user preferences

New Events

Venezuela / Colombia

no event posted in the last week

Barışımız var mı? Havana'dan Kolombiya'ya giden yoldaki zorluklar

category venezuela / colombia | emperyalizm / savaş | opinion/analysis author Monday September 19, 2016 05:53author by Jos Antonio Guti廨rez D. Report this post to the editors

塉 yıl sren mzakerelerden sonra Kba'nın Havana şehrinde, Juan Manuel Santos hkumetiyle FARC-EP arasında bir barış anlaşması imzalanırken, ELN ile olan sre ıkmaza girmiş ve EPL ile olan ise siyasetin gndeminde bile değil. Mzakerelerin iflas etmesinden korkan 霵g顤ler boşa ıkarıldı. Bu anlaşma, bir mcadele devrini kapatarak yeni senaryoları ve yeni olasılıkları a蓷cak. Bu isyancı hareketin silah bırakma kararı, geri d霵şsz g驆kyor ve hareket, ne olursa olsun, "tekrar sivil hayata katılmak" denilen yolda devam edecek. Bu anlaşma yapısal değişiklikler getirmeyecek olmasına rağmen, kırsal nfus i蓾n kayda değer iyileşmeler sunuyor. [English] [Castellano]
p_21_12_2015_2.jpg


Barışımız var mı? Havana'dan Kolombiya'ya giden yoldaki zorluklar

塉 yıl sren mzakerelerden sonra Kba'nın Havana şehrinde, Juan Manuel Santos hkumetiyle FARC-EP arasında bir barış anlaşması imzalanırken, ELN ile olan sre ıkmaza girmiş ve EPL ile olan ise siyasetin gndeminde bile değil. Mzakerelerin iflas etmesinden korkan 霵g顤ler boşa ıkarıldı. Bu anlaşma, bir mcadele devrini kapatarak yeni senaryoları ve yeni olasılıkları a蓷cak. Bu isyancı hareketin silah bırakma kararı, geri d霵şsz g驆kyor ve hareket, ne olursa olsun, "tekrar sivil hayata katılmak" denilen yolda devam edecek. Bu anlaşma yapısal değişiklikler getirmeyecek olmasına rağmen, kırsal nfus i蓾n kayda değer iyileşmeler sunuyor. Toplam nfusun %34' gibi 霵emli bir b闤mn oluşturduğu halde g顤nmezleştirilmiş olan kırsal nfus, toplumsal harekete, 霵mzdeki sre蓨e yapılması gereken byk g顤evleri ifade etme fırsatı sunuyor. Bunların hi蓫iri kesin değil. Her şey toplumsal hareketin netliğine ve 顤gtleme ve mobilizasyon kapasitesine bağlı.

Anlaşma, Kongrede onaylanmayı ve Eyll sonunda Kolombiya'da yapılacak olan nihai imzalanmayı bekliyor. 19 Eyll'de anlaşmanın onaylanacağı FARC-EP'nin onuncu kongresinde byk bir srpriz beklenmiyor. Anlaşmaların halkın onayına sunulacağı referandum i蓾n zerinde anlaşılan tarih 2 Ekim. Referandumda anlaşmaların onaylanması i蓾n 4.5 milyon "evet" oyu alması gerekiyor ve bu yzden, devlet ve FARC-EP [1] arasındaki topyekun savaşa geri d霵şe ıkan kapıları tamamen kapatmak i蓾n, halkı harekete ge蓾rmek 蔞k 霵emli. "Hayır" kampanyası yrten gericilerin s騽lemsel yoksulluğuna rağmen, bunların henz Uribizm'in [2] otoriter etkisinden sıyrılmamış olan kentsel kesimlerdeki cazibesini k踙msemek ahmaklık olur. Yine de en byk zorluk, bu referandumun onaylanması i蓾n gereken hedefe ulaşmak.

Tarihi, ama...

