user preferences

netherlands / germany / austria / anarchist movement / anarchist communist event Tuesday July 16, 2019 22:28 bydie plattform

We’re glad, that we are now able to publish our first text in English. Since the beginning of our initiative we made international contacts to other anarchist-communist organizations. We hope that we will be able to reach out even further internationally – to spread the good news of our new initiative – now that our text is accessible in English.

Since the beginning of the year, we have continued to develop and expand. Nevertheless, in many respects, steps still have to be taken in order to achieve our great goal of establishing a third anarchist federation in the German-speaking area in this year. International exchange is as exciting as important for us – especially the experiences of other platformist and especifist organizations are essential to make our approach a success.

For the international struggle against the rise of the rightwing and towards the social revolution!

https://www.dieplattform.org/wp-content/uploads/2019/07/textenglisch1.pdf

Ελλάδα / Τουρκία / Κύπρος / Αναρχικό κίνημα / Αφιέρωμα Friday July 05, 2019 06:07 bymⒶnifesto & Ανθός
featured image
Image Caption Goes Here

Όποιος κι αν διαχειρίζεται την πολιτική εξουσία. Το «φως», δηλαδή το συμφέρον της τάξης μας δεν είναι η ανάθεση των ζωών μας σε επίδοξους σωτήρες και εμπόρους ελπίδας. Το μέλλον μας είναι η κοινωνική και ταξική μας χειραφέτηση, είναι να σπάσουμε τα δεσμά του σύγχρονου φασισμού. Για να πάρουμε τις ζωές μας στα χέρια μας, για την κατάργηση κάθε συστήματος εκμετάλλευσης και καταπίεσης.

venezuela / colombia / movimiento anarquista / anarchist communist event Wednesday June 26, 2019 10:31 byGrupo Libertario Via Libre

Encuentros Ácratas: La Experiencia militante del Grupo Libertario Vía Libre
9 años de lucha y organización

#VíaLibre #EncuentrosÁcratas #EncuentrosÁcratas2019 #ActividadAnarquista

Encuentros Ácratas: La Experiencia militante del Grupo Libertario Vía Libre
9 años de lucha y organización

6:00 pm. 27 de junio de 2019.
La Morada Casa Cultural (Cra 19 No 36.-34)

Link del evento: https://www.facebook.com/events/1086197618236906/

Grupo Libertario Vía Libre
https://grupovialibre.org/

Διεθνή / Αναρχικό κίνημα / Γνώμη / Ανάλυση Monday June 24, 2019 21:24 byΚάρλο Καφιέρο

«Πρέπει να είμαστε κομμουνιστές, επειδή είμαστε αναρχικοί, γιατί η αναρχία και ο κομμουνισμός είναι οι δύο όροι που είναι απαραίτητοι για την επανάσταση.» https://rabidproletarians.espivblogs.net/archives/806

Σε ένα συνέδριο [στμ. τμήματος της Πρώτης Διεθνούς] που πραγματοποιήθηκε στο Παρίσι από την περιοχή του Κέντρου, ένας ομιλητής, ο οποίος ξεχώρισε λόγω της αγριότητάς του εναντίον των αναρχικών, δήλωσε: «Ο κομμουνισμός και η αναρχία θα ούρλιαζαν αν βρίσκονταν μαζί».

Ένας άλλος ομιλητής που μίλησε επίσης εναντίον των αναρχικών, αν και λιγότερο σκληρά, φώναξε, μιλώντας για την οικονομική ισότητα: «Πώς μπορεί να παραβιαστεί η ελευθερία, αν υπάρχει ισότητα;»

Λοιπόν! Θεωρώ ότι και οι δύο ομιλητές κάνουν λάθος.

Μπορεί να υπάρχει απόλυτη οικονομική ισότητα, χωρίς να υπάρχει καθόλου ελευθερία. Ορισμένες θρησκευτικές κοινότητες αποτελούν ζωντανή απόδειξη αυτού του γεγονότος, αφού εκεί υπάρχει η πληρέστερη ισότητα μαζί όμως και ο δεσποτισμός. Πλήρης ισότητα, επειδή ο ηγέτης ντύνεται με το ίδιο ύφασμα και τρώει στο ίδιο τραπέζι με τους άλλους· δεν ξεχωρίζει τον εαυτό του με κανέναν άλλο τρόπο παρά από το δικαίωμά του να διοικεί. Και οι υποστηρικτές του «Λαϊκού Κράτους»; Αν δεν συναντήσουν εμπόδια, είμαι βέβαιος ότι τελικά θα επιτύχουν την τέλεια ισότητα, αλλά ταυτόχρονα τον τέλειο δεσποτισμό, γιατί, ας μην ξεχνάμε, ο δεσποτισμός του σημερινού Κράτους θα ενίσχυε τον οικονομικό δεσποτισμό όλου του κεφαλαίου που πέρασε στα χέρια του Κράτους, και όλα θα πολλαπλασιάζονταν με τον αναγκαίο συγκεντρωτισμό που απαιτείται για το νέο αυτό Κράτος. Και γι’ αυτό εμείς, οι αναρχικοί, οι φίλοι της ελευθερίας, προτείνουμε μια πλήρη επίθεση ενάντια σε όλα αυτά.

Έτσι, σε αντίθεση με όσα ειπώθηκαν, έχουμε τον τέλειο λόγο να φοβόμαστε για την ελευθερία, ακόμη και όταν υπάρχει ισότητα· ωστόσο δεν υπάρχει φόβος για την ισότητα όπου υπάρχει αληθινή ελευθερία, εν ολίγοις, αναρχία.

Τέλος, η αναρχία και ο κομμουνισμός, αντί να ούρλιαζαν αν βρίσκονταν μαζί, θα ούρλιαζαν επειδή δεν είναι μαζί – επειδή αυτοί οι δύο όροι, συνώνυμα της ελευθερίας και της ισότητας, είναι οι δύο απαραίτητοι και αδιαίρετοι όροι της επανάστασης.

