user preferences

ireland / britain / the left / opinion / analysis Thursday June 13, 2019 18:04 byEimhéar Ní Fhearóir

Eimhéar Ní Fhearóir responds to the election analysis offered by Sinn Fein's Natalie Treacy. Eimhéar Ní Fhearóir is an anarchist who was previously involved with republican activism.

In the wake of this year’s local elections, activists from the right across the broad left were left in a state of astonished mourning, cursing an electorate that didn't turn up on the day. One Sinn Féin office was heard being described as “like a wake-house” by an activist in the days following the count.

Natalie Treacy’s post-#LE19 election analysis is worth reading, not only because it (unintentionally) speaks volumes about the state of local representative democracy in this jurisdiction, but also because it has something to say about where Sinn Féin, and indeed a lot of social-democractic/leftish political groups go wrong when it comes to their engagement with the people they represent.

So it's a week now since the elections and I received that devastating phone call to tell me that the people of my core area's didnt bother to take 10 minutes out of their day to go and vote for me and that I am probably not going to be 're elected. Now this would be perfectly fine ,if I hadn't of worked my arse off for the last 5 year's on behalf of the people I represent. This would be perfectly fine ,if you the people I represent didnt believe I deserved to be 're elected.

This would be perfectly fine, if you believed that our council would be better off without Sinn Féin fighting your corner in Fingal but NO, this was simply because the people in my core area's just didn't bother to come out and vote!

As I sat in a room last night with all my other Sinn Féin elected comrades from across Dublin and listened to them all talking about what we did wrong in the elections because we did make mistakes of course we did. And we will learn by our mistakes and we will move on. But one thing we can't do is work any harder than we did. Every one of our Councillor's and their team's worked their hardest on behalf of the community's they represent. However what stood out in the room most was the hurt. Yes the hurt ,hurt we all felt that our core area's didnt bother to take the time to come out and vote for us.

Some candidates and elected representatives put in serious graft. Others would sleep on the floor if there was work in the bed, and depend very much on the work of their party comrades. Whatever approach they take, it is very much seen that The Core Area is “their patch.” There are estates that some parties will not canvass because they don’t see it as worth their while. It’s a Shinner estate. Or it’s full of Fine Gaelers etc. If you’re in the business of running in elections, knowing where your core vote comes from has a value. You can focus your resources more efficiently (in theory) or you might use a different amount of posters because you are well known there.

The problem for Cllr. Treacy and others who think like her, is that they do not merely see their core area as the place in which they have received the majority of their electoral support in the past, but as a place where that past support entitles them to it forevermore. There is no suggestion here that Cllr. Treacy did not “work her arse off” for the past five years, but to look at an election result in which you didn’t do as well as you expected, and come to the conclusion that the fault lies with the residents of the core area who “didn’t bother to take ten minutes out of their day to go and vote,” displays a stunning level of arrogance. The absence of any reflection as to the reason why people didn’t flock to their polling stations reveals the sense of entitlement that is at the heart of clientelism and is embedded within Irish electoral politics.

It is clear that there was no pause to assess why people didn’t turn out to vote; Was the choice offered on the ballot so uninspiring that it wasn’t worth leaving the house “for ten minutes”? Or perhaps people see how limited the scope of local democracy is. Or maybe the electorate felt that the sitting councillors did not do what they expected them to do. If it is true that people couldn’t be arsed get off their sofas, it is also true that Sinn Féin failed to convince those people that they were worth getting up for.

There is no point in telling people that if they just vote, that the Councillors will then have “the power to make a difference in your area” when many people haven’t seen any betterment from voting Sinn Féin, or anyone else, in local elections. In fact, many will have seen a deterioration in their quality of life, finding it more and more difficult to get somewhere to live or a place for their child to go to school or transport to their place of work. Telling communities that when the funding gets cut and their area is neglected that “You need to take some responsibility for that. You need to realise that all the moaning in the world is not going to help you. You had the power to make a change and you just didn't bother to come out and vote” is a disgraceful way to speak to or about constituents. By that logic, the people who voted Labour in 2011 deserved to have their child benefit cut. It smacks of victim blaming and also attributes far more power to councillors than they actually have. We have a largely centralised budget system and councillors, regardless of how hard they work, don’t have a role in the Dáil budget process. Housing was one of the biggest issues of the election and councillors, in most cases, cannot deliver housing for people.

There are people voting for Sinn Féin since they turned 18 and are still living in their Ma’s boxroom with a child because they’re 10 years on the council house waiting list. That person doesn’t need to take responsibility for that, and she does not need to have it explained to her that moaning won’t help her. She knows it won’t, but she also knows that taking the ten minutes to go and vote isn’t going to help her either.

Cllr. Treacy, as an aside, concedes that people can vote for whoever they want - “that’s democracy” though other republicans and lefties have made similar comments about "people with short memories" voting Green, FF, and Labour. But some of us see the limitations of local and parliamentary democracy compared to community led direct action. Communities do not need anyone to stand up and fight for their corner. If the anti-water charges campaign taught us anything it’s that communities are already standing up for themselves. Compared to the results achieved through community organising and direct action there is nothing in representative democracy for us. Cllr. Treacy does not understand that abstention is not simply dispensing with responsibility for what happens within communities, but an acknowledgement that representative democracy isn’t all it’s cracked up to be. Of course, abstention does not always imply a conscious ideological break with liberal democracy, but, having seen no tangible improvement in their area in the years in which they voted SF and other poles of opposition, why should people in "core areas" feel obliged to go out and vote?

