user preferences

Upcoming Events

International

No upcoming events.
international / anarchist movement / opinion / analysis Thursday February 13, 2020 06:47 byZaher Baher

This article points out our weak position in the global struggles against the state and the system . It tells the readers that the current system is more advanced and more stronger than before so that using the old methods of struggles do not work, benefiting the state and the system.

We must bury the traditional struggles to adopt new ones
By Zaher Baher
12/02/2020
Capitalism and its pillar, the state, have changed their methods to fight back against the working class movement. The system with all its structures have amended and adapted themselves to the struggle of their class enemy and have learnt how to tame it. In fact the way the working class struggle against their employers and the state has actually benefited the capitalist system.
Capitalism is developing. From time to time renewing itself in order to manage better to cope with its internal problems of competition and external ones to fight back against its enemy. This development is very obvious, especially since the 1980s, but still the working class or rather the masses fight back in the same way they fought decades ago.
The current global mass movements, in particular the Yellow Vests in France, which has continued for over a year. Countless protests in Iran, the mass movements in Lebanon and Iraq, which started in October 2019, have achieved little to nothing. This is not because they are not strong, or because their demands are irrelevant or because they do not have support from different sections in the society.
If we look at the recent global protests, uprisings and movements including the four countries that I mentioned above, they still use the same old tactics and methods to meet their demands. Surely, we cannot use the old tools and tactics in dealing with this very advanced system.
The subject is not whether we can still win or achieve a little with the old tactics, the subject is how much we can win? Whether winning confines itself in changing the government or the system?
Let’s look into the recent global unrest a bit closer from the Yellow Vests, Hong Kong, Ecuador, Sudan, Chile, Iran, Lebanon and Iraq. The worst possibility is that they can be defeated and given a negative lesson leading to disappointment. The best outcome is they achieve very little.
Why is that? The answer is simple. The seeds of the defeat have been carried out by the movement itself. Going on the streets, marching, clashing with the police, occupying a place or a main square in the main cities and staying for a long time. Doing all of this is okay at the beginning of protests or uprisings for many reasons. But staying there for so long without further plans take the protesters nowhere.
This weak point must be noticed and addressed to make vital changes in our methods of struggle. We need to expand and transfer our struggle to the vast majority of the people, involving them to create a mass movement with the rest of the community and society.
The way we struggle is no longer valid anymore and it serves the system, the state and its own bureaucratic administrations more. The longer the protests continue, the weakest will be drained of energy, blood and less people will be involved. The history of our struggles since 1980s has shown that and is known by many of us.
The most current effective movement is the one in Iraq that started in October 2019. Regardless, the protesters need to expand and spread their struggles effectively to the masses by organising in local groups and non-hierarchal mass organisations. They need to involve people in their neighbourhoods, factories, workplaces, schools, universities and offices to set up people’s assemblies. To have regular meetings to bring back the politics to the hands of people by empowering themselves to make their own decisions about every aspect of their own lives and their communities.
In my opinion this is a very important step and plan. The above methods are necessary for a mass social revolution. I regret to say without doing these things the fate of the movement in Iraq, Iran and Lebanon won’t be better than the one we have already seen before.

Διεθνή / Αναρχική Ιστορία / Γνώμη / Ανάλυση Monday February 10, 2020 16:24 byNick Heath*

Ο Aron Davidovich Baron γεννήθηκε το 1891 στο χωριό Hlynets στην επαρχία Κιέβου στην Ουκρανία σε μια φτωχή εβραϊκή οικογένεια. Εργάστηκε ως αρτοποιός. Είχε γίνει αναρχικός στα σχολικά του χρόνια. Γύρω στο 1906 ασχολήθηκε με την επαναστατική δραστηριότητα στο πλαίσιο της Ένωσης Αρτοποιών Κιέβου. Συνελήφθη και εξορίστηκε το 1907. Μαζί με τη σύζυγό του Fanya κατέφυγαν στις Ηνωμένες Πολιτείες. Εδώ ενεργοποιήθηκε στο πλαίσιο της Russian Workers Union (Ρωσική Ένωση Εργαζομένων) και των Βιομηχανικών Εργατών του Κόσμου (IWW) από το 1912. Υπήρξε συν-συντάκτης της αναρχικής εφημερίδας “Alarm” του Σικάγου από το 1915, με την Lucy Parsons επίσης, ενώ έγραφε και στην εφημερίδα της Ρωσικής Ένωσης Εργαζομένων “Voice of Labour “ (“Φωνή της Εργασίας”). Συμμετείχε ενεργά σε δραστηριότητες στις κοινότητες των Εβραίων και Ρώσων εργαζομένων. Αρκετές φορές συνελήφθη για σύντομες περιόδους. Κατά τη διάρκεια των διαδηλώσεων των ανέργων το 1915, ο Aron και η Fanya ήταν στην πρώτη γραμμή του αγώνα και κάποια στιγμή χτυπήθηκαν σοβαρά από την αστυνομία.

Ο αναρχικός Aron Davidovich Baron (ή Kantorovich, Faktorovich και Poleyevoy)