Το επαναστατικό μας ιδανικό είναι πολύ απλό, όπως θα δούμε: αποτελείται, όπως και όλων των προκατόχων μας, από αυτούς τους δύο όρους: ελευθερία και ισότητα. Υπάρχει μόνο μια μικρή διαφορά.

Εκπαιδευμένοι από την εμπειρία των εξαπατήσεων που διαπράχθηκαν από εκείνους που αντιτίθενται σε πολιτικοκοινωνικές απελευθερώσεις και μεταρρυθμίσεις, όλων των ειδών και ανά πάσα στιγμή, μέσω των λέξεων ελευθερία και ισότητα, θεωρήσαμε σκόπιμο να θέσουμε τους δύο αυτούς όρους μαζί με την έκφραση της ακριβούς αξίας τους.

Συνεπώς, συνδυάζουμε αυτούς τους δύο όρους, ελευθερία και ισότητα, δύο ισοδύναμα, των οποίων το ακριβές νόημα δεν μπορεί να προκαλέσει παρανοήσεις και υποστηρίζουμε: «Θέλουμε την ελευθερία, δηλαδή την αναρχία και την ισότητα, δηλαδή, τον κομμουνισμό.»

Η αναρχία σήμερα είναι μια επίθεση, ένας πόλεμος εναντίον όλων των αρχών, ενάντια σε όλη την εξουσία, εναντίον όλων των κρατών. Σε μελλοντικές κοινωνίες, η αναρχία θα είναι μια άμυνα, το εμπόδιο ενάντια στην επανεγκαθίδρυση της εξουσίας, κάθε εξουσίας, κάθε κράτους: πλήρης και ολοκληρωμένη ελευθερία του ατόμου που, ελεύθερα και ωθούμενος μόνο από τις ανάγκες, τις απολαύσεις και τις προτιμήσεις του, συνενώνεται με άλλα άτομα σε ομάδες ή σε συνεταιρισμό· ελεύθερη ανάπτυξη του συνεταιρισμού που ομοσπονδοποιείται μαζί με άλλους στην κομμούνα ή τη γειτονιά· ελεύθερη ανάπτυξη των κομμούνων που ενώνονται σε ομοσπονδίες στην περιοχή – και ούτω καθεξής: περιοχές στο έθνος, έθνη στην ανθρωπότητα.

Ο κομμουνισμός, το ζήτημα που μας απασχολεί πιο συγκεκριμένα σήμερα, είναι το δεύτερο σημείο του επαναστατικού ιδανικού μας.

Ο κομμουνισμός σήμερα εξακολουθεί να αποτελεί επίθεση· δεν είναι η καταστροφή της εξουσίας, αλλά η απόκτηση, στο όνομα της ανθρωπότητας, όλου του πλούτου που υπάρχει στον πλανήτη. Στην κοινωνία του μέλλοντος, ο κομμουνισμός θα είναι η απόλαυση όλου του υπάρχοντος πλούτου, από όλους τους ανθρώπους και σύμφωνα με την αρχή: από τον καθένα σύμφωνα με τις ικανότητές του, στον καθένα σύμφωνα με τις ανάγκες του, δηλαδή από τον καθένα στον καθένα με την επιθυμία του.

Είναι απαραίτητο να παρατηρήσουμε – και αυτό απαντά στους αντιπάλους μας, τους εξουσιαστές και κρατιστές κομμουνιστές – ότι η κατοχή και η απόλαυση του υπάρχοντος πλούτου, πρέπει, σύμφωνα με εμάς, να είναι πράξη του ίδιου του λαού. Οι άνθρωποι, λένε, η ανθρωπότητα, δεν είναι άτομα ικανά να κατασχέσουν τον πλούτο και να τον πάρουν στα χέρια τους· πρέπει να συμπεράνουμε, είναι αλήθεια, πως είναι απαραίτητο, για το λόγο αυτό, να θεσπιστεί μια άρχουσα τάξη, εκπροσώπων και αντιπροσώπων του κοινού πλούτου. Αλλά εμείς δεν συμμεριζόμαστε αυτήν την άποψη. Ούτε μεσάζοντες, ούτε εκπρόσωποι που καταλήγουν πάντα να αντιπροσωπεύουν κανέναν άλλον εκτός από τους ίδιους τους εαυτούς τους! Κανένας διαχειριστής της ισότητας, κανένας διαχειριστής της ελευθερίας! Καμία νέα κυβέρνηση, κανένα νέο κράτος, είτε ονομάζεται λαϊκό είτε δημοκρατικό, επαναστατικό ή προσωρινό.

Ο κοινός πλούτος που κατανέμεται σε ολόκληρο τον κόσμο, με όλα τα δικαιώματά του να ανήκουν στο σύνολο της ανθρωπότητας, θα χρησιμοποιηθεί από κοινού από αυτούς που βρίσκονται στο επίπεδό αυτού του πλούτου και είναι σε θέση να τον χρησιμοποιήσουν. Οι άνθρωποι μιας τέτοιας γης θα χρησιμοποιήσουν τον πλανήτη, τις μηχανές, τα εργαστήρια, τα σπίτια, τη γη κ.λ.π., ώστε να τους εξυπηρετήσουν όλους από κοινού. Μέρη της ανθρωπότητας, θα ασκήσουν εδώ, πραγματικά και άμεσα, το δικαίωμά τους σε ένα τμήμα του ανθρώπινου πλούτου. Αλλά ακόμη, εάν ένας κάτοικος του Πεκίνου εμφανίζονταν σε αυτή τη γη, θα είχε τα ίδια δικαιώματα με τους άλλους: θα απολάμβανε μαζί με τους υπόλοιπους τον πλούτο της χώρας, όπως έκανε και στο Πεκίνο.

