user preferences

New Events

Διεθνή

no event posted in the last week

Η νέα αναρχοσυνδικαλιστική Διεθνής

category Διεθνή | Αναρχικό κίνημα | Συνέντευξη author Saturday June 30, 2018 12:38author by Dmitri (republising) - MACG (personal capacity)author email ngnm55 at gmail dot com Report this post to the editors

Μία συνέντευξη με τον γραμματέα Εξωτερικών υποθέσεων της CNT - Με την ευκαιρία του Ιδρυτικού Συνεδρίου της Νέας Διεθνούς ένα μέλος της αναρχοσυνδικαλιστικής ένωσης CNT πήρε συνέντευξη από τον γραμματέα εξωτερικών υποθέσεων Miguel Prez, σχετικά με τα γεγονότα της εκδήλωσης.
usi_congresso_fondativo_cil.jpg

Μπορείτε να περιγράψετε τη διαδικασία που οδήγησε σε αυτό το ιδρυτικό συνέδριο;

Λοιπόν, η διαδικασία ως τέτοια ξεκινά από το XI Συνέδριο της CNT, στη Σαραγόσα, τον Δεκέμβριο του 2015. Εκεί αποφασίστηκε να ξεκινήσει αμέσως μια διαδικασία ίδρυσης νέου διεθνούς. Έτσι δεν μπορούσαμε να το ξέρουμε, αλλά φαίνεται ότι αγγίζαμε μια ευαίσθητη χορδή του αναρχοσυνδικαλισμού παγκοσμίως, δεδομένου του τεράστιου ενδιαφέροντος που δημιουργήθηκε και της αντιλαμβανόμενης ανάγκης για μία λειτουργική διεθνή.

Όντως, αρκετές αδελφές οργανώσεις, όπως η FAU της Γερμανίας, η USI της Ιταλίας και το ιστορικό FORA της Αργεντινής, εντάχθηκαν στο έργο. Αμέσως συνειδητοποιήσαμε ότι η διαδικασία θα ήταν μακρά και ότι ήταν καλύτερο να περπατάμε αργά, πάντα αναζητώντας συναίνεση, να έχουμε μια Διεθνή που θα αποφύγει να πέσει στα λάθη του παρελθόντος και που θα ανταποκριθεί στις σημερινές ανάγκες του αναρχοσυνδικαλισμού σε παγκόσμιο επίπεδο. Από εκεί, καλέσαμε το Διεθνές Συνέδριο Barakaldo τον Νοέμβριο του 2016, στο οποίο προσκαλέσαμε μια σειρά από συναφή συνδικάτα για να παρουσιάσουμε την πρότασή μας. Από τότε, οι οργανώσεις που αποφάσισαν να ενταχθούν στη διαδικασία, άρχισα να δουλεύουν στην οργάνωση αυτού του ιδρυτικού συνεδρίου, στο οποίο φτάσαμε περισσότερο από δύο χρόνια μετά την έναρξη του ταξιδιού.

Η διαδικασία ήταν δύσκολη κατά καιρούς επειδή όλες οι οργανώσεις-μέλη είναι οριζόντιες (όπως δεν μπορεί να είναι διαφορετικά), με διαδικασίες λήψης αποφάσεων από κάτω προς τα πάνω και συχνά χρειαζόταν να παρατείνουμε το χρονοδιάγραμμα για να διασφαλίσουμε ότι οι προθεσμίες και οι εσωτερικές διαδικασίες από το καθένα έγιναν σεβαστές. Για παράδειγμα, στην CNT έχουμε οργανώσει τρεις συνομοσπονδιακές ολομέλειες στις οποίες συζητήθηκε το θέμα της Διεθνούς. Στην πραγματικότητα, σε διαδοχικά στάδια, οι συμφωνίες που έγιναν σε αυτές τις συνόδους ολομέλειας αποτελούσαν τους κύριους πηλώνες του σχεδίου. Το πιο εμφανές παράδειγμα είναι το ίδιο το ιδρυτικό συνέδριο, των οποίων τα κεντρικά έγγραφα προέρχονται από τα συνδικάτα της Compostela και του Valladolid.

Προσωπικά, θέλω να πω ότι πάντα εντυπωσιάστηκα από την ωριμότητα της οργάνωσης στις συζητήσεις αυτές και από την ευκαιρία και τη συνάφεια των συμφωνιών που έγιναν. Τίποτα δεν μιλά καλύτερα από τη συναίνεση που έχει δημιουργηθεί μεταξύ όλων των άλλων τμημάτων της Διεθνούς.

