preferenze utente

cerca nell'archivio del sito Cerca cerca nell'archivio del sito


Search comments

ricerca avanzata

Nuovi eventi

nessun evento segnalato nell'ultima settimana

Prossimi eventi

nessun evento corrispondente!
Spiacente, non ci sono articoli che rispondono a questi criteri di ricerca.
repealbanner.jpg
ireland / britain / anarchist movement / press release giovedì marzo 08, 2018 19:13 byWSM women   image 4 images
International Working Women’s Day is steeped in the radical history of women demanding improvement in our daily lives and in our working conditions. IWWD dates back to 1857 in New York City. Women garment workers went on strike to demand a 10-hour working day, better working conditions and equal rights.  In honour of this strike, another was held  in 1908 by women needle trade workers.  They demanded voting rights and, an end to sweatshops and child labour. Two years later, the socialist, Clara Zetkin, proposed that the 8th of March be commemorated as International Working Women’s Day.  It was first celebrated nationally in the Soviet Union after the https://www.wsm.ie/russian-revolution, a  revolution which  began with a strike  of women textile workers. On https://www.wsm.ie/iwd, women stand in solidarity with each other against oppression. We demand control over our lives. We demand https://www.wsm.ie/c/anarchism-oppression-exploitation-policy. We demand freedom. read full story / add a comment
fod1_1.jpg
Ιβηρική / Αναρχική Ιστορία / Γνώμη / Ανάλυση giovedì marzo 08, 2018 13:45 byDmitri (μετάφραση)   image 1 image
Η Ομάδα “Φίλοι του Ντουρρούτι” (“Los Amigos De Durruti" - “Friends of Durruti Group”) άρχισε να λειτουργεί επίσημα στις 17 Μαρτίου 1937, αν και η προέλευσή της μπορεί να ανιχνευθεί πίσω τον Οκτώβριο του 1936. Η ομάδα ήταν η σύγκληση δύο κύριων ρευμάτων: της αντιπολίτευσηw από την πλευρά των αναρχικών πολιτοφυλάκων της φάλαγγας Ντουρρούτι (και της Σιδερένιας Φάλαγγας 1) στη στρατιωτικοποίηση των λαϊκών πολιτοφυλακών, και της αντιπολίτευσης στον κυβερνητισμό, τάσεις που εκφράζονται καλύτερα στα γραπτά του Jaime Balius (αν και όχι μόνο αυτού) στην εφημερίδα “Solidaridad Obrera” μεταξύ Ιουλίου και Νοεμβρίου 1936, στην εφημερίδα “Ideas” μεταξύ Δεκεμβρίου 1936 και Απριλίου 1937, καθώς και στην “La Noche” μεταξύ Μαρτίου και Μαΐου 1937. read full story / add a comment
zimbabwepolitics.jpg
southern africa / miscellaneous / opinion / analysis giovedì marzo 08, 2018 05:57 byLeroy Maisiri   image 1 image
It’s been around 100 days since the birth of a “new” Zimbabwe: 37 years of authoritarian rule by Robert Mugabe ended when Emmerson Mnangagwa took power through a soft military coup . But what has changed, what we can we expect now? This paper argues that no deep changes are taking place. The slight liberalizing of political life and some promises of economic reform (good and bad) do matter. But the changes in the White House of Zimbabwe centre on removing one vicious state capitalist manager to make way for another, and will not bring liberation for the masses. This replacement does not address the problems Zimbabwe faces: a ruthless ruling class, a predatory state, crisis-ridden capitalism and imperialism. The problem is not individuals: the system is the problem. This paper argues against Mugabe and Mnangagwa, but also against the state as a form of social organization and against the idea that states can be used for liberating the people. All states oppress the working class, peasantry and poor, and the state in Zimbabwe is just an extreme example of how states are based on repression, corruption and promoting the interests of economic and political elites (the ruling class). It rejects the notion that Mugabe was a champion of the poor and landless, and the claim that his ousting was a defeat for progressive forces. But it has no illusions in Mnangagwa. True, real freedom will never come through parliament, or military take- overs, or old men who take turns to spout out neo-liberal or ultra-nationalist rhetoric, while their hands are covered in blood. It can only come from mass action and organising, the transformative engine to build real democratic, stateless socialism based on self-management, freedom political tolerance and common property (anarchism).
read full story / add a comment
8march300x169.jpg
Διεθνή / Φύλο / Ανακοίνωση Τύπου giovedì marzo 08, 2018 03:52 byAναρχική Συλλογικότητα mⒶnifesto   image 1 image
Στις 8 Μάρτη του 1857 στη Νέα Υόρκη, οι εργάτριες στον τομέα της υφαντουργίας και του ιματισμού κατέβηκαν σε απεργία για τις απάνθρωπες συνθήκες εργασίας και τους χαμηλούς μισθούς τους. Η αστυνομία επιτέθηκε και διέλυσε βίαια το πλήθος των λευκοντυμένων γυναικών. Δυο χρόνια αργότερα, οι ίδιες εργάτριες που συμμετείχαν στις κινητοποιήσεις, οργάνωσαν το πρώτο εργατικό σωματείο γυναικών και συνέχισαν τον αγώνα για τη χειραφέτηση τους. Το 1908 στους δρόμους της Νέας Υόρκης διαδήλωσαν 15.000 εργάτριες, ζητώντας λιγότερες ώρες εργασίας, καλύτερους μισθούς και δικαίωμα ψήφου. Υιοθέτησαν το σύνθημα «Ψωμί και τριαντάφυλλα», με το ψωμί να συμβολίζει την οικονομική ασφάλεια και τα τριαντάφυλλα την καλύτερη ποιότητα ζωής. read full story / add a comment
#Nobastan3Causales: seguimos luchando por aborto libre en Chile

