user preferences

Recent articles by Σύντροφοι με επαναστατική θύμηση
This author has not submitted any other articles.
Recent Articles about Ελλάδα / Τουρκία / Κύπρος Αναρχική Ιστορία

1η Μάη 1886-1986: Ένας α&... May 04 21 by Για τη Συγκρότησης Ένωση Αναρχ. Εργατών

Αναρχισμός κ ... Apr 02 21 by Μανώλης Χουμεριανός

Αναρχισμός σ ... Sep 25 20 by Dmitri (translation)

Μπαρμπαγιάννης Ταμτάκος

category Ελλάδα / Τουρκία / Κύπρος | Αναρχική Ιστορία | Γνώμη / Ανάλυση author Tuesday January 05, 2010 18:54author by Σύντροφοι με επαναστατική θύμησηauthor email ngnm55 at gmail dot com Report this post to the editors

Δύο χρόνια τόσο κοντά μας

Σαν χθες πριν δύο χρόνια έφυγε από κοντά μας ο Μπαρμπαγιάννης Ταμτάκος.

Γιάννη, ήρθαμε να σε χαιρετίσουμε πριν η μάνα μας, η μάνα γη, σε δεχτεί.
Η γη που αγάπησες, χωρις να πιστεύεις σε κανένα θεό σε καμία αλλότρια δύναμη.
Αγάπησες τους ανθρώπους, γι' αυτό πολέμησες.
Αγάπησες Γιάννη τη μάνα όλων μας αγάπησες τη γη κι αγάπησες πάνω σε αυτή τα γεννήματα της
θυμάσαι Γιάννη καθώς πήγαιναμε στην Τήνο να βρούμε τον Κορνήλιο;
πάνω στις κατεστραμένες πλαγιές απ τον τουρισμό
εσύ έβλεπες λιόδεντρα να ανθίζουν και να μοσχοβολάει η ρίγανη
Δε σε βόλευε η καταστροφή της
γιατί ονειρεύτηκες τη γη και η ματιά σου έτσι απλά μας δώριζε το όνειρο σου
Αγάπησες τη γη κι αγάπησες πάνω σε αυτή τους ανθρώπους χωρίς διακρίσεις
εσύ που μοναχικά διάβηκες το κατόπι της ζωής
χωρίς να περιμένεις καμιά ανταμοιβή χωρίς να είσαι ασκητής
γιατί αυτός τον τρόπο του τον έχει έστω και μετά θάνατο
κι αυτό που έβλεπες τότε στην Τήνο το είδες και από νωρίς στους ανθρώπους
Δε σε βόλευε η καταστροφή τους
γιατί την έζησες δυο φορές από μικρό παιδί διωγμένος απ' όλους κι απ' όλα
Πρόσφυγας κι ονειρεύτηκες τους ανθρώπους αλλιώς και κόντρα στο ρεύμα
κι αυτό το ρεύμα σε κυνήγησε Γιάννη και είχε πολλά κεφάλια αυτό το ρεύμα
ασφαλίτες, Γκεστάπο, ταγματασφαλίτες, Ο.Π.Λ.Α., KGB
ήταν πολλά τα κεφάλια Γιάννη
Σε ξέρανε όπως ήξεραν και τον Σπύρο και τον Δημοσθένη και τον Γιώργο κι άλλους, κι άλλους...
Άλλοι ξέφυγαν, άλλοι όχι
Κι αυτό που τους τρόμαζε είναι ότι τους ξέρατε κι αν δεν τους ξέρατε τους μαθαίνατε
κι είσασταν καλοί μαθητές στο μάθημα της ελευθερίας
Αλλά έτσι αγαπήσατε και αγάπησες τους ανθρώπους
Αλλιώς... Ατίθασους κι ελεύθερους
Θυμάσαι Γιάννη πως το βροντοφώναζες για πρώτη φορά δημόσια
μετά από πάρα πολλά χρόνια
όρθιος εκεί στο Πολυτεχνείο το Μάη;
"Δεν είμαστε πρόβατα, δε θέλουμε τσοπάνους,
δε θέλουμε την κοινωνία χωρισμένη σε διευθυντές και διευθυνόμενους"
Τα λόγια σου αυτά είχαν και έχουν το άρωμα της νιότης και με τις συναντήσεις μας
όλοι εμείς που σε γνωρίσαμε αυτό θέλαμε να σου δείξουμε
Κι είμαστε πάλι μαζεμένοι όλοι εδώ γι' αυτό το άρωμα της νιότης σου
για να σου πούμε πως υπάρχουν άνθρωποι που αγαπούν τη γη και τα γεννήματα της
γιατί δε βολεύονται με την καταστροφή της
Που αγαπούν τους ανθρώπους αλλιώς Ατίθασους κι Ελεύθερους
γιατί δε βολεύονται με τη σκλαβιά του υπηκόου Κόντρα στο ρεύμα
κι αυτό το ρεύμα έχει πολλά κεφάλια Γιάννη καμιά φορά και το δικό μας.

