user preferences

Upcoming Events

Gender

No upcoming events.
Ελλάδα / Τουρκία / Κύπρος / Φύλο / Κριτική / Παρουσίαση Tuesday July 28, 2020 22:05 byΦάμπρικα Υφανέτ

Νέα έκδοση από την κατάληψη Φάμπρικα Υφανέτ με τίτλο "Η τομή της αναπαραγωγής, παλιές και σύγχρονες ιστορίες για τη δυνατότητα της έκτρωσης και τις κινήσεις εναντίον της". Διατίθεται με ελεύθερη συνεισφορά σε πολιτικούς και κοινωνικούς χώρους.


Σκοπό της παρούσας έκδοσης αποτέλεσε η προσπάθεια διερεύνησης της πρακτικής της έκτρωσης τόσο σε ιστορικό όσο και σε κοινωνικό επίπεδο, προσεγγίζοντάς την από τις απαρχές της μέχρι και σήμερα, εστιάζοντας στο ελληνικό παράδειγμα. Θέλαμε δηλαδή, να διερευνήσουμε τον τρόπο και τα πλαίσια γύρω από τα οποία διεξάγονταν οι εκτρώσεις στοπαρελθόν, αλλά και στο τώρα· να δούμε αν και με ποιον τρόπο περιορίζεται η πρόσβαση των γυναικών στις εκτρώσεις όπως και το περιεχόμενο και τα χαρακτηρίστηκα που έλαβε ο λόγος εναντίωσης προς αυτές και τη σχέση του με τη δημογραφική ρητορική. Να δούμε δηλαδή, σε ποιο βαθμό είχαν (ή όχι) τα ίδια τα υποκείμενα τη δυνατότητα ελέγχου της αναπαραγωγής τους, και κατά πόσο τα καθόριζε στην εκάστοτε συνθήκη. Η έκδοση αποτελείται από ένα κείμενο και δύο συνεντεύξεις, συνοδευόμενες από μια αποτύπωση του ζητήματος διεθνώς. Για τη συγγραφή του κειμένου ανατρέξαμε σε βιβλία, περιοδικά και έντυπα, επίσημες έρευνες και εφημερίδες και αναζητήσαμε τόσο τις δικές μας εμπειρίες, όσο και των φιλενάδων και γιαγιάδων μας. Επιπλέον, ήρθαμε σε επαφή με συντρόφισσες, αλλά και εργαζόμενες στον χώρο της υγείας (και όχι μόνο), τις οποίες και ευχαριστούμε για τις πληροφορίες και τη βοήθεια που μας παρείχαν.

Φυσικά, όλα αυτά που αποτυπώνονται ελπίζουμε να μην μείνουν απλώς ως μελάνι στο χαρτί. Θέλουμε μέσα από την ανάδειξη αυτών των ζητημάτων να διερευνήσουμε και νέα πεδία αγώνα. Η σχέση μας με το σώμα μας, η πρόσβασή μας στην περίθαλψη, αλλά και η επαφή μας με την ιατρική, είναι θέματα που συχνά δεν συζητιούνται, ούτε γίνονται αντιληπτά ωςπεδία ανταγωνισμού. Αυτήν την αντίληψη θέλουμε να πολεμήσουμε, τόσο μέσα μας όσο και γύρω μας, προκειμένου να αλλάξουμε την πραγματικότητα που διαχωρίζει το προσωπικό από το πολιτικό, το ιδιωτικό από το δημόσιο, τις ντόπιες από τις μετανάστριες, την πολιτική από τις ζωές μας. Ελπίζουμε αυτή η συλλογική αποτύπωση να συνεισφέρει σε αυτήν τηνπροσπάθεια.

Σε αυτήν την έκδοση επιλέξαμε να χρησιμοποιήσουμε τη λέξη της έκτρωσης προκειμένου να περιγράψουμε τη διακοπή της εγκυμοσύνης από την πλευρά των γυναικών. Αναγνωρίζουμε βέβαια, ότι ετυμολογικά η λέξη έκτρωση, ή ακόμα και άμβλωση, παρουσιάζει έμμεσα ως αποτέλεσμα της έκτρωσης την παραγωγή ενός τερατόμορφου ή κακότεχνου εμβρύου. Εστιάζει δηλαδή, στο έμβρυο και όχι στη διακοπή της εγκυμοσύνης, νοηματοδοτώντας αρνητικά αυτήν τη διαδικασία. Γνωρίζουμε ότι πλέον, ο ιατρικός όρος για την περιγραφή αυτής της επέμβασης είναι «η τεχνητή διακοπή κύησης», που εστιάζει στην ίδια την επέμβαση και τον τρόπο που αυτή διεξάγεται και όχι στο κύημα. Παρόλα αυτά, εμείς επιλέξαμε τη λέξη έκτρωση σε αυτό το κείμενο, τόσο γιατί είναι ευρέως διαδεδομένη και χρησιμοποιείται καθημερινά, όσο και για να αλλάξουμε το ίδιο το νόημά της μέσω της χρήσης της ως ένα μέσο των γυναικών για τον έλεγχο της αναπαραγωγής τους ανάλογα με τις επιθυμίες τους.

