ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ

Διεθνή | Θρησκεία | Γνώμη / Ανάλυση Sunday December 24, 2006 18:37 by Κώστας Δεσποινιάδης kdespiniadis at yahoo dot gr

Τα διαγγέλματα Πάπα-Χριστόδουλου

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα "Παρασκήνιο" στις 21-12-2006. Αναδημοσίευση από Dmitri

Τις δύο προηγούμενες εβδομάδες έγραψα κάποια πράγματα, προσπαθώντας να μιλήσω για το κοινό χριστιανικό μέτωπο που επιχειρείται να συγκροτηθεί σήμερα στη Δύση απέναντι στο Ισλάμ. Στα δικά μου μάτια είναι προφανές ότι μετά την κατάρρευση του Ανατολικού Μπλοκ, η Δύση επιθυμεί εναγωνίως να δημιουργηθεί στο συλλογικό φαντασιακό των υπηκόων της ένας καινούργιος Εχθρός. Μετά τους κομμουνιστές που ερχόντουσαν για να μας σφάξουν με τα κονσερβοκούτια, τώρα έρχονται οι αιμοδιψείς και απολίτιστοι Ισλαμιστές και Άραβες με τα τουρμπάνια, τα σαρίκια, τα γιαταγάνια και τα φυσεκλίκια.

Και φυσικά δεν χρειάζεται ιδιαίτερη φαντασία για να καταλάβει κανείς με τι συνεπάγεται η ύπαρξη ενός εξωτερικού, τρομερού εχθρού. Συνεπάγεται τη μέγιστη δυνατή συναίνεση στο εσωτερικό. Συνεπάγεται την εν λευκώ εξουσιοδότηση στις ηγεσίες μας για να διαχειριστούν τις τύχες μας. Συνεπάγεται τη μηδενική ανοχή απέναντι σε όποιον δεν συντάσσεται πίσω από την εξουσιοπαραφροσύνη.

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ ήταν σαφέστατος μετά το χτύπημα στους δίδυμους πύργους: «Ο πόλεμος κατά της τρομοκρατίας έχει αρχίσει, και όποιος δεν είναι μαζί μας είναι εναντίον μας». Ξέχασε, βέβαια, να μας πει ποιοι «φύτευαν» και συντηρούσαν δεξιά κι αριστερά στον πλανήτη φονταμενταλιστικά και δικτατορικά καθεστώτα, όταν αυτό βόλευε τα συμφέροντά τους, και τώρα σπεύδουν να μας «προστατεύσουν» από τα, εν πολλοίς, δικά τους δημιουργήματα.

Λίγες μέρες μετά την επίσκεψη, λοιπόν, του Πάπα στον Οικουμενικό Πατριάρχη των Ορθόδοξων (επίσκεψη με ιδιαίτερη συμβολική σημασία) ο Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος (που φαίνεται έχει παρατήσει το διάβασμα αφότου έπεσε η χούντα) έσπευσε να επισκεφτεί τον Πάπα, για να δηλώσει κι αυτός με τον τρόπο του τη συγκατάνευσή του και τη συμμετοχή του στο υπό διαμόρφωση μέτωπο. Η αλήθεια είναι ότι το άγχος και το βεβιασμένο των κινήσεών του, εν προκειμένω, θυμίζει κάποιους γραφικούς τύπους που μόλις δουν κάμερες ή φωτογράφους στήνονται εκεί δίπλα, για να απαθανατιστούν κι αυτοί –έστω κι από σπόντα- στο «ντεκόρ των ιστορικών εξελίξεων», ναρκισσευόμενοι πως «να, ξέρετε, παίξαμε κι εμείς ρόλο σε εκείνα τα κρίσιμα γεγονότα». Αλλά το θέμα μας εδώ δεν είναι η ανθρώπινη ματαιοδοξία, αυτό είναι το λιγότερο.

Το θέμα είναι ότι ο Πάπας και ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών υπέγραψαν από κοινού ένα διάγγελμα όπου καταδικάζουν (υποκριτικά, με τρόπο που μόνο ανώτεροι ιεράρχες μπορούν να κάνουν) τον φανατισμό, τη μισαλλοδοξία, τους πολέμους και άλλα ηχηρά παρόμοια.

Αναρωτιέμαι κατά πόσο μπορεί να τα καταδικάσει όλα αυτά (και να γίνει πιστευτός) ο Πάπας, όταν η Καθολική Εκκλησία βαρύνεται με σταυροφορίες, με Ιερά Εξέταση, με Άουτο ντα Φε, με Index Librorum Prohibitorum [κατάλογος απαγορευμένων βιβλίων], με φανερή ή κρυφή στήριξη σε κάθε είδους φασιστικά και ναζιστικά καθεστώτα; Αναρωτιέμαι επίσης πόσο μπορεί να τα καταδικάσει όλα αυτά (και να γίνει πιστευτός) ο Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος, που έχει δηλώσει ότι για να λυθεί, για παράδειγμα, το πρόβλημα της Κύπρου χρειάζονται κανόνια; (Προσοχή, μιλάει θρησκευτικός-πνευματικός ηγέτης εκατομμυρίων ανθρώπων και όχι διοικητής του Λόχου Ορεινών Καταδρομών.) Θα μπορούσα να συνεχίσω επί μακρόν με τα κατά καιρούς ανδραγαθήματα των εκκλησιαστικών ηγετών, αλλά ο χώρος είναι λίγος.

Αντ’ αυτού, και δεδομένου ότι πλησιάζουν Χριστούγεννα και είθισται όλοι να κάνουν δώρα, θα ήθελα να κάνω κι εγώ ένα δώρο στον Πάπα και τον Αρχιεπίσκοπο, κι ας ξέρω ότι δεν θα το λάβουν ποτέ. Τις δυο τελευταίες στροφές απ’ τα καταπληκτικά εκείνα «Χριστούγεννα» του ποιητή Μικέλη Άβλιχου:

«Διάκοι του Βαάλ, δεν είναι δικό σας / αυτός της φάτνης ο φτωχός Χριστός / που εκήρυξε για νόμο του τη Χάρη.

Εσάς, τιμή σας μόνη το στιχάρι, / πομπές, θεοπομπές το ιδανικό σας, / κι είν’ ο θεός σας σαν κι εσάς μιαρός»