Ήταν έτσι αρκετά μπερδεμένος, εκείνος ο ομιλητής που κατήγγειλε τους αναρχικούς ότι θέλουν να δημιουργήσουν περιουσία ως μέλη σωματείων. Δεν θα ήταν υπέροχο να καταστρέφαμε το κράτος για να το αντικαταστήσουμε με ένα πλήθος μικρότερων κρατών; Να σκοτώσουμε το τέρας με το ένα κεφάλι για να βρεθούμε μπροστά στο τέρας με τα χίλια κεφάλια!

Όχι, το έχουμε πει, και δεν θα σταματήσουμε να το λέμε: ούτε μεσολαβητές, ούτε μεσίτες ή χρήσιμοι υπάλληλοι που πάντα καταλήγουν να γίνονται οι πραγματικοί ηγεμόνες: θέλουμε όλος ο υπάρχων πλούτος να λαμβάνεται άμεσα από τους ίδιους τους ανθρώπους και να κρατείται από τα ισχυρά τους χέρια και οι ίδιοι οι άνθρωποι να αποφασίζουν τον καλύτερο τρόπο να τον απολαύσουν, είτε για παραγωγή είτε για κατανάλωση.

Αλλά οι άνθρωποι μας ρωτούν: είναι ο κομμουνισμός εφαρμόσιμος; Θα μπορούσαμε να διαθέτουμε αρκετά προϊόντα ώστε να αφήσουμε όλους να έχουν το δικαίωμα να πάρουν ό,τι επιθυμούν, χωρίς να απαιτούμε από τους ανθρώπους περισσότερη εργασία από αυτή που είναι πρόθυμοι να δώσουν;

Απαντάμε: ναι. Είναι βέβαιο ότι μπορούμε να εφαρμόσουμε αυτήν την αρχή: από τον καθένα ανάλογα με τις δυνατότητές του, στον καθένα ανάλογα με τις ανάγκες του, διότι, στις μελλοντικές κοινωνίες, η παραγωγή θα είναι τόσο άφθονη ώστε δεν θα χρειαστεί να περιορίζουμε την κατανάλωση ή να ζητάμε από τους ανθρώπους περισσότερη δουλειά απ’ όση είναι πρόθυμοι ή ικανοί να δώσουν.

Αυτή τη στιγμή δεν μπορούμε να φανταστούμε αυτή την τεράστια αύξηση της παραγωγής, αλλά μπορούμε να την υποθέσουμε εξετάζοντας τα αίτια που θα την προκαλέσουν. Αυτά τα αίτια μπορούν να συνοψιστούν σε τρεις αρχές:

1. Αρμονία της συνεργασίας στους διάφορους κλάδους της ανθρώπινης δραστηριότητας που θα αντικαταστήσει τις σημερινές μάχες που μεταφράζονται σε ανταγωνισμό.

2. Εισαγωγή σε μεγάλη κλίμακα όλων των ειδών μηχανημάτων.

3. Σημαντική διατήρηση των δυνάμεων εργασίας και πρώτων υλών, υποστηριζόμενη από την κατάργηση της επιβλαβούς ή άχρηστης παραγωγής.

Ο ανταγωνισμός, η μάχη, είναι μία από τις θεμελιώδεις αρχές της καπιταλιστικής παραγωγής, η οποία έχει ως σύνθημα: mors tua vita mea, ο θάνατός σου η ζωή μου. Η καταστροφή του ενός φτιάχνει την περιουσία του άλλου. Και αυτός ο αδυσώπητος αγώνας συμβαίνει από έθνος σε έθνος, από περιοχή σε περιοχή, από άτομο σε άτομο, μεταξύ των εργαζομένων καθώς και μεταξύ των καπιταλιστών. Είναι μια θανάσιμη μάχη, ένας αγώνας όλων των μορφών: αγώνας σώμα με σώμα, αγώνας σε ομάδες, ομίλους, στρατιωτικά σώματα. Ένας εργαζόμενος βρίσκει δουλειά, όταν κάποιος άλλος την χάνει· ένας κλάδος ή πολλές βιομηχανίες ευημερούν όταν άλλες παρακμάζουν.

Λοιπόν! Φανταστείτε όταν, στην κοινωνία του μέλλοντος, αυτή η ατομικιστική αρχή της καπιταλιστικής παραγωγής, ότι κάθε άνθρωπος ενδιαφέρεται για τον εαυτό του στρεφόμενος εναντίον των άλλων και κατ’ επέκταση όλοι στρέφονται εναντίον όλων, θα αντικατασταθεί από την αληθινή αρχή της ανθρώπινης κοινωνίας: ένας για όλους και όλοι για έναν – δεν θα λάβουμε τεράστιες αλλαγές στα αποτελέσματα της παραγωγής; Φανταστείτε πόσο μεγάλη θα είναι η ανάπτυξη της παραγωγής, όταν κάθε άνθρωπος, μακριά από την ανάγκη να καταπολεμήσει τους άλλους, θα βοηθηθεί από εκείνους, όταν δεν θα είναι εχθροί του αλλά συνεργάτες. Αν το συλλογικό έργο δέκα ανθρώπων καταλήξει σε απολύτως αδύνατο αποτέλεσμα για έναν μόνο άνθρωπο, πόσο μεγάλα θα είναι τα αποτελέσματα μιας μεγάλης κλίμακας συνεργασίας όλων των ανθρώπων που σήμερα εργάζονται εχθρικά μεταξύ τους

;Και οι μηχανές; Η εμφάνιση αυτών των ισχυρών βοηθών εργασίας, όσο ευρεία κι αν φαίνεται σε εμάς σήμερα, είναι ελάχιστη σε σχέση με αυτό που θα είναι στις μελλοντικές κοινωνίες.