Στην πρώτη ενότητα του κειμένου, διερευνάται ιστορικά η πρακτική της έκτρωσης καθώς και η διαδικασία αναπαραγωγής σε μακροκοινωνικό επίπεδο και οι μεταβάσεις που είχε αυτή από τον έναν τρόπο κοινωνικής οργάνωσης στον επόμενο, σε συνάρτηση με τις αντιστάσεις που κάθε φορά λάμβαναν χώρα. Αναγνωρίζουμε την τυπική και πραγματική υπαγωγή στη σχέση κεφάλαιο ως καθοριστική τομή για τη διαμόρφωση των σύγχρονων έμφυλων ρόλων και των κανόνων και υποχρεώσεων που τους καθορίζουν.

Στη δεύτερη ενότητα, παρατηρούμε την πορεία που ακολούθησε στην Ελλάδα η πρακτική της έκτρωσης μετά τη νομιμοποίηση, αναφέρουμε τον νόμο όπως συντάχθηκε το 1986 και προσπαθούμε να αναδείξουμε τις αλλαγές που εκδηλώθηκαν μετά την εφαρμογή του.

Στην επόμενη ενότητα, καταπιανόμαστε με τον δημόσιο λόγο γύρω από το δημογραφικό, προσπαθούμε να καταδείξουμε τις πολιτικές του πτυχές και τις προτάσεις που έχουν γίνει τα τελευταία χρόνια σε σχέση με την κρατική διαχείριση, αναδεικνύοντας την εθνική αφήγηση με την οποία είναι εμποτισμένος, την υποτιθέμενη προοδευτική διαχείριση του ζητήματος,αλλά και τη σχέση του δημογραφικού με τη μετανάστευση.

Στη συνέχεια, διερευνούμε τις κοινωνικές διαδικασίες που οδήγησαν στη σύγχρονη ανάδυση της εναντίωσης απέναντι στην έκτρωση, τονίζοντας τον ρόλο της θρησκείας, του κινήματος υπέρ του αγέννητου παιδιού αλλά και των ηθικών αρνήσεων των γιατρών στα δημόσια νοσοκομεία.

Τέλος, εξάγουμε κάποια συμπεράσματα σε σχέση με τα ζητήματα που ασχοληθήκαμε, ώστε να μπορέσουμε να ανιχνεύσουμε τους τρόπους που θα σταθούμε συλλογικά απέναντι στην όλο και εντεινόμενη επίθεση στον έλεγχο της αναπαραγωγής και κατ’ επέκταση στα γυναικεία σώματα.

Επιπλέον, στο παράρτημα συμπεριλαμβάνεται ένα κείμενο που επιδιώκει να αναδείξει συνοπτικά τις διαφορετικές τάσεις διαχείρισης του ελέγχου της αναπαραγωγής όπως συναντώνται παγκόσμια. Για τη βοήθεια σκιαγράφησης μιας συνολικότερης εικόνας, συμπεριλαμβάνονται δύο συνεντεύξεις από συντρόφισσες στην Κροατία και την Πολωνία, όπου στην πρώτη υπάρχει ενεργό κίνημα ενάντια στις εκτρώσεις και στη δεύτερη κινείται διαδικασία ποινικοποίησης των εκτρώσεων σε θεσμικό επίπεδο.

Πρόθεσή μας ήταν να αναδείξουμε και στις δύο περιπτώσεις, τα κοινωνικά αποτυπώματα των κινήσεων που εκδηλώνονται κατά των εκτρώσεων και των αντιστάσεων απέναντι σε αυτές.

venezuela / colombia / género / opinión / análisis Friday July 03, 2020 10:27 byViaLibre

En medio de la ola reaccionaria que sacude América Latina, recordamos las revueltas de Stonewall del 28 de junio de 1969 en New York, protagonizadas por disidentes pobres y cansadas del abuso policial. Hoy hacemos memoria de las protestas del movimiento sexo disidente en la década de 1970 en Estados Unidos, Europa y América Latina por el cese de la exclusión y la persecución. También recordamos, en medio del gobierno formalmente paritario pero decididamente patriarcal de Iván Duque y el Centro Democrático, la experiencia del Movimiento de Liberación Homosexual en Colombia que desde 1978 realizó una crítica radical al autoritarismo, el patriarcado y la heterosexualidad normativa, defendiendo una visión de la liberación sexual conectada con el cambio social, en clave socialista, feminista y libertaria en tiempos en los que las prácticas diferentes a las heterosexuales eran consideradas criminales e ilegales por el Estado colombiano.

En medio de la ola reaccionaria que sacude América Latina, recordamos las revueltas de Stonewall del 28 de junio de 1969 en New York, protagonizadas por disidentes pobres y cansadas del abuso policial. Hoy hacemos memoria de las protestas del movimiento sexo disidente en la década de 1970 en Estados Unidos, Europa y América Latina por el cese de la exclusión y la persecución. También recordamos, en medio del gobierno formalmente paritario pero decididamente patriarcal de Iván Duque y el Centro Democrático, la experiencia del Movimiento de Liberación Homosexual en Colombia que desde 1978 realizó una crítica radical al autoritarismo, el patriarcado y la heterosexualidad normativa, defendiendo una visión de la liberación sexual conectada con el cambio social, en clave socialista, feminista y libertaria en tiempos en los que las prácticas diferentes a las heterosexuales eran consideradas criminales e ilegales por el Estado colombiano.

