user preferences

Ελλάδα / Τουρκία / Κύπρος / Εργατικοί Αγώνες / Ανακοίνωση Τύπου Monday May 03, 2021 20:33 byΑναρχική Ομοσπονδία

Να οργανώσουμε την πάλη μας για αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας, αμοιβές και παροχές που θα ανταποκρίνονται στις ανάγκες μας. Να μην επιτρέψουμε να βάλει το κράτος την ταφόπλακα στις κατακτήσεις μας και στα μέσα του αγώνα μας. Η συνειδητοποίηση των ταξικών μας συμφερόντων, του ταξικού μας εχθρού και η μεταξύ μας αλληλεγγύη να γίνουν οι κινητήριες δυνάμεις που θα σημάνουν την ανασυγκρότηση των ταξικών αντιστάσεων και τη μετωπική μας σύγκρουση με το κράτος και το κεφάλαιο. Μόνο με τις ίδιες μας τις δυνάμεις μπορούμε να αποτρέψουμε τη βάρβαρη επίθεση που μεθοδεύουν συντονισμένα κράτος και κεφάλαιο.

Ταξική αντίσταση ενάντια στον νέο εργασιακό μεσαίωνα. Όλοι και όλες στους δρόμους στις 6/5!

Φέτος η Πρωτομαγιά σηματοδοτεί έναν πολύ σημαντικό σταθμό για τους αγώνες της εργατικής τάξης. Η πανδημία του Covid-19 λειτούργησε ως επιταχυντής της δομικής κρίσης του καπιταλισμού, βυθίζοντας ακόμα περισσότερο στη φτώχεια, την ανέχεια, την ανεργία και την εξαθλίωση τους καταπιεσμένους και εκμεταλλευόμενους, προλεταριοποίησε σημαντική μερίδα των μεσαίων στρωμάτων και αύξησε τη συσσώρευση πλούτου για το μεγάλο κεφάλαιο. Το χτύπημα που ετοιμάζει η κυβέρνηση στην εργατική τάξη δεν έχει προηγούμενο. Θα μας βρουν, όμως, πεισματικά απέναντί τους, γιατί η ταξική πάλη δεν αναστέλλεται. Τιμούμε τους νεκρούς της εργατικής τάξης, συνεχίζοντας τους αγώνες τους. Δε θα επιτρέψουμε να αρθούν κατακτήσεις για τις οποίες μόχθησαν και έδωσαν τη ζωή τους άνθρωποι της τάξης μας.

Μέσα σ’ όλο αυτό το διάστημα τo κράτος απέδειξε για ακόμα μια φορά πως μεριμνά για τα συμφέροντα της άρχουσας τάξης. Το διαλυμένο δημόσιο σύστημα υγείας, οι περικοπές στις δημόσιες δαπάνες για την κοινωνική πρόνοια, η βαθμιαία ιδιωτικοποίηση της υγείας, η κερδοσκοπία και ο αχαλίνωτος ανταγωνισμός των φαρμακοβιομηχανιών κόστισαν τις ζωές πολλών φτωχών ανθρώπων που αποκλείονται καθημερινά λόγω της ταξικής τους θέσης από παροχές που θα όφειλαν να είναι δημόσιες, δωρεάν και ελεύθερες στην πρόσβαση για τη διασφάλιση μιας αξιοπρεπούς ζωής για όλους. Η κυβέρνηση της ΝΔ έθεσε ως προτεραιότητα της πολιτικής της τη διάσωση και την ενίσχυση του μεγάλου κεφαλαίου, κάνοντας τα θελήματα των ιδιοκτητών μεγάλων κλινικών και των αφεντικών της τουριστικής βιομηχανίας. Μπούκωσε στο χρήμα τα καθεστωτικά ΜΜΕ, για να προπαγανδίζουν ασταμάτητα το αφήγημα της ατομικής ευθύνης και να γλείφουν την κυβέρνηση και τα στελέχη της, προκειμένου να συσκοτίσουν τις εγκληματικές ευθύνες της βαθύτατα ταξικής πολιτικής που ακολουθεί η κυβέρνηση, να χειραγωγήσουν και να ενοχοποιήσουν την κοινωνία. Επιπλέον, δαπάνησε μεγάλο τμήμα του ετήσιου κρατικού προϋπολογισμού σε εξοπλιστικές δαπάνες που βαθαίνουν περαιτέρω την εμπλοκή του ελληνικού κράτους στους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς και στις πολεμικές προετοιμασίες, ενώ στο εσωτερικό δρομολογήθηκαν κατά προτεραιότητα προσλήψεις αστυνομικών και ΕΠΟΠ, αναβάθμιση και επέκταση του εξοπλισμού της αστυνομίας. Θέτοντας την κοινωνία στον πάγο με τα ασυνάρτητα από υγειονομική σκοπιά lockdown, την ώρα που ο κόσμος καθημερινά συνωστίζεται, ελλείψει υποδομών και μέτρων ασφαλείας, στους χώρους εργασίας και στα ΜΜΜ, η κυβέρνηση έδωσε το ελεύθερο στους μπάτσους να κάνουν ό,τι γουστάρουν, με αποτέλεσμα τη ραγδαία όξυνση της αστυνομικής καταστολής και τη διαμόρφωση ενός κλίματος κρατικής τρομοκρατίας στην κατεύθυνση της συγκρότησης ενός ισχυρού αστυνομικού κράτους.

Η κυβέρνηση βρήκε την ευκαιρία μέσω της πλήρους απονέκρωσης της κοινωνικής ζωής και της περιστολής των αντίστοιχων ελευθεριών, να προχωρήσει στην ψήφιση αντεργατικών και αντικοινωνικών μέτρων, θεωρώντας πως δε θα συναντήσει αντίσταση. Είχε το θράσος να εκμεταλλευτεί καιροσκοπικά την πανδημία και εν τέλει να λασπολογεί εις βάρος όσων αντιστέκονταν στην υποτίμηση της υγείας, της εργασίας, των ζωών μας. Συνάντησε, όμως, μαζική κοινωνική αντίσταση στο εκπαιδευτικό μέτωπο, στην απεργία πείνας του Δημήτρη Κουφοντίνα και στις διαδηλώσεις στις γειτονιές και τις πλατείες, γι’ αυτό και αναγκάστηκε να αναδιπλωθεί εν πολλοίς, επικεντρώνοντας την προσοχή της στο επικείμενο κερδοφόρο και χωρίς κάποιον σοβαρό υγειονομικό σχεδιασμό άνοιγμα του τουρισμού και στις πιθανές προσεχείς πρόωρες εκλογές.