Ο Aron Davidovich Baron γεννήθηκε το 1891 στο χωριό Hlynets στην επαρχία Κιέβου στην Ουκρανία σε μια φτωχή εβραϊκή οικογένεια. Εργάστηκε ως αρτοποιός. Είχε γίνει αναρχικός στα σχολικά του χρόνια. Γύρω στο 1906 ασχολήθηκε με την επαναστατική δραστηριότητα στο πλαίσιο της Ένωσης Αρτοποιών Κιέβου. Συνελήφθη και εξορίστηκε το 1907. Μαζί με τη σύζυγό του Fanya κατέφυγαν στις Ηνωμένες Πολιτείες. Εδώ ενεργοποιήθηκε στο πλαίσιο της Russian Workers Union (Ρωσική Ένωση Εργαζομένων) και των Βιομηχανικών Εργατών του Κόσμου (IWW) από το 1912. Υπήρξε συν-συντάκτης της αναρχικής εφημερίδας “Alarm” του Σικάγου από το 1915, με την Lucy Parsons επίσης, ενώ έγραφε και στην εφημερίδα της Ρωσικής Ένωσης Εργαζομένων “Voice of Labour “ (“Φωνή της Εργασίας”). Συμμετείχε ενεργά σε δραστηριότητες στις κοινότητες των Εβραίων και Ρώσων εργαζομένων. Αρκετές φορές συνελήφθη για σύντομες περιόδους. Κατά τη διάρκεια των διαδηλώσεων των ανέργων το 1915, ο Aron και η Fanya ήταν στην πρώτη γραμμή του αγώνα και κάποια στιγμή χτυπήθηκαν σοβαρά από την αστυνομία.

Τον Ιούνη του 1917 επέστρεψαν στο Κίεβο, όπου ο Aron προτάθηκε από την Ένωση Αρτοποιών για το τοπικό Σοβιέτ. Διακρίθηκε ως ομιλητής και λέκτορας και ήταν δημοφιλής ανάμεσα στους αγρότες, τους εργάτες και τους στρατιώτες. Ο Aron δημιούργησε μια αναρχική μονάδα μάχης, η οποία πολέμησε τις δυνάμεις του κοζάκου στρατηγού Kaledin στον Don και στη συνέχεια συμμετείχε σε μάχες εναντίον των Αυστριακών και Γερμανών εισβολέων. Τον Μάρτη του 1918 συμμετείχε στην υπεράσπιση της Poltava ως στρατιωτικός διοικητής και τον ίδιο μήνα μεσολάβησε μεταξύ των μπολσεβίκων και της Ομοσπονδίας Αναρχικών Εκατερίνοσλαβ όταν ξέσπασε ένοπλη σύγκρουση μεταξύ τους.

Τον Μάη του 1918 ο Aron έφτασε με αναρχικές μονάδες στο Rostov-on-Don, όπου έλαβε μέρος στην απαλλοτρίωση της τοπικής μπουρζουαζίας, επιθέσεις σε τράπεζες και φυλακές καθώς και επιθέσεις εναντίον μπολσεβίκικων αρχών. Αναγκάστηκε να υποχωρήσει με μια αναρχική μονάδα στο Tsaritsyn, όπου η ομάδα του, όπως πολλοί άλλοι, αφοπλίστηκε από τους Μπολσεβίκους στις αρχές Ιουνίου. Μέχρι το καλοκαίρι του 1918 βρισκόταν στο Kursk, όπου τον Ιούλιο του 1918 συμμετείχε στην ίδρυση της Συνομοσπονδίας Αναρχικών Ναμπάτ, με στόχο την ένωση όλων των αναρχικών στην περιοχή και πέραν αυτής. Στις 12-16 Νοέμβρη πραγματοποιήθηκε το ιδρυτικό συνέδριο της Nabat και ο Aron έγινε μέλος της γραμματείας και ήταν, επίσης, συντάκτης της ομώνυμης εφημερίδας. Τον Σεπτέμβρη του ίδιου χρόνου, μαζί με τον Μπολσεβίκο Κοζάκο Vitaly Primakov, ίδρυσε την 1η Ουκρανική Επαναστατική Ταξιαρχία, η οποία έγινε το Τμήμα Tarashchansky και έγινε διοικητής της. Τον Γενάρη του 1919 βρισκόταν στο Kharkov ως αποτέλεσμα στρατιωτικής επίθεσης και τον Φλεβάρη συμμετείχε στην κατάληψη του Εκατερίνοσλαβ, όπου άρχισε να οργανώνει ομάδες της Nabat. Η δράση αυτή τελικά οδήγησε στη σύλληψή του από την τοπική Cheka στις 8 Φλεβάρη 1919, μετά από μια διάλεξή του με θέμα «Αναρχισμός και σοβιετική κυβέρνηση». Μετά από λίγες μέρες απελευθερώθηκε και συμμετείχε στο 2ο Συνέδριο στο Gulyai-Polye, 12-18 Φλεβάρη, όπου επέκρινε τους μπολσεβίκους για την κατάχρηση εξουσίας, παρενόχληση των εργαζόμενων και των μελών των επαναστατικών οργανώσεων και κάλεσε για την εγκαθίδρυση μη κομματικών Σοβιέτ που έπρεπε να διαχειριστούν την οικονομία και να γίνουν τα κύρια όργανα της κοινωνικής επανάστασης.

Μετά από όλα αυτά επέστρεψε στο Κίεβο, όπου και πάλι συνελήφθη από την Cheka. Εκλέχθηκε ερήμην στη γραμματεία της Nabat στο συνέδριό της στο Elizavetgrad στις 2 - 7 Απρίλη. Τον Απρίλη-Ιούνη του 1919 μετακόμισε στην Οδησσό όπου εξέδιδε την “Nabat της Οδησσού”. Το τελευταίο τεύχος, αριθ. 7, εμφανίστηκε στις 16 Ιούνη γιατί απαγορεύτηκε από τους μπολσεβίκους. Τον Ιούνη του 1919 πήγε στη Μόσχα, όπου παράνομων αναρχικών και τη βομβιστική επίθεση στα κεντρικά γραφεία του Κομμουνιστικού Κόμματος στη Μόσχα. Στη φυλακή ξεκίνησε την ίδρυση μιας εξεταστικής επιτροπής, η οποία προσπάθησε να διερευνήσει τις συνθήκες της έκρηξης αυτής. Τον Νοέμβρη του 1919 επειδή αποδείχτηκε ότι δεν είχε καμία συμμετοχή και επιπλέον επειδή ήταν σοβαρά άρρωστος με τύφο, απελευθερώθηκε. Στις αρχές του 1920 επέστρεψε στην Ουκρανία και έλαβε μέρος σε μυστικές διασκέψεις της Nabat στο Kharkov τον Φλεβάρη και τον Απρίλη του 1920. Εκλέχτηκε επίσημος εκπρόσωπος της γραμματείας της Nabat στο Συμβούλιο Επαναστατών Εξεγερμένων (PSA) του Επαναστατικού Ανεξάρτητου Στρατού της Ουκρανίας (RPAU), τις μαχνοβίτικες ένοπλες μονάδες. Συνελήφθη και πάλι από τον Cheka για τις συνδέσεις του με τους μαχνοβίτες και απελευθερώθηκε μετά από απεργία πείνας εννέα ημερών.