The central weakness of local government in the 26 Counties is that it is entirely controlled by a central government that is determined to dispense with the State delivering public services, moving closer towards dependency on the community and voluntary sector to deliver them instead. What most political parties fail to recognise is that the network of councils that we have do not provide a facility to engage in local democracy but rather, provides a system of local administration. Those that fail to see this hold up the local council as the place where decisions affecting your community are genuinely made, and they need to keep up that pretence in order to justify people voting for them, and by doing so they actually hamper any prospect of developing or engaging in something that might count as participatory democracy.

The political system is dominated and corrupted by the privileged, paralysed by clientelism and dynastic politics, and resistant to change - Sinn Féin General Election Manifesto 2011

For decades, people in Ireland have watched stories of corruption emerge to the point where it is an embedded part of the political structure. Cllr. Hugh McIlvaney, a man caught on video asking for “loads of money” in exchange for supporting a wind farm, which was subsequently aired on national television, was reelected in Monaghan this year. The line between McIlvaney’s corrupt “Give me money and I’ll give the nod to your wind farm” and a local councillor’s “Vote for me and I’ll help you get a house from the council” differ in financial value and beneficiary, but the mechanism is the same. Theoretically, the core area of an elected councillor’s vote is usually the one where they’ve engaged in the most clientist based exchanges (as per Cllr. Treacy’s post). For Sinn Féin representatives, it will likely be working class areas where the councillor or TD will exercise what influence they can to ensure that person gets their medical card or social housing, and the representative expects that they will receive a vote from that person in return.

The councillor’s power in this circumstance is not that they can actually get the medical card or the house, but they can help with form filling or find the right person in the council to speak to; they can navigate a bureaucracy that appears labyrinthine to many. In their view, doing this is them exercising their role and “standing up for their community” and entitles them to a vote, but providing a clear route to information and a pathway to the people that actually allocate resources is not, and should be mistaken for, actual local democracy. They are basically doing a job that citizens information and council offices exist for. The nature of clientelism in Irish politics and the withholding of direct information to the public means that many communities are beholden to the local councillors, and given that they have such little a role in resource allocation in the first place, spending their days writing housing representations for people, it doesn’t really matter which party is elected.

When a councillor tells a person that they are in X place on the housing list and there are some houses currently being renovated they could be in line for, it can often create the illusion that there is someone pulling strings on their behalf, “I’ve put a word in with the council. You’ll get a letter soon.” It doesn’t matter that all the Councillor did was write to an administrative officer to clarify their position on the housing list. Maintaining the appearance of having influence and control in the process of resource allocation suits the purpose of the political party.

It is a curious situation when politicians can simultaneously tell people they have the power to change the system but they will only have themselves to blame if the wrong decisions are made, given that politicians need to uphold the idea that people are powerless in the absence of “representation” in order to maintain their own positions as relevant. The benefit for the bureaucrats of the Council is that they don’t have to engage with the “great unwashed” day in, day out, leaving dialogue with the public to the politician. The politician can then portray themselves as a great worker for the community mandated to engage with the people who actually have the power to make decisions affecting people’s lives.

This theatre is made routine by the constituency office and the advice clinic generally staffed by the party loyal who carry out the brokerage with the council about fixing windows and doors; the attendance at funerals and residents association meetings and an apparition-like ability to appear when a local photographer arrives with a camera; followed by an increased omnipresence during election season. When the local representative goes from residents association to community policing forum to the local hospice fundraiser, it doesn’t matter that they didn’t actually do anything at any of them, but it matters that they were seen. Being seen equates to doing work, and in this respect they work their arses off for you, so you must vote for them in exchange. Except that there was no exchange as all they have done is claim credit for you getting what you were entitled to in the first place.

The State cannot keep pace with demands for state benefits, so the politician becomes the mediator, simultaneously managing the expectations of the community on behalf of the council and increasing their profile in the area by saying what they are doing is advocacy. The middle classes often have increased access and less need for state services so the politician services them differently. The local politician in this sphere is more concerned with getting them an Educate Together school rather than more social housing. They will have no role in it, but by making enquiries with the civil servant who has respect for their mandate they can market their work as being an integral part of the “democratic” process.

It is common practice for those who do the nerdwork of crunching election numbers to look at tallies from count centres to check *how many votes came from that box covering streets X and Y* against *how many people from streets X and Y were assisted by the councillor or TD*. Where there are fewer votes for the politician in the box than there were in the pool of people, the result is hurt feelings, because as far as the councillor is concerned, those people have gotten work for free. They did not pay for assistance with their votes. But ballots are not currency and real democracy is not a transaction. Nobody has a moral obligation to vote for the person who assisted with them navigating bureaucracy.

Maybe it’s time that Cllr. Treacy and others from SF, across the republican movement and the left considered the possibility that the problem is not their core constituents, it is a system that is not democratic and does not work for those communities.

ireland / britain / anarchist movement / feature Sunday June 09, 2019 04:27 byDie Plattform
featured image
Anarchist Communist Group

We are happy to present you our interview with the Anarchist Communist Group (ACG) from Great Britain. The organization is relatively new. They are active in four regions: West Yorshire, Leicestershire, Surry and London. To connect internationally with other organizations is an important part of our current work to establish our Federation. An interview of the ACG with us is also already in planning. For now we wish you a pleasant lecture with this one.

In international solidarity towards anarchistic communism!