Features

Spiacente, non ci sono attualmente feature che rispondono alla richiesta!

ven 21 set, 11:05

browse text browse image

repealbanner.jpg imageWSM International Women’s Day Message - 2018 19:13 gio 08 mar by WSM women 0 comments

International Working Women’s Day is steeped in the radical history of women demanding improvement in our daily lives and in our working conditions. IWWD dates back to 1857 in New York City. Women garment workers went on strike to demand a 10-hour working day, better working conditions and equal rights.  In honour of this strike, another was held  in 1908 by women needle trade workers.  They demanded voting rights and, an end to sweatshops and child labour. Two years later, the socialist, Clara Zetkin, proposed that the 8th of March be commemorated as International Working Women’s Day.  It was first celebrated nationally in the Soviet Union after the https://www.wsm.ie/russian-revolution, a  revolution which  began with a strike  of women textile workers. On https://www.wsm.ie/iwd, women stand in solidarity with each other against oppression. We demand control over our lives. We demand https://www.wsm.ie/c/anarchism-oppression-exploitation-policy. We demand freedom.

8march300x169.jpg image8 Μάρτη: Ενάντια στην... 03:52 gio 08 mar by Aναρχική Συλλογικότητα mⒶnifesto 0 comments

Στις 8 Μάρτη του 1857 στη Νέα Υόρκη, οι εργάτριες στον τομέα της υφαντουργίας και του ιματισμού κατέβηκαν σε απεργία για τις απάνθρωπες συνθήκες εργασίας και τους χαμηλούς μισθούς τους. Η αστυνομία επιτέθηκε και διέλυσε βίαια το πλήθος των λευκοντυμένων γυναικών. Δυο χρόνια αργότερα, οι ίδιες εργάτριες που συμμετείχαν στις κινητοποιήσεις, οργάνωσαν το πρώτο εργατικό σωματείο γυναικών και συνέχισαν τον αγώνα για τη χειραφέτηση τους. Το 1908 στους δρόμους της Νέας Υόρκης διαδήλωσαν 15.000 εργάτριες, ζητώντας λιγότερες ώρες εργασίας, καλύτερους μισθούς και δικαίωμα ψήφου. Υιοθέτησαν το σύνθημα «Ψωμί και τριαντάφυλλα», με το ψωμί να συμβολίζει την οικονομική ασφάλεια και τα τριαντάφυλλα την καλύτερη ποιότητα ζωής.

imageΠροέλευση των “Φίλω&... mar 08 by Dmitri (μετάφραση) 0 comments

Η Ομάδα “Φίλοι του Ντουρρούτι” (“Los Amigos De Durruti" - “Friends of Durruti Group”) άρχισε να λειτουργεί επίσημα στις 17 Μαρτίου 1937, αν και η προέλευσή της μπορεί να ανιχνευθεί πίσω τον Οκτώβριο του 1936. Η ομάδα ήταν η σύγκληση δύο κύριων ρευμάτων: της αντιπολίτευσηw από την πλευρά των αναρχικών πολιτοφυλάκων της φάλαγγας Ντουρρούτι (και της Σιδερένιας Φάλαγγας 1) στη στρατιωτικοποίηση των λαϊκών πολιτοφυλακών, και της αντιπολίτευσης στον κυβερνητισμό, τάσεις που εκφράζονται καλύτερα στα γραπτά του Jaime Balius (αν και όχι μόνο αυτού) στην εφημερίδα “Solidaridad Obrera” μεταξύ Ιουλίου και Νοεμβρίου 1936, στην εφημερίδα “Ideas” μεταξύ Δεκεμβρίου 1936 και Απριλίου 1937, καθώς και στην “La Noche” μεταξύ Μαρτίου και Μαΐου 1937.