Επόμενο βήμα της επίθεσης που σχεδιάζει η κυβέρνηση ενάντια στην κοινωνική βάση είναι η πλήρης απορρύθμιση των εργασιακών σχέσεων, δια της οποίας αποσκοπεί να μας γυρίσει έναν αιώνα πίσω σε επίπεδο εργασιακών δικαιωμάτων. Το νέο εργασιακό νομοσχέδιο έρχεται να θέσει τέλος στην 8ωρη εργασία, την οποία κατέκτησε η εργατική τάξη με αιματηρούς και μακρόχρονους αγώνες. Πλέον, οι επιχειρήσεις θα έχουν τη δυνατότητα, όταν κρίνουν ότι υπάρχουν αυξημένες ανάγκες, να απασχολούν τους εργαζόμενούς τους ακόμα και 10ωρα έχοντας την αντίστοιχη νομική κάλυψη του κράτους. Οι έξτρα ώρες εργασίας υποτίθεται ότι θα επιστρέφονται στους εργαζόμενους εν είδει άδειας ή με μείωση ωρών εργασίας άλλες μέρες, κάτι που δεν μπορούν να το εγγυηθούν φυσικά η εργοδοτική αυθαιρεσία, οι απολύσεις, αλλά και το γεγονός ότι πολλοί εργαζόμενοι δουλεύουν μεροκάματο. Πλέον, προβλέπεται η εργάσιμη εβδομάδα των 30-50 ωρών με τον συνδυασμό 6ωρης και 12ωρης εργασίας. Οι νόμιμες υπερωρίες αυξάνονται από τις 120 στις 150 ώρες και η εκάστοτε επιχείρηση θα έχει τη δυνατότητα να διευθετεί τον χρόνο εργασίας ανάλογα με τις ανάγκες της, ξεζουμίζοντας έτσι τους εργαζόμενους, που θα αποστερούνται τις προσαυξήσεις λόγω υπερωριών. Η εργασία τις Κυριακές προβλέπεται να επεκταθεί και σε νέους κλάδους πέραν του εμπορίου (βλ. μεταφορικές, πληροφορική, logistics, data center, τηλεφωνικά κέντρα, ψηφιοποίηση έγχαρτου αρχείου, παραγωγή έτοιμου σκυροδέματος). Κατόπιν άδειας ΣΕΠΕ θα επιτρέπεται η κυριακάτικη εργασία και σε ορισμένους ακόμα κλάδους (βλ. εξεταστικά κέντρα, εξυπηρέτηση εξωσχολικών δράσεων ιδιωτικών σχολείων, συντήρηση σχολικών κτηρίων, προσαρμογή και αναβάθμιση πληροφοριακών συστημάτων). Οι ατομικές συμβάσεις εργασίας θα γίνουν πλέον καθεστώς, επιχειρώντας να αφήσουν μόνους και ξεκρέμαστους τους εργαζόμενους μπροστά στην πίεση των αφεντικών. Ο ταξικός συνδικαλισμός στοχοποιείται, οι συνδικαλιστές φακελώνονται, ορίζεται ηλεκτρονική ψηφοφορία για την προκήρυξη απεργιών, όπου προβλέπεται η λειτουργία προσωπικού ασφαλείας σε ποσοστό 40%, το δικαίωμα του εργοδότη για λοκ-αουτ και η απαγόρευση κατάληψης ή αποκλεισμού του εργασιακού χώρου. Τέλος, εδραιώνεται η τηλεργασία και η εργασία μέσω πλατφορμών, που συνεπάγονται την περαιτέρω ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων.

Η κυβέρνηση παρουσιάζει αυτόν τον νέο εργασιακό μεσαίωνα ως εκσυγχρονισμό του απαρχαιωμένου εργατικού δικαίου της Ελλάδας και ως αναγκαία συμπόρευση των εγχώριων εργασιακών σχέσεων με τις ευρωπαϊκές απαιτήσεις. Αυτά τα παραμύθια προσπαθεί να μας πουλήσει με κυνικό τρόπο, για να αποσπάσει τη διαταξική συναίνεση και την κοινωνική ειρήνη. Γι’ αυτό πρέπει να δοθούν άμεσα ηχηρές απαντήσεις από την εργατική τάξη, τα σωματεία και τις πρωτοβουλίες της. Είναι επιτακτική ανάγκη να μαζικοποιηθούν οι απεργιακές κινητοποιήσεις την Πρωτομαγιά και να στηριχτεί η απεργία από τα κάτω που οργανώνουν στα τέλη του Μάη τα σωματεία βάσης και τα πρωτοβάθμια σωματεία.

Η συνδικαλιστική οργάνωση των εργαζομένων είναι απαραίτητη προϋπόθεση για την υπεράσπιση των ταξικών τους συμφερόντων. Να ενδυναμώσουμε, λοιπόν, τον ακηδεμόνευτο ταξικό συνδικαλισμό και να τον καταστήσουμε όχημα για την αναγκαία συσπείρωση και αντεπίθεση των εργαζομένων.

Να οργανώσουμε την πάλη μας για αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας, αμοιβές και παροχές που θα ανταποκρίνονται στις ανάγκες μας. Να μην επιτρέψουμε να βάλει το κράτος την ταφόπλακα στις κατακτήσεις μας και στα μέσα του αγώνα μας. Η συνειδητοποίηση των ταξικών μας συμφερόντων, του ταξικού μας εχθρού και η μεταξύ μας αλληλεγγύη να γίνουν οι κινητήριες δυνάμεις που θα σημάνουν την ανασυγκρότηση των ταξικών αντιστάσεων και τη μετωπική μας σύγκρουση με το κράτος και το κεφάλαιο. Μόνο με τις ίδιες μας τις δυνάμεις μπορούμε να αποτρέψουμε τη βάρβαρη επίθεση που μεθοδεύουν συντονισμένα κράτος και κεφάλαιο. Δεν έχουμε αυταπάτες περί μεταρρύθμισης ενός δομικά άδικου και εκμεταλλευτικού συστήματος, ούτε εμπιστευόμαστε τους εργατικούς μας αγώνες στον γραφειοκρατικό και υποταγμένο συνδικαλισμό της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ. Δεν έχουμε καιρό για χάσιμο, να πάρουμε τις ζωές μας στα χέρια μας!

Καλούμε σε στήριξη των απεργιακών κινητοποιήσεων της Εργατικής Πρωτομαγιάς, ενάντια στο νέο αντεργατικό νομοσχέδιο, την Πέμπτη 6 Μαΐου:

Αθήνα: 11:00 στα Προπύλαια.

Θεσσαλονίκη: 10:30 στην Καμάρα. Στηρίζουμε το κοινό α/α μπλοκ.

Κόρινθος: 11:00 στο Εργατικό Κέντρο και 18:00 στον Φλοίσβο.

ΚΑΤΩ ΤΟ ΝΕΟ ΑΝΤΕΡΓΑΤΙΚΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ – ΔΕ ΘΑ ΔΟΥΛΕΥΟΥΜΕ ΣΑΝ ΣΚΛΑΒΟΙ

ΛΕΦΤΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΒΑΣΗΣ, ΟΧΙ ΓΙΑ ΤΑ ΕΞΟΠΛΙΣΤΙΚΑ, ΤΟΝ ΣΤΡΑΤΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ

ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΤΟΥ COVID-19 ΚΑΙ ΤΟΥ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΝ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΑ ΑΦΕΝΤΙΚΑ

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΣΩΜΑΤΕΙΑ, ΤΟΥΣ ΤΑΞΙΚΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ

Αναρχική Ομοσπονδία

Site: anarchist-federation.gr
email: anarchist-federation@riseup.net
Twitter: twitter.com/anarchistfedGr
Fb: facebook.com/anarxikiomospondia2015
Youtube: Αναρχική Ομοσπονδία

Διεθνή / Εργατικοί Αγώνες / Ανακοίνωση Τύπου Sunday May 02, 2021 20:22 byΑναρχοκομμουνιστικές οργανώσεις

Ο πόθος των μαρτύρων του Σικάγο για δικαιοσύνη και ελευθερία θα περιπλανηθεί ξανά στους δρόμους κατά την προσεχή Εργατική Πρωτομαγιά μαζί με τους καταπιεσμένους του κόσμου στον αγώνα τους για ένα καλύτερο μέλλον. Τα όνειρά τους ζουν στον αγώνα όλων των ανθρώπων που παλεύουν σε όλο τον κόσμο για ψωμί και αξιοπρέπεια, αλλά και για μια πλήρως εξισωτική και δίκαιη κοινωνία.

Διεθνιστική ανακοίνωση για την Εργατική Πρωτομαγιά του 2021

Την 1η Μαΐου του 1886 ξεκίνησε μια εκτεταμένη απεργία στις Η.Π.Α. απαιτώντας την 8ωρη εργασία. Το σύνθημα του αγώνα ήταν «8 ώρες δουλειά, 8 ώρες αναψυχή, 8 ώρες ξεκούραση» και διαδόθηκε ήδη από τα μέσα του 19ου αιώνα. Μέσα από αυτόν τον αγώνα το εργατικό κίνημα προσπάθησε να αποσπάσει εξουσία από το κεφάλαιο και να αμφισβητήσει τον εργάσιμο χρόνο για χάρη της ζωής, του πολιτισμού και της απόλαυσης.