Deutsch | Ελληνικά

Είμαστε στην ευχάριστη θέση να σας παρουσιάσουμε μια συνέντευξή μας με την Αναρχική Κομμουνιστική Ομάδα (ACG) από τη Μεγάλη Βρετανία. Η οργάνωση είναι σχετικά νέα. Δραστηριοποιείται σε τέσσερις περιοχές: το Δυτικό Yorshire, το Leicestershire, το Surry και το Λονδίνο. Η σύνδεση σε διεθνές επίπεδο με άλλες οργανώσεις αποτελεί σημαντικό μέρος της παρούσας δράσης μας για την ίδρυση της Ομοσπονδίας μας. Μια συνέντευξη της ACG από μας είναι ήδη προγραμματισμένη. Προς το παρόν σας ευχόμαστε μια ευχάριστη ανάγνωση με αυτό.

English | Deutsch

Συνέντευξη με την Αναρχική Κομμουνιστική Ομάδα (ACG) από τη Μεγάλη Βρετανία

Είμαστε στην ευχάριστη θέση να σας παρουσιάσουμε μια συνέντευξή μας με την Αναρχική Κομμουνιστική Ομάδα (ACG) από τη Μεγάλη Βρετανία. Η οργάνωση είναι σχετικά νέα. Δραστηριοποιείται σε τέσσερις περιοχές: το Δυτικό Yorshire, το Leicestershire, το Surry και το Λονδίνο. Η σύνδεση σε διεθνές επίπεδο με άλλες οργανώσεις αποτελεί σημαντικό μέρος της παρούσας δράσης μας για την ίδρυση της Ομοσπονδίας μας. Μια συνέντευξη της ACG από μας είναι ήδη προγραμματισμένη. Προς το παρόν σας ευχόμαστε μια ευχάριστη ανάγνωση με αυτό.

Διεθνής αλληλεγγύη προς τον αναρχικό κομμουνισμό!

Έχετε υιοθετήσει μια μακροπρόθεσμη ή μια βραχυπρόθεσμη στρατηγική; Εάν ναι, ποια είναι αυτή;
Με τη μακροπρόθεσμη στρατηγική μας επιδιώκουμε να συμβάλουμε στην οικοδόμηση ενός αναρχικού κομμουνιστικού κινήματος με σταθερές ρίζες στους αγώνες της εργατικής τάξης, που οδηγούν σε μια επανάσταση και τη δημιουργία μιας νέας κοινωνίας.
Με τη βραχυπρόθεσμη στρατηγική επιδιώκουμε να δημιουργήσουμε μια νέα και δυναμική οργάνωση που θα προσελκύσει αγωνιστές και θα αρχίσει να αναδημιουργεί την αναρχική κομμουνιστική οργάνωση στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Ποια είναι η σχέση σας με την Αναρχική Ομοσπονδία;
Η προέλευσή μας βρίσκεται στην Αναρχική Ομοσπονδία - IFA. Οι ιδρυτές της ACG ήταν προηγουμένως μέλη της AF, στους οποίους περιλαμβάνονταν τα τρία από τα υπόλοιπα ιδρυτικά μέλη του προδρόμου της AF, της Αναρχικής Κομμουνιστικής Ομοσπονδίας (ACF - Anarchist Communist Federation, 1986). Σήμερα, χρησιμοποιούμε τους Στόχους και τις Αρχές της AF και θεωρούμε τους εαυτούς μας κληρονόμους του καλύτερου μέρους της Αναρχικής Ομοσπονδίας.
Θεωρούμε ότι η AF έχει χάσει την κατεύθυνσή της και έχει γίνει περισσότερο σαν μια οργάνωση σύνθεσης που προσανατολίζεται προς την αναρχική «σκηνή». Εντούτοις, εξακολουθούν να υπάρχουν καλoi αγωνιστές μέσα σε αυτή και δουλεύουμε μαζί τους όπου αυτό είναι δυνατό.

Ποια είναι η σχέση σας με τον πλατφορμισμό; Είστε σε επαφή με άλλες πλατφορμιστικές ομάδες σε άλλες χώρες; Ποια είναι η σχέση σας με αυτές;
Συμφωνούμε με τις βασικές θέσεις της Οργανωτικής Πλατφόρμας των Ελευθεριακών Κομμουνιστών: Τακτική και Θεωρητική Ενότητα, Συλλογική Ευθύνη και Φεντεραλισμός. Απορρίπτουμε τον αναρχισμό της «σύνθεσης» και τον αναρχισμό της «μεγάλης σκηνής». Αλλά δεν θα μπορούσαμε να αποκαλέσουμε τον εαυτό μας πλατφορμιστική οργάνωση.
Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι έχουμε διαφορές με την Πλατφόρμα, ιδιαίτερα με την ιδέα της δημιουργίας μιας ενιαίας Γενικής Ένωσης Αναρχικών, αλλά και επειδή νομίζουμε ότι υπάρχουν πολλές εμπειρίες που έχουν συσσωρευθεί πριν και μετά το 1926 στο ευρύτερο εργατικό κίνημα, όπως η εμπειρία του συμβουλιακού κομμουνισμού, στοιχεία του αυτόνομου μαρξισμού κλπ. Έχουμε επίσης πολύ έντονες διαφωνίες με την Πλατφόρμα όσον αφορά ορισμένες πτυχές της διαδικασίας λήψης αποφάσεων.
Είμαστε σε επαφή με μερικές από τις ομάδες που χαρακτηρίζονται ως πλατφορμιστικές ή ειδικές (Especificist), αλλά γνωρίζουμε επίσης ότι η πολιτική ορισμένων ομάδων στην παράδοση αυτή δεν είναι δική μας, όπως για παράδειγμα η στήριξη των εθνικών απελευθερωτικών αγώνων, η μεταρρυθμιστική προσέγγιση του συνδικαλισμού και, ιστορικά, ο εκλογικισμός.
Σε τομείς όπου μπορούμε να συνεργαστούμε με τις πλατφορμιστικές ομάδες διεθνώς, θέλουμε να το πράξουμε.