Στα μέσα Ιούνη 1920 με μια ομάδα άλλων ακτιβιστών της Nabat εντάχθηκε στους Μαχνοβίτες και κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού συμμετείχε σε επιδρομές. Ήταν μέλος της συντακτικής ομάδας της μαχνοβίτικης εφημερίδας “Povstanets” (“Εξεγερμένος”). Ήταν αντίπαλος μιας περαιτέρω συμμαχίας με τους Μπολσεβίκους, επιμένοντας στην ανάγκη εδραίωσης της στρατιωτικής παρουσίας του μαχνοβίτικου στρατού σε μια συγκεκριμένη περιοχή και της άμεσης συγκρότησης μιας αναρχικής κομμουνιστικής κοινωνίας. Με τους Sukhovolsky και Belash, εισήγαγαν την KAD (Επιτροπή για τις αντι-μαχνοβίτικες δραστηριότητες) που επιδίωξε να ελέγξει τις ενέργειες της Kontrarazvedka, της μαχνοβικής υπηρεσίας αντικατασκοπείας.

Επιδίωξε να υποτάξει τις τοπικές και μακρόπνοες αναρχικές ομάδες του Gulyai-Polye και της Novospasovka -με πολλούς τρόπους τον πραγματικό πυρήνα του μαχνοβικού κινήματος- στη γραμματεία της Nabat και ως κάποιος με κάποια στρατιωτική εμπειρία άρχισε να παρεμβαίνει στις στρατιωτικές υποθέσεις του κινήματος. Ως αποτέλεσμα, υπήρξε μια προσωπική διαμάχη μεταξύ Baron και Makhno τον Αύγουστο του 1920. Ο Baron χαρακτήρισε τον Makhno ως Ουκρανό Βοναπάρτη και αποχώρησε από το κίνημα.

Τον Σεπτέμβρη του 1920 συνελήφθη στη Μόσχα από τη Cheka. Στις αρχές Οκτωβρίου του 1920 απελευθερώθηκε μετά τη νέα συνθήκη μεταξύ των μαχνοβιτών και των μπολσεβίκων και επέστρεψε στο Κίεβο. Τώρα κατέληξε στο συμπέρασμα ότι έπρεπε να υπάρξει στενότερη συνεργασία μεταξύ της Nabat και των μαχνοβιτών και αφιερώθηκε σε ενεργό οργανωτικό και προπαγανδιστικό έργο, μιλώντας καθημερινά σε εργοστάσια, συμμετέχοντας στις εφημερίδες “Nabat” και “Golos Makhnovtsa” (“Μαχνοβίτικη Φωνή”) οργανώνοντας αναρχοσυνδικαλιστικές ενώσεις και κάνοντας προετοιμασίες για ένα πανουκρανικό αναρχικό συνέδριο. Συνελήφθη για άλλη μια φορά στις 25 Νοέμβρη 1920 στο Kharkhov, οδηγώντας σε φυλάκιση αρκετών μηνών. Στις 29 Νοέμβρη συνελήφθη η συντακτική ομάδα της “Golos Makhnovtsa” και τα περισσότερα μέλη της εκετελέστηκαν από την Cheka. Τον Γενάρη του 1921, μαζί με άλλους αναρχικούς της “Nabat“ μεταφέρθηκε στη Μόσχα. Ήταν ένας από τους φυλακισμένους αναρχικούς που είχαν τη δυνατότητα να παρευρεθούν στην κηδεία του Kropotkin. Από τον Απρίλη αυτού του χρόνου κρατείτο στην κεντρική φυλακή Orel όπου έκανε απεργία πείνας 11 ημερών. Εκείνη τη χρονιά συνελήφθη η Fanya και εκτελέστηκε από την Cheka. Τον Νοέμβρη του 1922 επέστρεψε στη φυλακή στο Kharkov, αλλά σύντομα απελευθερώθηκε.

Μετακόμισε στο Kieb, όπου ο νέος συνεργάτης του, ο αναρχικός Fanya Avroutzkaya ήταν πολύ άρρωστος. Έπρεπε να αναφέρεται καθημερινά στη Cheka. Εστάλη πίσω στη Cheka της Μόσχας.

Στις 5 Γενάρη 1923 καταδικάστηκε σε 2 χρόνια εξορία για “παράνομη προπαγάνδα” και στάλθηκε στα νησιά-φυλακές, πρώτα στο Pertominsky και μετά στο Kemsky. Σε ένδειξη διαμαρτυρίας ενάντια στις συνθήκες των φυλακών, προσπάθησε να καεί ζωντανός τον Ιούνη του 1923 και τραυματίστηκε σοβαρά. Το 1925 απελευθερώθηκε και στη συνέχεια στάλθηκε από τις αρχές για εγκατάσταση στο Novonikolayevsk (τώρα Novosibirsk). Μεταξύ 1926 και 1930 ήταν στην περιοχή Yenisei, και στη συνέχεια στην Tashkent για 5 χρόνια. Κατά την επιστροφή του από την εξορία στην Ανατολή, εμποδίστηκε από το να εγκατασταθεί σε μεγάλες πόλεις. Μέχρι το 1934 βρισκόταν στην εξορία στο Voronezh όπου εργαζόταν ως οικονομολόγος και βοήθησε να δημιουργηθεί μια υπόγεια ομάδα αναρχικών με συνδέσεις με παρόμοιες ομάδες στο Orel, το Bryansk και το Kharkov.