Asimismo, y en medio de la gran ola de indignación de las mujeres contra la violencia patriarcal, hoy recordamos que el creciente movimiento de las disidencias sexuales y de género es también fruto del esfuerzo y el trabajo de miles de mujeres lesbianas y de identidades diversas que han sido invisibilizadas y excluidas de los espacios homosexuales centrados en los hombres. Apuntamos que muchas de estas disidentes participan en el movimiento de mujeres de liderazgo feminista y cuya lucha antipatriarcal es también de las disidencias. Así, las demandas contra la violencia machista, el acoso sexual, el autoritarismo masculino y por la igualdad salarial y laboral, la anticoncepción gratuita, la educación sexual integral y el aborto legal, entre muchas, deben ser también banderas de lucha del movimiento disidente.

Finalmente, y en medio de la profunda crisis educativa que revela y alimenta la pandemia, hoy hacemos memoria de la vida Sergio David Urrego Reyes, joven libertario y disidente de 16 años llevado al suicidio al 4 de agosto de 2014, por el violento acoso institucional al que fue sometido por su orientación sexual. Siguiendo la propuesta de Sergio, buscamos profundizar la lucha contra la educación patriarcal y autoritaria presente en todos los niveles escolares, así como fortalecer como alternativa educativa una propuesta popular, feminista y disidente que enriquezca la diversidad humana.

Reivindicaciones hoy

En medio de la fuerte crisis socio-sanitaria y económica, las disidencias sexuales y de género se han visto directamente afectadas por medidas discriminatorias como el pico y género establecido por el gobierno de Claudia López en Bogotá, pero también por el agravamiento de la violencia psicológica y física en las familias y hogares, además, por el aumento del acoso policial e institucional. Asimismo, es claro que la población disidente de clase trabajadora tiene un riesgo mayor de precariedad laboral, de sufrir el desempleo y de ser víctima de desalojo forzado de vivienda como de hecho ya se viene presentado de manera ilegal en el país.

Por otro lado, en medio de la profunda crisis, sigue siendo de absoluta relevancia la lucha por la plena igualdad en los derechos civiles y el fin de todas las discriminaciones jurídicas, incluyendo la posibilidad de que parejas del mismo sexo se casen, puedan recibir pensión o beneficios sociales de sus parejas o mantengan derechos de adopción. Sin embargo, los derechos civiles son solo un momento de un proceso más general de lucha contra el heteropatriarcado, en la que es también clave las protestas contra la arraigada discriminación de directivas y compañeras en instituciones educativas, las condiciones dignas de trabajo, y de denuncia contra la violencia social y política que golpea con crueldad a las disidentes sexuales y de género.

En el actual contexto se vuelve urgente y vital la reivindicación de la plena inclusión laboral de la población transgénero y transexual, pobre entre las empobrecidas, condenada a escasos, riesgosos y precarios trabajos, destinada por la sociedad patriarcal a una vida corta y hostil. Pensamos que con el desarrollo de esta demanda social, protagonizada por las trabajadoras trans y acompañada por el resto del movimiento obrero y popular, debemos imponer la contratación trans para el Estado en todas sus dependencias locales y sectoriales y para los empresarios privados de la producción primaria, la industria y los servicios. Además, en este contexto, sigue siendo relevante el cubrimiento integral de la salud física y mental, lo que incluye la financiación y ejecución segura de los tratamientos de cambio de sexo.

Fortalecer el movimiento disidente

La lucha de las disidencias sexuales y de género traza un doble camino; por un lado, se hace urgente profundizar diaria y constantemente el cambio cultural al interior de nuestras propias relaciones y organizaciones, para construir un movimiento social abierto a la participación, la voz y la experiencia de las disidencias sexuales y de género que no reproduzca su opresión sino la combata, y participe de sus luchas y apoye sus procesos de auto organización.

Por otro lado, es central seguir fortaleciendo el movimiento disidente que organizado y movilizado desde abajo, con autonomía de instituciones públicas o empresarios rosas, intervenga activamente en la coyuntura política social, luchando por sus propias reivindicaciones, engendre una nueva cultura de solidaridad sin opresión sexual de género y aporte en otras muchas luchas sociales y populares.

¡Arriba la lucha de las disidentes sexuales y de género!

¡Contra el heteropatriarcado: feminismo disidente y organizado!

Grupo Libertario Vía Libre

international / gender / press release Tuesday June 30, 2020 03:04 byVarious anarchist organizations

زنان در سراسر جهان محکوم به خانه نشینی شده اند. ما زنان هم بحران جهانی اجتماعی و اقتصادی که با ظهور ویروس کرونا و تبدیل آن به یک بیماری همه گیر را تحمل می کنیم و به همچنین از خشونت های جنسی به ما رنج می بریم. این پدیده تازه ای در ساختار مردسالاری که در آن زندگی میکنیم نیست ولی باز با این حال، اشکال جدیدی زمینه واقعی زندگی ما اتخاذ شده است. ما خود را در موقعیتی یافته ایم که بیماری همه گیر کووید-۱۹ بیشتر و بیشتر ما را به “حوزه خانگی و خانه داری” کشانده و تابع به شخصیت مردانه جامعه کرده است