Bu anlaşma tarihi bir olay olsa da, btn sre boyunca ve hatta son imzalanma aşaması duyurulduğunda bile yarattığı ilginin azlığı şaşkınlık yaratmaya devam ediyor. Kutlama i蓾n nedenler yok değil ama ortada bir kutlama havası yok. 琀neğin Kuzey İrlanda'da ya da El Salvador'da olduğu gibi, diğer barış sre蔮erine eşlik eden genel parti bir havası olmadı, hatta 1990'larda M-19, EPL, MAQL ve PRT ile olan barış srecinde hissedilen, demokratikleştirici coşkunun yakınına bile yaklaşılmadı. 閌lerek itiraf etmek gerekir ki, dzenin şimdiye kadar isyancılara karşı yrttğ medya savaşının byk 闤踙de zehirleyici etkisi olduğunu ve isyancıları nfusun, hala Kolombiya'daki btn k飆lklerden onların sorumlu olduğunu dşnen, byk bir kesiminden soyutladığını g飉terir şekilde, barışın imzalandığı bir d霵emde, en azından kent merkezinde, FARC-EP karşıtı eylemlere daha fazla ilgi var.

Referanduma giderken "evet" 蓷ğrısı yapanların 蔞ğu, ılımlı bir "savaş daha k飆" tavrı ya da buruk bir "acı re蔒teyi uygulamak zorundayız" tavrı g飉teriyor. "Evet" 蓷ğrısı yapan diğer sesler, Alvaro Uribe hkmetinin tetiklediği 2008 Şubat mobilizasyonlarının doğal bir sonucu olarak, anlaşmanın i蔒riğini desteklemekten 蔞k, sadece son bir 闤drc darbe olarak, FARC-EP'nin ortadan kalkması ve silahsızlanması [3] i蓾n yapıyorlar. プğu kişi bir "hayır" galibiyetinin ger蔒kten felaket olacağını algılıyor olsa da, 蔞k az kesim -tahmin edilebileceği gibi Sol- anlaşmanın i蔒riğini net bir şekilde destekleyerek oy 蓷ğrısı yapıyor. Bu, onaylamayacağımız, ama değiştirmek i蓾n anlamamız gereken bir ger蔒k.

Zor kurulan ilişki

Bir蔞k fakt顤 bu olguyu aıklayabilir gibi g顤nyor. Her şeyden 霵ce, Kolombiya nfusunun 蔞ğu, bu barış srecini uzak bir lkede, aynı derecede uzak ve bu kentsel 蔞ğunluk i蓾n bilinmez, kırsal bir dnyanın patikalarında sonlandırılan bir 蓷tışmayı 踤zen bir olay olarak algılıyor. Ayrıca medyanın, barış sreci boyunca isyancılara karşı srekli saldırılarıyla, sreci hi de kolaylaştırmadığını eklemek gerekir. Yavaş ilerleyen, s驆de barış pedagojisi 蓷lışmasının da pek faydası olmadı. Havana'daki anlaşmanın i蔒riğini poplerleştirmek ya da i蔒riğin tartışılması i蓾n hkumetin bir gayreti olmadı, olduğunda da 蔞k zayıftı. İsyancılara gelince, barış srecine "halkı katılımını" sağlama gayretleri kendi geleneksel etki alanlarının ya da 蓷tışmanın politik 踤zmn zaten 飆eden beri savunan politik kesimlerin 飆esine ge蔒medi ya da nasıl ge蔒ceğini bilemedi.

Bu barış sreci, Bogota'nın uzak gecekondularında yaşayan bir trans i蓾n ne ifade ediyor? Barış, b闤genin merkez şehrinde g氍 etmiş, yerli kadın i蓾n ne anlama geliyor? Taşeron iş蓾leri ve ge蓾ci iş蓾ler i蓾n ne anlama geliyor? İşsizlik koşullarında hayatta kalmaya 蓷lışan binlerce insan i蓾n ne anlama geliyor? Yoksulluktan madde bağımlılığına srklenen insanlar i蓾n? Solun referandum kampanyasında yaptığı gibi, insanlara "barış sizinle" hatırlatmasını yapmak zorunda kalınması, sıradan vatandaşın barışla ilişkisinin aık蓷 ortada olmadığını, barış srecini kendinden kopuk g顤dğn aık蓷 ortaya koyuyor.

