολσεβίκος αναρχικός» (με κριτική υποστήριξη του καθεστώτος) απολύθηκε από την εργασία του επειδή αρνήθηκε να συμμετάσχει στις εκλογές του τοπικού Σοβιέτ.

-Ο βετεράνος αναρχικός Nikolai Rogdaiev, πεθαίνει από εγκεφαλική αιμορραγία στην εξορία στην Τασκένδη, αφού είχε εκτίσει μια μακρά ποινή πολιτικής απομόνωσης. Είναι αρκετά ειρωνικό ότι πέθανε σε έναν δρόμο που ονομαζόταν Sacco-Vanzetti! Πρέπει να λάβουμε υπόψη μας ότι πολλοί αναρχικοί πέθαναν πρόωρα λόγω των συνθηκών και της μεταχείρισης που είχαν υποστεί στα στρατόπεδα.

1933

-Σύμφωνα με τον Ciliga, στο Verkhne-Uralsk, κρατούνται 80 αναρχικοί.

1934

-Τον Ιούλη εμφανίζεται ένα άρθρο στο βελγικό αναρχικό περιοδικό «CQFD» (εκδότης του οποίου ήταν ο Hem Day) σχετικά με τις διώξεις σε βάρος των αναρχικών στην ΕΣΣΔ. Αναφέρεται στον Nikolai Rogdaiev και τον Alfonso Petrini και απαριθμεί 98 αναρχικούς που βρίσκονταν τότε υπό δίωξη μεταξύ των οποίων ο Andrei Andreyev, εξόριστος στο Novosibirsk και ο Andrei Zolotarev, εξόριστος στην Poltava.

1935

-Ο Ιταλός αναρχικός Alfonso Petrini, απελαύνεται από τη Ρωσία στη φασιστική Ιταλία! Είχε ήδη παραμείνει 5 χρόνια στη φυλακή από το φθινόπωρο του 1927.

- Τον Νοέμβρη πεθαίνει ο Borovoi στην εξορία στο Vladimir.

1935-1938

-Πολλοί αναρχικοί που είχαν συλληφθεί από το καθεστώς «εξαφανίστηκαν» κατά τη διάρκεια των εκκαθαρίσεων. Αυτή είναι η μοίρα αξιοσημείωτων αναρχικών όπως ο Novomirsky, ο Sandomirskii, ο Bill Shatov και ο Yarchuk το 1936, όπως και οι Πιοτρ Αρσίνοφ και Dimitri Venediktov από το Tobolsk, και ο Ιταλός Otello Gaggi το 1937.

1936

-Ο Nikolai Lebedev, που διαχειριζόταν το Μουσείο Κροπότκιν πεθαίνει από φυσικά αίτια.

1937

-Τον Γενάρη γίνεται η τελευταία συλλογική απεργία των κρατουμένων στο Solovki. Μετά από 15 ημέρες απεργίας πείνας, τους χορηγείται τροφή με βία, αλλά ικανοποιούνται μερικά αιτήματα, τα οποία, όμως, αφαιρούνται ξανά αρκετούς μήνες αργότερα. Εόναι η τελευταία συλλογική και ενωμένη δράση των αναρχικών, σοσιαλεπαναστατών και σοσιαλδημοκρατών κρατουμένων.

-Ο Εβραίος αναρχικός ράφτης Aizenberg, ο οποίος είχε περάσει επτά χρόνια στις φυλακές του Τσάρου, βασανίζεται από τη μυστική αστυνομία σε ένα στρατόπεδο επί 31 ημέρες, χωρίς, όμως, να υποκύψει. Στο τέλος, όμως, τρελαίνεται. «Από τους 12.000 κρατούμενους, ήταν ο μόνος που αγωνίστηκε για μια ιδέα. Εμείς οι άλλοι, ήμασταν θύματα καταπίεσης. Αυτός, αγωνίστηκε ενάντια στην καταπίεση» είπε ο Alexander Weissberg.

-Ο Ιταλός αναρχικός Francesco Ghezzi συλλαμβάνεται και στέλνεται στο στρατόπεδο της Vorkuta.

1938
-Οι αρχές κλείνουν το Μουσείο Κροπότκιν.

-Ο Aron Baron πεθαίνει ή εκτελείται σε κάποιο στρατόπεδο. Η Olga Taratuta δικάζεται και εκτελείται στις 8 Φλεβάρη. Ο Sergei Tuzhilkhin εκτελείται στις 20 Ιούλη μαζί με μια ομάδα μενσεβίκων.

1941

-Ο Francesco Ghezzi πεθαίνει στη Vorkuta.

1941-1945

-Αναρχικοί συμμετέχουν σε αντάρτικες ομάδες στην Ουκρανία κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Η ομάδα μαχνοβιτών Black Cat «Μαύρη Γάτα» δραστηριοποιείται στη Λευκορωσία. Ο Osip Tsebry σχηματίζει τη μονάδα Green Guard με βάση τις μαχνοβίτκες και αναρχικές αρχές και πολεμά τόσο των Ναζί όσο και κατά του Κόκκινου Στρατού στην Ουκρανία.

-Υπάρχει αναρχική παρουσία μεταξύ των ρωσικών δυνάμεων κατοχής στην Ανατολική Ευρώπη, «Μπακουνικοί» στη Βουλγαρία και Zavietti Kronstadta στη Γερμανία.