imageWhere to now Zimbabwe? An anarchist / syndicalist perspective after the dust has settled mar 08 by Leroy Maisiri 0 comments

It’s been around 100 days since the birth of a “new” Zimbabwe: 37 years of authoritarian rule by Robert Mugabe ended when Emmerson Mnangagwa took power through a soft military coup . But what has changed, what we can we expect now? This paper argues that no deep changes are taking place. The slight liberalizing of political life and some promises of economic reform (good and bad) do matter. But the changes in the White House of Zimbabwe centre on removing one vicious state capitalist manager to make way for another, and will not bring liberation for the masses. This replacement does not address the problems Zimbabwe faces: a ruthless ruling class, a predatory state, crisis-ridden capitalism and imperialism. The problem is not individuals: the system is the problem. This paper argues against Mugabe and Mnangagwa, but also against the state as a form of social organization and against the idea that states can be used for liberating the people. All states oppress the working class, peasantry and poor, and the state in Zimbabwe is just an extreme example of how states are based on repression, corruption and promoting the interests of economic and political elites (the ruling class). It rejects the notion that Mugabe was a champion of the poor and landless, and the claim that his ousting was a defeat for progressive forces. But it has no illusions in Mnangagwa. True, real freedom will never come through parliament, or military take- overs, or old men who take turns to spout out neo-liberal or ultra-nationalist rhetoric, while their hands are covered in blood. It can only come from mass action and organising, the transformative engine to build real democratic, stateless socialism based on self-management, freedom political tolerance and common property (anarchism).

imageWSM International Women’s Day Message - 2018 mar 08 Workers Solidarity Movement 0 comments

International Working Women’s Day is steeped in the radical history of women demanding improvement in our daily lives and in our working conditions. IWWD dates back to 1857 in New York City. Women garment workers went on strike to demand a 10-hour working day, better working conditions and equal rights.  In honour of this strike, another was held  in 1908 by women needle trade workers.  They demanded voting rights and, an end to sweatshops and child labour. Two years later, the socialist, Clara Zetkin, proposed that the 8th of March be commemorated as International Working Women’s Day.  It was first celebrated nationally in the Soviet Union after the https://www.wsm.ie/russian-revolution, a  revolution which  began with a strike  of women textile workers. On https://www.wsm.ie/iwd, women stand in solidarity with each other against oppression. We demand control over our lives. We demand https://www.wsm.ie/c/anarchism-oppression-exploitation-policy. We demand freedom.

image8 Μάρτη: Ενάντια στην... mar 08 0 comments

Στις 8 Μάρτη του 1857 στη Νέα Υόρκη, οι εργάτριες στον τομέα της υφαντουργίας και του ιματισμού κατέβηκαν σε απεργία για τις απάνθρωπες συνθήκες εργασίας και τους χαμηλούς μισθούς τους. Η αστυνομία επιτέθηκε και διέλυσε βίαια το πλήθος των λευκοντυμένων γυναικών. Δυο χρόνια αργότερα, οι ίδιες εργάτριες που συμμετείχαν στις κινητοποιήσεις, οργάνωσαν το πρώτο εργατικό σωματείο γυναικών και συνέχισαν τον αγώνα για τη χειραφέτηση τους. Το 1908 στους δρόμους της Νέας Υόρκης διαδήλωσαν 15.000 εργάτριες, ζητώντας λιγότερες ώρες εργασίας, καλύτερους μισθούς και δικαίωμα ψήφου. Υιοθέτησαν το σύνθημα «Ψωμί και τριαντάφυλλα», με το ψωμί να συμβολίζει την οικονομική ασφάλεια και τα τριαντάφυλλα την καλύτερη ποιότητα ζωής.

© 2001-2018 Anarkismo.net. Salvo indicazioni diversi da parte dell'autore di un articolo, tutto il contenuto del sito può essere liberamente utilizzato per fini non commerciali sulla rete ed altrove. Le opinioni espresse negli articoli sono quelle dei contributori degli articoli e non sono necessariamente condivise da Anarkismo.net. [ Disclaimer | Privacy ]