Ποιοι κοινωνικοί ή πολιτικοί αγώνες βρίσκονται στην επικαιρότητα επί του παρόντος στη Μεγάλη Βρετανία; Σε ποιους από αυτούς συμμετέχετε και πώς; Αποφασίσατε να μην συμμετέχετε σε μερικούς από αυτούς και γιατί;
Είμαστε μια μικρή και γεωγραφικά διασκορπισμένη ομάδα. Πρέπει να εξετάσουμε σοβαρά το πού διοχετεύουμε τις ενέργειες και τους πόρους μας.
Συμμετείχαμε ενεργά στον αγώνα κατά του Universal Credit, η οποία είναι ένα μέτρο λιτότητας που συγκαλύπτεται ως μεταρρύθμιση των παροχών. Έχει επίδραση σε μεγάλο αριθμό ανθρώπων της εργατικής τάξης και προκαλεί σοβαρές δυσκολίες. Επίσης, υποστηρίζουμε ενεργά τις δράσεις των νέων για την αλλαγή του κλίματος, όπου χιλιάδες μαθητές κατεβαίνουν στους δρόμους. Συμμετείχαμε στο Δίκαιο Δικαιοσύνης για τη Γη (Land Justice Network), το οποίο αγωνίζεται για μια αγροτική μεταρρύθμιση. Πολλά από τα μέλη μας συμμετέχουν στην οργάνωση στο χώρο εργασίας τους και στην IWW. Η στέγαση είναι επίσης ένας άλλος χώρος αγώνα για μας. Βασικά, η προτεραιότητα είναι να εμπλακούμε σε ζητήματα που επηρεάζουν την εργατική τάξη, κάτι που περιλαμβάνει μια μεγάλη ποικιλία πραγμάτων.

Πώς βλέπετε το Brexit; Έχει σημασία στην πολιτική σας δράση;
Έχουμε πάρει ουδέτερη θέση στο Brexit. Απορρίπτουμε τα στρατόπεδα Remain και Brexit, επειδή δεν προσφέρουν τίποτα στη συντριπτική πλειονότητα των ανθρώπων στη χώρα ή την υπόλοιπη Ευρώπη. Πρόκειται για μια πολιτική μάχη μεταξύ δύο φατριών του κεφαλαίου που συμβολίζει τη γενική κρίση της σκέψης της άρχουσας τάξης. Στο Ηνωμένο Βασίλειο πραγματοποιήθηκε η εκστρατεία Lexit ή Left-wing Brexit, η οποία δείχνει τη νεοφιλελεύθερη φύση της Ευρωπαϊκής Ένωσης και η οποία υπερασπίζεται την έννοια της εθνικής κυριαρχίας. Συμφωνούμε ότι η ΕΕ είναι ένα νεοφιλελεύθερο σχέδιο, αλλά το να φανταστούμε ότι το Ηνωμένο Βασίλειο είναι διαφορετικό είναι περίεργο. Έχουμε μια εναλλακτική λύση: τον αγώνα της εργατικής τάξης και τον ενεργό διεθνισμό.

Ποια είναι η κατάσταση του αναρχικού κινήματος στη Βρετανία; Αυξάνεται ή μειώνεται η αριθμητική και άλλη ισχύς του; Ποια είναι η σχέση μεταξύ των οργανωμένων αναρχικών και αφορμαλιστικά οργανωμένων αναρχικών;
Δεν πιστεύουμε ότι υπάρχει αναρχικό κίνημα στο Ηνωμένο Βασίλειο. Υπάρχουν αρκετές εθνικά οργανωμένες ομάδες, κυρίως η Αναρχική Ομοσπονδία (AF), η Ομοσπονδία Αλληλεγγύης (Solidarity Federation - Τμήμα της ΑΙΤ ή IWA) και υπάρχει το Plan C, το οποίο περιγράφει τον εαυτό του ως «αντι-εξουσιαστικό κομμουνιστικό» αλλά μέρος του οποίου έχει προσανατολισμό προς τη σοσιαλδημοκρατία μέσω του Εργατικού Κόμματος. Αυτές οι ομάδες σπάνια συνεργάζονται, αν και υπάρχουν τοπικές πρωτοβουλίες, ιδιαίτερα γύρω από τις αντιφασιστικές ενέργειες.
Οι σοβαρά οργανωμένες ομάδες είναι σχετικά μικρές. Οι περισσότεροι αυτοαναφερόμενοι αναρχικοί προτιμούν την τοπική, μονοσήμαντη (ή μονοθεματική -single-issue) και, στη χειρότερη περίπτωση, γκετοποιημένη δραστηριότητα ή απορρόφηση στους Βιομηχανικούς Εργάτες του Κόσμου (IWW). Η τελευταία οργάνωση αποδείχθηκε πόλος έλξης για τους αναρχικούς και τα ελευθεριακά αριστερά άτομα, μερικές φορές ως εναλλακτική λύση σε συγκεκριμένη πολιτική οργάνωση είτε αναρχοσυνδικαλιστική είτε αναρχοκομμουνιστική. Σύντροφοι της ACG δραστηριοποιούνται επίσης στην IWW. Αυτό συνιστά ίσως και την έκφραση της αποτυχίας των οργανωμένων αναρχικών του ταξικού αγώνα να τους προσελκύσουν, αλλά και την αντανάκλαση της επιρροής του τοπικισμού και της αντι-οργανωτικής τάσης στον βρετανικό αναρχισμό.
Συνεργαζόμαστε στενά με την Επαναστατική Αναρχική Ομάδα (Revolutionary Anarchist Group), από το Μπέρμιγχαμ. Είναι μία από τις πολλές τοπικές πρωτοβουλίες που είναι πολλά υποσχόμενες.