1947

-Αναρχικοί συμμετέχουν σε εξεγέρσεις στα στρατόπεδα Promyshleny, Jeleznodorjny και Vorkuta. Στο τελευταίο στρατόπεδο υπάρχουν και «Τολστοϊκοί αναρχικοί».

1950

-Μια μικρή ομάδα «αναρχο-μαρξιστών» υπάρχει στη Μόσχα.

1952

-Στην Karaganda Ισπανοί αναρχικοί, μέλη των CNT-FAI, συμμετέχουν σε εξεγέρσεις στρατοπέδων.

1953

-Αναρχικοί εμπλέκονται σε εξεγέρσεις σε στρατόπεδα, ιδίως στο Norilsk. Η μαύρη σημαία κυματίζει πάνω από την εξέγερση του στρατοπέδου Vorkuta.

Πηγές:
Alexandre Skirda, Nestor Makhno
Alexandre Skirda, Les anarchistes dans la revolution russe
Ante Ciliga, The Russian Enigma
Louis Mercier-Vega, L’increvable anarchisme
Paul Avrich, The Russian Anarchists
Iztok no. 1 - Sur l’anarchisme en URSS (1921-1979) (article in Iztok)
G. P. Maximov, The Guillotine at work

*Να σημειωθεί ότι σύμφωνα με έναν αριθμό ρωσικών πηγών, ο Vladimir ("Bill") Shatov εκτελέστηκε το 1937, ενώ άλλες πηγές λένε ότι πέθανε το 1943 στο Κίεβο, ενόσω ήταν ακόμα από κράτηση. Αυτό είναι παράξενο από τη στιγμή που το 1943 το Κίεβο είχε καταληφθεί από τα ναζιστικά στρατεύματα και η κατοχή του κράτησε μέχρι τον Νοέμβρη αυτού του χρόνου. Η Μεγάλη Σοβιετική Εγκυκλοπαίδεια μεταφέρει πιο μετά το τέλος της κατοχής. Πιθανώς, πληροφορίες για την τύχη του Shatov μπορούν να αντληθούν στο Καζακστάν, όπου στη δεκαετία του 1930 ο ίδιος εργαζόταν σε κατασκευή σιδηροδρομικών γραμμών (υπό το καθεστώς της καταναγκαστικής εργασίας). Αποκαταστάθηκε το 1955.

*Το αγγλικό κείμενο δημοσιεύτηκε εδώ: https://libcom.org/history/1921-1953-chronology-russian-anarchism Μετάφραση: Ούτε Θεός-Ούτε Αφέντης.

image russian1.jpg 0.04 Mb

france / belgique / luxembourg / anti-fascisme / article de fond Friday June 11, 2021 20:44 byNathan & Gab
featured image
Clément Méric, tué par les fascistes le 5 juin 2013

Les assassins de Clément se retrouvent une nouvelle fois devant le tribunal, après avoir fait appel de leur première condamnation en 2018. Le lendemain, une manifestation pour le huitième anniversaire de la mort de notre camarade se tiendra le 5 juin à Paris. Une mobilisation qui en appelle d’autres...

A lire aussi :

★ le communiqué UCL sur l'affaire suite au verdict : "Procès des assassins de Clément : l’extrême droite est un poison mortel"

★ l'appel UCL pour la manifestation du 12 juin contre l'extrême-droite et ses idées : "Des luttes sociales contre l’extrême droite et ses idées"

asie du sud-est / Économie / opinion / analyse Friday June 11, 2021 19:33 byMèo Mun

Vietnam 2021, l’humeur général semble être à l’optimisme. La poursuite sans relâche d’une stratégie Zéro-Covid a reçu une approbation répandue autant à l’intérieur du pays qu’à l’international. L’économie a réussi à s’en tirer avec une croissance positive là où ses voisins ont souffert d’un déclin en raison de la pandémie. Mais en dessous de toutes ces fanfaronnades, quelqu’un aurait raison de sentir qu’il y a quelque chose qui cloche. Il y a ce sentiment tenace que personne ne semble être capable de mettre le doigt dessus. Presque comme s’il y avait un spectre qui hantait le Vietnam, le spectre du communisme – le vrai communisme, sans cloche, ni sifflet.

Article de Mèo Mun, traduit par le blogue du Blogue du Collectif Emma Goldman et reproduit ici à leur aimable proposition


Comme Emma Goldman l’avait astucieusement noté, il n’y avait aucun communisme en URSS. La même chose peut être dite du Vietnam d’aujourd’hui. Le parti au pouvoir – le Parti Communiste du Vietnam – a depuis longtemps dévié du chemin vers le communisme.

Avant que le présent chef du Parti ne commence son troisième mandat (2020-2025), il a formulé une ambitieuse feuille de route dans laquelle en 2045 le Vietnam deviendrait un pays « développé », à égalité avec le Japon, la Corée du sud et Singapour. Pour nous, les radicaux et radicales, il s’agit d’une trahison envers la classe ouvrière, les peuples Autochtones et les groupes marginalisés qui ont tant sacrifié pour la révolution vietnamienne. Mais, comme les marxistes-léninistes aux yeux clairs et aux convictions inflexibles vous le diraient, tout cela fait partie du plan© et 2045 sera l’année tant attendue où le Vietnam évoluera finalement en un pays sans classe sociale, sans argent et sans État.