Η απεργία είχε προετοιμαστεί από πριν. Το αμερικανικό εργατικό κίνημα την είχε αποφασίσει το 1884. Για να την υλοποιήσει, πραγματοποιήθηκαν εκατοντάδες συναντήσεις και συγκεντρώσεις, συλλέχθηκαν πόροι, σε καιρούς, μάλιστα, κατά τους οποίους η συνδικαλιστική οργάνωση των εργαζομένων ήταν παράνομη. Μανιφέστα και εφημερίδες κυκλοφόρησαν ενθαρρύνοντας τους εργαζόμενους να συμμετάσχουν στην προγραμματισμένη απεργία.

Ωστόσο, ο αγώνας για την 8ωρη εργάσιμη ημέρα δε θεωρήθηκε ως μια απλή μεταρρύθμιση. Διαποτίστηκε με την ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο. Ήταν μια μάχη που αποτέλεσε οργανικό μέρος του αγώνα για μια εξισωτική κοινωνία, απαλλαγμένη από κάθε είδους καταπίεση. Έγινε κατανοητό ότι αυτός ο αγώνας δε θα περνούσε μέσα από συνόδους, δικαστήρια, αλλά ότι θα μπορούσε να πετύχει μόνο μέσω της άμεσης δράσης των λαϊκών μαζών. Η εργατική τάξη δεν εμπιστεύτηκε αυτούς τους θεσμούς των απατεώνων, διότι αντιπροσώπευαν για αυτήν πηγές καταστολής και πείνας.

Την 1η Μαΐου του 1886 η απεργία αποδείχθηκε μαζική, με διαδηλώσεις σε ολόκληρη τη χώρα και με επίκεντρο την πολυπληθή βιομηχανική πόλη του Σικάγο. Εκεί έγινε αισθητή η καταστολή της αστυνομίας, καθώς και η αντίσταση των εργαζομένων. Πραγματοποιήθηκαν συγκρούσεις, με αποτέλεσμα αρκετούς νεκρούς και τραυματίες, συμπεριλαμβανομένου ενός εργαζομένου που σκοτώθηκε μπροστά από το εργοστάσιο Μακ Κόρμικ, όπου υπήρχαν πολλοί απεργοσπάστες.

Μπροστά στην πρόκληση της άτεγκτης καταστολής, οι εργαζόμενοι κάλεσαν διαδήλωση στις 4 Μαΐου στην πλατεία Χεϊμάρκετ. Κατά τη διάρκεια της κινητοποίησης κάποιος έριξε μια βόμβα ως απάντηση στην αστυνομική καταστολή. Αυτή η ενέργεια προκάλεσε τη βίαιη απάντηση της αστυνομίας, η οποία ξεκίνησε μια εκστρατεία δίωξης, φυλάκισης και βασανιστηρίων εναντίον των εργατών, εκ των οποίων οκτώ ήταν αγωνιστές πρώτης γραμμής, αναρχικοί και συνδικαλιστές, τους οποίους εκδικήθηκε η αστική δικαιοσύνη, καταδικάζοντάς τους για συνωμοσία.

Η δικαστική υπόθεση ήταν μια στημένη από το κράτος αντεργατική μεθόδευση, όπως ακριβώς συνέβη λίγα χρόνια αργότερα με δύο ακόμα επιφανείς αναρχικούς, τον Νίκολα Σάκο και τον Μπαρτολομέο Βαντσέτι. Κατασκευάστηκαν καταγγελίες και επινοήθηκαν αποδείξεις, καταδεικνύοντας την εκδικητικότητα της αστικής τάξης απέναντι στην πολιτική στράτευση των εργατών. Ακόμη και ο ίδιος ο εισαγγελέας, ο Τζούλιους Γκρίνελ, δήλωσε τα εξής: «Ο νόμος δοκιμάζεται. Η αναρχία δικάζεται... Κύριοι ένορκοι, καταδικάστε αυτούς τους άντρες, χρησιμοποιήστε τους για παραδειγματισμό, κρεμάστε τους και σώστε τους θεσμούς μας, την κοινωνία μας».

Τον επόμενο χρόνο, τον Νοέμβριο του 1887, η αστική δικαιοσύνη καταδίκασε μερικούς εκ των κατηγορούμενων αναρχικών σε αρκετά χρόνια φυλάκισης, ενώ τους υπόλοιπους σε θάνατο δια απαγχονισμού. Μπροστά στο δικαστήριο ο Άντολφ Φίσερ είπε:

«Αν πρόκειται να πεθάνω, επειδή είμαι αναρχικός, λόγω της αγάπης μου για την ελευθερία, την αδελφοσύνη και την ισότητα, τότε δε θα διαμαρτυρηθώ. Εάν ο θάνατος είναι η τιμωρία για την αγάπη μας για την πανανθρώπινη ελευθερία, τότε λέω ανοιχτά ότι έχασα τη ζωή μου∙ όμως, δεν είμαι δολοφόνος».

Έκτοτε, η 1η Μαΐου εορτάζεται ως η Διεθνής Ημέρα των Εργαζομένων. Εορτάστηκε για πρώτη φορά το 1890. Η Πρωτομαγιά εορτάζεται ως ημέρα απεργίας των εργαζομένων κατά του κεφαλαίου, ως ευκαιρία για την απότιση τιμών στους μάρτυρες της υπόθεσης του Χεϊμάρκετ του Σικάγο του 1886 και για τον αγώνα για την κατοχύρωση της 8ωρης εργασίας. Ως συνέπεια των απεργιών και του επίμονου αγώνα, η απαίτηση του 8ωρου σιγά-σιγά κατακτήθηκε σε διάφορες χώρες από την εργατική τάξη.

Τι σημαίνει σήμερα η Πρωτομαγιά;

Yurov AF (Gr), [25.04.21 10:57]
Η 8ωρη εργάσιμη ημέρα έχει ήδη κατακτηθεί ως δικαίωμα σε πολλές χώρες και η 1η Μαΐου αναγνωρίζεται ως διεθνής ημέρα εορτασμού από το εργατικό κίνημα σε όλο τον κόσμο. Ωστόσο, σήμερα εκατομμύρια καταπιεσμένοι άνθρωποι στον κόσμο εξακολουθούν να εργάζονται για πολλές και εξαντλητικές εργάσιμες ημέρες υπό άθλιες συνθήκες, ατυχήματα εξακολουθούν να συμβαίνουν σε εργοστάσια και εργαστήρια, με αποτέλεσμα τρομερές τραγωδίες, όπως έχουμε δει να συμβαίνουν πολλές φορές π.χ. στο Μπαγκλαντές. Το διεθνές κεφάλαιο έχει επεκτείνει δυσανάλογα την παραγωγή σε ολόκληρο τον πλανήτη, υποβαθμίζοντας τις συνθήκες διαβίωσης και εργασίας ολόκληρων πληθυσμών σε περιφερειακές περιοχές και χώρες, απειλώντας, επιπλέον, την ίδια την ύπαρξη του πλανήτη.

Επομένως το αίτημα για 8ωρη εργάσιμη ημέρα εξακολουθεί να είναι επίκαιρο και αναγκαίο. Πάνω απ 'όλα, η κοινωνία που ονειρεύονταν και για την οποία αγωνίστηκαν οι μάρτυρες του Σικάγο και οι γενιές αγωνιστών και εργατών είναι πιο αναγκαία από ποτέ, διότι εκείνοι κουβαλούσαν στις καρδιές τους τις επιθυμίες για κοινωνική δικαιοσύνη για όλη την ανθρωπότητα, γνωρίζοντας ότι ο αγώνας ενάντια στον καπιταλισμό και το κράτος ήταν καθοριστικός, όπως είναι ακόμα σήμερα. Ήξεραν ότι από τη μία πλευρά είναι οι καταπιεστές και οι θεσμοί τους είναι, ενώ από την άλλη πλευρά βρίσκονται οι καταπιεσμένοι, εκείνοι που ματώνουν πάνω από τις μηχανές, αυτοί που λιμοκτονούν, που είναι άνεργοι, αυτοί που τους περιφρονεί το καπιταλιστικό σύστημα, αλλά και εκείνοι που θα οικοδομήσουν έναν δίκαιο, νέο κόσμο.