Σήμερα, τα μηχανήματα έχουν συχνά την άγνοια του καπιταλιστή, αλλά συχνότερα το ενδιαφέρον του. Πόσες μηχανές δεν θα χρησιμοποιηθούν μόνο και μόνο επειδή δεν φέρνουν άμεσο όφελος στον καπιταλιστή;

Μήπως μια εταιρεία εξόρυξης άνθρακα, για παράδειγμα, θα οδηγηθεί σε σημαντική οικονομική επιβάρυνση προκειμένου να διασφαλίσει τα συμφέροντα των εργαζομένων και θα κατασκευάσει δαπανηρά μηχανήματα που θα βοηθήσουν τους ανθρακωρύχους να κατεβαίνουν στα ορυχεία; Η τοπική αρχή θα φέρει μια μηχανή για να σπάσει τους βράχους, όταν αυτή η εργασία της δίνει τα μέσα ώστε να δίνει φτηνή ελεημοσύνη στους πεινασμένους; Τόσες πολλές ανακαλύψεις, τόσες πολλές εφαρμογές της επιστήμης παραβλέπονται μόνο και μόνο επειδή δεν φέρνουν αρκετά στον καπιταλιστή!

Ο ίδιος ο εργαζόμενος σήμερα είναι εχθρός των μηχανών και δικαίως, εφόσον γι ‘αυτόν είναι το τέρας που έρχεται να τον κυνηγήσει, να τον κάνει να πεινάσει, να τον υποβαθμίσει, να τον βασανίσει, να τον συντρίψει. Και τι τεράστιο ενδιαφέρον θα είχε, αντίθετα, το να αυξηθεί ο αριθμός τους, όταν ο εργαζόμενος δεν θα είναι πλέον στην υπηρεσία των μηχανών· αντιθέτως, εκείνες θα ήταν στην υπηρεσία του, βοηθώντας τον για την ευημερία του!

Τέλος, είναι απαραίτητο να λάβουμε υπόψη τις τεράστιες εξοικονομήσεις που θα προκύψουν από τα τρία στοιχεία της εργασίας: τη δύναμη, τα μέσα και τα υλικά, τα οποία σπαταλώνται σε τεράστιο βαθμό σήμερα, καθώς χρησιμοποιούνται για την παραγωγή απολύτως άχρηστων αντικειμένων, όταν δεν είναι επιβλαβή για την ανθρωπότητα.

Πόσοι εργάτες, πόσα υλικά και πόσα εργαλεία χρησιμοποιούν σήμερα οι στρατιές της γης και της θάλασσας για να κατασκευάσουν πλοία, φρούρια, κανόνια και όλα αυτά τα οπλοστάσια επιθετικών και αμυντικών όπλων! Πόσες από αυτές τις δυνάμεις σπαταλώνται για να παράγουν πολυτελή αντικείμενα που δεν εξυπηρετούν τίποτα άλλο παρά τις ανάγκες της ματαιοδοξίας και της διαφθοράς!

Και όταν όλη αυτή η δύναμη, όλα αυτά τα υλικά, όλα αυτά τα εργαλεία χρησιμοποιούνται για τη βιομηχανία, ώστε να παραχθούν αντικείμενα που τα ίδια θα χρησιμεύσουν στην παραγωγή, τι θαυμάσια αύξηση θα δούμε σε αυτήν!

Ναι, ο κομμουνισμός είναι εφαρμόσιμος! Μπορούμε βέβαια να επιτρέψουμε σε όλους να πάρουν σύμφωνα με τη θέλησή τους, αφού θα υπάρχουν αρκετά για όλους. Δεν θα χρειαστεί πλέον να απαιτήσουμε περισσότερη δουλειά απ’ όση κάποιος θέλει να δώσει, γιατί θα υπάρχουν πάντα αρκετά προϊόντα για αύριο.

Και χάρη σε αυτήν την αφθονία η δουλειά θα χάσει τον τρομακτικό χαρακτήρα της υποδούλωσης, αφήνοντας σε αυτήν μόνο τη γοητεία μιας ηθικής και φυσικής ανάγκης, όπως της μελέτης και της ζωής με τη φύση.

Δεν θέλουμε απλώς να πούμε ότι ο κομμουνισμός είναι δυνατός· μπορούμε να επιβεβαιώσουμε ότι είναι απαραίτητος. Όχι μόνο να θέλαμε να είμαστε κομμουνιστές· πρέπει να είμαστε κομμουνιστές, αλλιώς ρισκάρουμε να χάσουμε το νόημα της επανάστασης.

Στην πραγματικότητα, μετά την κολεκτιβοποίηση των εργαλείων και των πρώτων υλών, αν διατηρήσουμε την ατομική οικειοποίηση των προϊόντων εργασίας, θα βρεθούμε αναγκασμένοι να εξοικονομήσουμε χρήματα και, ακολούθως, θα υπάρξει μια μεγαλύτερη ή μικρότερη συσσώρευση πλούτου, ανάλογα με την μεγαλύτερη ή μικρότερη αξία, ή μάλλον, ανάλογα με την μεγαλύτερη ή μικρότερη ικανότητα των ατόμων. Επομένως, η ισότητα θα εξαφανιζόταν, επειδή εκείνοι που θα κατάφερναν να συγκεντρώσουν περισσότερο πλούτο θα είχαν ήδη εξυψωθεί σε σχέση με το επίπεδο των άλλων. Δεν θα παρέμενε πλέον περισσότερο από ένα βήμα πριν οι αντεπαναστάτες μπορέσουν να καθιερώσουν το δικαίωμα της κληρονομιάς. Άκουσα μάλιστα έναν διάσημο σοσιαλιστή, ένα λεγόμενο επαναστάτη, ο οποίος υποστήριζε την ατομική απόδοση προϊόντων και τελείωσε το λόγο του λέγοντας ότι δεν είδε κανένα μειονέκτημα σε μια κοινωνία που δέχτηκε τη μεταφορά των προϊόντων με κληρονομιά: αυτό, σύμφωνα με τον ίδιο, θα ήταν απίθανο να έχει οποιεσδήποτε επιπτώσεις. Για όσους από εμάς γνωρίζουμε από κοντά τα αποτελέσματα στα οποία έφτασε η κοινωνία με αυτή τη συσσώρευση πλούτου και τη μεταβίβασή τους με την κληρονομιά, δεν μπορεί να υπάρξει καμία αμφιβολία πάνω σε αυτό το θέμα.