Quoiqu’il en soit, un regard plus approfondi sur la société vietnamienne d’aujourd’hui démontre que ce plan est complètement illusoire et que les promesses ne sont que de simples justifications pour la classe dirigeante et la classe capitaliste pour continuer de vampiriser le Vietnam encore plus longtemps. La différence entre ce que les élites du Parti prêchent et ce qu’ils permettent d’arriver dans la réalité est comme le jour et la nuit.

Tandis que l’économie du Vietnam croît par bonds, ainsi croît l’écart abyssal entre les riches et les pauvres. Et aucun montant d’aide sociale et de régulation ne peut arrêter l’accumulation du capital ou le flot inversé de la richesse des mains de la majorité vers celles de quelques-uns. Nulle part cette accumulation ne se manifeste de manière aussi omniprésente que dans le système de propriété des terres. Ce système permet que le contrôle des terres soit arraché des mains des paysans et des gens ordinaires en échange de compensations minimes et donné aux capitalistes qui font souvent plusieurs fois plus de profit grâce à celui-ci. Partout dans le pays, de riches bâtiments résidentiels ont poussé, mais très peu parmi les gens déplacés par eux peuvent se permettre d’y emménager. Le milliardaire Pham Nhât Vượng, dont la famille possède la même richesse que 800 000 Vietnamiens et Vietnamiennes, ne pourrait avoir bâti son empire sans que des propriétés publiques soient glissées dans ses poches de cette façon.

Les écosystèmes et les communautés Autochtones déjà précaires du Vietnam paient également un lourd tribut pour ce développement économique rapide. Le plan pour le secteur de l’électricité jusqu’en 2045 a octroyé certaines concessions aux énergies renouvelables tout en soutenant la construction de nouvelles centrales électriques au charbon, soit en ignorant leur énorme empreinte de CO² et les nombreux avertissements quant au lien entre l’énergie du charbon et le brouillard de PM 2.5 [Ndt. les particules fines] qui couvre les grandes villes, menaçant le bien-être de millions de personnes. Vers le milieu des années 2010, des centaines de petites centrales hydroélectriques ont été construites dans les zones montagneuses à travers le pays pour rassasier l’appétit en électricité des villes et des usines. Ces centrales n’ont pas seulement perturbé le réseau de rivières et privé les terres agricoles en aval des sédiments essentiels, mais elles ont aussi causé de grands ravages dont on ne parle pas dans les milieux où vivent les communautés Autochtones durant leur construction et leur opération. Les centrales d’énergie solaire à Ninh Thuận ont volé aux Autochtones Chăm leurs terres de pâturage. Le Delta du Mékong, la principale zone de culture du riz du Vietnam voit présentement son existence menacée par les nombreux barrages qui sont construits en amont en Thaïlande et en Chine. Et, en même temps qu’un projet national de planter un milliard d’arbres est ratifié, les capitalistes ont reçu un grand nombre d’approbations pour leur permettre de transformer des milliers d’hectares de fermes et de forêt en des terrains de golf et des stations balnéaires.

Derrière tout cela se cache un profond sentiment de nationalisme – un outil efficace pour restreindre au silence toute critique significative contre l’État, une valeur qui peut être utilisée pour saper les autres luttes populaires au nom d’un intérêt supérieur abstrait. Le nationalisme est devenu la valeur qui détermine ce que vaut un citoyen Vietnamien / une citoyenne Vietnamienne.

C’est le nationalisme qui a catapulté le Việt Minh [NDT. Ligue pour l’indépendance du Viêt Nam] dans les années 1940. C’est le nationalisme qui a poussé des millions de jeunes Vietnamiens et Vietnamiennes à placer l’intérêt de la nation au-dessus de leur propre intérêt alors qu’ils et elles se sont battu-e-s corps et âme contre l’impérialisme. Depuis les premiers jours du Parti, il y a eu un effort constant pour cultiver un fort sentiment de nationalisme partout. Le nationalisme fait partie du curriculum des enfants du Vietnam, dans nos chansons, nos poèmes, notre art et partout dans les médias. L’un des plus grands succès du Parti a été de semer la confusion entre identité nationale et loyauté au Parti. Chez les capitalistes Vietnamiens contemporains comme VinGroup ou BKAV, on peut observer l’inspiration tirée de la machine de propagande de l’État et l’incorporation d’éléments nationalistes dans le marketing de leurs produits.

Ironiquement, ce sont les nationalistes qui affirment être les héritiers de la révolution « communiste » du Vietnam alors qu’il s’agit pourtant du groupe le plus fermement opposé aux idées radicales comme la libération animale, le genre et la libération sexuelle, l’autonomie des peuples Autochtones, la décriminalisation du travail du sexe et la solidarité internationaliste, avec des luttes comme celles de Hong Kong ou du Myanmar par exemple. La persuasion nationaliste s’est prévisiblement transformée en une force contre-révolutionnaire et réactionnaire se drapant de rouge.