Στις 27 Γενάρη 1934 συνελήφθη από την NKVD για προπαγάνδα κατά των συλλογικών κρατικών αγροκτημλατων και τον Μάη καταδικάστηκε σε φυλάκιση τριών χρόνων. Το 1937, εξορίστηκε στο Kharkov, όπου συνελήφθη τον ίδιο χρόνο. Στάλθηκε στο Tobolsk, όπου εργάστηκε στο τοπικό τμήμα σχεδιασμού. Στις 20 Μάρτη συνελήφθη και πάλι και στις 5 Αυγούστου καταδικάστηκε σε θάνατο από την Τρόικα του Omsk της NKVD.

Στις 12 Αυγούστου εκτελέστηκε με άλλους αναρχικούς - τους Prokop Evdokimovich Budakov, Zinaida Alekseevna Budakova, Avram Venetsky, Ivan Golovchanskii, Vsevolod Grigorievich Denisov, Nikolai Desyatkov, Ivan Dudarin, Andrei Zolotarev, Andrei Pavlovich Kislitsin, Alexander Pastukhov, Anna Aronovna Sangorodetskaya, Mikhail G. Tvelnev, Vladimir Khudolei-Gradin, Yuri I. Hometovsky-Izgodin, Nahum Aaronovch Eppelbaum. Ο Primakov, ο παλιός στρατιωτικός του συνεργάτης και μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος, εκετελέστηκε επίσης το 1937.

Αποκαταστάθηκε από τις σοβιετικές αρχές στις 8 Φεβρουαρίου 1957.

Πηγές: 
- http://www.makhno.ru/ 
- Malet, M. Nestor Makhno in the Russian Civil War 
- Avrich, P. The Russian Anarchists 
- ru.wikipedia.org/wiki/По_имени_Барон
- http://www.hrono.ru/biograf/bio_b/baron.html
*Δημοσιεύτηκε εδώ: http://libcom.org/history/baron-aron-davidovich-aka-kantorovich-faktorovich-poleyevoy-1891-1937.

Διεθνή / Αναρχικό κίνημα / Γνώμη / Ανάλυση Monday February 03, 2020 19:40 byCoordenação Anarquista Brasileira - CAB

Οι αναρχικοί ανέκαθεν ασκούσαν την αμοιβαία υποστήριξη. Είναι μια σημαντική αρχή της ιστορίας και της ιδεολογίας μας. Σε όλες τις εμπειρίες αγώνα και οργάνωσης στις οποίες ήμασταν παρόντες, η αμοιβαία υποστήριξη έγινε σώμα από τοι σώμα μας, υλοποιήθηκε σε πρακτικό επίπεδο. Και σήμερα, μπροστά σε μια δαπανηρή, βίαιη ζωή και με την αφαίρεση πολλών κοινωνικών δικαιωμάτων, η αμοιβαία υποστήριξη είναι ακόμη πιο αναγκαία.

Αμοιβαία υποστήριξη

Οι αναρχικοί ανέκαθεν ασκούσαν την αμοιβαία υποστήριξη. Είναι μια σημαντική αρχή της ιστορίας και της ιδεολογίας μας. Σε όλες τις εμπειρίες αγώνα και οργάνωσης στις οποίες ήμασταν παρόντες, η αμοιβαία υποστήριξη έγινε σώμα από τοι σώμα μας, υλοποιήθηκε σε πρακτικό επίπεδο. Και σήμερα, μπροστά σε μια δαπανηρή, βίαιη ζωή και με την αφαίρεση πολλών κοινωνικών δικαιωμάτων, η αμοιβαία υποστήριξη είναι ακόμη πιο αναγκαία.

Αλλά τι είναι η αμοιβαία υποστήριξη;

Είναι οποιαδήποτε συλλογική και κοινωνική πρωτοβουλία και πρακτική που διεξάγεται μεταξύ γειτόνων, συναδέλφων, μεταξύ καταπιεσμένων, προκειμένου να εξασφαλιστούν οι ελάχιστες συνθήκες επιβίωσης.

Σε μια επαναστατική και αντικαπιταλιστική προοπτική, η αμοιβαία υποστήριξη δεν αντιμετωπίζεται μεμονωμένα αλλά μέσα στους αγώνες διαμαρτυρίας, στο πλαίσιο απεργιών και άλλων οικονομικών αγώνων.

Με την αμοιβαία υποστήριξη μπορούμε επίσης να βοηθήσουμε στην ανοικοδόμηση του κοινωνικού ιστού ή και να υποστηρίξουμε έναν μακρόχρονο αγώνα που απαιτεί πόρους για να επιβιώσει.

Με ποιές δράσεις;

Κουτιά ενίσχυσης ανέργων εν μέσω απεργιών, ενίσχυσης κοινωνικών αγωνιστών που εμπλέκονται σε δικαστικές διαμάχες · αυτά μπορούν να οργανωθούν από συνδικάτα, πολιτιστικούς χώρους, πολιτικές ομάδες κ.λπ.

Δημιουργία εκστρατειών, δικτύων υποστήριξης και δράσεων αλληλεγγύης στα θύματα αστυνομικής βίας και άλλων εγκλημάτων που διαπράττονται από το κράτος.

Συγκρότηση εργατικών συνεταιρισμών για δημιουργία εισοδήματος με στόχο την ενίσχυση των εναλλακτικών λύσεων και των συλλογικών και μη μεμονωμένων οικονομικών μας σχεδίων.