Αλλά η ατομική κατανομή των προϊόντων θα εγκαθίδρυε και πάλι όχι μόνο την ανισότητα μεταξύ των ανθρώπων αλλά και την ανισότητα μεταξύ των διαφόρων μορφών εργασίας. Θα βλέπαμε σχεδόν αμέσως την επανεμφάνιση της «καθαρής» και της «βρόμικης» εργασίας, της «ευγενούς» και της «απαίσιας» εργασίας: η πρώτη θα γινόταν από τους πλούσιους, η δεύτερη θα είχε ανατεθεί στους φτωχούς. Έτσι, δεν θα ήταν πλέον η κλήση και το γούστο που θα οδηγούσε έναν άνθρωπο να αφιερωθεί σε ένα είδος δραστηριότητας σε σχέση με κάποιο άλλο: θα ήταν το συμφέρον του, η ελπίδα να κερδίσει περισσότερα σε ένα συγκεκριμένο επάγγελμα. Με αυτό τον τρόπο η τεμπελιά και η επιμέλεια, η αξία και η έλλειψη αξίας, οι καλοί και οι κακοί, η κακία και η αρετή και, κατά συνέπεια, η «ανταμοιβή» από τη μια και η «τιμωρία» από την άλλη, ο νόμος, ο δικαστής, τα πρωτοπαλίκαρα, η φυλακή θα επανεμφανίζονταν όλα.

Υπάρχουν σοσιαλιστές που προσκολλώνται στην υποστήριξη της ιδέας της ατομικής κατανομής προϊόντων εργασίας, βασισμένοι στο αίσθημα της δικαιοσύνης.

Παράξενη ψευδαίσθηση! Με τη συλλογική εργασία, που μας επιβάλλει την ανάγκη μεγάλης κλίμακας παραγωγή και μεγάλης κλίμακας χρήση των μηχανών, με αυτή την συνεχώς αυξανόμενη τάση της σύγχρονης εργασίας να υπηρετεί τον εαυτό της μέσα από το έργο των προηγούμενων γενεών – πώς θα μπορέσουμε να προσδιορίσουμε ποια τμήματα του προϊόντος ανήκουν σε ποιον; Είναι απολύτως αδύνατο, και οι ίδιοι οι αντίπαλοί μας το γνωρίζουν τόσο καλά ώστε καταλήγουν να λένε «Λοιπόν, θα χρησιμοποιήσουμε ως βάση για την κατανομή τις ώρες εργασίας», αλλά, ταυτόχρονα, οι ίδιοι παραδέχονται ότι αυτό θα ήταν άδικο, επειδή με τρεις ώρες εργασίας από τον Πιερ θα μπορούσαν να παράγουν όσο με πέντε ώρες εργασίας από τον Πωλ.

Στις παλιές εποχές, αποκαλούσαμε τους εαυτούς μας “κολεκτιβιστές” επειδή αυτή ήταν η λέξη που μας διέκρινε από τους ατομικιστές και από τους απολυταρχικούς κομμουνιστές· αλλά τελικά είμαστε όλοι απλά αντιεξουσιαστές κομμουνιστές και, οι αυτοαποκαλούμενοι “κολεκτιβιστές”, πιστεύαμε ότι εκφράζαμε με αυτό το όνομα την ιδέα μας ότι πρέπει να συγκεντρωθούν τα πάντα, χωρίς να γίνεται διάκριση μεταξύ των εργαλείων και των υλικών της εργασίας και των προϊόντων συλλογικής εργασίας.

Αλλά, μια μέρα, είδαμε μια νέα απόχρωση σοσιαλιστών που, αναβιώνοντας τα λάθη του παρελθόντος, θαυμάζοντας τον εαυτό τους ενώ φιλοσοφούσαν, διαχωρίζοντας τον εαυτό τους σε αυτό το ζήτημα, ολοκλήρωσαν το λόγο τους κάνοντας τούς εαυτούς τους αποστόλους της παρακάτω θέσης:

«Υπάρχουν», λένε, «η αξία χρήσης και η αξία παραγωγής. Η αξία χρήσης είναι αυτή που χρησιμοποιούμε για να ικανοποιήσουμε τις προσωπικές μας ανάγκες: το σπίτι στο οποίο ζούμε, τα τρόφιμα που καταναλώνουμε, τα ρούχα, τα βιβλία κλπ., ενώ η αξία παραγωγής είναι αυτή που χρησιμοποιούμε για να παράγουμε: το εργαστήριο, τα υπόστεγα, το μαντρί, η αποθήκη, οι μηχανές και τα εργαλεία όλων των ειδών εργασίας, ο ήλιος, οι πρώτες ύλες κλπ. Τα πρώτα, που εξυπηρετούν τις ανάγκες του ατόμου», λένε, «πρέπει να αποδοθούν στο άτομο, ενώ τα δεύτερα, τα οποία βοηθούν τον καθένα να παράγει, θα πρέπει να κατέχονται από κοινού».

Αυτή είναι η πρόσφατα ανακαλυφθείσα – ή μάλλον, ανανεωμένη όσο χρειάζεται – οικονομική θεωρία.