Les victimes du nationalisme vietnamien incluent (non exhaustivement) :
- Les personnes Queer, qui continuent d’être confrontées à un haut niveau de discrimination au Vietnam. Les progrès récents en lien avec le genre et la libération sexuelle sont en grande partie venus d’éléments libéraux, comme le mouvement de la Fierté, qui n’est rien d’autre qu’un stratagème de marketing pour les compagnies locales et étrangères. Des changements substantiels, tels que la reconnaissance de l’homoparentalité et la reconnaissance des besoins médicaux des personnes trans comme des droits passent toujours après « les enjeux qui pressent davantage ».
- Les travailleuses et travailleurs du sexe, qui sont stigmatisé-e-s et ciblé-e-s par la police. Aux yeux de la société patriarcale vietnamienne, le travail du sexe n’est pas reconnu comme du travail, mais comme une simple pathologie morale à éradiquer. En conséquence, le travail du sexe est blâmé pour la propagation d’infections transmissibles sexuellement comme le VIH et les travailleuses et travailleurs du sexe, tout spécialement celles et ceux qui sont Queer, sont marginalisé-e-s.
- Les communautés Autochtones, qui ont subi les assauts des politiques expansionnistes des Viêt depuis la période féodale, ne retrouvent aucune paix sous le régime « anti-impérialiste » de l’État actuel. Pire encore, l’oppression qu’elles subissent s’est intensifiée alors que l’État se dote de nouveaux outils plus efficaces pour neutraliser toute résistance ainsi que pour surveiller proactivement la population Autochtone.

À l’étranger, plusieurs défenseurs et défenseuses du « socialisme » au Vietnam ont été témoins de ces signaux d’alarme évidents, mais les ont ignorés en les considérant comme justifiés au nom du développement de leur État « socialiste » préféré. Cela démontre l’apathie et l’ignorance témoignée envers la lutte continue du peuple Vietnamien pour une société juste, ainsi qu’un soutien au capitalisme tant qu’il est drapé d’un drapeau rouge et qu’il se prétend être opposé aux ambitions impérialistes de « l’Ouest », particulièrement celles des États-unis, même si tout indique que le communisme n’est et n’a jamais été dans les plans.

En terminant, exister est en soi une victoire, voire ainsi un rôle manifeste, un rôle de représenter les voix des militantes radicales et militants radicaux au Vietnam. Nous nous portons vers la prochaine classe ouvrière, la jeunesse, qui à la fois perpétue et est opprimée par le capitalisme et l’État pour qu’elle puisse se libérer des chaînes de l’oppression.

Mèo Mun
Traduction du Blogue du Collectif Emma Goldman

image Deux affiches de propagande à Hanoï. Celle de gauche se lit ainsi: « Célébrons le printemps 2021 ». Celle de droite illustre une femme issue d’une minorité ethnique avec son enfant célébrant le Parti. 0.04 Mb image confrence_vietnam_1.jpeg 0.04 Mb

france / belgique / luxembourg / anti-fascisme / appel / pétition Friday June 11, 2021 19:09 byUCL

Les idées racistes, nationalistes et réactionnaires de l’extrême droite se diffusent et se banalisent. Des militaires exhibent dans la presse leurs tentations putschistes, les policiers manifestent pour réprimer en toute impunité avec l’appui de la quasi-totalité de la classe politique. Pour être efficace, nous devons organiser la riposte sur le terrain social.

Ça sent le rance

Le Rassemblement National progresse dans les têtes au point d’être aux portes du pouvoir dans plusieurs régions et la victoire de Marine Le Pen en 2022 est une hypothèse devenue sérieuse. Au quotidien, Macron et son gouvernement multiplient les déclarations et mesures autoritaires, racistes et liberticides : interdictions de manifester, lois sécuritaires, criminalisation des migrant·es, islamophobie, négrophobie, antisémitisme, rromophobie etc.

Le vernis démocratique s’efface toujours plus. Le gouvernement et sa politique anti-sociale offre un boulevard aux forces fascistes. En toute logique on constate une multiplication des agressions de rassemblements et de militant·es du mouvement social par des nervis d’extrême droite. L’attaque de la librairie la Plume Noire de l’UCL Lyon en est un des tristes et nombreux exemples.

Construisons l’unité sur le terrain social


Séduites par le discours faussement anti-système, de plus en plus de personnes sont tentées par le recours au vote fasciste, car elles sont lassées des trahisons et échecs passés. Mais, lors de la lutte contre la réforme des retraites le RN était absent comme dans toutes les luttes pour les droits sociaux.

Avec la période électorale, les parties jouent les surenchères sécuritaires et autoritaires. Les digues de front républicain contre le fascisme ne tiennent plus. Si il est important de se rassembler, l’antifascisme moral sur le terrain des valeurs, ou quand il ne sert que des intérêts électoralistes, a montré toutes ses limites. La seule victoire contre le fascisme se fera sur le terrain social, car, c’est lorsque les salarié·es, les précaires, les victimes de racismes, les femmes et personnes LGBTI, etc. luttent et gagnent que la solidarité de classe avance, les idées réactionnaires régressent.

Avec des actes

Pour cela, nous appelons à renforcer les associations, collectifs et syndicats du mouvement social : construisons notre riposte antifasciste par la base, syndicale, radicale, dans la rue, sur nos lieux de travail, de vie et d’étude pour que cette lutte se poursuive et s’intensifie une fois les échéances électorales passées.

Des plans de licenciements aux expulsions de personnes sans-papiers, en passant par les luttes contre les lois sécuritaires et les actes de violences sexistes et racistes, construisons dans l’unité des réponses concrètes où la solidarité entre opprimé·es ne laisse pas d’espace aux discours de haine et de division. Nous devons également nous organiser pour une auto-défense populaire face aux agressions fascistes.

Ce sont là des jalons indispensables pour reprendre confiance dans le collectif. À partir de ces contre-pouvoirs, popularisons un projet de société alternatif au capitalisme, un projet libertaire, solidaire et égalitaire. Un projet communiste libertaire.