Τι σας ενθαρρύνει περισσότερο στη δημιουργία της Νέας Διεθνούς;

Πρώτον, πιστεύω ότι η ικανότητα των οργανώσεών μας να φέρουν μια τόσο μακρά και περίπλοκη διαδικασία σε ένα επιτυχημένο αποτέλεσμα, μιλάει για την ωριμότητα που έχουν επιτύχει τα τελευταία χρόνια οι αναρχοσυνδικαλιστικές οργανώσεις παγκοσμίως. Αυτό έχει μεγάλη δυναμική, η οποία ελπίζω ότι η νέα Διεθνής θα βοηθήσει στην ανάπτυξη.

Κατόπιν, μου φαίνεται ότι σε μεγάλο βαθμό οι ιδέες του διεθνισμού, στον ελευθεριακό και συνδικαλιστικό χώρο γενικά, αλλά και πέραν αυτού, ήταν πολύ στρεβλωμένες. Για πολύ καιρό φάνηκε ότι αρκούσε να συμμετάσχεις σε επίσημες διεθνείς συναντήσεις και να διεξάγονται τακτικά συναντήσεις για να είναι διεθνιστές, αν και συχνά το έργο αυτό δεν είχε περιεχόμενο πέρα ​​από την περιστασιακή συνεργασία ή την συμβολική υποστήριξη. Αυτό έχει οδηγήσει σε διεθνείς δομές που είναι άδειο κέλυφος, χωρίς μεγάλο περιεχόμενο μέσα, αλλά με όλα τα βοηθήματα των μεγάλων παγκόσμιων έργων. Στην πραγματικότητα, δεν είναι απαραίτητο να πάμε στη διεθνή σκηνή για να καταλάβουμε γιατί συμβαίνει αυτό. Ο καθένας μπορεί να δει ότι σε ένα συντονισμό οποιουδήποτε μεγέθους η δραστηριότητα σχετικά ανενεργών ομάδων μπορεί να είναι μόνο επίσημη και συμβολική. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο από τη γραμματεία αυτή επιμείναμε πάντοτε ότι ο διεθνισμός μπορεί να εμφανιστεί μόνο ως επέκταση του έργου των τμημάτων στην τοπική επικράτεια. Δεν είναι, όπως ερμηνεύθηκε εσφαλμένα, το μέγεθος των τμημάτων ή ο αριθμός τους, αλλά εάν απευθύνουν με ενθουσιασμό ένα σχέδιο για την οικοδόμηση μιας επαναστατικής συνδικαλιστικής εναλλακτικής στην περιοχή τους και από εκεί συγκλίνουν με άλλους σε διεθνές επίπεδο για να βοηθηθεί το τοπικό αυτό έργο να αναπτυχθεί.

Υπό αυτή την έννοια, πιστεύω ότι είμαστε τώρα σε θέση να παράσχουμε εργαλεία για την οικοδόμηση ενός μοντέλου διεθνοποίησης που ξεπερνά τον συμβολισμό και είναι χτισμένο ως θετικό συμπλήρωμα της τοπικής δραστηριότητας των τμημάτων. Αναμφίβολα, αυτό απαιτεί τη διερεύνηση νέων μορφών αλληλεγγύης και από κοινού εργασίας μεταξύ των τμημάτων, ο συντονισμός των οποίων πρέπει να είναι πιο κοντινός και πιο ευέλικτος. Υπάρχουν πολλά που π6ρέπει να αναπτυχθούν με αυτή την έννοια, αλλά υπάρχει και πολλή επιθυμία και ενθουσιασμός.

Μπορεί να φαίνεται παράδοξο ότι ο διεθνισμός, κατανοητός με αυτόν τον τρόπο, ξεκινά από τους ντόπιους και επιστρέφει στην επικράτεια, αλλά εάν προβάλλεται με άλλο τρόπο, δεν προσφέρεται για την καθημερινή εργασία των μελών του. Ελπίζω ότι, επιτέλους, ο διεθνισμός δεν θα είναι πλέον ένα μετάλλιο που οι οργανώσεις κρεμάνε στις κασέλες τους και γίνεται μια πραγματικότητα που παρέχει πόρους και περιεχόμενο στην τοπική πραγματικότητα των τμημάτων. Μου φαίνεται ότι αυτή η νέα Διεθνής είναι η ευκαιρία να την επιτύχει.