Πώς δουλεύετε για τις δημόσιες σχέσεις σας;
Έχουμε μια κεντρική ιστοσελίδα, τοπικές ιστοσελίδες για τις Ομάδες μας και Twitter. Προσπαθούμε να διοργανώνουμε τακτικές δημόσιες συναντήσεις, κάτι που πολύ λίγες αναρχικές ομάδες κάνουν, ενώ έχουμε ένα ετήσιο Dayschool που ονομάζεται Ελευθεριακός Κομμουνισμός. Παράγουμε ένα τριμηνιαίο δελτίο, το Jackdaw, μια σειρά φυλλαδίων, αυτοκόλλητα και φυλλάδια. Η ACG προσπαθεί να έχει παρουσία όποτε μπορούμε. Δεν είμαστε ενθουσιασμένοι το να κοιτάξουμε προς τα μέσα σε κάποιο φανταστικό κίνημα και να μιλάμε μόνο σε εκείνους που είναι ήδη στο πλευρό μας.

Εδώ στη Γερμανία δεν υπάρχει καμία ταξική συνείδηση. Ποια είναι η κατάσταση στη Βρετανία; Ποιες εξελίξεις μπορεί να δει κανείς στη Βρετανική εργατική τάξη;
Η εργατική τάξη έχει παντού υποχωρήσει κάτω από τα χτυπήματα ενός καπιταλισμού που κυλά από κρίση σε κρίση, από πόλεμο σε πόλεμο. Η ταξική συνείδηση ​​έχει εξασθενήσει. Υπάρχει σύγχυση και αποπροσανατολισμός και, μάλιστα, ψευδής συνείδηση. Μερικά τμήματα της αριστεράς έχουν αποχαιρετήσει την εργατική τάξη και τα βλέπουν να χάνονται από τον σοσιαλισμό. Βλέπουμε την εργατική τάξη τόσο διαφορετική. Δεν το βλέπουμε αυτό απλώς ως βιομηχανικοί εργαζόμενοι, οι οποίοι στο Ηνωμένο Βασίλειο, γίνονται ολοένα και λιγότεροι με αλλαγές στη σύνθεση της τάξης λόγω αλλαγών στην απασχόληση. Όμως, παντού η εργατική τάξη έχει κοινά συμφέροντα. Πρέπει να ξεπεράσουμε τις ιεραρχίες και τις σχέσεις εξουσίας μέσα σε αυτήν, αλλά πάντα με στόχο την ενοποίηση μέσω κοινού αγώνα.

*Η συνέντευξη πάρθηκε από την γερμανική αναρχοκομμουνιστική ομάδα Die Plattform. Για περισσότερες πληροφορίες για την εν λόγω ομάδα επισκεφθείτε την ιστοσελίδα της εδώ:
**Η συνέντευξη δημοσιεύτηκε εδώ: Ελληνική μετάφραση Ούτε Θεός-Ούτε Αφέντης.

irland / großbritannien / anarchistische bewegung / interview Sunday May 26, 2019 02:30 bydie plattform

Wir freuen uns euch dieses Interview präsentieren zu können, welches wir im April 2019 mit der “Anarchist Communist Group” (ACG) aus Großbritannien geführt haben. Die Organisation ist vergleichsweise neu und ist aktuell mit West Yorkshire, Leicestershire, Surrey und London in 4 Regionen aktiv. Auch das Knüpfen von internationalen Kontakten ist ein wichtiger Bestandteil unserer aktuellen Aufbauarbeit. Die Genoss*innen werden andersherum auch ein Interview mit uns führen, Aber nun wünschen wir euch erst einmal viel Freude mit dem bereits vorhandenen und – wie wir finden – spannenden Interview mit der ACG. Gemeinsam vorwärts zum anarchistischen Kommunismus!

die plattform April 2019 -

English | Ελληνικά

Habt ihr eine langfristige bwz. eine kurzfristige Strategie? Wenn ja, wie sehen sie aus?

Unsere langfristige Strategie ist der Aufbau einer anarchistisch-kommunistischen Bewegung , mit starker Verankerung in der Arbeiter*innenklasse, die eine Revolution und den Aufbau einer neuen Gesellschaft anstrebt.

In näherer Zukunft wollen wir eine neue und dynamische Organisation aufbauen, welche die Möglichkeit hat militante Menschen anzuziehen und den Wiederaufbau anarchistisch-kommunistischer Organisierung im Vereinigten Königreich vorantreiben.

Wie ist euer Verhältnis zur

Unsere Ursprünge liegen in der Anarchist Federation – IFA. Die Gründungsmitglieder der waren zuvor Mitglieder in der AF. Drei der Gründer der ACG waren Mitglieder der Vorgängerorganisation der AF, der Anarchist Communist Federation (1986). Zur Zeit verwenden wir die Ziele und Prinzipien der AF. Wir betrachten uns als die Erben dessen was an der AF am besten war.