خشونت های جنسی با جهانی در زیر دستور خانه نشینی افزایش یافته است. با دوری از خانواده و دوستان، ما زنان قربانی تجاوز کنندگان که معمولا بدست شریکان زندگیمان صورت میگیرد در موقعیت جهنمی بدام افتاده ایم. اقدامات تحمیل شده چندین دولتها در سراسر جهان برای متوقف کردن خشونتهای خانگی بی اثر بوده است و نه تنها کاهش نیافته است بلکه رو به افزایش است! دستور خانه نشینی مانع فرار و ترک زنان قربانی خشونت خانگی از خانه هایشان و درخواست کمک از دیگران می شود چونکه آنها نمیتوانند در فضای مشترکی که با متجاوزان خود دارند با دیگران تماس برقرار کنند. افزایش زن کشی واقعیتی هم در آمریکای لاتین و هم در نقاط دیگر است. از طرف دیگر، آزار و اذیت زنان در خیابان ها هنوز ادامه دارد و خانه نشین نشده است! اگرچه خیابان ها خالی هستند، خانه نشینی اجباری تجاوزات و جنایات جنسی در اماکن عمومی را برعکس انتظار محدود و متوقف نکرده است. با یا بدون ماسک محافظ، خرید مواد غذایی، مراجعه به پزشک و یا رفتن به محل کار از اهداف ایده آل برای متجاوزان جنسی برای نزدیک شدن و آسیب و آزار به زنان شده است

کارهای خانگی بدون دستمزد که روزانه ما زنان انجام می دهیم با خانه نشینی اجباری نیز افزایش یافته است. علاوه بر اینکه باید مطمئن شویم که فرزندانمان به تغذیه خوبی دارند و مشق هایشان را انجام میدهند، ما را مجبور به کار در خانه می کند و باعث افزایش کارهای عاطفی که باید انجام دهیم می شود. در کشورهایی که اقدامات اجتماعی اتخاذ شده است تا مردم بتوانند در خانه های خود بمانند، این زنان هستند که با درآمد کمتر از مردان از خانه کار می کنند. به این نتیجه، با تقریبا تنها نان‌آور شدن مردان، تقسیم مسئولیت های خانگی کاملا ناپدید شده است

برخی از زنان بیشتر از سایرین در این بحران کنونی تحت تاثیر قرار گرفته اند. وضعیت کنونی که زنان پناهنده (کسانی که در مراکز پناهندگی و اقامتگاهشان به تنگی چپانده شده اند) و زنان رنگین پوست و زنان در محله های طبقه کارگری که بیشتر از دیگران در معرض ویروس قرار دارند، نگران کننده است. زنان با داشتن کارهای غیر رسمی نمی توانند درآمد پایداری داشته باشند. به همچنین، آنها نمی توانند درآمدی داشته باشند زمانی که که همه مسئولیت های خانه بر عهده آنان است. علاوه بر این، با نظامی سازی زندگی روزمره، هم ما و فرزندانمان را در معرض وحشیگری پلیس قرار داده است

مردسالاری و سرمایه محوری از زنان بدون حقوق و یا کم حقوق زیر پرچم وحدت ملی سواستفاده می کنند. ما زنان بویژه در این بحران در معرض خطر هستیم چونکه شغل هایی بسیار متزلزل نسبت به مردان داشته و در قشر‌ «کارهای ضروری» اقتصاد کار می کنیم. بر این اساس، بسیاری از ما کارگرانی هستیم که به عنوان کار در فروشگاه های مواد غذایی، پرستاری‌، و معلمی در خط مقدم با این بیماری همه گیر مستقیما روبرو هستیم. در این بخش اقتصاد که ما زنان از اکثریت کارگران هستیم، به طور معمول مشاغل با حقوق کم داریم. با این حال، زنان کارگر که در این بخش های جامعه و اقتصاد کار میکنند، از لحاظ تاریخی برای دستمزد بیشتر و در برابر متزلزل بودن مشاغل و اخراج از کار مبارزه کرده اند

به همچنین، این ما زنان هستیم که همبستگی و کمک های متقابل را از طریق سازمانهای مردمی عملی کرده ایم. نهادهای دولتی واکنش مناسبی برای این بحران نداشتند. بنابراین، سازمانهای مردمی که عمدتا از زنان تشکیل شده اند برای مقابله با این بحران راهکارهای متفاوتی ایجاد کرده اند. از این راهکارها می توان از ایجاد شبکه ملزومات، بازگشایی آشپزخانه سوپ و ساخت ماسک های محافظ و از جمله موارد دیگر نام برد

ما به دولت، به رئیس هایمان، به پلیس، به خشونت جنسی، به نژاد پرستان، به همجنسگرا هراسان می گوییم: ما تسلیم نخواهیم شد و همیشه برای هویدا کردن کلام و مبارزه خود در برابر همه انواع ظلم و ستم میجنگیم. ما با سرمایه داران در خط مقدم نیستیم. ما در خط مقدم برای تغییر جامعه هستیم

☆ Federación Anarquista Uruguaya – FAU
☆ Federación Anarquista de Rosario – FAR (Argentina)
☆ Grupo Libertario Vía Libre (Colombia)
☆ Union Communiste Libertaire (Francia)
☆ Organisation Socialiste Libertaire – OSL (Suiza)
☆ Libertaere Aktion (Suiza)
☆ Aotearoa Workers Solidarity Movement – AWSM (Aotearoa / Nueva Zelanda)
☆ Anarchist Unión of Afghanistan and Iran – AUAI
☆ Die Plattform – Anarchakommunistische Organisation (Alemania)
☆ Organización Anarquista de Córdoba – OAC (Argentina)
☆ Alternativa Libertaria – AL/fdca (Italia)
☆ Melbourne Anarchist Communist Group – MACG (Australia)
☆ Workers Solidarity Movement – WSM (Irlanda)
☆ Coordenação Anarquista Brasileira – CAB

venezuela / colombia / género / opinión / análisis Saturday June 27, 2020 23:58 byJosé Antonio Gutiérrez D.