Όπως εκείνοι που συμμετείχαν στις απεργίες του Σικάγο, εμείς οι καταπιεσμένοι γνωρίζουμε σήμερα ότι δεν μπορεί να επιτευχθεί δικαιοσύνη μέσα στο καπιταλιστικό σύστημα, ότι η τρέχουσα κοινωνική τάξη, που εξαρτάται από την καθημερινή μας εργασία για την επιβίωσή μας, δε μας αποφέρει τίποτα καλό. Ο καπιταλισμός φέρνει μόνο δυστυχία, πείνα, βία και θάνατο. Αυτά μας επιφέρει εδώ και αιώνες το καπιταλιστικό σύστημα, αλλά τα τελευταία τριάντα χρόνια έχει εξελιχθεί τεχνολογικά με έναν φρικτό τρόπο. Ο καπιταλισμός έχει ξεκινήσει πολέμους για τον έλεγχο των πόρων, προκαλώντας χάος σε χώρες και μετατρέποντάς τες σε «αποτυχημένα κράτη», καταστρέφοντας ολόκληρα τα παραγωγικά τους συστήματα, εκτοπίζοντας πληθυσμούς, μετατρέποντάς τους σε πρόσφυγες ή οικονομικούς μετανάστες που αναζητούν απεγνωσμένα θέσεις εργασίας και ευημερία. Ο κατάλογος των καταστροφών που προκαλούνται από την ανεξέλεγκτη φιλοδοξία του κεφαλαίου στην ιμπεριαλιστική του διάταξη είναι μακρύς και περίπλοκος.

Είναι οι καταπιεσμένοι σε όλο τον κόσμο αυτοί που υφίστανται τις συνέπειες της αναπαραγωγής του καπιταλιστικού συστήματος και την ανάγκη του για εκμετάλλευση της φύσης και της ανθρώπινης εργασίας. Εμείς πρέπει να κρατήσουμε ψηλά τα λάβαρα του αγώνα των μαρτύρων του Σικάγο και τα όνειρά τους για δικαιοσύνη και ελευθερία.

Τι πρέπει να κάνουν οι οργανωμένοι αναρχικοί;

Ο αναρχισμός, η ιδεολογία που υποστήριζαν οι μάρτυρες του Σικάγο, δεν έχει πεθάνει, ούτε έχει εξαφανιστεί, όπως ισχυρίζονται πολλοί που ανήκουν σε διάφορα ιδεολογικά και πολιτικά ρεύματα. Αντιθέτως, ο αναρχισμός σήμερα έχει τη δύναμη να αποδείξει ότι η πρότασή του είναι έγκυρη και χρήσιμη για την ανθρωπότητα, ότι η κοινωνική του προσέγγιση μπορεί να βρει εφαρμογή στους σημερινούς αγώνες και ότι δεν αποτελεί «κειμήλιο του παρελθόντος». Η αναρχική δέσμευση, η οποία στοχεύει στην οικοδόμηση μιας κοινωνίας όπου η εξουσία, η ιδιοκτησία και τα μέσα αυτοσυντήρησης θα κοινωνικοποιηθούν και η συλλογική ελευθερία θα αποτελεί ουσιαστικό συστατικό της κοινωνικής τάξης, είναι σήμερα αναγκαία και απαραίτητη.

Αυτή η πρόταση δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί εν μία νυκτί. Χρειάζεται υπομονή, επιμονή και αποφασιστικότητα για την οικοδόμηση μιας διαφορετικής κοινωνίας, για την προώθηση της αυτοοργάνωσης των από τα κάτω και την υποστήριξη των αγώνων τους. Πρέπει να βελτιώσουμε αυτήν την πρόταση μέρα με τη μέρα. Αυτό είναι δυνατό μέσω του κοινωνικού εισοδισμού στην καρδιά της κοινωνίας, στις λαϊκές και εργατικές μάζες.

Yurov AF (Gr), [25.04.21 10:57]
Είναι πολύ σημαντικό για τον οργανωμένο αναρχισμό να έχει επιρροή στα τμήματα της κοινωνίας όπου αγωνίζονται οι καταπιεσμένοι, ιδίως στους εργαζόμενους, ενδυναμώνοντας και αναπτύσσοντας τη συνδικαλιστική οργάνωση, συμμετέχοντας και στηρίζοντας τους αγώνες για υψηλότερους μισθούς και καλύτερες συνθήκες εργασίας. Οι οργανωμένοι αναρχικοί πρέπει να μοχθήσουν για τη σύνδεση αυτών των αγώνων και για την επεξεργασία μιας στρατηγικής αναφορικά με την υλοποίηση ενός μετώπου των καταπιεσμένων, προχωρώντας στη δημιουργία μεγαλύτερων χώρων για αυτοδιαχείριση και ταξική ανεξαρτησία, σχετικά με ό,τι αποκαλούμε ως οικοδόμηση της λαϊκής εξουσίας ή της εξουσίας από τα κάτω.

Όλα τα δικαιώματα και τα οφέλη που ανήκουν στον λαό κερδήθηκαν μέσα από μάχες και αγώνες. Οι άρχουσες τάξεις δεν παραχωρούν τίποτα δωρεάν. Μόνο μέσω της αλληλεγγύης, του μαχητικού αγώνα της οργάνωσης των από τα κάτω και της ταξικής τους συσπείρωσης έχουμε κατοχυρώσει τις νίκες μας οι καταπιεσμένοι. Σε αυτόν τον αγώνα ο οργανωμένος αναρχισμός έχει μια θέση, με τη στρατηγική μας, τις προτάσεις μας και τη μεθοδολογία μας, η οποία δίνει έμφαση στη δημιουργία της λαϊκής εξουσίας και όχι της εξουσίας του πολιτικού κόμματος, όπως κάνουν συχνά οι πρωτοπορίες.

Ο πόθος των μαρτύρων του Σικάγο για δικαιοσύνη και ελευθερία θα περιπλανηθεί ξανά στους δρόμους κατά την προσεχή Εργατική Πρωτομαγιά μαζί με τους καταπιεσμένους του κόσμου στον αγώνα τους για ένα καλύτερο μέλλον. Τα όνειρά τους ζουν στον αγώνα όλων των ανθρώπων που παλεύουν σε όλο τον κόσμο για ψωμί και αξιοπρέπεια, αλλά και για μια πλήρως εξισωτική και δίκαιη κοινωνία.

ΖΗΤΩ ΟΙ ΜΑΡΤΥΡΕΣ ΤΟΥ ΣΙΚΑΓΟ

ΖΗΤΩ Η ΔΙΕΘΝΗΣ ΗΜΕΡΑ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ

ΖΗΤΩ Η ΑΝΑΡΧΙΑ, ΖΗΤΩ Η ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ

ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

ΝΑ ΕΝΔΥΝΑΜΩΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΟ ΑΝΑΡΧΙΣΜΟ

ΕΙΜΑΣΤΕ ΣΤΟ ΠΛΕΥΡΟ ΟΣΩΝ ΑΓΩΝΙΖΟΝΤΑΙ

Federación Anarquista Uruguaya – FAU (Uruguay)
☆ Federación Anarquista de Rosario – FAR (Argentina)
☆ Organización Anarquista de Tucumán – OAT (Argentina)
☆ Embat - Organització Llibertària de Catalunya (Catalogna)
☆ Devrimci Anarşist Federasyon – DAF (Turchia)
☆ Αναρχική Ομοσπονδία - Anarchist Federation (Grecia)
☆ Organización Anarquista de Córdoba – OAC (Argentina)
☆ Die Plattform - Anarchakommunistische Organisation (Germania)
☆ Federación Anarquista Santiago - FAS (Cile)
☆ Aotearoa Workers Solidarity Movement - AWSM (Aotearoa/Nuova Zelanda)
☆ Coordenação Anarquista Brasileira - CAB (Brasile)
☆ Libertäre Aktion (Svizzera)
☆ Zabalaza Anarchist Communist Front - ZACF (Sudafrica)
☆ Alternativa Libertaria – AL/fdca (Italia)
☆ Grupo Libertario Vía Libre (Colombia)
☆ Workers Solidarity Movement - WSM (Irlanda)
☆ Anarchist Communist Group - ACG (Gran Bretagna)
☆ Melbourne Anarchist Communist Group - MACG (Australia)
☆ Organisation Socialiste Libertaire – OSL (Svizzera)
☆ Union Communiste Libertaire (Francia)

international / workplace struggles / press release Sunday May 02, 2021 05:40 byAnarchist communist organisations

The yearnings for justice and freedom of the Chicago Martyrs will roam the streets again this coming May Day, together along the oppressed of the world, in their struggle for a better future. Their dreams live on in the struggle of all people, all across the globe, for bread and dignity, but also for a fully egalitarian and fair society.