Union communiste libertaire, le 4 juin 2021

Vendredi 4 juin, la cour d’assises d’Evry a condamné en appel les deux anciens skinheads néonazis pour la mort de notre camarade Clément Méric à huit et cinq ans d’emprisonnement. Ces peines moins lourdes qu’en première instance, ont néanmoins confirmé que ce sont bien les nervis fascistes qui sont à l’origine de l’attaque et ont porté les premiers coups.

Ce procès et son verdict opposent un démenti sans nuance à la thèse des soutiens des assassins, parmi lesquels leur ex-mentor, Serge Ayoub, alias Batskin (ancien leader charismatique des skinheads néonazis parisiens), et largement relayées dans les médias d’extrême droite et au-delà : il ne s’agissait pas d’une simple rixe entre deux bandes rivales qui aurait mal tourné. Les assassins ont agit consciemment et par haine politique.

Cette agression est caractéristique de la véritable nature de l’extrême droite et du fond de son projet politique : instaurer par la violence ou par les urnes, un ordre raciste, patriarcal et autoritaire. Nous le voyons tous les jours avec la multiplication d’agressions racistes, antisémites, islamophobes, contre les personnes LGBTI mais aussi contre toutes celles et ceux qui luttent pour un monde plus juste. Clément Méric, militant de Solidaires Etudiant-e-s et de l’Action Antifasciste Paris-Banlieue était un ennemi désigné, comme toutes celles et ceux qui portent un projet politique de solidarité et d’émancipation sociale.

L’extrême droite se nourrit des inégalités sociales de ce système capitaliste pour prospérer. Combattre l’une nécessite de combattre l’autre. Face à l’extrême droite notre réponse doit être ferme, unitaire et sans compromission. Nous nous félicitons déjà du succès de la manifestation parisienne du 5 juin et appelons toutes et tous à amplifier davantage la mobilisation pour les libertés et contre les idées d’extrêmes droite le 12 juin partout sur le territoire et les 3 et 4 juillet à Perpignan lors du congrès du Rassemblement national.

Antifascistes, partout, tout le temps.

image clment_1.jpg 0.01 Mb

newsfilter

Wed 16 Jun, 10:21

browse text browse image

russian.jpg image1921-1953: Χρονολόγιο του... Jun 15 21:24 by Nick Heath 0 comments

Ένα σύντομο χρονοδιάγραμμα του αναρχικού κινήματος και της αναρχικής δράσης στην ΕΣΣΔ, και της καταστολή του από τις σοβιετικές αρχές μετά τη Ρωσική Επανάσταση

clment.jpg imageMeurtre de Clément Méric : l’enjeu politique du procès en appel Jun 11 20:44 by Nathan & Gab 0 comments

Les assassins de Clément se retrouvent une nouvelle fois devant le tribunal, après avoir fait appel de leur première condamnation en 2018. Le lendemain, une manifestation pour le huitième anniversaire de la mort de notre camarade se tiendra le 5 juin à Paris. Une mobilisation qui en appelle d’autres...

Une toile de Diêu Hâu inspirée par une peinture traditionnelle vietnamienne imageVietnam : les promesses brisées du Vietnam Jun 11 19:33 by Mèo Mun 0 comments

Vietnam 2021, l’humeur général semble être à l’optimisme. La poursuite sans relâche d’une stratégie Zéro-Covid a reçu une approbation répandue autant à l’intérieur du pays qu’à l’international. L’économie a réussi à s’en tirer avec une croissance positive là où ses voisins ont souffert d’un déclin en raison de la pandémie. Mais en dessous de toutes ces fanfaronnades, quelqu’un aurait raison de sentir qu’il y a quelque chose qui cloche. Il y a ce sentiment tenace que personne ne semble être capable de mettre le doigt dessus. Presque comme s’il y avait un spectre qui hantait le Vietnam, le spectre du communisme – le vrai communisme, sans cloche, ni sifflet.

Article de Mèo Mun, traduit par le blogue du Blogue du Collectif Emma Goldman et reproduit ici à leur aimable proposition

arton9156c3fbf.png imageDes luttes sociales contre l’extrême droite et ses idées Jun 11 19:09 by UCL 0 comments

Les idées racistes, nationalistes et réactionnaires de l’extrême droite se diffusent et se banalisent. Des militaires exhibent dans la presse leurs tentations putschistes, les policiers manifestent pour réprimer en toute impunité avec l’appui de la quasi-totalité de la classe politique. Pour être efficace, nous devons organiser la riposte sur le terrain social.

manif_clment_1.jpg imageProcès des assassins de Clément : l’extrême droite est un poison mortel Jun 11 19:05 by UCL 0 comments

Vendredi 4 juin, la cour d’assises d’Evry a condamné en appel les deux anciens skinheads néonazis pour la mort de notre camarade Clément Méric à huit et cinq ans d’emprisonnement. Ces peines moins lourdes qu’en première instance, ont néanmoins confirmé que ce sont bien les nervis fascistes qui sont à l’origine de l’attaque et ont porté les premiers coups.

nurses.jpg imageSolidarity With Nurses Jun 09 08:48 by AWSM 0 comments

A statement of support for striking nurses in Aotearoa/New Zealand.

blogheader.jpg imageΓια όσα δεν είναι &#... Jun 08 19:44 by Ελευθεριακή Πορεία 0 comments