Ne kadercilik, ne zafer g飉terisi mevcut g dengesinde bir anlaşma mmkn

Mzakereler yoluyla sosyalizmin elde edilemeyeceği biliniyordu. ドtışmaya yol a蓷n yapısal nedenleri aşmaya yardımcı olacak bazı temel reform arayışları oldu ama bu anlaşma, mzakerelerle ilişkili toplumsal kesimlerin ama蔮adığı toplumsal adaletle barışık değil. Barış yok 踙nk ELN ve EPL'nin yanı sıra anlaşma sonrası oluşabilecek muhalif gruplar ile 蓷tışma hali devam ediyor, 踙nk lke 蓷pında para-militarizm sryor, hala, siyasi muhalefeti ve toplumsal eylemleri su蔮u ilan eden baskıcı yapı hala yerinde duruyor, 踙nk a蔮ıkla ve 霵lenebilen hastalıklarla 闤dren yapısal şiddet, durmaksızın devam ediyor toplumsal adalet yok. Ama bu demek değildir ki anlaşma nemli bir adım değil ya da sre boyunca kullanılan deyimle "orta derecede bir iyimserliğe" yer yok. Ne solun "ihanet" diye bağırmasına, ne de sanrısal zafer g飉terilerine yer olmamalı. Anlaşma neyse odur: FARC-EP'nin mevcut g dengelerinde imzaya varabildiği, aık蓷 mevcut iktidar blokunun lehine olan her şey.

Tarihin yargısı, anlaşmayı yapan bileşenlere karşı acımasız olabilir [4]. Anlaşma varılan şeylere bir g驆 atmak bile, toplamında, hkumetin zaten 霵ceden uyum sağladığı anayasal zorunluluklara uymak zorundadır demeye gelen ve bununla birlikte mevcut siyasal sistemin d霵şmn değil, genişlemesini i蔒ren [5] anlaşmaları elde edebilmek i蓾n ger蔒kte bu kadar 蔞k kan d闥lmesi gerekiyor muydu sorusunu akla getiriyor. Kısa bir d霵em, kırsal kesimlerin modernleştirilmesiyle ilgili 霵emli adımlar atıldı, ancak Marquetalia gerillalarının toprak programı ya da FARC isyanına onlarca yıl boyunca ilham veren minimum programı bir 驆lem olarak kaldı: Toprağın az sayıda elde toplanması sorunu fazlasıyla canlı. Bu sorun, Tarımsal, Ekonomik ve Sosyal Kalkınmada 琄celikli B闤geler (Zidres) aracılığıyla teşvikler alacak olan tarım endstrisiyle birlikte daha da karmaşıklaştı. Belki de bu sre蓨e daha fazla d霵ştrc potansiyeli olan bir anlaşma yapılabilir ve daha fazla toplumsal coşku yaratılabilirdi. Belki.

Barışı sağlayan... Santos?

Hkumet modele dokunmayacağına s驆 verdi ve oligarşiye verdiği bu s驆 tuttu. ELN'nin 5 Ağustos tarihli bildirisinde belirtilen, Havana anlaşması hakkındaki g顤ş kayda değer: lkenin ger蔒kliğini değiştirmiyor ve "şiddetin, mahrumiyetin, eşitsizliğin, adaletsizliğin ve yağmanın al蓷k rejimine hi dokunmadan" bırakıyor [6]. FARC-EP 1. Cephenin karşıt g顤şl bir kesimi, sre蔮e ilgili bir bildirisinde anlaşmaya dair benzer ifadeler kullanıyor [7]. Ancak anlaşmaya varılan maddeler aşırı sert yargılanmamalı: toplumsal adaletle birlikte barış arzusunu ger蔒kten yansıtan farklı bir senaryoyu ya da anlaşmayı elde etmek, doğal olarak, sadece FARC-EP'ye bağlı olan bir şey değil. Gndemdeki bazı maddelerin d霵ştrc potansiyelini ve isyancıların her bir maddede sunduğu politik 霵erileri geliştirmek i蓾n bu d霵şmleri destekleyen geniş bir toplumsal mobilizasyon gerekirdi. Ancak, bu barış sreciyle 2008-2013 arasında ykselen toplumsal protesto dalgası arasında byk bir ortaklık yaratma olasılığı ger蔒kleşmedi. Hkumet, mevki verme, b闤me ve par蓷lama yoluyla bu dalgayı durdururken aynı zamanda barış srecini nfusun gnlk yaşamından tecrit etmeyi başardı. 2013 蓾ft蓾 grevi, bu tartışmayı 驆gr bırakan, Havana'da tartışılan konularla lkenin gnlk ger蔒kliği arasında muazzam bir toplumsal sempati yaratan kilit bir andı, toplumsal kesimlerin iktidar blokuyla aık蓷 蔒liştiği, kır ve kent arasında bir k鞿r yaratan bir an.