Δουλειά σε γειτονιές για να βοηθηθούν οικογένειες που δεν διαθέτουν επαρκείς οικονομικούς πόρους ή που έχουν πληγεί από κάποια φυσική καταστροφή, είτε πρόκειται για οικιακές κατασκευές, τοποθέτηση οροφής κλπ.,

Δωρεάν ή φθηνότερη παροχή ηλεκτρικών, υδραυλικών, νομικών, ψυχολογικών και άλλων υπηρεσιών σε οικογένειες που δεν έχουν οικονομικούς όρους.·

Οικονομική ή/και φυσική αλληλεγγύη μεταξύ κατηγοριών εργαζομένων εν μέσω δίκαιων αγώνων.

Οργάνωση συνεταιρισμών καταναλωτών για την ενίσχυση της σχέσης μεταξύ παραγωγών και καταναλωτών και αναζήτηση εναλλακτικών λύσεων στην αύξηση του κόστους των τροφίμων · ή την προώθηση κοινοτικών κήπων.

Δεν ξεχνάμε ότι ο αγώνας μας πηγαίνει πολύ πιο πέρα από την απλή επιβίωση στον καπιταλισμό και ότι θέλουμε να τον καταστρέψουμε ώστε να προχωρήσυμε στην οικοδόμηση νέων κοινωνικών, οικονομικών και πολιτικών σχέσεων.

Έτσι η αμοιβαία υποστήριξη μπορεί να είναι η ζύμη για έναν συλλογικό αγώνα που δεν θα περιορίζεται σε αιτήματα από το κράτος, αλλά θα το θέτει υπό αμφισβήτηση καθώς συνειδητοποιούμε και εμπιστευόμαστε τις δυνάμεις μας, μιας και είναι στο χέρι μας να παράγουμε και να διαχειριστούμε την κοινωνία και την αυτονομία μας.

Από τον Βραζιλιάνικο Αναρχικό Συντονισμός (Coordenação Anarquista Brasileira - CAB). Μετάφραση: Ούτε Θεός-Ούτε Αφέντης.

international / history of anarchism / other libertarian press Friday January 31, 2020 19:04 byKSL

KSL: Bulletin of the Kate Sharpley Library No. 100-101, January 2020 [Double issue] has just been posted on our site.

Contents:
Looking back at the back issues "It seemed a simple idea: look through back issues of the Kate Sharpley Library’s bulletin to find some interesting articles, and then encourage people to read them and think about anarchist history..."
December 2019 message from the Kate Sharpley Library "Particular thanks have to go the comrade who sent us historic copies of War Commentary and Freedom."
Mini-reviews: Biographies (anarchist lives from around the world)
Death of a good comrade [Daniel Mullen] by Jack Wade (1942. From the First World War to the Spanish Revolution, via the fight for Irish independence)
The Government of No One: The Theory and Practice of Anarchism by Ruth Kinna [Book review] by Sonny Disposition "This is a book devoted to ideas, rather than a history. I found it thought-provoking: some is good, in some places I disagree with the analysis and in others I think ‘oh dear me, don’t go there’."
Beyond a footnote: ‘Class struggle anarchism’ "When and why did the phrase ‘class-struggle anarchism’ come into use?"
Something should be done (or How to revolt) [book review] "Freedom is its own reward, and is exhilarating. And even when you lose, you know that freedom is possible. That’s why you should read this little book."
Miguel Garcia: a personal appreciation by Gerfried Horst "Regarding his own life, he said he felt satisfaction to have always acted according to his principles. He told me that nobody could live without an ‘ilusión’, which is not ‘illusion’ in the English sense, but a ‘hopeful anticipation’, a dream that may become true."
Dialogue in the form of soliloquy by Louis Mercier Vega (1946) "there is a sensible need to come up with a practical solution to the painful contradiction between the dynamism of the young and the slightly amorphous wisdom of the old."
Extras on the website (just because we can't fit it all in the bulletin, doesn't mean you shouldn't have a look)
Speaking and Writing (Comment) by Albert Meltzer "This piece sheds a little light on how Albert’s style of discussion was formed in a movement where dealing with hecklers was a necessary skill, one where humour could be used for defence or attack."
Albert Grace by Joe Thomas "I have a vivid recollection of being rescued by Albert Grace in the course of having an ‘altercation’ with a mounted policeman."
W. A. Gape Half A Million Tramps (1936) [Review] by Barry Pateman "Half A Million Tramps constantly articulates the tension between what an individual tramp may feel to be their rights and what charity, religion and the state decide these rights actually are."
Our Masters Are Helpless: The Essays of George Barrett edited by Iain McKay [book review] by Barry Pateman "You might disagree with him at times but his striving to reach those who are not anarchists, using language that is clear and effective, is important and impressive. In a time of apparent madness his assertion that anarchism is common sense remains an important message for us all."
The Trouble with National Action [Book Review] "This is not a book which is particularly concerned with government policy, nor with maintaining ‘business as usual’."
Liz Willis Obituary of the Solidarity member and historian, "she remained a ‘free rebel spirit’ to the end."
Ken Williams (ex-East London DAM) has died. We hope to have an obituary in a future issue
Biographies by Sergei Ovsiannikov (links to Russian anarchist lives including Anarchist Women in Maltsev Prison 1907–1908)
Διεθνή / Αναρχική Ιστορία / Γνώμη / Ανάλυση Friday January 31, 2020 18:18 byDmitri

Η Lola Ridge υπήρξε κοντινή φίλη της Emma Goldman και άλλων γνωστών αναρχικών καθώς και γνωστών συγραφέων και ποιητών όπως των William Carlos Williams, Kenneth Rexroth και Marianne Moore. Σε αντίθεση με αρκετούς ριζοσπάστες συγγραφείς του καιρού της είχε ιδίαν αντίληψη και αυθντική εμπειρία από τη ζωή της εργατικής τάξης, την οποία απέκτησε από νεαρή ηλικία κατά τη διάρκεια της παραμονής της στα χωριά και τις μικρές κωμοπόλεις των ανθρακωρύχων στις δυτικές ακτές της Νέας Ζηλανδίας. Αλλά, πάνω από όλα, αφιερώθηκε στη σύνδεση της avant-garde λογοτεχνίας με την πολιτική δράση.