Ο Γιάννης Ταμτάκος γεννήθηκε το 1908 στις Φώκιες. Πρόσφυγας από τη Μικρά Ασία το 1914, επέστρεψε το 1914 στην πόλη που γεννήθηκε για να την αφήσει οριστικά το 1922. Από 6 ετών άρχισε να εργάζεται πουλώντας κουλούρια και ως λούστρος.

Το 1918 – 1919, σε ηλικία 11 ετών, συμμετείχε για πρώτη φορά σε μια εργατική συγκέντρωση για την Εργατική Πρωτομαγιά στη συνοικία της Eυαγγελίστριας της Θεσσαλονίκης. Πλησιάστηκε από τους υποστηρικτές του αρχειομαρξισμού το 1924. Πήρε μέρος σ’ όλους τους εργατικούς αγώνες της Θεσσαλονίκης, ως τσαγκάρης με την ιδιότητα του εκλεγμένου συμβούλου (1926-1927) και σαν γραμματέας του σωματείου των υποδηματεργατών Θεσσαλονίκης (1928-1929), ενώ αργότερα δραστηριοποιήθηκε μέσα από το σωματείο των ανέργων.

Το 1931, όντας στην πρώτη γραμμή μιας διαδήλωσης ανέργων στην πλατεία Συντριβανίου της Θεσσαλονίκης, δέχτηκε την επίθεση μιας ομάδας χωροφυλάκων με επικεφαλής τον ανιψιό του Αστυνομικού Διευθυντή, που τον πυροβόλησε στο μάγουλο και του έκοψε τη γλώσσα. Χάρη στις επανειλημμένες χειρουργικές επεμβάσεις δεν έχασε τη φωνή του. Το 1936, μετά τη βίαιη κατάπνιξη της εργατικής εξέγερσης, καταδικάστηκε ερήμην από το Κακουργιοδικείο Έδεσσας μαζί με 52 εργάτες ως ένας από τους υποκινητές της απεργίας στην Θεσσαλονίκη το Μάιο του 1936.

Έμεινε στην εξορία και στη φυλακή, βάσει του ιδιώνυμου, από το 1937 έως το 1942. Φεύγοντας, η κυβέρνηση Τσουδερού τους άφησε εξόριστους στην Γαύδο και τους παρέδωσε στους Γερμανούς. Πολλοί από τους συνεξόριστους και συγκρατούμενούς του στη Γαύδο εκτελέστηκαν στην Καισαριανή και στο Νεζερό της Λαμίας – ανάμεσά τους και ο πρώην γραμματέας του ΚΚΕ και μετέπειτα επικεφαλής της τροτσκιστικής τάσης Παντελής Πουλιόπουλος.

Ο Ταμτάκος γλύτωσε την εκτέλεση, μετά από απόδραση από το Τμήμα Μεταγωγών Πειραιά ενώ στη συνέχεια βγήκε στην παρανομία. Αναγνωρίζοντας τον εαυτό του σαν επαναστάτη σοσιαλιστή, δεν πήρε μέρος στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο γιατί θεωρούσε το κίνημα του ΕΑΜ σαν εξάρτημα του επιτελείου της Μέσης Ανατολής, για την απελευθέρωση της ελληνικής αστικής τάξης. Το 1942 γνώτρισε τον Κορνήλιο Καστοριάδη και υιοθέτησε τις απόψεις που ο δεύτερος είχε εκφράσει σχετικά με τη γραφειοκρατικοποίηση των Κομμουνιστικών Κομμάτων. Με βάση τις θέσεις αυτές, το 1947 απομακρύνεται οριστικά από τον τροτσκισμό. Μαζί με τους συντρόφους του Άγι Στίνα, Δημοσθένη Βουρσούκη, Μακρή, Κρόκο, Καστοριάδη και άλλους, πίστευε στις αρχές του ντεφαιτισμού και του επαναστατικού διεθνισμού προτάσσοντας μια αυτόνομη, αυτοδιαχειριζόμενη κοινωνία και διακηρύσσοντας την συναδέλφωση των εμπόλεμων στρατιωτών. Για τη στάση τους αυτή, ο Ταμτάκος και οι σύντροφοί του, καταδιώχθηκαν από τους Γερμανούς, τους Χίτες και τους σταλινικούς.