Μέσα στο κέλυφος του παλιού κόσμου δοκιμάζουμε τα περάσματα στην άλλη κοινωνία. Η επανάσταση δεν είναι μια στιγμή, δεν αρχίζει και δεν τελειώνει με την «επίθεση στα χειμερινά ανάκτορα». Η επανάσταση είναι ο μετασχηματισμός των κοινωνικών σχέσεων, μια διαδικασία με παλινωδίες και αντιφάσεις, πολλές φορές υπόγεια και υπόκωφη, άλλοτε ξέφρενη και θορυβώδης. Όμως έρχεται η στιγμή που το κέλυφος του παλιού κόσμου ή θα σπάσει ή με τη διαδικασία του μετασχηματισμού των κοινωνικών σχέσεων σε ασφυξία θα ανασυσταθεί, και η εξουσία θα εδραιωθεί εκ νέου – ακόμα και με άλλο προσωπείο.

haymarketriotharpers.jpg imageΕίναι ο συνδικαλ_... Jun 04 19:23 by Ηλιάδης Αλέξανδρος 0 comments

Θα πρέπει επιτέλους να ξεπεράσουμε τις ανασφάλειές μας και να μην φοβόμαστε να καταπιαστούμε σοβαρά και μεθοδικά με -αυτό που λέμε- αιτηματικά και μερικά ζητήματα. Δεν προδίδουμε έτσι την πολιτική μας ιδεολογία, ας είμαστε ήσυχες/οι γι’ αυτό. Είναι μέσα από τους αγώνες γι’ αυτά ακριβώς, τα αιτηματικά και τα μερικά ζητήματα, που κάποιος/α ίσως (ίσως…) καταφέρει, πατώντας στους ώμους των άμεσων συμφερόντων του, να ατενίσει και έναν ευρύτερο ορίζοντα που θα πηγαίνει πολύ πιο πέρα από αυτά… Ο αναρχισμός, στην τελική, αφορά την εξερεύνηση τρόπων με τους οποίους αυτή η προοπτική θα λάβει επιτέλους σάρκα και οστά.

queerphobia.jpg imageQueerphobia Is A Class Issue Jun 02 08:15 by Sarah 0 comments

An interview addressing issues of Trans access to health services.

186515226_124025266489823_2567035262534533713_n.jpg imageΔιακήρυξη Αρχών May 31 22:14 by Geelong Anarchist Communists 0 comments

Στη θέση του καπιταλισμού και του κράτους θα βλέπαμε τον έλεγχο των εργαζομένων στους χώρους εργασίας, τον κοινοτικό έλεγχο στη στέγαση και έναν διεξοδικό εκδημοκρατισμό όλων των σφαιρών της ζωής. Η κοινωνία θα ελέγχεται συλλογικά από όλους και τα προς το ζην θα παρέχονται δωρεάν σε όλους.
Στη θέση μιας κοινωνίας που βασίζεται στην αποξένωση, την ανισότητα και την αδικία αναζητούμε ένα κοινωνικό σύστημα βασισμένο στην ελευθερία, την ισότητα και τη δημοκρατία, όπου ο στόχος της κοινωνίας είναι η πλήρης ανάπτυξη, η αυτοπραγμάτωση και η άνθηση όλων, παρά η ατελείωτη επέκταση του κέρδους.

isakov_pavel_fedorovich.jpg imageI.P. Fedorovich: Kοντά στην “Πλα ... May 29 20:23 by Dmitrin (trans. and edit.) 0 comments

Στις 20 Μάρτη 1927 συμμετείχε σε ένα παράνομο διεθνές συνέδριο στο E-le-Rose, από το οποίο επρόκειτο να προέλθει η Γενική Ένωση Αναρχικών (“πλατφορμιστές”). Αλλά συνελήφθη από τη γαλλική αστυνομία μαζί με όλους τους συμμετέχοντες στο συνέδριο, και στις 12 Ιούνη 1927 καταδικάστηκε σε απέλαση.

makhnovchina.jpg imageΑναρχικοί στο στa... May 28 19:00 by Dmitri (trans., edit.) 0 comments

Τον Μάη του 1921 έκλεισαν από τις μπολσεβίκικες αρχές οι περισσότερες λέσχες των αναρχικών στη Μόσχα, ως αποτέλεσμα μαζικών συλλήψεων μελών αναρχικών ομάδων. Κατά τη διάρκεια του ίδιου μήνα στην πρωτεύουσα της χώρας πραγματοποιήθηκαν 66 κατασταλτικές επιχειρήσεις εναντίον των αναρχικών. Τουλάχιστον σε μια από αυτές - μια ομάδα αναρχικών με επικεφαλής τον Ivan Kruglov, εργαζόταν στο εργοστάσιο κατασκευής μηχανημάτων της Μόσχας Νο. 5 (πρώην εργοστάσιο Bromley).

encuentro_crata_1.png imageEncuentro Ácrata: Perspectivas Libertarias sobre el estallido social May 25 03:02 by ViaLibre 0 comments