Lola Ridge, Αναρχική και ποιήτρια

Η Lola Ridge υπήρξε κοντινή φίλη της Emma Goldman και άλλων γνωστών αναρχικών καθώς και γνωστών συγραφέων και ποιητών όπως των William Carlos Williams, Kenneth Rexroth και Marianne Moore. Σε αντίθεση με αρκετούς ριζοσπάστες συγγραφείς του καιρού της είχε ιδίαν αντίληψη και αυθντική εμπειρία από τη ζωή της εργατικής τάξης, την οποία απέκτησε από νεαρή ηλικία κατά τη διάρκεια της παραμονής της στα χωριά και τις μικρές κωμοπόλεις των ανθρακωρύχων στις δυτικές ακτές της Νέας Ζηλανδίας. Αλλά, πάνω από όλα, αφιερώθηκε στη σύνδεση της avant-garde λογοτεχνίας με την πολιτική δράση.

Γεννήθηκε στο Δουβλίνο το 1873, όταν ο πατέρας της ήταν φοιτητής Ιατρικής. Μετά τον πρώιμο θάνατό του, με την μητέρα της εγκαταστάθηκαν στη Νέα Ζηλανδία, όταν η ίδια ήταν πέντε ετών. Η μητέρα της Emma είχε συγγενείς στη Δυτική Ακτή της χώρας αυτής και το 1880 παντρεύτηκε έναν χρυσοθήρα στην Hokitika.

Η έφεση της Lola Ridge στο γράψιμο εμφανίστηκε νωρίς και το πρώτο ποίημά της δημοσιεύθηκε σε μια εφημερίδα του Canterbury όταν ήταν μόλις 19 ετών. Αργότερα άλλα έργα της εμφανίστηκαν σε άλλα περιοδικά της Νέας Ζηλανδίας καθώς και στο Australian Bulletin. Όταν ήταν 22 ετών, η Lola παντρεύτηκε έναν ανθρακωρύχο, τον Peter Webster, που ήταν και συνέταιρος σε ένα χρυσοχοΐο στον μικρό οικισμό του Kaniere, κοντά στο Hokitika. Ο γάμος τους δεν ευδοκίμησε. Ο Webster φαίνεται ότι ήταν αλκοολικός και σε ηλικία 30 ετών η Lola χώρισε και μετακόμισε με τη μητέρα και τον τότε τρίχρονο γιο της στο Σίδνεϊ, όπου σπούδασε Ζωγραφική και συνέχισε να δημοσιεύει ποιήματα αλλά και διηγήματα. Όταν η μητέρα της πέθανε λίγα χρόνια αργότερα, η Lola και ο γιος της μετακόμισαν ξανά, αυτή τη φορά στις ΗΠΑ.

Εγκαταστάθηκαν στο Greenwich Village της Νέας Υόρκης και η Lola δραστηριοποιήθηκε στο αναρχικό κίνημα. Το 1909 το ποίημά της «The Martyrs of Hell» («Οι μάρτυρες της κόλασης») εμφανίστηκε στο εξώφυλλο του μηνιαίου αναρχικού περιοδικού «Mother Earth» («Μητέρα Γη») που εξέδιδε η Emma Goldman.

Η Ridge πέρασε το υπόλοιπο της ζωής της στις ΗΠΑ, και αναδείχθηκε σε διάσημη προσωπικότητα της ριζοσπαστικής λογοτεχνικής σκηνής της Νέας Υόρκης. Για να υποστηρίξει τη γραφή της, εργάστηκε αρχικά ως εργοστασιακή εργάτρια, αλλά και μοντέλο καλλιτεχνών. Σύντομα έγινε οργανώτρια του αμερικανικού ριζοσπαστικού εκπαιδευτικού κινήματος, μέσα από το Ferrer Association που ιδρύθηκε από τους οπαδούς του ισπανικού αναρχικού Francisco Ferrer (Σύνδεσμος Ferrer). Από τους πρώτους υποστηρικτές της εκπαίδευσης ως απελευθερωτικής δραστηριότητας, ο Ferrer εκτελέστηκε το 1909 κατά τη διάρκεια ενός πογκρόμ εναντίον του αναρχικού κινήματος στην Καταλονία. Μέσω του Ferrer Association, η Ridge συναντήθηκε με τον David Lawson, έναν νεαρό Σκωτσέζο αναρχικό, μηχανικό στο επάγγελμα. Έζησαν μαζί για δέκα σχεδόν χρόνια πριν παντρευτούν.

Το ζευγάρι έγινε το επίκεντρο της επαναστατικής κοινωνικής διαμαρτυρίας κατά τη διάρκεια και μετά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Το "μεγάλο, ελάχιστα επιπλωμένο και με κρύο νερό πατάρι … στο κέντρο του Μανχάταν" έγινε σημείο συνάντησης της ριζοσπαστικής διανόησης της Νέας Υόρκης… Η Lola κάθε φορά που πoυλούσε ένα ποίημα ή ένα άρθρο οργάνωνε εκεί πάρτι. Η πρώτη συλλογή ποιημάτων της, «The Ghetto», εμφανίστηκε το 1918 και περιέγραψε τη ζωή των Εβραίων μεταναστών της εργατικής τάξης που έβλεπε γύρω της στην ανατολική πλευρά της Νέας Υόρκης. Δύο χρόνια αργότερα μια άλλη συλλογή ποιημάτων, «Sun-up», ανέδειξε πτυχές της ασυνήθιστης παιδικής της ηλικίας στην Ιρλανδία και της παραμονής της στους Αντίποδες (στμ. Νέα Ζηλανδία και Αυστραλία). Τα δύο αυτά βιβλία καθιέρωσαν το όνομά της σε σχέση με τον κοινωνικά αφοσιωμένο ελεύθερο στίχο.