Αλλά ρωτώ εσάς, εσάς που δίνετε τον ευνοϊκό τίτλο της “αξίας παραγωγής” στον άνθρακα που τροφοδοτεί τα μηχανήματα, στο ορυκτέλαιο που χρησιμεύει για να τα λιπαίνει, στο πετρέλαιο που φωτίζει το έργο του – γιατί αρνείστε αυτόν τον τίτλο στο ψωμί, στο κρέας που τρώω, στο λάδι με το οποίο ετοιμάζω τη σαλάτα μου, στο φωταέριο που φωτίζει τη δουλειά μου, σε όλα όσα βοηθούν στη ζωή και στη λειτουργία αυτού του τέλειου μηχανήματος, του πατέρα όλων των μηχανών: του ανθρώπου;

Κατηγοριοποιείται ως αξία παραγωγής το λιβάδι και το στάβλο που χρησιμεύουν για τη στέγαση αγελάδων και αλόγων και αποκλείετε τα σπίτια και τους κήπους που εξυπηρετούν το πιο ευγενές όλων των ζώων: τον άνθρωπο;

Πού είναι η λογική σας;

Εκτός αυτού, εσείς οι ίδιοι που φαντάζεστε τους εαυτούς σας ως αποστόλους αυτής της θεωρίας, γνωρίζετε πολύ καλά ότι αυτός ο διαχωρισμός δεν υπάρχει στην πραγματικότητα, και ότι εάν είναι δύσκολο να το απεικονίσουμε σήμερα, θα εξαφανιστεί εντελώς την ημέρα που όλοι θα είμαστε ταυτοχρόνως παραγωγοί και καταναλωτές.

Έτσι, βλέπουμε ότι δεν είναι αυτή η θεωρία η οποία θα μπορούσε να δώσει μια νέα ώθηση στους υποστηρικτές των ατομικών αποδόσεων των προϊόντων της εργασίας. Αυτή η θεωρία απέκτησε μόνο ένα αποτέλεσμα: αυτό της αποκάλυψης του παιχνιδιού αυτών των λίγων σοσιαλιστών που θα ήθελαν να περιορίσουν το εύρος της επαναστατικής σκέψης· έχει ανοίξει τα μάτια μας και μας έδειξε την αναγκαιότητα να λέμε ξάστερα ότι είμαστε κομμουνιστές.

Αλλά τελικά, ας ασχοληθούμε με τη μία και μόνη σοβαρή ένσταση που οι αντίπαλοί μας έφεραν κατά του κομμουνισμού.

Όλοι συμφωνούμε ότι αναγκαστικά κινούμαστε προς τον κομμουνισμό, αλλά παρατηρούμε ότι στην αρχή τα προϊόντα δεν θα είναι άφθονα· θα χρειαστεί να καθιερώσουμε μερίδες και να χωρίσουμε πόρους, και το καλύτερο μέρος των προϊόντων της εργασίας θα βασιστεί στην ποσότητα εργασίας που θα αποδώσει ο καθένας.

Σε αυτό απαντάμε ότι, σε μια μελλοντική κοινωνία, ακόμη και όταν θα είμαστε υποχρεωμένοι να κατανέμουμε τους πόρους, πρέπει να παραμένουμε κομμουνιστές: αυτό σημαίνει ότι η διανομή πρέπει να γίνεται όχι ανάλογα με την αξία, αλλά με τις ανάγκες.

Πάρτε για παράδειγμα την οικογένεια, αυτό το μικρό μοντέλο κομμουνισμού (ενός περισσότερο αυταρχικού κομμουνισμού από αναρχικό, είναι αλήθεια, το οποίο όμως, στο παράδειγμα μας, δεν αλλάζει τίποτα).

Στην οικογένεια, ας υποθέσουμε ότι ο πατέρας φέρνει σπίτι εκατό σεντς κάθε μέρα, ο μεγαλύτερος γιος τρία φράγκα, ο μεσαίος σαράντα σεντς, και ο μικρότερος μόνο πέντε σεντς την ημέρα. Ο καθένας φέρνει τα χρήματα στη μητέρα που κρατά τα μετρητά και ταΐζει όλους αυτούς. Ο καθένας κερδίζει διαφορετικά ποσά, αλλά στο δείπνο, ο καθένας εξυπηρετεί τον εαυτό του σύμφωνα με τις ορέξεις του· δεν υπάρχει κατανομή. Αλλά έρχονται άσχημες μέρες και η παντελής έλλειψη χρημάτων αναγκάζει την μητέρα να μην βασίζεται πλέον στην όρεξη και το γούστο του κάθε ατόμου για τη διανομή στο δείπνο. Είναι απαραίτητο να δοθούν συγκεκριμένες μερίδες φαγητού και, είτε με πρωτοβουλία της μητέρας είτε με τη σιωπηρή συμφωνία ολόκληρου του τραπεζιού, οι μερίδες μειώνονται. Βλέπετε, όμως, αυτή η κατανομή δεν συμβαίνει ανάλογα με τα κέρδη, επειδή είναι τα μικρότερα παιδιά που λαμβάνουν τις πιο γενναιόδωρες μερίδες ενώ το καλύτερο κομμάτι του κρέατος προορίζεται για την ηλικιωμένη γυναίκα που δεν κερδίζει τίποτα. Ακόμη και κατά τη διάρκεια έλλειψης τροφίμων, η οικογένεια λειτουργεί βάσει της αρχής της διανομής ανάλογα με τις ανάγκες του καθενός. Θα μπορούσε να είναι διαφορετικά στην ανθρώπινη οικογένεια του μέλλοντος;

Είναι προφανές ότι θα μπορούσα να πω περισσότερα πάνω σε αυτό το θέμα, αν δεν μιλούσα μπροστά σε αναρχικούς.