Las organizaciones de mujeres de Risaralda están llamando a que en todo el país haya cacerolazos el Sábado 27 de Junio a las 7:00 pm llamando a protestar por este caso y para que cese la violencia contra niñas y mujeres. Una iniciativa sin lugar a dudas muy importante y todos, absolutamente todos, debemos estar en la calle ese día cacerola en mano llamando las cosas por su nombre: esto fue una violación y debe ser tratada como tal. Pero el problema de fondo no pasa por criticar tal o cual forma de violencia, ni por pedir penas más altas. El problema de fondo es la militarización del país, pues es la militarización la que crea las condiciones estructurales para que este crimen haya ocurrido. Y mientras esa militarización siga en pie, tendremos una y otra vez que volver a espantarnos de horrores como estos, cometidos en contra de mujeres, de niñas, de niños, de ancianos, de hombres, del que sea.


¡Con permiso para violar, héroes de la patria!

Mientras el gobierno de Iván Duque se ahoga en casos de corrupción y en sus vínculos con el narcotráfico, trata de salir a flote haciendo populismo jurídico con el tema de la violación de menores y garroteando la constitución de 1991 [1], apelando a la emocionalidad para seguir consolidando el giro represivo y autoritario del Estado. Pero en medio de todo este populismo, la Fiscalía demuestra que tiene un corazón muy generoso cuando los violadores de menores son “los héroes de la patria”.

El día 21 de Junio, en la comunidad de Santa Cecilia, Risaralda, siete soldados secuestraron a una niña Embera de 13 años y procedieron a violarla brutalmente de manera colectiva. El Fiscal Barbosa imputó cargos a los siete soldados por “acceso carnal abusivo”, una figura diferente a la de “acceso carnal violento” [2]. Esta no es una cuestión meramente semántica. Esto implicaría que le menor consintió al sexo con los soldados porque no hubo resistencia física. Que se implique que una menor de edad haya consentido a tener sexo ¡con siete soldados! ya es una cosa macabra, brutal, violenta. Pero que el argumento sea que no habría habido resistencia física, es una cosa deshonesta. ¿Esperan que una niña de 13 años muerda y patee a siete soldados armados hasta los dientes? El profesor de derecho de la Universidad de los Andes, Ricardo Posada Maya, fue contundente:

No hay acceso abusivo agravado. Podrían probar acceso carnal violento agravado. Ni eso saben distinguir bien. Ignoran la violencia a la que fue sometida la menor, la invisibilizan por ser funcionarios, la desestiman y eso, señores, es violencia. En este caso deben acusar bien…” [3]

Este punto no es menor: una mala imputación puede hacer que el juez no apruebe los cargos y que el caso se caiga. Es decir, la imputación de cargos del Fiscal no solamente significa que los soldados pagarían una condena de la mitad de lo que pagarían si se hubiera tipificado correctamente el crimen cometido. Como cosa aun más macabra, el Fiscal deja la puerta abierta para la impunidad por mala imputación de cargos. Y es que Colombia funciona así: el escándalo dura un día, todos se indignan, se rasgan las vestiduras, y a la semana nadie se acuerda del último escándalo, porque aquí uno vive en medio de un carrusel de escándalos. Una vez que pase la indignación, quedan las puertas abiertas para la impunidad –que sería más o menos la forma legal de decirles a los “héroes” que tiene luz verde para violar.

Además, servir a la justicia, en este caso, no pasa sencillamente por las penas que debieran recibir individualmente cada uno de estos violadores uniformados. Servir a la justicia pasaría por desmilitarizar los territorios rurales, las comunidades campesinas, indígenas y afros, pues a la sombra de esa militarización, suceden toda clase de horrores. Los soldaditos de la patria pueden cobrarse sus servicios de una manera no muy diferente a como los bárbaros en la Edad Media se cobraban sus servicios después de conquistar un imperio o una ciudad: saqueando y violando. Quién no lo crea puede hablar con cualquier campesino sobre cómo les saquean sus animales y sus fincas cuando les militarizan los territorios. De eso hay bastante dicho y no hay que agregar nada ahora. También les pueden preguntar a los campesinos cómo se comportan con las muchachas y las niñas en las zonas conquistadas. En muchas regiones, apenas llegan el ejército, los campesinos y los indígenas corren a esconder a sus hijas.