Δεν ήταν λίγες οι φορές που ξέφυγε από τη δολοφονική δράση της Ο.Π.Λ.Α ενώ την περίοδο των εκκαθαρίσεων κυκλοφορούσε με διάφορες ταυτότητες και ψευδώνυμα. Το 1951 φεύγει με πρόσκληση να εργαστεί ως μετανάστης στην Αυστραλία, όπου δούλεψε στο εργοστάσιο της General Motors. Στη Θεσσαλονίκη επέστρεψε το 1966 όπου έζησε την υπόλοιπη ζωή του. Από τη δεκαετία του 1980 συνδέθηκε ιδεολογικά και πολιτικά με τον αντιεξουσιαστικό χώρο της Θεσσαλονίκης. Συμμετείχε, παρά την προχωρημένη ηλικία του, σε όλες τις εκδηλώσεις του εργατικού κινήματος της πόλης.

Πέθανε στις 4 Ιανουαρίου 2008, λίγες μέρες πριν κλείσει τα 100 του χρόνια και κηδεύτηκε την επόμενη μέρα στο νεκροταφείο της Μαλακοπής.

Δημοσιευμένο έργο

* Το βιβλίο του "Αναμνήσεις μιας ζωής στο επαναστατικό κίνημα" που κυκλοφόρησε το Μάρτιο του 2003, περιέχει απομαγνητοφωνημένες αυτοβιογραφικές αφηγήσεις με αναφορές σε ιστορικά και πολιτικά γεγονότα του τελευταίου αιώνα.

* Απόσπασμα από το προσωπικό ημερολόγιο του έχει δημοσιευτεί το 1995 στην Εφημερίδα "Άλφα".

* Ο Γιάννης Ταμτάκος ήταν ένα από τα δυο βασικά πρόσωπα στην ταινία "Κούρσαλ" του Νίκου Θεοδοσίου.

** Το παρόν είναι μέρο του ήδη δημοσιευμένου κειμένου στο αθηναϊκό ιντιμίντια.

This page has not been translated into Türkçe yet.

This page can be viewed in
English Italiano Deutsch

Front page

Reflexiones sobre la situación de Afganistán

Αυτοοργάνωση ή Χάος

South Africa: Historic rupture or warring brothers again?

Declaración Anarquista Internacional: A 85 Años De La Revolución Española. Sus Enseñanzas Y Su Legado.

Death or Renewal: Is the Climate Crisis the Final Crisis?

Gleichheit und Freiheit stehen nicht zur Debatte!

Contre la guerre au Kurdistan irakien, contre la traîtrise du PDK

Meurtre de Clément Méric : l’enjeu politique du procès en appel

Comunicado sobre el Paro Nacional y las Jornadas de Protesta en Colombia

The Broken Promises of Vietnam

Premier Mai : Un coup porté contre l’un·e d’entre nous est un coup porté contre nous tou·tes

Federasyon’a Çağırıyoruz!

Piştgirîye Daxuyanîya Çapemenî ji bo Êrîşek Hatîye li ser Xanîyê Mezopotamya

Les attaques fascistes ne nous arrêteront pas !

Les victoires de l'avenir naîtront des luttes du passé. Vive la Commune de Paris !

Contra la opresión patriarcal y la explotación capitalista: ¡Ninguna está sola!

100 Years Since the Kronstadt Uprising: To Remember Means to Fight!

El Rei està nu. La deriva autoritària de l’estat espanyol

Agroecology and Organized Anarchism: An Interview With the Anarchist Federation of Rio de Janeiro (FARJ)

Es Ley por la Lucha de Las de Abajo

Covid19 Değil Akp19 Yasakları: 14 Maddede Akp19 Krizi

Declaración conjunta internacionalista por la libertad de las y los presos politicos de la revuelta social de la región chilena

[Perú] Crónica de una vacancia anunciada o disputa interburguesa en Perú

Nigeria and the Hope of the #EndSARS Protests

© 2005-2021 Anarkismo.net. Unless otherwise stated by the author, all content is free for non-commercial reuse, reprint, and rebroadcast, on the net and elsewhere. Opinions are those of the contributors and are not necessarily endorsed by Anarkismo.net. [ Disclaimer | Privacy ]