Encuentro Ácrata: Perspectivas Libertarias sobre el estallido social

transkafkasian_2.jpg imageAναρχοκομμουνιστ... May 24 21:47 by Dmitri 0 comments

Οι περισσότεροι εργαζόμενοι ήταν νέοι αναρχικοί, που πάλευαν ενάντια στην εκμετάλλευση των από πάνω (10 έως 18 ώρες την ημέρα, για ένα ξεροκόμματο και χωρίς βασικές κοινωνικές εγγυήσεις για την κοινωνική πρόνοια), καθώς και την τρομοκρατία της κυβέρνησης. Σε συνθήκες φτώχειας, συνεχούς ταπείνωσης της καθημερινής ζωής και βάρβαρης καταστολής, η τσαρική κυβέρνηση απαντούσε βίαια σε οποιαδήποτε προσπάθεια των εργαζομένων για την προάσπιση των συμφερόντων τους, και έτσι τα σαμποτάζ και οι μαχητικές δράσεις ήταν συχνά ο μόνος τρόπος να δωθεί μια κατάλληλη απάντηση στη βία. Κυρίως προλεταριακής σύνθεσης, το αναρχικό κομμουνιστικό κίνημα, στην πραγματικότητα, ήταν απόρροια ενός υπερήφανου λαού, που υπερηφανευόταν για το ότι δεν ήθελε να είναι ένας μισθωτός σκλάβος υπό το μαστίγιο του αφέντη.

download.jpg imageΥγειονομική απει... May 22 20:03 by Ανώνυμος 0 comments

Είναι ξεκάθαρο ότι ο ιός δεν είναι η αιτία, ούτε και η αφορμή, αλλά ο καταλύτης για τη βίαιη καπιταλιστική αναδιάρθρωση και κυρίως, για την επιβολή από το Κράτος και το Κεφάλαιο, μιας νέας πραγματικότητας, η οποία απαιτεί μέσω των νέων τεχνολογιών την πλήρη διαφάνεια και τον απόλυτο έλεγχο απέναντι στη συμπεριφορά μας, στις δραστηριότητες της καθημερινής μας ζωής, αλλά και στο ίδιο μας το σώμα.

wardens1.jpg image30 years Haringey Solidarity Group May 21 17:56 by Haringey Solidarity Group 0 comments

30 years Haringey Solidarity Group: A Celebration of 30 years of radical ideas
and campaigning in Haringey and beyond

Slika 1. imageAnarhistička organizacija May 20 06:25 by Federacija anarhista Rio de Janeiro (Brazil) / Mreža anarhista - Društvo otpora (Hrvatska) 0 comments

Specifično anarhistička organizacija koristi se, kako za svoje unutarnje tako i za vanjsko funkcioniranje, logikom onoga što nazivamo "koncentričnim krugovima" - snažno nadahnutim organizacijskim modelom Bakunjina (misli se na odnos Alijanse za socijalnu demokraciju i Prve Internacionale op. prev.). Glavni razlog zbog kojeg usvajamo ovu logiku funkcioniranja je zato, što za nas, anarhistička organizacija treba sačuvati različite razine djelovanja. Te bi različite razine trebale ojačati rad organizacije, istovremeno joj dopuštajući da okuplja obučene militante s visokom razinom predanosti i približavajući ljude koji su simpatizeri stavova ili djelovanja organizacije - koji bi mogli biti više ili manje obučeni i više ili manje predani. Ukratko, koncentrični krugovi nastoje riješiti važan paradoks: anarhistička organizacija mora biti dovoljno zatvorena da bi imala obučene, predane i politički usklađene militante i dovoljno otvorena za privlačenje novih militanata

miller_monty.jpg imageEureka and Beyond May 19 21:11 by Dimitri (tr. and edit.) 0 comments

Ο Monty συνέχισε να μεταφέρει το πνεύμα του Eureka, γράφοντας και μιλώντας για την ιστορία και τη σημασία του. Ήταν διεθνιστής και ήθελε τους εργαζόμενους να γνωρίζουν και να στέκονται αλληλέγγυοι στους αγώνες των εργατών άλλων χωρών. - Ο Monty Miller (1) συμμετείχε στην εξέγερση του Eureka (2) και διηγείται την ιστορία του στο βιβλίο Eureka and Beyond. Τα γραπτά του τα επιμελήθηκε ο Vic Williams.

ladauer.png imageΓκούσταβ Λαντάου... May 17 21:54 by Dmitri 2 comments

Η μονογραφία του Λαντάουερ «Η Επανάσταση» [«Die Revolution»] που δημοσιεύτηκε το 1907, γράφτηκε μετά από προτροπή του φίλου του Μάρτιν Μπούμπερ, ο οποίος τη συμπεριέλαβε στη σειρά εκδόσεων του «Η κοινωνία» [«Die Gesellschaft»]. Σ’ αυτήν εμπεριέχεται μια ιστορικο-φιλοσοφική εξέταση της σημασίας των νεωτερικών επαναστάσεων... ... Επίσης, αποτελεί τη μοναδική φιλοσοφία της ιστορίας από ελευθεριακή σκοπιά στον γερμανόφωνο χώρο μέχρι σήμερα.

palestine.jpg imageAWSM Statement: Solidarity with the people of Palestine May 16 15:43 by LAMA 0 comments

A statement of support for the people of Palestine by an Anarchist group in Aotearoa/New Zealand.

freedom_for_palestine_1.jpg imageΛευτεριά στην Πα_... May 14 21:34 by Αναρχικοί-Κομμουνιστές Ωκεανίας 0 comments

Μόνο η αλληλεγγύη μεταξύ των καταπιεσμένων λαών της Παλαιστίνης και των εργατικών τάξεων του κόσμου μπορεί να τερματίσει την κατοχή. Καλούμε το διεθνές αναρχικό κίνημα και όλους τους επαναστάτες της εργατικής τάξης να συμμετάσχουν στην καταγγελία της ισραηλινής κατοχής στην Παλαιστίνη και την υποστήριξη της αντίστασης σε αυτό.

freedom_for_palestine.jpg imageFreedom for Palestine! May 14 20:02 by Anarchist-Communist Groups in Oceania 0 comments

