Ταξική Αλληλεγγύη

greece / turkey / cyprus | migration / racism | opinion/analysis Thursday February 15, 2007 07:01 by OADE- Greece - Anarkismo outetheos at yahoo dot com dot au

Στους προλετάριους μετανάστες

* Το κείμενο αυτό δημοσιεύθηκε στο τεύχος 9 - Γενάρης 2007 - του δελτίου «Μαύρα Γράμματα» της Ομοσπονδίας Αναρχικών Ελλάδος (ΟΑΕ).

Σκούπα στην εθνικιστική και αστική μεταναστευτική πολιτική

Εκατοντάδες χιλιάδες μετανάστες εργάζονται στην Ελλάδα, ερχόμενοι κυρίως από ανατολικοευρωπαϊκές χώρες. Ταυτόχρονα, εκατοντάδες εργοστάσια μεταφέρονται από την Ελλάδα στις βαλκανικές και ανατολικοευρωπαϊκές χώρες. Αυτό αποτελεί στρατηγικό σχέδιο του Κεφαλαίου για μεγαλύτερη κερδοφορία η οποία θα προέλθει από την μικρότερη τιμή πώλησης της εργατικής δύναμης (πτώση στα μεροκάματα) και την καταστροφή κάθε κεκτημένου εργατικού δικαιώματος τα οποία έχουν θεσπιστεί μετά από αιματηρούς αγώνες προηγουμένων δεκαετιών. Η επιδίωξη της αστικής τάξης στην Ελλάδα είναι να φέρει σε ανταγωνισμό τους εργάτες στην Ελλάδα, χωρίζοντάς τους στους ντόπιους που τους βαπτίζει προνομιούχους, και στους αλλοδαπούς που έρχονται παράνομα από το εξωτερικό τους οποίους βαπτίζει φτωχούς και καταφρονημένους.

Στο σχέδιο αυτό της αστικής τάξης συμπράττει το μεγαλύτερο τμήμα της αριστεράς, ιδιαίτερα εκείνο που πρόσκειται στο κόμμα του Συνασπισμού. Ο Συνασπισμός μαζί με τους «Ριζοσπάστες» που κινούνται στο εσωτερικό του προωθεί στην κοινωνία μια αστική αλληλεγγύη στους μετανάστες θεωρώντας τους κάτι ξεχωριστό από τον ντόπιο πληθυσμό, δημιουργώντας έτσι τις προϋποθέσεις για διαχωρισμό μεταξύ των Ελλήνων και των ξένων εργατών. Αυτό το τμήμα της αριστεράς, προβαλλόμενο… «εντελώς τυχαία» από τον αστικό τύπο και τα ΜΜΕ, δεν υιοθετεί ως γραμμή του την ταξική πάλη και την ένωση των ντόπιων και ξένων εργατών, αλλά δημιουργεί αποκομμένα μεταναστευτικά κινήματα, βοηθώντας στον ανταγωνισμό μεταξύ των εργατών και στην αύξηση των κερδών των καπιταλιστών. Η πρακτική αυτή δεν πρέπει να μας εκπλήσσει. Η αριστερά του σαλονιού, η αριστερά των εργολάβων (που πολλές φορές καμουφλάρονται ως εργατοπατέρες οικοδόμοι), η αριστερά των μεγαλοαγροτών, χρειάζεται φτηνό εργατικό δυναμικό στα εργοτάξια και στα χωράφια της μισθωτής σκλαβιάς.

Η ΟΑΕ πιστεύει στην πάλη και όχι στη συνεργασία των τάξεων. Οι οικονομικοί μετανάστες για μας δεν αποτελούν το υποκείμενο της επανάστασης επειδή αντικειμενικά είναι εξαθλιωμένοι και φτωχοί. Επιδιώκουμε οι προλετάριοι μετανάστες να αγωνιστούν μαζί με τους ντόπιους εργάτες μέσα από εργατικές κινητοποιήσεις, για καλύτερες συνθήκες ζωής, έχοντας ψηλά το κεφάλι απέναντι στα αφεντικά.

