100 χρόνια προλεταριακής αυτονομίας

Ιταλία / Ελβετία | Εργατικοί Αγώνες | Γνώμη / Ανάλυση Sunday May 29, 2005 14:07 by FdCA - Federazione dei Comunisti Anarchici internazionale at fdca dot it

by Federazione dei Comunisti Anarchici

Greek translation by Dmitri of «100 years of proletarian autonomy»

Εκατό χρόνια πριν, τον Μάιο του 1905, στα υφαντουργία του Ιβάνοβο-Βόζνεσενκ, στην περιφέρεια της Μόσχας, γεννιόταν το πρώτο Σοβιέτ. Η πλατφόρμα των αιτημάτων των εργατών αυτών ήταν: α) η κατάργηση της νυχτερινής εργασίας και των υπερωριών, β) βασικός μηνιαίος μισθός, γ) κατάργηση της «εργοστασιακής αστυνομίας» και δ) ελευθερία έκφρασης και συγκεντρώσεων για τους εργάτες.

Το Σοβιέτ αυτό αποτελείτο από 110 εκπροσώπους, διευθυνόταν συλλογικά και τα καθήκοντά του ήταν να α) διευθύνει απεργίες, β) να μπλοκάρει κάθε ξεχωριστή δραστηριότητα ή ξεπούλημα, γ) να εξασφαλίζει τη διατήρηση της τάξης και την ενδυνάμωση της οργάνωσης ανάμεσα στους εργάτες και δ) να εξασφαλίζει ότι καμιά εργασία δεν μπορεί να αναληφθεί χωρίς απόφαση του Σοβιέτ.

Αυτό είναι ένα παράδειγμα του πώς άρχισε η επαναστατική εμπειρία του προλεταριάτου στην τσαρική Ρωσία, η οποία οδήγησε στην εξέγερση του 1917. Ήταν η «Πρώτη Ρωσική Επανάσταση».

Ακολούθησε μια σειρά τοπικών απεργιών και η δημιουργία νέων εργατικών οργανωτικών μορφών και τον Οκτώβριο του 1905 γεννήθηκε το Σοβιέτ του St. Petersburg. Το Σοβιέτ αυτό εξέλεξε μια προσωρινή εκτελεστική επιτροπή από 22 μέλη (δύο από κάθε διαμέρισμα της πόλης και 2 από κάθε συνδικάτο) και εξέδωσε τη δική του εφημερίδα. Κατάφερε να επιβάλει την καθιέρωση του οκταώρου στα εργοστάσια, αλλά ο αγώνας αυτός καταστάλθηκε από τα αφεντικά που απέλυσαν 19.000 εργάτες.

Σοβιέτ άρχισαν τότε να εμφανίζονται σε όλες τις βιομηχανικές πόλεις της Ρωσίας. Υπήρχαν περίπου 50 Εργατικά Συμβούλια, ενώ μερικά συμβούλια σχηματίσθηκαν από στρατιώτες και αγρότες. Το κίνημα των φτωχών αγροτών και εργατών γης άρχισε να κλιμακώνεται με μορφές από άρνηση πληρωμής φόρων μέχρι έξωση των τοπικών αρχών και των τσιφλικάδων.

Γι’ αυτό, το 1905 αποτέλεσε ένα εξαιρετικά σπουδαίο παράδειγμα για το διεθνές προλεταριάτο, μια εμπειρία η οποία είχε τις ρίζες της κατευθείαν στις δομές αυτοκυβέρνησης διαμέσου συμβουλίων κατά τη διάρκεια της Παρισινής Κομμούνας του 1871.

Τα Σοβιέτ οργανώθηκαν, διευθύνθηκαν και σχηματίστηκαν αποκλειστικά από προλετάριους που αγωνίζονταν για τα ιδιαίτερα ταξικά τους ενδιαφέροντα. Ήσαν οργανώσεις που είχαν ως στόχο την ταξική ενότητα και την αυτονομία της εργατικής τάξης.

Εκτός από τα οικονομικά αιτήματα, τα Σοβιέτ είχαν, επίσης, μια ολόκληρη σειρά από πολιτικά αιτήματα, με τα οποία στόχευαν να αλλάξουν την κοινωνία με ένα σοσιαλιστικό τρόπο. Στα επόμενα 10 χρόνια σημειώθηκε μια προοδευτική επέκταση της ταξικής συνείδησης στις καρδιές των Ρώσων προλετάριων.

Στην πραγματικότητα, το 1917 τα Σοβιέτ ήταν που ξεσηκώθηκαν ξανά και έγιναν ο πρωταρχικός παράγοντας της «δεύτερης επανάστασης» του Οκτωβρίου, μόνο και μόνο για να τα καταστρέψουν το Κόμμα των Μπολσεβίκων, ο Λένιν και ο Τρότσκι, αρχικά χρησιμοποιώντας τα για τους δικούς τους σκοπούς και αργότερα με την εξάλειψη κάθε ίχνους εργατικού ελέγχου ή αυτονομίας, μέσω της «φυσικής» εξαφάνισης κάθε αντιπολίτευσης στη δικτατορία του κόμματος.

Τα Σοβιέτ του 1905 καθώς και αυτά της περιόδου 1917-1921, τα Εργοστασιακά Συμβούλια, τα Συμβούλια Γειτονιάς, η «τρίτη επανάσταση» της Κροστάνδης και το Μαχνοβίτικο κίνημα στην Ουκρανία, παραμένουν οι χρονοδείκτες στην ιστορία της προλεταριακής αυτονομίας και της ταξικής πάλης εναντίον των εχθρών της επανάστασης, της ισότητας και της ελευθερίας. Αποτελούν ένα μέρος εκείνων των εμπειριών του προλεταριάτου στις οποίες βασίζεται η θεωρία του Αναρχικού Κομμουνισμού.

Ομοσπονδία Κομμουνιστών Αναρχικών (Ιταλίας) Federazione dei Comunisti Anarchici May 2005 http://www.fdca.it/fdcaen internazionale@fdca.it