Ενώ η γραφή της θαυμαζόταν ευρέως, η εκπληκτικά έντονη προσωπικότητά της και ο επαναστατικός της ζήλος συνέβαλαν στη φήμη της. Το όνομά της ήταν συνεχώς στην επικαιρότητα. Ήταν από τις πρώτες υπέρμαχους των δικαιωμάτων των γυναικών, των ομοφυλοφίλων και των μαύρων, των Εβραίων και άλλων ομάδων μεταναστών, και χρησιμοποίησε την ποίησή της για να υποστηρίξει δημόσια και ανοιχτά τις υποθέσεις τους κάτι που πάντα έκανε με πάθος.

Το «Firehead», που δημοσιεύτηκε το 1929, είναι μια μακρά ποιητική αλληγορία για την εκτέλεση των Ιταλών αναρχικών Sacco και Vanzetti. Οι δύο άνδρες κατηγορήθηκαν για ληστεία τράπεζας στην οποία σκοτώθηκαν δύο φύλακες, δικάστηκαν σε μια γελοία δίκη και καταδικάστηκαν σε θάνατο. Μια παγκόσμια εκστρατεία και μια πλήρης εξομολόγηση από τον πραγματικό ληστή απέτυχαν να αποτρέψουν την εκτέλεσή τους. Τη νύχτα πριν από την εκτέλεση τον Δεκέμβριο του 1927, η Ridge με μια μεγάλη ομάδα ανθρώπων ξενύχτησε έξω από τη φυλακή του Charleston στη Βοστώνη. Η έφιππη αστυνομία τους απώθησε.

Την ίδια εποχή η Ridge, ανάμεσα σε άλλους, συνεργάστηκε με τον, κατά το ήμιση Ινδιάνο, εργατικό αγωνιστή και μέλος των IWW, Frank Little. Και οι δύο συμμετείχαν ή οργάνωσαν πάμπολλέες διαμαρτυρίες και άλλες εκδηλώσεις ενάντια στον πόλεμο. Τον Ιούνη του 1917, ο Frank Little απήχθη από μια ομάδα μπράβων, βασανίστηκε και λυντσαρίστηκε μέχρι θανάτου. Η Lola Ridge έγραψε γι’ αυτό το ποίημα «Frank Little at Calvary».

Κατά την ίδια περίοδο της υστερικής καταστολής, ένας άλλος εργατικός οργανωτής, ο εργαζόμενος στα ποταμόπλοια του Σαν Φρανσίσκο, Tom Mooney, κατηγορήθηκε για μια βομβιστική επίθεση που σκότωσε δέκα ανθρώπους κατά τη διάρκεια μιας στρατιωτικής παρέλασης. Ο Mooney είχε προειδοποιήσει νωρίτερα ότι οι διάφοροι πράκτορες και μπράβοι θα μπορούσαν να διαταράξουν την παρέλαση για να κηλιδώσουν το εργατικό κίνημα. Καταδικάστηκε με βάση καταγγελλόμενη ψευδορκία και πλαστά αποδεικτικά στοιχεία και καταδικάστηκε σε θάνατο, ποινή που στη συνέχεια έγινε ισόβια κάθειρξη. Η μακρά εκστρατεία για την απελευθέρωσή του έκανε τον Mooney ίσως τον πιο διάσημο πολιτικό κρατούμενο στις ΗΠΑ. Ως μέρος της εξαιρετικά δημιουργικής εκστρατείας υπεράσπισής του κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του Λος Άντζελες το 1932, έξι νέοι μπήκαν στο στάδιο με σήματα που έλεγαν «Free Tom Mooney» στις αθλητικές τους προθήκες και έτρεξαν γύρω από το κομμάτι φωνάζοντας αυτό το σύνθημα μέχρι να συλληφθούν.

Στα τέλη της δεκαετίας του 1920, όταν ο Mooney βρισκόταν στη φυλακή του San Quentin για πάνω από δέκα χρόνια, η Lola Ridge έγραψε ένα ποίημα γι’ αυτόν με τίτλο «Stone Face», το οποίο τυπώθηκε και διανεμήθηκε εν είδει προκήρυξης, όχι μόνο στις ΗΠΑ αλλά και σε άλλες χώρες. Έγινε αφίσα και επιγραφή που διακόσμησε χώρους εργατικών συνελεύσεων και συνδικάτων κλπ. Τελικά, ο Mooney απελευθερώθηκε επί προεδρίας Ρούσβελτ μετά από 23 χρόνια.

Η Lola Ridge περιγράφηκε από τον φίλο της και εκδότη ως «ο πιο εύθραυστος άνθρωπος από φυσικής πλευράς και ο φτωχότερος από οικονομικής». Σπάνια η υγεία της ήταν καλή και πέθανε από φυματίωση το 1941, σε ηλικία 67 ετών. Σε μια νεκρολογία στην εφημερίδα «New York Times» χαρακτηρίστηκε ως μια από τις «κορυφαίες σύγχρονες ποιήτριες» της Αμερικής. Η φήμη της αναβίωσε τα κατοπικά χρόνια στις ΗΠΑ με πολλά από τα ποιήματά της να επανεκδίδονται, αλλά είναι ελάχιστα γνωστή στις χώρες όπου μεγάλωσε.

*Η σύντομη αυτή βιογραφία είναι παρμένη από το έντυπο «Where the Light of their Glory Leads - the international context of the Blackball strike», που δόθηκε ως ομιλία για την εκατονταετηρίδα της απεργίας του BlackBerry Strike του 1908, στο Blackball, στις 23 Μάρτη 2008 από τον Mark Derby.