Ya casi nadie se acuerda del caso, pero esta no es la primera vez que un caso así ocurre. Otro caso casi calcado, pero donde además asesinaron a las víctimas, tuvo lugar el día 14 de Octubre del 2010, en el Municipio de Tame, Departamento de Arauca. En esa ocasión, tres niños, Jefferson Jhoan Torres Jaimes (de 6 años), Jimmy Ferney Torres Jaimes (de 9 años) y Jenny Narvey Torres Jaimes (de 14 años), fueron secuestrados en su finca por soldados adscritos a la 5ª Brigada Móvil de la Octava división del Ejército colombiano, mientras su padre José Álvaro Torres se encontraba en labores agrícolas. Luego del plagio, los niños sufrieron horrendas torturas, fueron violados y luego asesinados por degollamiento con machetes. Sus cuerpos, posteriormente fueron arrojados a una fosa común [4]. Este crimen, asumió un giro macabro cuando el día 22 de Marzo del 2011, en Saravena, Arauca, la jueza Gloria Constanza Gaona, de 37 años de edad cayó fulminada por cinco certeros disparos de un sicario en la esquina de la calle 29 con la carrera 16 [5]. Raúl Muñoz Linares, el subteniente responsable de las violaciones y del infanticidio, tuvo incluso la desfachatez de pedir cupo para su caso en la Jurisdicción Especial para la Paz (JEP) diciendo que su horrendo y atroz crimen fue cometido en el marco del conflicto armado [6]. En realidad, los abusos que se están cometiendo en nombre de la “paz” dan para todo.

Las organizaciones de mujeres de Risaralda están llamando a que en todo el país haya cacerolazos el Sábado 27 de Junio a las 7:00 pm llamando a protestar por este caso y para que cese la violencia contra niñas y mujeres. Una iniciativa sin lugar a dudas muy importante y todos, absolutamente todos, debemos estar en la calle ese día cacerola en mano llamando las cosas por su nombre: esto fue una violación y debe ser tratada como tal. Pero el problema de fondo no pasa por criticar tal o cual forma de violencia, ni por pedir penas más altas. El problema de fondo es la militarización del país, pues es la militarización la que crea las condiciones estructurales para que este crimen haya ocurrido. Y mientras esa militarización siga en pie, tendremos una y otra vez que volver a espantarnos de horrores como estos, cometidos en contra de mujeres, de niñas, de niños, de ancianos, de hombres, del que sea.

José Antonio Gutiérrez D.
26 de Junio, 2020

[1] https://rebelion.org/cadena-perpetua-otra-herida-mortal-a-la-constitucion-de-1991/
[2] https://www.semana.com/nacion/articulo/siete-soldados-responderan-por-delito-que-implica-el-consentimiento-de-la-nina/682195
[3] https://www.semana.com/nacion/articulo/siete-soldados-responderan-por-delito-que-implica-el-consentimiento-de-la-nina/682195
[4] http://anarkismo.net/article/17919
[5] http://anarkismo.net/article/19272
[6] https://www.eltiempo.com/justicia/jep-colombia/militar-que-violo-y-asesino-a-ninos-en-arauca-pide-cupo-en-la-jep-287834

international / gender / pressemitteilung Saturday June 27, 2020 18:42 byVerschiedene anarchistische Organisationen

Internationale Erklärung verschiedener anarchistischer Organisationen - einige sind Mitglieder des Anarkismo-Netzwerks - zur Situation von Frauen in dieser globalen Gesundheitskrise des Kapitalismus.

Wir Frauen leiden unter der sozialen und wirtschaftlichen Krise, die durch das Auftreten des neuartigen Corona-Virus und seiner globalen Ausbreitung weltweit ausgelöst wurde, aber darüber hinaus leiden wir unter männlicher sexistischer Gewalt. Das ist nicht neu in einem patriarchalen Herrschaftssystem, aber es hat im gegenwärtigen Kontext besondere Formen angenommen, indem es uns mehr und mehr in die Privatsphäre verbannt und uns mehr und mehr den Männern untergeordnet hat.

Frauen und der globale Lockdown

Wir Frauen leiden unter der sozialen und wirtschaftlichen Krise, die durch das Auftreten des neuartigen Corona-Virus und seiner globalen Ausbreitung weltweit ausgelöst wurde, aber darüber hinaus leiden wir unter männlicher sexistischer Gewalt. Das ist nicht neu in einem patriarchalen Herrschaftssystem, aber es hat im gegenwärtigen Kontext besondere Formen angenommen, indem es uns mehr und mehr in die Privatsphäre verbannt und uns mehr und mehr den Männern untergeordnet hat.

Die von Männern ausgehende sexistische Gewalt nahm während des Lockdowns zu. Ohne unsere Familien und Freund*innen sind wir Frauen, die wir gezwungen sind, mit einem Aggressor, meist unserem Partner, zu leben, in dieser höllischen Situation gefangen. Die von den Staaten ergriffenen Initiativen waren ineffizient und unzureichend, um die häusliche Gewalt einzudämmen, und das Problem nahm keineswegs ab, sondern zu! Der Lockdown hat Frauen, die Opfer häuslicher Gewalt geworden sind, daran gehindert, die häuslichen Umgebung zu verlassen und draußen Unterstützung zu finden, da viele Frauen nicht in der Lage sind, in Anwesenheit ihres Täters, der im Haus bleibt, zu telefonieren. Die Zunahme von Femiziden in Haftanstalten ist in Lateinamerika und anderswo eine Realität. Was die Belästigung auf der Straße betrifft, so befand sich diese nicht im “Lockdown”! Obwohl die Straßen leer waren, schränkten Ausgangssperren die sexistischen und sexuellen Übergriffe in der Öffentlichkeit und im öffentlichen Raum nicht ein, ganz im Gegenteil: Mit oder ohne Maske, das Einkaufen, der Gang zum Arzt oder der Weg zur Arbeit sind für Frauen zu Verpflichtungen geworden, die ideale Szenarien für Stalker darstellen, um Frauen ausnutzen zu können.