Only solidarity between the oppressed people of Palestine and the working classes of the world can end the occupation. We call on the international anarchist movement and all working-class rebels to join us in denouncing the Israeli occupation of Palestine and supporting resistance to it.

soscol.jpg imageColombia’s democratic facade is crumbling to pieces May 14 17:48 by José Antonio Gutiérrez D. 0 comments

The state’s brutal response to a one-day general strike has sparked weeks of protests in Colombia, resulting in dozens of deaths. The time for dialogue is over.

photo5825431007795459852_3.jpg imageIn Solidarity with Colombian People in Struggle May 14 05:18 by Various anarchist organisations 0 comments

Today, the world looks at Colombia, its streets and roads being the stage where people have shown dignified rage in a powerful cry which cannot go unnoticed. Social protests happening uninterruptedly since April 28 are the response to the exacerbation of poverty and the precariousness of life, immediate consequences of neoliberalism. Amid a sanitary, economic, and social crisis, the latter has manifested itself in 1.7 million Colombian families feeding themselves only two meals a day or less, a 14.2% unemployment rate, and nearly half of the population (42.2%) living in poverty.

photo5825431007795459852_2.jpg imageIn Solidarität mit dem kämpfenden Volk in Kolumbien May 14 05:08 by Various anarchist organisations 0 comments

Die Welt blickt heute auf Kolumbien; seine Straßen und Autobahnen waren die Bühne, auf der das Volk seine würdevolle Wut in einem ungestümen Schrei entlud, der widerhallt und nicht unbemerkt bleiben kann. Der soziale Protest, der seit dem 28. April ununterbrochen andauert, ist die Antwort auf die sich verschlimmernde Armut und die Prekarität des Lebens (unvermeidliche Folgen des neoliberalen Modells), die sich inmitten der Gesundheits-, Wirtschafts- und Sozialkrise niederschlägt in 1,7 Millionen kolumbianischen Haushalten, welche nur zweimal am Tag etwas zu essen haben, in einer Arbeitslosenquote von 14,2% und in einer Armutsquote, die mit 42,4% fast die Hälfte der Bevölkerung umfasst.

autoc_ucl_antifa.png imageLe fond de l’air est brun May 14 04:59 by Union Communiste Libertaire 0 comments

Dans un contexte global, particulièrement propice aux discours autoritaires, nous avons vu ces derniers jours s’accroître les violences émanant de groupes d’extrême droite à Lyon, Orléans, Clermont-Ferrand, Montpellier, Strasbourg… Ne nous y trompons pas, la politique sécuritaire, répressive et fractionniste du gouvernement, qui préfère de son côté combattre le supposé danger islamo-gauchisme dans les facs ou l’écriture inclusive à l’école, est directement coupable de laisser ces nervis fascistes agir en toute impunité.

illu_palestine_1.png imagePour une Palestine libre et démocratique May 14 04:50 by Union Communiste Libertaire 0 comments

Le conflit israélo-palestinien est une guerre coloniale, opposant un État impérialiste à un peuple spolié. Croire que, d’un côté comme de l’autre, les motivations religieuses ou les intérêts économiques y sont essentielles serait se leurrer. Orientation fédérale adoptée par l’Union Communiste Libertaire en juin 2020.

illu_palestine.png imageUn bref compte-rendu des événements récents en Palestine May 14 02:19 by Ilan Shalif 0 comments

La nuit dernière, nous avons vu le résultat de l’accumulation de la colère des jeunes, qui sont les principales victimes de la pandémie et de la crise du COVID-19. La grande montée du chômage a entraîné une montée également de la pression subie par les Palestiniens à Jérusalem et dans les villes multiethniques de l’État d’Israël. L’intensité de la violence policière a augmenté de même lors de la répression des rassemblements et autres mobilisations.

image_ucl_palestine.png imageNon au massacre, non à l’apartheid, liberté pour la Palestine ! May 14 02:11 by Union Communiste Libertaire 0 comments

Depuis le 6 mai, l’État israélien a lancé une offensive militaire pour faire taire la colère à Jérusalem-Est et à Gaza. Il s’agit bien plus que d’une énième répétition d’hostilités asymétriques (roquettes artisanales contre frappes aériennes) : c’est un soulèvement populaire, incluant les Palestiniennes et Palestiniens ayant la nationalité israélienne, qui conteste l’apartheid et la domination coloniale.

«Μια επανάσταση αρουραίων» του Diều Hâu imageΟι ανεκπλήρωτες `... May 13 19:43 by Βιετναμέζοι αναρχικοίi 0 comments

Τελικά, η ίδια η ύπαρξη είναι από μόνη της μια νίκη, επομένως, ένας ρόλος εκδηλώνεται από μόνος του, ένας ρόλος που να εκπροσωπήσει τις φωνές των βιετναμέζων ριζοσπαστών. Στοχεύουμε στη μελλοντική εργατική τάξη, στη νεολαία, που διαιωνίζουν τον καπιταλισμό και το κράτος και καταπιέζονται από αυτούς, ώστε να μπορούν να σπάσουν τις καταπιεστικές του αλυσίδες.

more >>
© 2005-2021 Anarkismo.net. Unless otherwise stated by the author, all content is free for non-commercial reuse, reprint, and rebroadcast, on the net and elsewhere. Opinions are those of the contributors and are not necessarily endorsed by Anarkismo.net. [ Disclaimer | Privacy ]