Ποιες προτάσεις βλέπετε πιο θετικές στο ιδρυτικό συνέδριο της Νέας Διεθνούς;

Κατά τη γνώμη μου, είναι πολύ θετικό το γεγονός ότι οι προτάσεις που παρουσιάστηκαν σαφώς πηγαίνουν προς την κατεύθυνση της οικοδόμησης μιας Διεθνούς που ανταποκρίνεται στο μοντέλο που εξήγησα προηγουμένως. Αφενός, επιδιώκει να διερευνήσει όλες τις πιθανές και αναγκαίες μορφές αλληλεγγύης και από κοινού εργασίας, από κοινού σχηματισμού και συζήτησης, να υποστηρίξει τις συνδικαλιστικές συγκρούσεις, τις κοινές εκστρατείες, την άμυνα κατά της καταπίεσης, τους κοινούς πόρους κλπ. Η έκθεση του Βαγιαδολίδ εξαντλεί τον κατάλογο των δυνατοτήτων στον τομέα αυτό. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ορισμένοι μπορούν να αναπτυχθούν καλύτερα από άλλους, ανάλογα με τις ανάγκες και τις δυνατότητες των τμημάτων, και με την πάροδο του χρόνου θα φανταστούμε περισσότερες μορφές συνεργασίας κλπ. Αλλά ως σημείο εκκίνησης νομίζω ότι σηματοδοτεί έναν φιλόδοξο στόχο και προτείνει ένα πολύ ευρύ φάσμα καθηκόντων, του πώς πρέπει να είναι.

Από την άλλη πλευρά, η πρόταση της Compostela ορίζει μια ευέλικτη δομή, η οποία επιδιώκει ακριβώς να διευκολύνει αυτόν τον συντονισμό μεταξύ των τμημάτων. Γνωρίζω ότι η παρουσίαση γίνεται από συντρόφισσες και συντρόφους που συνοδεύουν τη διαδικασία της νέας Διεθνούς από την αρχή και είναι σαφές ότι υπάρχει βαθύς προβληματισμός για τα λάθη που έγιναν στο παρελθόν. Είναι προφανές ότι η ύπαρξη μιας επιτροπής σχέσεων επιδιώκει να διευκολύνει τη ροή πληροφοριών μεταξύ τμημάτων και την ανάπτυξη άμεσων προτάσεων για συνεργασία μεταξύ τους. Ακριβώς, αυτό είναι το θέμα.

Το πιο αξιοσημείωτο είναι η συνέργεια που συμβαίνει μεταξύ των δύο χαρτιών, τα οποία αλληλοσυμπληρώνονται άψογα. Αναμφισβήτητα, θα υπάρξουν πολλά να γυαλιστούν τους μήνες που έρχονται και τα επόμενα χρόνια, αλλά αυτό αποτελεί, κατά τη γνώμη μου, μια αδιάψευστη απόδειξη ότι ο προβληματισμός μας για τον διεθνισμό είναι ήδη πλαισιωμένος σε έναν νέο, πολύ πιο ελπιδοφόρο ορίζοντα. Φαίνεται επίσης εξαιρετικά θετικό για μένα ότι αυτό έγινε κατανοητό από τα άλλα τμήματα, τα οποία έλαβαν και τα δύο έγγραφα ως βασικά έγγραφα για συζήτηση στο συνέδριο.

Σε ποιους τομείς πιστεύετε ότι η Νέα Διεθνής είναι πιο πιθανό να είναι χρήσιμη για τους εργαζόμενους;

Είναι καιρός οι διεθνείς οργανισμοί μας να αρχίσουν να συμβάλλουν θετικά στην ανάπτυξη των τοπικών τμημάτων τους. Από τη στιγμή που ο αναρχοσυνδικαλισμός και ο επαναστατικός συνδικαλισμός δεν είναι πλέον απλώς χρήσιμος, αλλά απαραίτητος για τους εργαζόμενους και τους εργαζόμενους σε όλο τον κόσμο, μια Διεθνής που συμβάλλει στην ανάπτυξη και διευθέτηση τους μπορεί να είναι θετική. Με αυτή την έννοια, η ανταλλαγή εμπειριών, κατάρτισης και πόρων θα ήταν ένα πρώτο βήμα σε πολλές περιπτώσεις.