Statement on International Workers Day 2021

May 1st, 1886, a wide-ranging strike started in the United States demanding an eight-hour working day. The journey’s slogan was “Eight hours’ labour, Eight hours’ recreation, Eight hours' rest”, propagandised since the mid-19th century and through which the labour movement struggled to seize power from Capital and dispute worker’s time for life, culture, and enjoyment.

The strike was prepared in advance. The American labour movement decided on it in 1884. To carry it out, hundreds of meetings and rallies were held, funds were collected, at times when union organising was illegal. Manifestos and newspapers were circulated encouraging workers to join the planned strike.

Yet the struggle for an eight-hour working day was not conceived as a mere reform. It was permeated with hope for a better tomorrow, a struggle which in turn made its way to another definite struggle for an egalitarian society, free of all oppression. Neither was it understood that this struggle should pass through congress, nor through the courts, but rather that it should succeed by means of direct-action lead by the popular masses. The working class distrusted those deceitful institutions that meant for them a source of repression and hunger.

On May 1st, 1886, the strike proved to be massive, with demonstrations across the country, with its core at the populous industrial city of Chicago. There, police repression was strongly felt, as well as workers’ resistance; confrontations took place, resulting in several dead and injured, including one worker who died in front of the McCormick industrial plant, where there were many scabs.

Challenged with fierce repression, workers called for a demonstration on May 4th at Haymarket Square. During the event, an unknown person threw an explosive device, in response to repression by the police. This instigated the police’s brutal response, launching a campaign of persecution, imprisonment and torture against workers, of which eight frontline militants and anarchist union leaders were crushed by the full burden of bourgeoise justice, after being convicted of conspiracy.

The court case was an anti-working class set up, just as only a few years later another two prominent anarchists, Sacco and Vanzetti, would be set up as well. Testimonies and evidence were fabricated, bringing down the bourgeoisie’s resentment on the working-class militancy. Even the prosecutor, Julius Grinnell, himself phrased it as follows: “Law is on trial. Anarchy is on trial... Gentlemen of the jury, convict these men, make examples of them, hang them and you save our institutions, our society”.

The following year, in November 1887, the bourgeoise law sentenced some of the accused anarchists to several years of imprisonment, and the others to death by hanging. Before the court, Adolph Fischer declared:

“If I am to die on account of being an Anarchist, on account of my love for liberty, fraternity and equality, then I will not remonstrate. If death is the penalty for our love of the freedom of the human race, then I say openly I have forfeited my life; but a murderer I am not”.

Since then, May 1st (or May Day) is commemorated as the International Workers’ Day. First commemorated in 1890, May Day is commemorated as a day of workers’ strikes against Capital, as an occasion for tributes to the martyrs of the 1886 Haymarket affair in Chicago and to fight for the 8-hour workday. As a result of strikes and tenacious struggle, the 8-hour demand was slowly conquered by the working class in different countries, as it is the case of Uruguay and New Zealand before 1915, or in Spain with the Canadenca Strike in 1919.

What May Day means today:
The 8-hour working day has already been conquered as a right in many countries, and May 1st is recognized as an international day of commemoration by the labour movement across the globe. However, today millions of oppressed people in the world still labour for long and exhausting working days in dire conditions, accidents still occur in factories and workshops, resulting in dreadful tragedies, as we have seen happening in Bangladesh numerous times. Transnational Capital has disproportionally spread production all over the planet, impoverishing the living and working conditions of entire populations in peripheral regions and countries, threatening, on top of it, the very existence of the planet.

Therefore, the demand for the 8-hour working day is still a current and valid one. And, above all, the society dreamed of and fought for by the Chicago Martyrs and generations of militants and workers is more valid than ever, for they carried in their hearts wishes for social justice for all humanity, knowing that the struggle against Capitalism and the State was decisive, as it is still today. They knew the oppressors and their institutions are on one side, and the oppressed classes on the other, those who bleed before machines, who starve, who are unemployed, whom the capitalist system despises, but who will build a fair new world.

Like those who took part in the Chicago strikes, we the oppressed know today that justice cannot be achieved within the system, that the current social order brings us, who depend on our everyday labour to live, nothing good. Capitalism only brings misery, hunger, violence and death. This is what the system has brought us for centuries, yet in the past thirty years it has advanced technologically in a grotesque manner. Capitalism has started wars to control resources, generating chaos in countries and turning them into “failed states”, destructing their entire productive systems, and displacing populations, turning them into refugees or economic migrants desperately looking for jobs and welfare. The list of catastrophes generated by Capital’s uncontrolled ambition in its imperialist arrangement is a long, complicated, one.

It is the oppressed classes across the world who suffer the consequences of the reproduction of the capitalist system and its need to exploit nature and human labour, it is us who must hold high the banners of struggle of the Chicago Martyrs and their dreams of justice and freedom.

What Organised Anarchism must do:
Anarchism, the ideology professed by the Chicago Martyrs, has not died, nor has it disappeared, as many belonging to the various ideological and political currents have claimed. On the contrary, Anarchism today has the power to prove its proposal is valid and useful for humanity, that its social approach is valid for present struggles and not a “relic of the past”. The Anarchist commitment, which aims at building a society where power, property, and the means of self-subsistence are socialized, and where collective freedom is an essential component of social order, is current and valid today.

This proposal cannot take place overnight, it takes patience, tenacity, and determination to build a different society to promote people’s organisation and support people’s struggles. We must improve this proposal day by day. This is possible through social insertion in the heart of society, in the popular and working classes.

It is of special interest for Organised Anarchism to have an influence on the segments of society where the oppressed struggle, particularly on workers, strengthening and developing union organisation, and the fight for better wages and working conditions. Also, it is of interest of Organised Anarchism to weave these struggles with those of other oppressed peoples and construct a strategy around the realization of a Front of the Oppressed, advancing in the creation of greater spaces for self-management and class independence, regarding what we call the construction of popular power (or power from below).

All rights and benefits belonging to the people have been fought for and won through struggle. The ruling classes do not give anything away for free; only through solidarity and the militant struggle of people’s organisation in unity have we guaranteed victories for the oppressed. In that struggle Organised Anarchism has a place, with our strategy, our proposals, and our methodology, which emphasizes the creation of popular power and not that of a political party, as vanguardists often do.

The yearnings for justice and freedom of the Chicago Martyrs will roam the streets again this coming May Day, together along the oppressed of the world, in their struggle for a better future. Their dreams live on in the struggle of all people, all across the globe, for bread and dignity, but also for a fully egalitarian and fair society.

LONG LIVE THE CHICAGO MARTYRS!

LONG LIVE THE INTERNATIONAL WORKERS DAY!

Long Live Anarchism, Long Live Revolution

LET’S STRENGTHEN ORGANISED ANARCHISM!

FOR SOCIALISM AND FREEDOM!

Long live those who fight!