**Μετάφραση Ούτε Θεός-Ούτε Αφέντης.

This page has not been translated into 한국어 yet.

This page can be viewed in
English Italiano Català Ελληνικά Deutsch



Neste 8 de Março, levantamos mais uma vez a nossa voz e os nossos punhos pela vida das mulheres!

Neste 8 de Março, levantamos mais uma vez a nossa voz e os nossos punhos pela vida das mulheres!

International

Wed 19 Feb, 00:29

browse text browse image

.jpg imageWe must bury the traditional struggles to adopt new ones Feb 13 06:47 by Zaher Baher 0 comments

aaron_baron.png imageΟ αναρχικός Aron Davidovich Baron Feb 10 16:24 by Nick Heath* 0 comments

83929793_2513531865528618_2957678247128596480_o.jpg imageΑμοιβαία υποστήρ... Feb 03 19:40 by Coordenação Anarquista Brasileira - CAB 0 comments

textJanuary 2020 Kate Sharpley Library Bulletin online Jan 31 19:04 by KSL 0 comments

lolaridge.jpg imageLola Ridge, Αναρχική και π_... Jan 31 18:18 by Dmitri 0 comments

3b093e78a2464ecc6018b79378dd240f.jpg imageΗ λανθασμένη θεω`... Jan 22 19:40 by Dmitri (MACG - personal capacity) 0 comments

movie_review_1917.jpg imageMovie Review: 1917 Jan 13 10:35 by LAMA 0 comments

goldman.jpg imageΈμμα Γκόλντμαν: Ζ ... Jan 11 19:12 by Dmitri 0 comments

textSuleimani killing the latest in a long, grim line of US assassination efforts Jan 04 20:16 by Ed Pilkington 0 comments

cala_1_1.jpg imageErklärung zum Wiederaufbau der Lateinamerikanischen Anarchistischen Koordination (CALA) Dec 28 20:52 by Coordinación Anarquista Latinoamerica 0 comments

cala_5.jpg imageComunicado de Relançamento da CALA (Coordenação Anarquista Latino-americana) Dec 28 04:23 by Coordenação Anarquista Latino-americana 0 comments

chileprotestsianbremmerunequal_1.jpg imageΗ Νότια Αμερική φ ... Dec 24 06:21 by Melbourne Anarchist Communist Group (MACG) 0 comments

chileprotestsianbremmerunequal.jpg imageSouth America on fire Dec 23 20:06 by Melbourne Anarchist Communist Group (MACG) 0 comments

tumblr_pkv2l8tbjs1xrhrgmo1_1280.jpg imageΟι διάφορες μορφ^... Dec 22 03:21 by Andrew N. Flood 0 comments

cala_4.jpg imageCALA Yeniden başlatma deklarasyonu (Latin Amerika Anarşist Koordinasyonu) Dec 19 02:36 by Latin Amerika Anarşist Koordinasyonunu 0 comments

cala_1.jpg imageComunicado de lanzamiento de la Coordinación Anarquista Latinoamericana (CALA) Dec 19 01:50 by Coordinación Anarquista Latinoamerica 0 comments

cala_3.jpg imageDichiarazione del rilancio del Coodinamento Anarchico Latino Americano (CALA) Dec 18 03:38 by Ig 0 comments

cala_2.jpg imageLaunch statement of the Latin American Anarchist Coordination (CALA) Dec 17 02:28 by Latin American Anarchist Coordination 0 comments

analisis_de_coyuntura.jpg imageAnalysis of the conjuncture: Latin America and the world move Dec 10 19:22 by Various Latin American anarchist political organisations 0 comments

12028424df08ba14b0021470982cd031.jpg imageΓια την επαναστα`... Nov 22 18:23 by Νέστωρ Μαχνό 0 comments

education_copy.jpg imageEducation for revolution: Anarcho-syndicalist pedagogy for South Africa Nov 21 19:04 by Mandy Moussouris and Shawn Hattingh 0 comments

analisis_de_coyuntura.jpg imageAnálisis conjunto de coyuntura: América Latina y el mundo se mueven Nov 20 23:32 by Diversas organizaciones políticas anarquistas latinoamericanas 0 comments

download_1.jpg imageAνάμεσα στο Εγώ κα&#... Nov 18 16:54 by Κώστας Δεσποινιάδης 0 comments

download.jpg imageWhat can we learn from the recent protests? Nov 14 01:25 by Zaher Baher 0 comments

newslinksstrike092019.jpg imageStrike for a sustainable climate Nov 13 19:08 by Melbourne Anarchist Communist Group (MACG) 0 comments

74615449_576380759837311_4018109177204310016_n.png imageΟύτε θύτης – ούτε θ&... Nov 05 15:11 by Αργύρης Αργυριάδης 0 comments

malatesta.jpg imageThe Revolutionary Anarchist-Socialism of Errico Malatesta Oct 30 09:52 by Wayne Price 0 comments

americalatina.jpg imageAlguns debates urgentes para as esquerdas mais à esquerda: uma reflexão a partir da luta n... Oct 14 10:19 by BrunoL 0 comments

stalin_estatua.jpg imageColetânea crítica ao totalitarismo stalinista e a tentativa de normatizar o absurdo Oct 07 02:52 by BrunoL 0 comments

latin_american_conjucture.jpg imageLatin American Conjunctural Analysis Oct 05 02:19 by Various Latin American anarchist political organisations 0 comments

more >>
© 2005-2020 Anarkismo.net. Unless otherwise stated by the author, all content is free for non-commercial reuse, reprint, and rebroadcast, on the net and elsewhere. Opinions are those of the contributors and are not necessarily endorsed by Anarkismo.net. [ Disclaimer | Privacy ]