Wir sind der Meinung, dass die AF ihre Richtung verloren hat und sich zu einer synthetischen Organisation entwickelt hat, welche sich zur anarchistischen “Szene” hin orientiert. Jedoch sind immer noch gute Militante in der Organisation, mit welchen wir, wenn immer es uns möglich ist zusammen arbeiten.

Was ist euer Verhältnis zu Plattformismus? Steht ihr in Kontakt zu anderen plattformistischen Gruppen in anderen Ländern? Wie sieht eure Beziehung zu diesen aus?

Wir stimmen mit den wichtigsten Grundsätzen der Organisationsplattform der libertären Kommunisten überein: Taktische und theoretische Einheit. Wir lehnen “synthetischen” und “catch-all” Anarchismus ab. Gleichzeitig würden wir uns nicht als plattformistische Organisation bezeichnen.

Der Grund dafür ist, dass wir Differenzen mit dem Plattformismus haben, insbesondere die Idee eine einzige allgemeine Union von Anarchist*innen zu errichten. Darüber hinaus denken wir, dass die Arbeiterbewegung viele Erfahrungen vor und nach 1926 gemacht hat, wie die Erfahrung des Rätekommunismus, Elemente des autonomen Marxismus und so weiter. Wir haben eine starke Differenz mit der Plattform bezüglich einiger Aspekte der Entscheidungsfindung.

Wir stehen in Kontakt mit einigen Gruppen, welche sich selbst als plattformistisch oder als “especificist” bezeichnen würden aber wir sind uns auch bewusst, das die Politik einige dieser Gruppen nicht unsere Politik ist, zum Beispiel die Unterstützung nationaler Befreiungskämpfen, ein reformistischer gewerkschaftlicher Ansatz und historisch die Teilnahme an Wahlen.

In machen Bereichen können wir mit plattformistischen Gruppen international zusammen arbeiten und würden das gerne auch tun.

Welche sozialen und politischen Kämpfe werden gegenwärtig in GB ausgetragen? In welche davon seid ihr involviert und wie? Habt ihr euch entschieden in manchen dieser Kämpfe nicht involviert zu sein und warum?

Da wir eine kleine Gruppe sind und zudem noch geografisch zerstreut müssen wir uns genau überlegen wohin wir unsere Energie und andere Ressourcen investieren.

Wir waren aktiv in den Kampf gegen Univesal Credit. Universal Credit ist eine austeritätspolitische Maßnahme, welche sich als als Sozialleistungsreform tarnt. Die Reform hat erheblich Folgen für viele Menschen aus der Arbeiter*innenklasse und führt Menschen in prekäre Lebenslagen. Wir unterstützen darüber hinaus aktiv die Jugend-Klimabewergung, die mittlerweile tausende Schüler*innen auf die Straße bringt. Wir engagieren uns im Land Justice Network, welches sich für eine Landreform einsetzt. Viele unserer Mitglieder betätigen sich gewerkschaftlich sowohl in ihrem Betrieb als auch in der IWW. Auch das Thema Wohnen ist ein Kampf in den wir uns einbringen. Im Grunde genommen ist es unser Anliegen, uns in Auseinandersetzungen einzubringen, welche die Arbeiter*innen klasse beeinträchtigen. Das schließt eine Vielzahl von Kämpfen ein.

Wie steht ihr zum Brexit? Spielt er in eurer politischen Praxis überhaupt eine Rolle?

Zum Brexit nehmen wir eine neutrale Position ein. Wir lehnen sowohl die Lager der Befürworter als auch der Gegner eines Brexit ab, da keines der beiden Lager der großen Mehrheit der Menschen, sowohl in diesem Land als auch im Rest von Europa etwas anzubieten hat. Bei dem Konflikt handelt sich um die politische Auseinandersetzung zwischen zwei Kapitalfraktionen und er steht symbolisch für eine tiefere Krise der Ideologie der herrschenden Klasse. Im Vereinigten Königreich gab es eine Lexit- also eine linke Brexit-Kampagne welche die Idee der nationalen Souveränität unterstrich. Wir stimmen mit der Kampagne dahingehend überein, dass wir die EU als ein neoliberales Projekt sehen aber die Vorstellung, dass das Vereinigte Königreich sich dahingehend in irgendeiner Weise unterscheidet ist bizarr. Unsere Alternative heißt: Klassenkampf von unten und aktiver Internationalismus.

Wie ist der Zustand der anarchistischen Bewerbung in Britannien? Werdet ihr mehr und stärker? Wie sind die Beziehungen zwischen organisierten Anarchist*innen und nicht-formell-organisierten Anarchist*innen?

Unserer Überzeugung nach existiert keine anarchistische Bewegung in GB. Es existieren mehrere Gruppen auf nationaler Ebene hervorzuheben sind die Anarchist Federation, die Solidarity Federation (organisiert in der IAA) und Plan C. Plan C bezeichnet sich selbst als antiautoritär kommunistisch aber Teile der Organisation orientieren sich zur Sozialdemokratie d. . zur Labour Party. Diese Gruppen arbeiten seltenst zusammen, obwohl es lokal diesbezüglich einige Vorstöße gibt, insbesondere bei antifaschistischer Arbeit.