Auch die unbezahlte Arbeit, die Frauen täglich verrichten, nahm mit dem Lockdown zu. Sie mussten und müssen nicht nur sicherstellen, dass die Kinder genug zu essen bekommen und ihre Hausaufgaben erledigen; viele Frauen müssen darüberhinaus auch im Homeoffice weiterarbeiten, was die psychische und emotionale Belastung für sie alle erhöht hat. In Ländern, in denen Maßnahmen ergriffen wurden, die es den Menschen ermöglichen, zu Hause zu bleiben, ohne zur Arbeit gehen zu müssen, sind es immer noch Frauen, die weniger verdienen als Männer. Weil es die Männer sind, die in dieser Situation beinahe zu den alleinigen Verdienern werden, verschwand die Aufteilung der häuslichen Aufgaben vollständig.

Einige Frauen waren von Krise und Lockdown stärker betroffen als andere. Die Situation von Frauen auf der Flucht, die in Schutzunterkünften oder Zentren zusammengepfercht waren, ebenso wie die Situation von Women of Colour oder der Frauen in den Arbeiter*innenvierteln, war besorgniserregend, da sie der Pandemie stärker ausgesetzt waren. Da sie einer informellen Arbeit nachgehen, können sie weder zu Hause bleiben und dabei ihr Einkommen beibehalten, noch können sie es weiterhin erhalten, wenn sie sich um den Haushalt kümmern. Parallel dazu hat die Militarisierung der Wohngebiete sowohl uns Frauen als auch unsere Kinder der polizeilichen Repression ausgesetzt.

Patriarchat und Kapitalismus nutzen die un- oder schlecht bezahlte Arbeit der Frauen im Namen der “nationalen Einheit” aus. Wir Frauen sind der Krise besonders schutzlos ausgeliefert, weil unsere Arbeitsplätze prekärer sind als die der Männer und viele von uns in “systemrelevanten” Sektoren arbeiten. So stehen viele Beschäftigte, wie z.B. diejenigen von uns, die in Supermärkten sowie im Gesundheits- und Bildungswesen arbeiten, an vorderster Front der Pandemie und verdoppeln unsere Bemühungen, um sie zu stoppen. Diese Arbeitssektoren, in denen Frauen in der Mehrheit sind, werden im Allgemeinen schlecht bezahlt, aber es sind auch Sektoren, die sich historisch gesehen durch ein hohes Maß an Bereitschaft, für bessere Löhne, gegen Entlassungen und Prekarisierung zu kämpfen, ausgezeichnet haben.

Es waren auch die Frauen, die über die Organisationen von unten Solidarität und gegenseitige Hilfe in die Praxis umgesetzt haben. Da die staatlichen Institutionen nicht in der Lage waren, auf die gegenwärtige Krise zu reagieren, waren es diese Organisationen, die zumeist aus Frauen bestehen, die verschiedene Strategien zur Linderung der Krise entwickelt haben, unter anderem durch Gemeinschaftsküchen, Versorgungsnetze und wie im Fall der Näherinnen, durch das Herstellen von Masken.

Dem Staat, den Bossen, der Polizei, der sexistischen Gewalt der Männer, den Rassist*innen und den Homo- und Transphoben sagen wir: Wir werden nicht aufgeben und wir werden immer dafür kämpfen, unsere Kämpfe sichtbar zu machen, gegen alle Formen der Herrschaft. Wir stehen nicht in der ersten Reihe mit den Kapitalist*innen, wir stehen in der ersten Reihe, um die Gesellschaft zu verändern!

Arriba las que luchan!

☆ Federación Anarquista Uruguaya – FAU (Uruguay)
☆ Federación Anarquista de Rosario – FAR (Argentinien)
☆ Grupo Libertario Vía Libre (Kolumbien)
☆ Union Communiste Libertaire (Frankreich)
☆ Organisation Socialiste Libertaire – OSL (Schweiz)
☆ Libertaere Aktion (Schweiz)
☆ Aotearoa Workers Solidarity Movement - AWSM (Aotearoa / Neuseeland)
☆ Anarchist Unión of Afghanistan and Iran - AUAI
☆ Die Plattform - Anarchakommunistische Organisation (Deutschland)
☆ Organización Anarquista de Córdoba - OAC (Argentinien)
☆ Alternativa Libertaria – AL/fdca (Italien)
☆ Melbourne Anarchist Communist Group - MACG (Australien)
☆ Workers Solidarity Movement - WSM (Irland)
☆ Coordenação Anarquista Brasileira – CAB (Brasilien)

This page has not been translated into 한국어 yet.