Για την ΟΑΕ δεν πρέπει να υπάρχει διαχωρισμός μέσα στην εργατική τάξη ανάλογα με την χώρα προέλευσής της. Ο μόνος διαχωρισμός που μπορεί να υπάρξει στους εργάτες είναι όταν με την κλιμάκωση των αγώνων της εργατικής τάξης τμήματά της επιλέγουν να είναι με την πλευρά των απεργοσπαστών. Μόνο σε ειδικές περιπτώσεις κλιμάκωσης των αγώνων μπορεί το μεγάλο τμήμα της εργατικής τάξης να στραφεί ενάντια στο μικρό τμήμα που επιλέγει την προδοσία του εργατικού αγώνα. Σε όλες τις άλλες περιπτώσεις, οι εργάτες δεν έχουν να χωρίσουν τίποτα μεταξύ τους, αλλά τους συνδέουν κοινά προβλήματα, η κοινή εκμετάλλευση.

Μέσα σ’ αυτή την κατάσταση βρίσκουν την ευκαιρία εθνικιστικά κόμματα ή εθνικιστικές φράξιες κομμάτων, να εκμεταλλεύονται τα αποτελέσματα που προκαλεί η μεταναστευτική πολιτική της αστικής τάξης και να παρασέρνουν μεγάλες μάζες φτωχών στρωμάτων σε μια αντιδραστική πολιτική ενάντια στους ξένους εργάτες. Αυτή η πολιτική αποπροσανατολίζει τα λαϊκά στρώματα από τους πραγματικούς υπαίτιους της μιζέριας τους που είναι, πρώτα από όλα, το ντόπιο Κεφάλαιο μιας και είναι αυτό που φέρνει «παράνομους» ξένους εργάτες για να τους εκμεταλλευτεί πολλαπλά σε σχέση με τους «νόμιμους» ντόπιους εργάτες.

Πρέπει να συντρίψουμε κάθε πολιτική που διαχωρίζει τους εργάτες, είτε πρόκειται για αστική είτε για εθνικιστική πολιτική. Πρέπει να σαμποτάρουμε την εθνικιστική πολιτική που έχει ως σύνθημά της το «έξω οι ξένοι». Πρέπει να αντιπαλέψουμε και την αστική πολιτική που έχει ως συνθήματά της την «αλληλεγγύη - αξιοπρέπεια» προς τους εργάτες μετανάστες, κρύβοντας επιμελώς πίσω απ’ αυτά τα γενικά ρομαντικά συνθήματα τα κέρδη και την ταξική βάρβαρη εκμετάλλευση των αφεντικών σε βάρος των εργατών μεταναστών. Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΜΑΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ ΤΑΞΙΚΗ, Η ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΙ ΑΟΡΙΣΤΟ και όποιου δεν του αρέσει επιλέγει το αστικό στρατόπεδο των κερδών και της εκμετάλλευσης.

Η «Ελευθεροτυπία», μια από τις «καλές», για τα δεδομένα της Ελλάδας, αστικές εφημερίδες, φοβάται την είσοδο ξένων επιχειρηματιών και λέει το μεγάλο ΟΧΙ στον «αφελληνισμό» την προηγούμενη της 28ης Οκτωβρίου. Οι ιδιοκτήτες της εφημερίδας και τα αστικά ελληνικά συμφέροντα που εξυπηρετεί φοβούνται μην χάσουν τα κέρδη τους από την είσοδο κεφαλαιούχων μεταναστών. Η ελληνική αστική τάξη θα είναι από τις τελευταίες που θα αποκτήσει «παγκοσμιοποιητική συνείδηση». Με νύχια και με δόντια προσπαθεί να κρατήσει τα κεκτημένα της στην Ελλάδα, παράλληλα με την επέλαση που πραγματοποιεί τόσο στα Βαλκάνια όσο και σε πολλές άλλες χώρες του κόσμου.