Die formell-organisierten Gruppen sind verhältnismäßig klein. Die meisten selbsternannten Anarchist*innen bevorzugen lokale, themenspezifische und im schlimmsten Fall ghettoisierte Arbeit oder die lose Organisation in der IWW. Die IWW ist ein Anziehungspol für Anarchist*innen und libertäre Linke, in manchen Fällen als alternative zu einer spezifisch politischen Organisierung, ob nun anarcho-syndikalistisch oder anarcho-kommunistisch. ACG-Aktivisten sind auch in der IWW aktiv. Diese Umstände sind sowohl ein Ausdruck des Versagens der klassenkämpferischen Anarchist*innen diese Menschen anzuziehen als auch ein Ausdruck des Einflusses von lokal-orientierten und gegen Organisierung gerichteten Tendenzen im britischen Anarchismus.

Wir arbeiten eng mit der Revolutionary Anarchist Group aus Birmingham zusammen. Die Gruppe ist eine von mehreren vielversprechenden lokalen Initiativen.

Wie sieht eure Öffentlichkeitsarbeit aus?

Wir nutzen eine zentrale Webseite, lokale Webseiten für unsere Gruppen und Twitter. Wir bemühen uns, regelmäßig öffentliche Veranstaltungen abzuhalten, etwas das nur sehr wenige anarchistische Gruppen tun und wir haben einen jährlichen Schulungstag, genannt Libertarian Communism. Wir veröffentlichen vierteljährlich das Bulletin Jackdaw (zu deutsch: Dohle), eine Broschüre, Sticker und Flugblätter. Wir versuchen präsent zu sein, wo immer wir können. Wir sind nicht daran interessiert uns auf uns selber oder eine imaginäre Bewegung zu konzentrieren und nur mit Jenen zu reden, die sowieso schon auf unserer Seite sind.

Hier in Deutschland gibt es so gut wie kein Klassenbewusstsein. Wie ist diesbezüglich die Situation in GB? Welche Entwicklungen gibt es in der britischen Arbeiter*innenklasse?

Die Arbeiter*innenklasse befindet sich überall auf dem Rückzug vor den Auswüchsen eines Kapitalismus der von Krise zu Krise, von Krieg zu Krieg taumelt. Das Klassenbewusstsein hat abgenommen. Es gibt Verwirrung, Orientierungslosigkeit und und auch falsches Bewusstsein. Teile der Linken haben sich von der Arbeiter*innenklasse verabschiedet und betrachten sie nicht mehr als potentiell emazipative sozialistische Kraft. Wir betrachten die Arbeiter*innenklasse als divers. Wir reduzieren die Klasse nicht auf die Industriearbeiter*innen, welche in GB mit Veränderungen in der Arbeitswelt immer weniger werden. Aber überall haben Arbeiter*innen gemeinsame Interessen. Wir müssen Hierarchien und die Machtverhältnisse die mit diesen einhergehen überwinden, dies jedoch immer mit dem Hintergrund uns in einem gemeinsamen Kampf zusammenzuschließen.

ireland / britain / repression / prisoners / press release Monday May 13, 2019 23:17 byMelbourne Anarchist Communist Grouptri

The MACG thus defends Julian Assange, not because of his politics, which have curdled and are now quite suspect, nor because we consider him innocent of the Swedish accusations. The US ruling class has no objection to his politics, because they are riddled with the sort of people with whom he has been collaborating. And neither do they have any objection to sexual assault – if they did, Donald Trump would not be President. The United States wants to punish him, not for any crimes he might have committed, but for his good deeds. The MACG defend Assange for those same good deeds.

Julian Assange, the founder of Wikileaks, was arrested on 11 April when the Ecuadorian Government invited British police into their London embassy for that purpose. Initially charged with breaching bail, he was quickly also hit with a US charge of conspiracy to commit computer intrusion. He has since been sentenced to almost the maximum term for breaching bail and the process for extraditing him to the United States, which could be a long one, has begun.

The United States wants Assange because Wikileaks stands against the entire apparatus of national security in that country and has published much damaging information about its murderous and undemocratic activities – not least the Collateral Murder video that made Wikileaks famous. Wikileaks is so dangerous to the reputation of the CIA, the US military, State Department, the FBI, the major political parties and so many other components of the State in the US that the capitalist class want that organisation shut down for good and for Assange to be made an example of to deter potential successors. Accordinly, though the charge on which Assange has been arrested is one that has a maximum penalty of five years imprisonment, it should be expected that other, heavier charges are in the works.

In publishing the crimes of Uncle Sam, Julian Assange performed a great service for the working class and the oppressed peoples of the world and on that basis he must be defended against US attempts to seek retribution against him. He is, however, no saint. Firstly, he is accused of sexual assault in Sweden. While it is clear from published facts that Assange’s sexual ethics are poor, the Melbourne Anarchist Communist Group is unsure whether his actions amount to a breach of Swedish law. Accordingly, we believe that he should go to Sweden to deal with the accusations and clear his name or face the consequences.

Secondly, Assange’s tactics during the US election campaign of 2016 and his political statements since are quite unsavoury, while some of the political associates he has been cultivating during his time as a fugitive in the Ecuadorian Embassy have been extremely dangerous. We therefore believe that, once he is out of the clutches of the United States, his future activities should be watched with great care until he can explain himself as a free agent.