Federación Anarquista Uruguaya – FAU (Uruguay)
☆ Federación Anarquista de Rosario – FAR (Argentina)
☆ Organización Anarquista de Tucumán – OAT (Argentina)
☆ Embat - Organització Llibertària de Catalunya (Catalogna)
☆ Devrimci Anarşist Federasyon – DAF (Turchia)
☆ Αναρχική Ομοσπονδία - Anarchist Federation (Grecia)
☆ Organización Anarquista de Córdoba – OAC (Argentina)
☆ Die Plattform - Anarchakommunistische Organisation (Germania)
☆ Federación Anarquista Santiago - FAS (Cile)
☆ Aotearoa Workers Solidarity Movement - AWSM (Aotearoa/Nuova Zelanda)
☆ Coordenação Anarquista Brasileira - CAB (Brasile)
☆ Libertäre Aktion (Svizzera)
☆ Zabalaza Anarchist Communist Front - ZACF (Sudafrica)
☆ Alternativa Libertaria – AL/fdca (Italia)
☆ Grupo Libertario Vía Libre (Colombia)
☆ Workers Solidarity Movement - WSM (Irlanda)
☆ Anarchist Communist Group - ACG (Gran Bretagna)
☆ Melbourne Anarchist Communist Group - MACG (Australia)
☆ Organisation Socialiste Libertaire – OSL (Svizzera)
☆ Union Communiste Libertaire (Francia)

internazionale / lotte sindacali / comunicato stampa Sunday May 02, 2021 05:06 byVarie organizzazioni anarchiche
Primo maggio 1886, negli Stati Uniti iniziò un ampio sciopero che chiedeva una giornata lavorativa di otto ore. Lo slogan dello sciopero era "Otto ore di lavoro, Otto ore di svago, Otto ore di riposo", propagandato dalla metà del XIX secolo e attraverso il quale il movimento operaio lottava per sottrarre il potere al Capitale e rivendicare il tempo dei lavoratori per la vita, la cultura e il divertimento.

Lo sciopero fu preparato in anticipo. Il movimento operaio americano lo decise nel 1884. Per realizzarlo, si tennero centinaia di riunioni e raduni, si raccolsero fondi, in tempi in cui l'organizzazione sindacale era illegale. Furono diffusi manifesti e giornali che incoraggiavano i lavoratori ad aderire allo sciopero previsto.

Eppure la lotta per una giornata lavorativa di otto ore non era concepita come una semplice riforma. Era permeata dalla speranza di un domani migliore, una lotta che a sua volta si faceva strada verso un'altra, definitiva lotta per una società egualitaria, libera da ogni oppressione. Non fu intesa come lotta da realizzare attraverso il congresso, né attraverso i tribunali, ma piuttosto che avrebbe dovuto avere successo attraverso l'azione diretta delle masse popolari. La classe operaia diffidava di quelle istituzioni ingannevoli che significavano per loro una fonte di repressione e di fame.

Il primo maggio 1886, lo sciopero si rivelò massiccio, con manifestazioni in tutto il paese, con il suo nucleo nella popolosa città industriale di Chicago. Lì, la repressione della polizia si fece sentire fortemente, così come la resistenza degli operai; ci furono scontri che lasciarono diversi morti e feriti, tra cui un operaio che morì davanti allo stabilimento industriale McCormick, dove c'erano molti crumiri.

Sfidando la feroce repressione, i lavoratori indissero una manifestazione il 4 maggio a Haymarket Square. Durante la manifestazione, uno sconosciuto lanciò un ordigno esplosivo, in risposta alla repressione della polizia. Questo istigò la brutale risposta della polizia, che lanciò una campagna di persecuzione, imprigionamento e tortura contro i lavoratori, tra questi otto militanti sindacali anarchici più in vista furono schiacciati dal peso della giustizia borghese, dopo esser stati condannati per cospirazione.

Il processo fu una montatura contro la classe operaia, come solo pochi anni dopo lo sarebbe stato contro altri due noti anarchici, Sacco e Vanzetti. Testimonianze e prove furono fabbricate, facendo ricadere il risentimento della borghesia sulla militanza operaia. Anche lo stesso procuratore Julius Grinnell si espresse così: "La legge è sotto processo. L'anarchia è sotto processo... Signori della giuria, condannate questi uomini, fatene un esempio, impiccateli e salverete le nostre istituzioni, la nostra società".

L'anno seguente, nel novembre 1887, la giustizia borghese condannò alcuni degli anarchici accusati a diversi anni di reclusione, e gli altri a morte per impiccagione. Davanti alla corte, Adolph Fischer dichiarò: "Se devo morire per il fatto di essere anarchico, per il mio amore per la libertà, la fraternità e l'uguaglianza, allora non mi opporrò. Se la morte è la pena per il nostro amore per la libertà del genere umano, allora dico apertamente che ho rinunciato alla mia vita; ma non sono un assassino".

Da allora, il Primo Maggio è commemorato come la giornata internazionale dei lavoratori e delle lavoratrici. Commemorato per la prima volta nel 1890, il Primo Maggio è celebrato come giorno di sciopero dei lavoratori contro il Capitale, come occasione per omaggiare i martiri di Haymarket e per lottare per la giornata lavorativa di 8 ore. Come risultato degli scioperi e della lotta tenace, la richiesta delle 8 ore è stata lentamente conquistata dalla classe operaia in diversi paesi, come nel caso dell'Uruguay e della Nuova Zelanda prima del 1915, o in Spagna con lo sciopero della Canadenca nel 1919.

Cosa significa oggi il Primo Maggio:


La giornata lavorativa di 8 ore è già stata conquistata come diritto in molti paesi, e il primo maggio è riconosciuto come giornata internazionale di commemorazione dal movimento dei lavoratori e delle lavoratrici in tutto il mondo. Tuttavia, oggi milioni di persone oppresse nel mondo lavorano ancora per lunghe ed estenuanti giornate lavorative in condizioni terribili, si verificano ancora incidenti nelle fabbriche e nelle officine, con conseguenti terribili tragedie, come abbiamo visto accadere in Bangladesh numerose volte. Il capitale transnazionale ha diffuso in modo spropositato la produzione su tutto il pianeta, impoverendo le condizioni di vita e di lavoro di intere popolazioni in regioni e paesi periferici, minacciando, inoltre, l'esistenza stessa del pianeta.

Pertanto, la rivendicazione delle 8 ore di lavoro è ancora attuale e valida. E, soprattutto, è più che mai valida la società sognata e combattuta dai Martiri di Chicago e da generazioni di militanti e lavoratori, che portavano nel cuore desideri di giustizia sociale per tutta l'umanità, sapendo che la lotta contro il capitalismo e lo Stato era decisiva, come lo è ancora oggi. Sapevano che gli oppressori e le loro istituzioni sono da una parte, e le classi oppresse dall'altra, coloro che sanguinano davanti alle macchine, che muoiono di fame, che sono disoccupati, che il sistema capitalista disprezza, ma che costruiranno un nuovo mondo giusto.

Come coloro che parteciparono agli scioperi di Chicago, noi oppressi e oppresse sappiamo oggi che la giustizia non può essere raggiunta all'interno del sistema, che l'attuale ordine sociale non porta nulla di buono a noi, che dipendiamo dal nostro lavoro quotidiano per vivere. Il capitalismo porta solo miseria, fame, violenza e morte. Questo è ciò che il sistema ci ha portato per secoli, eppure negli ultimi trent'anni è avanzato tecnologicamente in modo grottesco. Il capitalismo ha scatenato guerre per controllare le risorse, generando il caos nei paesi e trasformandoli in "stati falliti", distruggendo i loro interi sistemi produttivi, e spostando le popolazioni, trasformandole in rifugiati o migranti economici alla disperata ricerca di lavoro e benessere. La lista delle catastrofi generate dall'ambizione incontrollata del Capitale nel suo assetto imperialista è lunga e complicata.

Sono le classi oppresse di tutto il mondo che soffrono le conseguenze della riproduzione del sistema capitalista e la sua necessità di sfruttare l’ambiente e il lavoro umano, siamo noi che dobbiamo tenere alte le bandiere di lotta dei Martiri di Chicago e i loro sogni di giustizia e libertà.

Che cosa deve fare l’anarchismo organizzato:


L'anarchismo, l'ideologia professata dai Martiri di Chicago, non è morto, né è scomparso, come molti appartenenti alle varie correnti ideologiche e politiche hanno sostenuto. Al contrario, l'anarchismo oggi ha la forza di dimostrare che la sua proposta è valida e utile per l'umanità, che il suo approccio sociale è valido per le lotte attuali e non una "reliquia del passato". L'impegno anarchico, che mira a costruire una società in cui il potere, la proprietà e i mezzi di autosostentamento siano socializzati, e in cui la libertà collettiva sia una componente essenziale dell'ordine sociale, è attuale e valido oggi.
Questa proposta non può realizzarsi da un giorno all'altro, ci vuole pazienza, tenacia e determinazione per costruire una società diversa che promuova l'organizzazione del popolo e sostenga le lotte del popolo. Dobbiamo migliorare questa proposta giorno per giorno. Questo è possibile attraverso l'inserimento sociale nel cuore della società, nelle classi popolari e lavoratrici.