Δεν μπορούμε να είμαστε αναρχικοί χωρίς να είμαστε κομμουνιστές. Στην πραγματικότητα, η παραμικρή ιδέα περιορισμού ήδη περιέχει σπόρους αυταρχισμού. Δεν θα προλάβαινε να γίνει αντιληπτό προτού αμέσως να δημιουργηθούν ο νόμος, ο δικαστής, ο αστυνομικός.

Πρέπει να είμαστε κομμουνιστές επειδή στον κομμουνισμό θα συνειδητοποιήσουμε την πραγματική ισότητα. Πρέπει να είμαστε κομμουνιστές επειδή οι άνθρωποι, που δεν καταλαβαίνουν την κολεκτιβιστική σοφιστεία, κατανοούν απόλυτα τον κομμουνισμό, όπως έχουν ήδη παρατηρήσει οι φίλοι μας Ρεκλύ και Κροπότκιν. Πρέπει να είμαστε κομμουνιστές, επειδή είμαστε αναρχικοί, γιατί η αναρχία και ο κομμουνισμός είναι οι δύο όροι που είναι απαραίτητοι για την επανάσταση.

Η Union Communiste Libertaire είναι πρόθυμη να υποδεχτεί όλους όσοι θέλουν να οικοδομήσουν μια άλλη κοινωνία. Στις πόλεις, τα προάστια και όλη τη χώρα, παντού όπου ζούμε, θα οικοδομήσουμε αυτή την οργάνωση για να υλοποιήσουμε ένα μέλλον απαλλαγμένο από κάθε εκμετάλλευση και κυριαρχία.

Τελική διακήρυξη του ιδρυτικού συνεδρίου της Union Communiste Libertaire (UCL)

Καθώς εμείς -οι ακτιβιστές της Alternative Libertaire (AL) και του Συντονισμού Αναρχικών Ομάδων (CGA) της Γαλλίας- συγκεντρωθήκαμε σε κοινό συνέδριο, αποφασίσαμε να δημιουργήσουμε μια νέα επαναστατική οργάνωση: την Union Communiste Libertaire (Ελευθεριακή Κομμουνιστική Ένωση).

Σε περιόδους έντονης καπιταλιστικής κρίσης, κάποιοι θα ήθελαν να μας κάνουν να επιλέξουμε μεταξύ της φιλελεύθερης αστικής τάξης που βρίσκεται στην εξουσία και των ακροδεξιών ομάδων που βρίσκονται σε άνοδο.

Δεν μπορούμε να το δεχτούμε. Αντίθετα, επιβεβαιώνουμε ότι χρειάζεται ένα άλλο σχέδιο κοινωνίας, που να βασίζεται στην άμεση δημοκρατία, την αυτοδιαχείριση / αυτοδιοίκηση και τον φεντεραλισμό.

Δεν θέλουμε ούτε έναν κόσμο που να είναι ραμμένος για τους κατέχοντες ούτε μια στρατιωτικοποιημένη και κλειστή κοινωνία υπό ψηφιακή επιτήρηση.

Εδώ, όπως και σε όλο τον κόσμο, είμαστε αλληλέγγυοι με τους μετανάστες και τους πρόσφυγες και παράλληλα με εκείνους που θέλουν να γκρεμίσουν τα σύνορα και να σπάσουν τον ιμπεριαλισμό, τη νεο-αποικιοκρατία και πιο συγκεκριμένα το “Françafrique.

Στη Γαλλία, ο θυμός των "Gilets Jaunes" (κίνημα των κίτρινων γιλέκων) θυμίζει έντονα την κρατική εξουσία, το ότι ο ταξικός αγώνας είναι εξίσου επίκαιρος. Στην πραγματικότητα, η κρατική εξουσία το συνειδητοποίησε γρήγορα, καθώς χρησιμοποιεί ιδιαίτερα σκληρή καταστολή εναντίον αυτού του κινήματος.

Συμμετείχαμε στο κίνημα "Gilets Jaunes" με τον ίδιο τρόπο που συμμετέχουμε ενεργά στην ταξική πάλη μέσα από οικοδόμηση αγώνων, απεργιών και συνδικάτων. Κάθε μέρα αντιστεκόμαστε ακούραστα στην καπιταλιστική εκμετάλλευση στους χώρους εργασίας μας. Και κρατάμε τη γενική απεργία ως τον ορίζοντά μας.

Όπου μελετάμε, καταπολεμούμε την κοινωνική επιλογή που γίνεται καθημερινά δυσκολότερη.

Η Union Communiste Libertaire θα αγωνιστεί παράλληλα στο πλευρό εκείνων που μάχονται για την καταστροφή της πατριαρχίας. Από τις δικές μας τάξεις, αλλά και από την κοινωνία εν γένει, θα καταπολεμήσουμε τη φυλετική καταπίεση, τον σεξισμό και την καταπίεση εναντίον των ανθρώπων του GLBTI χώρου.

Ενάντια στους ρατσιστικούς μηχανισμούς, θα ξεσηκωθούμε και θα υποστηρίξουμε τους αγώνες κατά της αστυνομικής βίας.

Θα συνεχίσουμε να διαδηλώνουμε με όλους αυτούς που κατεβαίνουν στους δρόμους για να αντιταχθούν στην κλιματική αλλαγή και την κατάρρευση της βιοποικιλότητας, καθώς και για ποιους είναι υπεύθυνοι οι καπιταλιστές.

Η Union Communiste Libertaire είναι πρόθυμη να υποδεχτεί όλους όσοι θέλουν να οικοδομήσουν μια άλλη κοινωνία. Στις πόλεις, τα προάστια και όλη τη χώρα, παντού όπου ζούμε, θα οικοδομήσουμε αυτή την οργάνωση για να υλοποιήσουμε ένα μέλλον απαλλαγμένο από κάθε εκμετάλλευση και κυριαρχία.