Επιπλέον, συχνά οι συνθήκες εργασίας, οι μισθοί και η ζωή σε μια περιοχή καθορίζονται από την θέση που καταλαμβάνεται σε μια παγκόσμια αλυσίδα παραγωγής και κατανάλωσης. Ένας διεθνής οργανισμός είναι σε θέση να παράσχει προοπτική και ανάλυση σε αυτή την παγκόσμια δομή και να παράσχει το πλαίσιο εντός του οποίου να προγραμματίσει μια απάντηση. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι πόροι μας θα είναι πολύ περιορισμένοι από την άποψη αυτή εδώ και πολύ καιρό, αλλά ο στόχος είναι να προχωρήσουμε ώστε να μπορέσουμε να αντιμετωπίσουμε την αντίδραση σε μεγάλες παγκόσμιες διαδικασίες.

Τέλος, με την έννοια των παραπάνω, η διεθνής αλληλεγγύη πρέπει να υλοποιηθεί σε πράξεις που υπερβαίνουν την έκδοση ανακοινώσεων ή τη διεξαγωγή πικετοφοριών αλληλεγγύης. Η συγκεκριμένη μορφή αυτής της αλληλεγγύης θα εξαρτηθεί, φυσικά, από κάθε συγκεκριμένη περίπτωση, από τις ανάγκες των εμπλεκόμενων τμημάτων κ.λπ. αλλά η νέα Διεθνής θα πρέπει να τείνει να προτείνει κοινές διαδικασίες και σχέδια που ανταποκρίνονται στις ανάγκες αυτές σύμφωνα με τις δυνατότητές τους. Αυτές οι περιπτώσεις πρέπει να αντιμετωπιστούν με φαντασία, δημιουργικότητα και επίλυση και με αυτή την έννοια ο ρόλος της επιτροπής σχέσεων μπορεί να είναι θεμελιώδης για τη διευκόλυνση αυτών των διαδικασιών.

Ποιες είναι οι προκλήσεις που αντιμετωπίζει αυτή η Νέα Διεθνής βραχυπρόθεσμα, μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα;

Καλά όπως αναφέρει η αναρχική εφημερίδα, όλα πρέπει να γίνουν. Το πρώτο προφανές βήμα είναι να οικοδομηθεί η σκαλωσιά που αποφασίστηκε στο συνέδριο και να οργανωθούν για να τεθούν τα πρώτα έργα σε κίνηση. Κάποιοι μήνες πολύ σοβαρής δουλειάς περιμένουν τη νέα Διεθνή για να προχωρήσει. Επίσης, όπως οποιοσδήποτε έχει μια νέα συσκευή, θα πρέπει να μάθετε να τη διαχειρίζεστε. Δηλαδή, θα πρέπει να δούμε πώς υλοποιούνται οι μέθοδοι λειτουργίας που αποφασίζονται στην πράξη, πώς να ξεπεραστούν με ασφάλεια οι αποτυχίες που εντοπίζονται και να αναπτυχθεί μια οργανωτική κουλτούρα και ηθική. Όλα αυτά θα συμβούν με την πάροδο του χρόνου, αλλά είναι προφανές ότι αποτελεί άμεσο στόχο της νέας Διεθνούς.

Μεσοπρόθεσμα, πρέπει να σχεδιαστούν και να τεθούν σε εφαρμογή νέες μορφές συνεργασίας και αλληλεγγύης. Καθώς προχωρούμε σε αυτή τη διαδικασία, αναμένεται ότι θα αρχίσουμε να βλέπουμε περισσότερες περιπτώσεις στις οποίες ο διεθνισμός ενσωματώνεται στην καθημερινή πρακτική των τμημάτων στο τοπικό έδαφος. Αυτή θα είναι μια σταδιακή διαδικασία, στην οποία θα σημειωθεί πρόοδος καθώς η νέα Διεθνής αποδεικνύει ότι είναι ικανή να ανταποκριθεί στις τοπικές ανάγκες. Σε κάποιο βαθμό είναι μια διαδικασία που έχει ήδη ξεκινήσει, αλλά δεν θα γνωρίζουμε το πραγματικό της δυναμικό μέχρι να αρχίσει να αναπτύσσεται σοβαρά, μόλις δημιουργηθεί και τεθεί σε λειτουργία η Διεθνής Οργάνωση. Υπό την έννοια αυτή, νομίζω ότι ο στόχος δεν πρέπει να είναι τόσο η αύξηση του αριθμού των τμημάτων που απαρτίζουν τη Διεθνή αλλά και η ενίσχυση της σχέσης μεταξύ των συνιστωσών της. Φυσικά, οι επαφές θα επεκταθούν με όλες τις ομάδες αναρχοσυνδικαλιστών που ενδιαφέρονται σε παγκόσμιο επίπεδο, αλλά πιστεύω ότι πρέπει να δώσουμε προτεραιότητα στο περιεχόμενο της διεθνούς αλληλεγγύης και να θέσουμε στέρεα θεμέλια για κοινή εργασία.