The MACG thus defends Julian Assange, not because of his politics, which have curdled and are now quite suspect, nor because we consider him innocent of the Swedish accusations. The US ruling class has no objection to his politics, because they are riddled with the sort of people with whom he has been collaborating. And neither do they have any objection to sexual assault – if they did, Donald Trump would not be President. The United States wants to punish him, not for any crimes he might have committed, but for his good deeds. The MACG defend Assange for those same good deeds.


Melbourne Anarchist Communist Group

*Article from the The Anvil Vol 8/3, May-June 2019.

This page has not been translated into 한국어 yet.

This page can be viewed in
English Italiano Català Ελληνικά Deutsch

Neste 8 de Março, levantamos mais uma vez a nossa voz e os nossos punhos pela vida das mulheres!

Neste 8 de Março, levantamos mais uma vez a nossa voz e os nossos punhos pela vida das mulheres!

Ireland / Britain

Fri 23 Aug, 16:10

browse text browse image

votailsf.jpg imageSinn Féin: From Full Confidence Of Victory To Arrogance And Entitlement Jun 13 18:04 by Eimhéar Ní Fhearóir 0 comments

acg.jpg imageInterview with the Anarchist Communist Group (ACG) from Great Britain Jun 09 04:27 by Die Plattform 0 comments

acg_1.jpg imageΣυνέντευξη με τη_... Jun 05 21:09 by Die Plattform 0 comments

acgflag3x2small752x440.jpg imageDie plattform: Interview mit der Anarchist Communist Group (ACG) aus Großbritannien May 26 02:30 by die plattform 0 comments

r0_0_800_600_w1200_h678_fmax.jpg imageDefend Julian Assange May 13 23:17 by Melbourne Anarchist Communist Grouptri 0 comments

textAn inevitable division: the politics and consequences of the Labour split Feb 27 18:03 by Jeremy Gilbert 0 comments

front.jpg image[Book review] A beautiful idea: history of the Freedom Press anarchists by Rob Ray Feb 24 17:31 by KSL 0 comments

textAgainst Anarcho-Liberalism and the curse of identity politics Jan 14 18:34 by Woke Anarchists Collective 0 comments

alan_1.jpg imageAlan MacSimóin (1957-2018): pionero del anarquismo en Irlanda Dec 26 19:07 by José Antonio Gutiérrez D. 0 comments

alan.jpg imageAlan MacSimóin (1957-2018): a pioneer of anarchism in Ireland Dec 14 08:34 by José Antonio Gutiérrez D. 0 comments

download.jpg imageΠρώτο βήμα η αυτο ... Dec 08 20:28 by Zaher Baher 0 comments

Alan at anti-fascist demo in the 1990s. imageAlan MacSimóin (1957-2018) – Dublin Historian and Political Activist Dec 06 16:02 by Sam 0 comments

Eddie Conlon (left) and Alan (right) at Dunnes Stores strike picket against Apartheid in South Africa, 1984. imageAlan MacSimóin (1957-2018)- Rest In Power Dec 06 15:50 by WSM 0 comments

wsmclgenderviolence.jpg imageWSM marks International Day for the Elimination of Violence against Women at their strateg... Nov 26 21:12 by Andrew 0 comments

textOrganising ourselves is the first and main step towards our aim Oct 30 22:08 by Zaher Baher 0 comments

textStand down, Margaret! Aug 10 17:14 by David Rosenberg 0 comments

Monumento a los mártires de Loughgall McKearney y Lynagh en Drumfurrer, Monaghan (Imagen de José Antonio Gutiérrez D.) image30 años de la masacre de Loughgall: rumores y contrainsurgencia británica Jun 26 18:26 by José Antonio Gutiérrez D. 0 comments

rssnprsnrs.jpg imageCall for Solidarity with our Russian Comrades! Jun 12 19:13 by WSM 0 comments

rssnprsnrs_1.jpg imageAppel à la solidarité avec nos camarades Russes! Jun 10 20:31 by WSM 0 comments

rssnprsnrs_2.jpg imageAppello di solidarietà con i compagni russi! Jun 10 20:29 by WSM 0 comments

repeal8thwsmbannerthin.jpg image8 reasons anarchists are voting Yes to Repeal the hated 8th May 25 19:44 by WSM 2 comments

repealbanner.jpg imageWSM International Women’s Day Message - 2018 Mar 08 19:13 by WSM women 0 comments

Collage showing politicians who announced referendum in front of one of the protests that forced them to act imageDecades of organising wins new abortion referendum in Ireland Feb 02 18:43 by Emilia & Andrew 0 comments

textRallying for Choice in Belfast Oct 14 00:31 by Kellie 0 comments

textThe WSM on the struggle for abortion rights in Ireland Oct 13 23:32 by National Conference 0 comments

The front of the march passed the GPO imageMarch for Choice 2017 - report & video from Dublin Oct 13 23:03 by Dermo & Andrew 0 comments

shoutprochoice.jpg imageFrom Dublin to Brussels demand universal access to abortion Sep 26 20:09 by International Sec 0 comments

textNational Conference Workers Solidarity Movement Ireland Sep 03 21:37 by Nic 0 comments

textIn Ireland Jobstown not Guilty verdict points to a Garda conspiracy Jul 21 00:26 by Andrew 0 comments

rally4choiceimage.jpg imageRally 4 Choice successfully sees off annual anti-choice parade in Ireland Jul 21 00:17 by Andrew 0 comments

more >>
© 2005-2019 Unless otherwise stated by the author, all content is free for non-commercial reuse, reprint, and rebroadcast, on the net and elsewhere. Opinions are those of the contributors and are not necessarily endorsed by [ Disclaimer | Privacy ]