E' di particolare interesse per l'anarchismo organizzato avere un'influenza sui segmenti della società dove gli oppressi e le oppresse lottano, in particolare sui lavoratori e le lavoratrici, rafforzando e sviluppando l'organizzazione sindacale, e la lotta per migliori salari e condizioni di lavoro. Inoltre, è interesse dell'anarchismo organizzato intrecciare queste lotte con quelle di altri popoli oppressi e costruire una strategia intorno alla realizzazione di un fronte degli oppressi, avanzando nella creazione di maggiori spazi di autogestione e indipendenza di classe, riguardo a ciò che noi chiamiamo la costruzione del potere popolare (o potere dal basso).

Tutti i diritti e i benefici che appartengono al popolo sono stati combattuti e conquistati attraverso la lotta. Le classi dominanti non danno niente gratis; solo la solidarietà e la lotta militante dell'organizzazione popolare unita ha garantito conquiste per gli oppressi e le oppresse. In questa lotta l'anarchismo organizzato ha un posto, con la nostra strategia, le nostre proposte e la nostra metodologia, che sottolinea la creazione del potere popolare e non quella di un partito politico, come spesso fanno gli avanguardisti.

Gli aneliti di giustizia e libertà dei martiri di Chicago scenderanno di nuovo nelle strade il prossimo Primo Maggio, insieme agli oppressi e alle oppresse del mondo, nella loro lotta per un futuro migliore. I loro sogni vivono nella lotta di tutte le donne e di tutti gli uomini, in tutto il mondo, per il pane e la dignità, ma anche per una società pienamente egualitaria e giusta.


LUNGA VITA AI MARTIRI DI CHICAGO!
VIVA LA GIORNATA INTERNAZIONALE DEI LAVORATORI E DELLE LAVORATRICI!
VIVA L’ANARCHISMO, VIVA LA RIVOLUZIONE!
RAFFORZIAMO L'ANARCHISMO ORGANIZZATO!
PER IL SOCIALISMO E LA LIBERTÀ!
VIVA LA CLASSE LAVORATRICE!


☆ Federación Anarquista Uruguaya – FAU (Uruguay)
☆ Federación Anarquista de Rosario – FAR (Argentina)
☆ Organización Anarquista de Tucumán – OAT (Argentina)
☆ Embat - Organització Llibertària de Catalunya (Catalogna)
☆ Devrimci Anarşist Federasyon – DAF (Turchia)
☆ Αναρχική Ομοσπονδία - Anarchist Federation (Grecia)
☆ Organización Anarquista de Córdoba – OAC (Argentina)
☆ Die Plattform - Anarchakommunistische Organisation (Germania)
☆ Federación Anarquista Santiago - FAS (Cile)
☆ Aotearoa Workers Solidarity Movement - AWSM (Aotearoa/Nuova Zelanda)
☆ Coordenação Anarquista Brasileira - CAB (Brasile)
☆ Libertäre Aktion (Svizzera)
☆ Zabalaza Anarchist Communist Front - ZACF (Sudafrica)
☆ Alternativa Libertaria – AL/fdca (Italia)
☆ Grupo Libertario Vía Libre (Colombia)
☆ Workers Solidarity Movement - WSM (Irlanda)
☆ Anarchist Communist Group - ACG (Gran Bretagna)
☆ Melbourne Anarchist Communist Group - MACG (Australia)
☆ Organisation Socialiste Libertaire – OSL (Svizzera)
☆ Union Communiste Libertaire (Francia)

Διεθνή / Εργατικοί Αγώνες / Ανακοίνωση Τύπου Saturday May 01, 2021 21:24 byMelbourne Anarchist Communist Group

Ο καπιταλισμός το 2021 δεν έχει ακόμη νικήσει την πανδημία του κορονοϊού και η πτωτική τάση όσον αφορά την αύξηση των μισθών στις προηγμένες χώρες δεν έχει αλλάξει. Η κοινωνική ανισότητα συνεχίζει να αυξάνεται, ενώ ο ρατσισμός και ο μισογυνισμός είναι εδραιωμένος στην κρατική πολιτική. Σε πολλές χώρες, η καπιταλιστική δημοκρατία καταρρέει. Το ριζοσπαστικό εργατικό κίνημα που γεννιέται είναι ακόμα νέο και αδύναμο, αλλά οι υλικές συνθήκες το βοηθούν να αναπτυχθεί. Αυτό το εργατικό κίνημα πρέπει να ενωθεί σε διεθνή βάση για να ανατρέψει τον καπιταλισμό και να τερματίσει κάθε καταπίεση σε παγκόσμια κλίμακα. Οι αναρχικοί πρέπει να είμαστε μέρος αυτού του κινήματος, γιατί είναι το σπίτι μας.

Σικάγο

Τα συνδικάτα υπό την ηγεσία των αναρχικών ξεκίνησαν μια εκστρατεία για την οκτάωρη εργάσιμη ημέρα στο Σικάγο το 1886, χρησιμοποιώντας την άμεση δράση ως στρατηγική τους. Τα αφεντικά αντιτάχθηκαν στην εκστρατεία θεωρώντας την οικονομικά ως καταστροφική και πολιτικά ως προκλητική. Η εκστρατεία ξεκίνησε με ένα κύμα απεργιών την 1η Μάη, αλλά ένας εργαζόμενος σκοτώθηκε από έναν αστυνομικό, οπότε πραγματοποιήθηκε διαδήλωση διαμαρτυρίας στις 4 Μάη. Στη διαδήλωση αυτή, κάποιος έριξε μια βόμβα, από την οποία σκοτώθηκαν μερικοί αστυνομκοί και η αστυνομία πυροβόλησε στο πλήθος στο ψαχνό. Οκτώ αναρχικοί συνελήφθησαν και καταδικάστηκαν ψευδώς για τον βομβισμό. Τέσσερις εκτελέστηκαν, ένας αυτοκτόνησε και τρεις φυλακίστηκαν. Χρόνια αργότερα, μετά από μια μακρά εκστρατεία, οι επιζώντες μάρτυρες του Haymarket απαλλάχθηκαν.

Διεθνής Ημέρα Εργαζομένων

Η Εργατική Πρωτομαγιά, η οποία εξελίχθηκε σε διεθνή εκστρατεία για τους μάρτυρες Haymarket, είναι η Διεθνής Ημέρα Εργαζομένων. Είναι η μέρα που οι εργαζόμενοι κινητοποιούνται για να δείξουν τη δύναμή τους και να γιορτάσουν την υπόθεσή τους. Είναι η μέρα που οι εργάτες δείχνουν τόσο τη διεθνή τους ενότητα όσο και τον διαχωρισμό τους από τους καπιταλιστές. Στην Αυστραλία, οι περισσότερες κυβερνήσεις θέλησαν να διαγράψουν την Εργατική Πρωτομαγιά από τη δημόσια συνείδηση, καθιερώνοντας την Ημέρα της Εργασίας (Labour Day) στις διάφορες Πολιτείες της χώρας. Ακόμα και όταν δεν υπάρχει ξεχωριστή Εργατική Ημέρα και η Εργατική Πρωτομαγιά τιμάται τεχνικά, οι αργίες ισχύουν την πρώτη Δευτέρα του Μάη.