This page can be viewed in
English Italiano Català Ελληνικά Deutsch



George Floyd: one death too many in the “land of the free”

George Floyd: one death too many in the “land of the free”

Gender

Sat 08 Aug, 11:43

browse text browse image

2020_6_20__covera__733x1024.jpg imageΗ τομή της αναπαρ ... Jul 28 22:05 by Φάμπρικα Υφανέτ 0 comments

banner_28_de_junio_2020.jpg imageHoy como ayer las disidentes sexuales y de género siguen luchando Jul 03 10:27 by ViaLibre 0 comments

interfemen_3.jpeg imageزنان در خانه نش... Jun 30 03:04 by Various anarchist organizations 0 comments

militaresvioladores.jpg image¡Con permiso para violar, héroes de la patria! Jun 27 23:58 by José Antonio Gutiérrez D. 0 comments

interfemen_2.jpeg imageFrauen und der globale Lockdown Jun 27 18:42 by Verschiedene anarchistische Organisationen 0 comments

screen_shot_20200627_at_12.22.png imageAs mulheres e o isolamento social pelo mundo Jun 27 18:27 by Várias organizações anarquistas 0 comments

encuentro_crata.jpg imageEncuentros Ácratas: El Movimiento de liberación homosexual en Colombia Jun 26 05:47 by ViaLibre 0 comments

interfemen_1.jpeg imageDonne in isolamento in tutto il mondo Jun 24 00:48 by Various anarchist organizations 0 comments

interfemen.jpeg imageWomen under lockdown all around the world Jun 24 00:37 by Various anarchist organizations 0 comments

interfemfr.jpeg imageLes femmes et le confinement dans le monde Jun 24 00:28 by Various anarchist organizations 0 comments

interfemes.jpeg imageLas mujeres y el confinamiento en el mundo Jun 24 00:22 by Various anarchist organizations 0 comments

cea3cf84ceb9ceb3cebcceb9cebfcc81cf84cf85cf80cebf202004208.06.png imageΚοινωνία θετική `... May 13 22:26 by Fuerza Femenina 0 comments

mulhere769resiste770ncia11_3.png imageNuestra concepción del feminismo desde la perspectiva del anarquismo organizado Apr 15 05:42 by Coordenação Anarquista Brasileira 0 comments

mulhere769resiste770ncia11_2.png imageNotre conception du féminisme dans la perspective de l'anarchisme organisé Apr 15 04:58 by Coordenação Anarquista Brasileira 0 comments

mulhere769resiste770ncia11_1.png imageNotre conception du féminisme dans la perspective de l'anarchisme organisé Apr 11 23:37 by Coordenação Anarquista Brasileira 0 comments

87745809_3010001099044537_1055452079432138752_n.jpg imageΘεσμικός και ελε`... Mar 14 20:28 by Dmitri 0 comments

x100autocollantscontrelesviolencesmachistes.png imageLa force des femmes change le monde Mar 12 02:37 by Anne & Louise 0 comments

fb_img_1583782608417.jpg imageComunicado público 8 de marzo Mar 10 03:40 by FAO 0 comments

gay.jpg imageRadical Politics & the Queer Community Feb 25 12:21 by Matthew Burns 0 comments

anka4.jpg imageBu Bir Talep Değil Özgürlük Çağrısıdır! Erkekliği Koruyan Tü... Nov 26 01:30 by Anarşist Kadın 0 comments

anka4_1.jpg imageThe Man Who’s Waiting for Service, May Seclude Himself Instead of The Woman! Nov 26 01:22 by Anarşist Kadın 0 comments

far.jpeg imageAnte los femicidios y el avance de la violencia machista, la lucha feminista es de las de ... Sep 21 08:33 by Federación Anarquista de Rosario 0 comments

cab_visibilidadele769sbica.jpg imageNota da CAB ao mês da Visibilidade Lésbica Sep 08 05:14 by Coordenação Anarquista Brasileira 0 comments

25n.jpg imageElementos para una política de género Jun 21 12:44 by Grupo Libertario Via Libre 0 comments

33943273_1646283872159112_1744580939285004288_o.jpg image[Colombia] Comunicado sobre prácticas machistas y violencias de género al interior de nues... Jun 18 12:48 by Grupo Libertario Via Libre 0 comments

58462616_313965472609471_3568778752487849984_n.jpg imageAthens, Greece: Rape at squatted theatre “Empros” Apr 26 22:02 by Fuerza Femenina 0 comments

whatsapp_image_20190310_at_6.47.jpeg imageBalance de la movilización del 8 de marzo de 2019 Mar 23 07:37 by ViaLibre 0 comments

cartaopinionfaumayo2018.png imageUn Nuevo 8 de Marzo: Por un Feminismo de Clase y de Abajo Mar 20 19:39 by Federación Anarquista Uruguaya 0 comments

safe_image.png imageFuerza femenina Mar 19 03:57 by Fuerza femenina 0 comments

8M em Porto Alegre Brasil 2019. Foto: Guilherme Santos Sul 21 imageAs anarquistas e a luta por uma vida em liberdade Mar 09 22:58 by FAG/CAB 0 comments

more >>
© 2005-2020 Anarkismo.net. Unless otherwise stated by the author, all content is free for non-commercial reuse, reprint, and rebroadcast, on the net and elsewhere. Opinions are those of the contributors and are not necessarily endorsed by Anarkismo.net. [ Disclaimer | Privacy ]