Αυτό το μέλλον στο οποίο τοποθετούμε τις ελπίδες μας έχει ένα όνομα: ελευθεριακός κομμουνισμός.

10th of June, 2019

*Μετάφραση: Ούτε Θεός-Ούτε Αφέντης.

This page has not been translated into 한국어 yet.

This page can be viewed in
English Italiano Català Ελληνικά Deutsch



Neste 8 de Março, levantamos mais uma vez a nossa voz e os nossos punhos pela vida das mulheres!

Neste 8 de Março, levantamos mais uma vez a nossa voz e os nossos punhos pela vida das mulheres!

Anarchist movement

Tue 23 Jul, 18:10

browse text browse image

tumblr_pnw2zeuvci1y0kwqyo1_1280.jpg imageAbout the conditions under which we fight and the current state of the anarchist movement ... Jul 16 22:28 by die plattform 3 comments

antieklafisa_anthosmanifesto740x1024.jpg imageΑποχή για την ταξ ... Jul 05 06:07 by mⒶnifesto & Ανθός 0 comments

whatsapp_image_20190625_at_8.01.jpeg imageLa Experiencia militante del Grupo Libertario Vía Libre Jun 26 10:31 by Grupo Libertario Via Libre 0 comments

carlo_cafiero.jpg imageΑναρχία και κομμ_... Jun 24 21:24 by Κάρλο Καφιέρο 0 comments

460_0___30_0_0_0_0_0_p1110496338280_1.jpg imageUnion Communiste Libertaire (UCL) Jun 17 06:33 by Union Communiste Libertaire 0 comments

cga_1.jpg imageLa Unión hace la fuerza Jun 15 21:42 by Coordination des Groupes Anarchistes 0 comments

cga.jpg imageL'Union fait la force Jun 15 21:28 by Coordination des Groupes Anarchistes 0 comments

p1110496338280_2.jpg imageFinal declaration of the founding congress of the Union Communiste Libertaire (UCL) Jun 15 21:11 by Union Communiste Libertaire 0 comments

62640788_654419058375695_2622299253304721408_n.jpg imageLibertarian Atheneon of Volos (Greece) Jun 14 20:44 by Management Assembly 0 comments

elv_logo.jpg imageΕλευθεριακή Λέσχ... Jun 14 20:38 by Διαχειριστική Συνέλευση 0 comments

templateucl26.png imageCompartimos nuestro saludo por la conformación de la hermana UCL (Unión Comunista Libertar... Jun 13 19:33 by Diversas organizaciones de Sudamérica 0 comments

p1110496338280_1.jpg image[Francia] Congreso fundacional de la Unión Comunista Libertaria (UCL): declaración final Jun 13 19:31 by Union Communiste Libertaire 0 comments

constrcomlib2f1ae8_1.jpg image[Francia] Alternative Libertaire se disuelve para crear Union Comuniste Libertaire Jun 13 19:27 by Alternative Libertaire 0 comments

p1110496338280.jpg imageCongrès de fondation de l’Union communiste libertaire (UCL) : déclaration finale Jun 13 19:24 by Union Communiste Libertaire 0 comments

constrcomlib2f1ae8.jpg imageAlternative libertaire se dissout pour créer l’Union communiste libertaire Jun 13 19:07 by Alternative Libertaire 0 comments

blackanarchistcnt.png imageAnarchism's Relevance to Black and Working Class Strategy Jun 11 05:47 by Lucien van der Walt 0 comments

acg.jpg imageInterview with the Anarchist Communist Group (ACG) from Great Britain Jun 09 04:27 by Die Plattform 0 comments

acg_1.jpg imageΣυνέντευξη με τη_... Jun 05 21:09 by Die Plattform 0 comments

zelmar_fau.jpg imageZelmar Dutra: una vida de combate por el socialismo y la libertad May 29 00:55 by Jon 0 comments

Nathaniel Clavijo - fAu (Federación Anarquista Uruguaya) image“Desde el punto de vista del poder, en las elecciones no se disputa nada” May 29 00:51 by Nathaniel Clavijo 0 comments

acgflag3x2small752x440.jpg imageDie plattform: Interview mit der Anarchist Communist Group (ACG) aus Großbritannien May 26 02:30 by die plattform 0 comments

textPoder e Governação May 17 02:58 by Pedro Wandelli Góis 0 comments

ke2_601.jpg imageZweite Ausgabe der Kollektiven Einmischung: Organisationsplattform der Allgemeinen Anarchi... May 13 19:10 by die plattform 0 comments

1924033_1507295902909617_4635732569287267410_n.jpg imageEither it’s the people’s revolution or no revolution May 06 20:56 by Zaher Baher 0 comments

1m2019.png imageDesde el sur y con la gente, primero de mayo combatiente Apr 29 22:55 by Grupo Estudiantil Anarquista 0 comments

fel_1.jpg imageΗ “Huerta Grande” της FAU Apr 18 20:38 by Dmitri (transl) 0 comments

textSolidarity AWSM Newsletter #19 April 2019 Apr 18 06:43 by Sid Knee 0 comments

25a2.jpg imageColombia: Juntando rabias - Juntando fuerzas Apr 16 08:20 by Grupo Estudiantil Anarquista 0 comments

14716302_1311745485502678_334383124053035899_n.jpg imageSome of My Past Political Mistakes Apr 15 01:32 by Wayne Price 1 comments

elaopa.png imageDeclaração do XIII ELAOPA Mar 26 01:59 by ELAOPA 0 comments

more >>
© 2005-2019 Anarkismo.net. Unless otherwise stated by the author, all content is free for non-commercial reuse, reprint, and rebroadcast, on the net and elsewhere. Opinions are those of the contributors and are not necessarily endorsed by Anarkismo.net. [ Disclaimer | Privacy ]