Πιστεύω ότι η προτεραιότητα πρέπει να είναι να δοθεί περιεχόμενο στη διεθνή αλληλεγγύη και να τεθούν ισχυρά θεμέλια για κοινή εργασία. Αν ο νέος διεθνής οργανισμός κατορθώσει να το πράξει, θα εξασφαλίσει ότι έχει το ενδιαφέρον των οργανισμών αυτών που επιδιώκουν να δημιουργήσουν μια πραγματική επαναστατική συνδικαλιστική εναλλακτική λύση και όχι μόνο να βάλουν μια ετικέτα. Οποιαδήποτε ανάπτυξη, για να έχει ένα ίδρυμα, πρέπει να είναι οργανική, ξεκινώντας από τις εργασιακές σχέσεις.

Και μακροπρόθεσμα, η πλανητική κοινωνική επανάσταση, σωστά;

Τέλος, μπορείτε να κάνετε μια γενική αξιολόγηση του διεθνούς πολιτικού και οικονομικού τοπίου, από μια παγκόσμια σκοπιά;

Από τη δική μου άποψη, και αυτή είναι μια προσωπική άποψη, προφανώς, το κύριο χαρακτηριστικό του σύγχρονου κόσμου, σε πολιτικό και πνευματικό επίπεδο, είναι η απουσία ενός επαναστατικού σχεδίου κοινωνικού μετασχηματισμού. Για πρώτη φορά από την εμφάνιση της νεωτερικότητας, ο δυτικός πολιτισμός φαίνεται να έχει εξαντλήσει τη διαλεκτική της εσωτερικής αντιπολίτευσης. Αν από τον 17ο αιώνα, τουλάχιστον σε καθαρά πνευματικό επίπεδο, υπήρξε πάντα μια ένταση μεταξύ διαφορετικών ρευμάτων μέσα στις δυτικές κοινωνίες, αυτό εξαφανίστηκε ως συνειδητή και αρθρωτή μορφή, από την αποτυχία του μαρξισμού, την ήττα manu militari του αναρχισμού και την εξημέρωση του εργατικού κινήματος.

Αυτό μεταφράζεται σε μια σειρά από πολύ εμφανή συμπτώματα: την αδυναμία της αριστεράς να προτείνει εναλλακτικές λύσεις, ακόμη και εννοιολογικές, στα σημερινά συστήματα. η επανάληψη των μάντρας ή η προσκόλληση σε παρωχημένα μοντέλα από τους ανυπόφορους τομείς, για παράδειγμα, η εκ νέου έναρξη εκλογικών σχεδίων που δεν μπορούν να οδηγήσουν σε τίποτα ή να προσκολληθούν σε διεθνείς που δεν λειτουργούν. ο απόλυτος αποπροσανατολισμός των αντιπολιτευτικών κινητοποιήσεων, η επιστροφή στον εθνικισμό και η ξενοφοβία εκείνων που δεν αναγνωρίζουν τον εαυτό τους σε μία αριστερά χωρίς σχέδιο. η άνοδος του λαϊκισμού με βάση τον φόβο και την αβεβαιότητα κλπ.