Η Εργατική Τάξη

Μετά από μια μακρά περίοδο παρακμής, η ριζοσπαστική πτέρυγα του εργατικού κινήματος κερδίζει δύναμη. Αυτή η δύναμη προέρχεται από τη μεταβαλλόμενη σύνθεση της εργατικής τάξης στις προηγμένες χώρες. Ανεξάρτητα συνδικάτα ξεφυτρώνουν, ενώ “κανονικά” συνδικάτα (established unions) συντονίζονται με τις δημογραφικές αλλαγές όσον αφορά τη σύνθεση των μελών τους. Οι παλιές μέρες των συνδικαλιστικών οργανώσεων της προστασίας των υπαλλήλων στη βαριά βιομηχανία είναι παρελθόν. Όλο και περισσότερο, το πιο πιθανό είναι τις κατώτερες θέσεις εργασίας (blue collar) να τις κατέχουν μετανάστες εργαζόμενοι από τον Τρίτο Κόσμο, ενώ οι γυναίκες είναι πλέον πλειοψηφία του συνδικαλιστικού κινήματος σε αρκετές χώρες. Γι’ αυτούς τους εργαζομένους, τα συνδικάτα δεν είναι φορείς υπεράσπισης της φυλετικής ιεραρχίας, αλλά εναντίωσης και αντίστασης σε αυτή. Το σύνθημα του MUA «Touch One, Touch All»* είναι αρκετά τυπικό της διατομεακής (intersectional) ταξικής πάλης, όπως είναι πιθανό να διαπιστώσετε.

Ο Αγώνας

Ο καπιταλισμός το 2021 δεν έχει ακόμη νικήσει την πανδημία του κορονοϊού και η πτωτική τάση όσον αφορά την αύξηση των μισθών στις προηγμένες χώρες δεν έχει αλλάξει. Η κοινωνική ανισότητα συνεχίζει να αυξάνεται, ενώ ο ρατσισμός και ο μισογυνισμός είναι εδραιωμένος στην κρατική πολιτική. Σε πολλές χώρες, η καπιταλιστική δημοκρατία καταρρέει. Το ριζοσπαστικό εργατικό κίνημα που γεννιέται είναι ακόμα νέο και αδύναμο, αλλά οι υλικές συνθήκες το βοηθούν να αναπτυχθεί. Αυτό το εργατικό κίνημα πρέπει να ενωθεί σε διεθνή βάση για να ανατρέψει τον καπιταλισμό και να τερματίσει κάθε καταπίεση σε παγκόσμια κλίμακα. Οι αναρχικοί πρέπει να είμαστε μέρος αυτού του κινήματος, γιατί είναι το σπίτι μας.

ΕΡΓΑΤΕΣ ΟΛΟΥ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΕΝΩΘΕΙΤΕ!

Melbourne Anarchist Communist Group (Αναρχική Κομμουνιστική Ομάδα Μελβούρνης)

1 Μάη 2021

*MUA: Maritime Union of Australia, το ισχυρό και μαχητικό συνδικάτο των Αυστραλών λιμενεργατών, που έχει υιοθετήσει την τακτική «Touch One, Touch All», δηλαδή απολύεται ένας, απολυόμαστε όλοι, καταπιέζεται ένας, καταπιεζόμαστε όλοι και ούτω καθεξής. Η επίθεση σε έναν από μας είναι επίθεση σε όλους και ανάλογα κινητοποιείται.

**Μετάφραση: Ούτε Θεός-Ούτε Αφέντης.

This page has not been translated into 한국어 yet.

This page can be viewed in
English Italiano Català Ελληνικά Deutsch



Les victoires de l

Les victoires de l'avenir naîtront des luttes du passé. Vive la Commune de Paris !

Workplace struggles

Fri 07 May, 13:08

browse text browse image

179972969_388501498889428_7740708459301923117_n.jpg imageΌλοι και όλες στο ... May 03 20:33 by Αναρχική Ομοσπονδία 0 comments

181472251_2847728105447489_2795519133014695161_n.jpg imageΔιεθνής ανακοίνω... May 02 20:22 by Αναρχοκομμουνιστικές οργανώσεις 0 comments

photo_20210427_073216.jpg imageStatement on International Workers Day 2021 May 02 05:40 by Anarchist communist organisations 0 comments

textDichiarazione Sulla Giornata Internazionale Dei Lavoratori E Delle Lavoratrici 2021 May 02 05:06 by Varie organizzazioni anarchiche 0 comments

tumblr_pkv2l8tbjs1xrhrgmo1_1280_1.jpg imageΕργατική Πρωτομα... May 01 21:24 by Melbourne Anarchist Communist Group 0 comments

tumblr_pkv2l8tbjs1xrhrgmo1_1280.jpg imageMay Day 2021 May 01 07:28 by Melbourne Anarchist Communist Group 0 comments

evento_1_de_mayo.png imageForo Internacional: Perspectivas Libertarias sobre las luchas obreras actuales Apr 30 08:59 by ViaLibre 0 comments

588be869c79fcdee083d3fb7d9611a7b.png image1η Μάη: Δεν είναι αρ... Apr 29 19:06 by ΕΣΕ Ρεθύμνου 0 comments

strike.jpg imageVictory To The Wellington Bus Drivers Strike! Apr 22 21:14 by AWSM 0 comments

textUnificare le lotte Mar 18 06:36 by AL/FdCA 0 comments

textNuovo numero de "Il Cantiere" Jan 31 20:43 by Alternativa Libertaria/FdCA 0 comments

textGli anarchici e l’occupazione delle fabbriche del 1920 Jan 26 06:25 by Alternativa Libertaria/FdCA 0 comments

textNumero di dicembre de “il Cantiere” Jan 08 05:08 by Alternativa Libertaria/FdCA 0 comments

20782988lpw20782995articleecolecovid19jpg_7360415_660x281.jpg imageRentrée scolaire sous le signe de la mobilisation Nov 12 02:48 by Union Communiste Libertaire 0 comments

coronacapitalism.png imageCOVID και καπιταλισμό... Nov 07 18:10 by Melbourne Anarchist Communist Group 0 comments

2a80d38d5885395684cfadf81cb09d54.png imageΣημειώσεις για τ_... Oct 21 21:03 by Κινήσεις για την Ταξική Αυτονομία 0 comments

screen_shot_20200607_at_11.07.png imageEl movimiento sindical en la calle Jun 07 17:18 by Federación Anarquista Uruguaya 0 comments

thumb_spargel.jpg imageWilder Streik von Erntehelfer*innen in Bornheim | Video von Die Plattform Ruhr May 20 20:20 by die plattform Ruhr 0 comments

Caricatura de Átomo Cartún imageLa revolución tecnológica y los momentos que vivimos May 11 23:11 by Steven Crux 0 comments

drapeau_noir.jpg imageMay Day 2020 May 01 18:55 by Melbourne Anarchist Communist Group 0 comments

07_04_2020_1.jpg imageΚομμένες οι μαλα_... Apr 28 20:53 by ΕΣΕ Ιωαννίνων 0 comments

1924033_1507295902909617_4635732569287267410_n.jpg imageΓιατί η ταξική πά ... Apr 18 19:47 by Melbourne Anarchist Communist Group 0 comments

92542540_1448195882033714_2613039089066180608_o.jpg imageMarilia: Οι κυβερνήσεις &... Apr 04 09:11 by OASL 0 comments

bannerese.jpg imageΓια τα νέα αντεργ ... Apr 03 19:09 by ΕΣΕ-Αθήνας 0 comments

whatsapp_image_20191210_at_3.02.jpeg imageReflexiones sobre el salario mínimo para 2020 Jan 28 22:44 by ViaLibre 0 comments

textFrance at a Crossroads Jan 16 06:59 by Richard Greeman 0 comments

textA Worker's Story #1 Jan 11 12:19 by AWSM 0 comments

generalstrike.jpg image(DE/ENG) India: biggest general strike in human history Jan 11 02:36 by die plattform 0 comments

textApoyo a los y las Trabajadoras de los Servicios Públicos en Rosario (Argentina) Dec 31 01:37 by Confederación General del Trabajo 0 comments

francefirefighter1_1.jpg imageMás allá de la reforma de las pensiones: Entrevista sobre la Huelga General en Francia Dec 29 22:49 by Black Rose Anarchist Federation 0 comments

more >>
© 2005-2021 Anarkismo.net. Unless otherwise stated by the author, all content is free for non-commercial reuse, reprint, and rebroadcast, on the net and elsewhere. Opinions are those of the contributors and are not necessarily endorsed by Anarkismo.net. [ Disclaimer | Privacy ]