Αντιλαμβάνομαι το τεράστιο μέγεθος αυτής της δήλωσης. Επίσης, δεν θα ήταν εύκολο να βρεθούν παραδείγματα που να το αντιφάσκουν, κάτι άλλο φυσιολογικό σε μια τόσο ευρεία προσέγγιση. Νομίζω ότι θα ήταν οι εξαιρέσεις που επιβεβαιώνουν τον κανόνα. Σε κάθε περίπτωση, τα χαρακτηριστικά του παγκόσμιου πολιτικού και οικονομικού πανοράματος είναι συμπτώματα αυτού του θεμελιώδους προβλήματος. Επομένως, είναι επείγον να αντιμετωπίσουμε τις πολλές αρνητικές πτυχές της κατάστασης, να θέσουμε ξανά στο τραπέζι ένα επαναστατικό σχέδιο κοινωνικού μετασχηματισμού σε πλανητική κλίμακα. Και να το κάνουμε με έναν πρακτικό τρόπο, όχι μόνο στο λόγο ή στο θεωρητικό επίπεδο, αυτό επίσης. Δηλαδή, το καθήκον που αντιμετωπίζουμε δεν είναι τίποτα λιγότερο από το να διατυπώσουμε ένα σχέδιο όπου όλα τα έργα έχουν εξαντληθεί και να το κάνουμε, επιπλέον, έτσι ώστε να επηρεάζει την τρέχουσα κοινωνική πραγματικότητα και να επιτρέπει την ενσωμάτωση ευρέων στρωμάτων του πληθυσμού. Πιστεύω ειλικρινά ότι αυτό μπορεί να γίνει μόνο με ένα ελευθεριακό κλειδί, μέσω της μη ιεραρχικής οργάνωσης από τη βάση και της απόρριψης των τραγουδιών του εκλογισμού, βασιζόμενοι στην αυτοδιαχείριση και την άμεση δράση.

Με αυτή την έννοια, μου φαίνεται ότι συχνά δεν γνωρίζουμε τον ρόλο που διαδραματίζει η σημερινή CNT, ως κόμβος στο πλαίσιο αυτό. Δεν είναι το μόνο, φυσικά, και βέβαια μπορεί να επιλυθεί με πολλούς τρόπους. Αλλά νομίζω ότι το συνδικαλιστικό πρότυπό μας, οι συμφωνίες των τελευταίων μας συνεδρίων, το πρόγραμμα των 10 σημείων που εγκρίθηκε πρόσφατα από τους καταλανούς συντρόφους, η αποτελεσματική ενσωμάτωση της διάστασης του φύλου στην πρακτική μας κ.λπ. όλα αυτά μιλούν για μια σημαντική προσπάθεια να προσγειωθούν προτάσεις που είναι κατά συνέπεια επαναστατικές και μεταμορφωτικές, αναρχοσυνδικαλιστικές, σε ένα συγκεκριμένο κοινωνικό, οικονομικό και πολιτικό πλαίσιο. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι θα μπορούσαμε να κάνουμε καλύτερα σε μια ιδανική κατάσταση, προχωρούμε με δοκιμασία και λάθη και κάνουμε λάθη και λάθη πολλές φορές, αλλά προχωρούμε.

Επιστρέφοντας στη διεθνή σκηνή, επιχειρείται να γεμίσει αυτό το κενό από ευρεία επαναστατικά έργα με πολύ ευφάνταστες προτάσεις και εξίσου εδραιωμένες σε συγκεκριμένες καταστάσεις. Σχεδόν χωρίς δισταγμό, η πιο προφανής και ενδιαφέρουσα περίπτωση είναι η Ροζάβα και ο Δημοκρατικός Συνομοσπονδισμός. Αλλά αυτό δεν είναι ένας λόγος να αγνοήσουμε το ρόλο της CNT και άλλων αδελφών οργανώσεων σε αυτόν τον παγκόσμιο χώρο. Τα τελευταία χρόνια, η διεθνής προβολή μας έχει εκτοξευθεί και ένα άξιο ενδιαφέρον για το μοντέλο μας και τις προτάσεις μας έχει αφυπνιστεί . Πιστεύω ότι ο νέος διεθνής οργανισμός πρέπει να διαδραματίσει πολύ σημαντικό ρόλο σε αυτό το θέμα, καθώς η πρόβλεψη σε παγκόσμιο επίπεδο αυτής της βούλησης θα αποτελέσει επαναστατική εναλλακτική λύση και είμαι βέβαιος ότι θα μπορέσει να διαμορφώσει αυτό το τόσο αναγκαίο πρακτικό και θεωρητικό έργο.

Related Link: https://freedomnews.org.uk/interview-with-the-secretary...e-cnt

This page has not been translated into Četina yet.

This page can be viewed in
English Italiano Deutsch
Rojava: Mensaje urgente de un compaero anarquista en Afrin
2005-2018 Anarkismo.net. Unless otherwise stated by the author, all content is free for non-commercial reuse, reprint, and rebroadcast, on the net and elsewhere. Opinions are those of the contributors and are not necessarily endorsed by Anarkismo.net. [ Disclaimer | Privacy ]