Grev sonrasında hkumetin s驆leşmeyi ihlaliyle karşılaşan toplumsal mobilizasyonun sokakta engellenmesi, ki bazı kesimler bunu "talihsizlik" olarak değerlendirdi, Santos'un "istiktrarını" bozarak barış srecini zayıflatır (ve Uribizmi g蔮endirir) şaşırtıcı bahanesiyle, sol i蓾n felakete yol a蓷n bir se蓾m stratejisi hedeflenerek yapılmıştı. Bu bağlamda, barış sreci sonu蓨a kendini, tarihteki en sevilmeyen başkanlardan biri olan Santos'un şahsına mahkum etti ve o da bunu kullanarak hem tekrar se蓾ldi hem de barış şartlarını tekrar tanımlayarak saldırıya ge蓨i. Barışın anahtarı, halka ait olduğu konusunda o kadar ısrar edildikten sonra gmş tepsiyle Santos'a sunuldu. Santos'un "barışı sağlayan irade" olarak ve "demokratik gvenliği" kalıcı hale getirme g顤eviyle iktidara gelen bir Başkan olarak tanınması, barış srecinin byk 闤踙de 2012-2013'te zirvesine ulaşan toplumsal mobilizasyon sayesinde elde edildiği ger蔒ğini 蓷rpıttı [8]. Herkesin zihninde barış sreci Santos'un şahsına daimi olarak bağlanmakla kalmadı, referandum eski politikanın bilinen şahsiyetleriyle lanse edildi. O zaman coşkusuzluğun şaşırtıcı bir tarafı var mı?

ドtışma sonrası yeni direniş; toplumsal ve politik muhalefetin oluşması

Hkumetin baş mzakerecisi, Humberto de la Calle'nin, bunun "mmkn olan en iyi" anlaşma olduğunu iddia etti [9]. Bu muğlak ifade, anlaşmanın 蔞ğu maddesini belirleyebilmiş olsalar da her şeyi belirleyemediklerini g飉teriyor. Anlaşmalar, hem oligarşinin, hem de toplumsal kesimlerin yararlanabileceği, aık bir kapı gibidir. Oligarşi, kapitalin tarım ve maden endstrisinde yayılmasını hızlandırmaya 蓷lışacaktır. Bu senaryonun ger蔒kleşip ger蔒kleşmemesi toplumsal kesimlere, mcadelelerine ve 顤gtlenmelerine bağlıdır. Devletin anlaşmaya uyması da toplumsal kesimlere bağlıdır 踙nk Catatumbo, Putumayo toplumlarının ve b闤genin kendisi teyit edebilir devlet, tuzaklar kurup faturayı ezilenlere ıkarmak konusunda uzmandır, ve BM'nin uluslararası g驆etimi ya da garantisinin devletin anlaşmaya uymasını sağlayacak bir garanti olduğunu dşnenlerin su蓰 aşırı saf olmaktır.

Maalesef, mcadelelerde hala 蔞k fazla 顤gtszlk ve b闤nme var. Yeni bir sol oluşurken yeni kolektif yol aıcılık oluşmalı ve geniş bir 顤gtlenme ve toplumsal mobilizasyon sreci yaratılmalıdır. Solda birlik konusunda byk ısrarlara rağmen, her şeyden 霵ce gerekli olan şey, btn ezilen kesimlere, dışlananlara ve a olanlara, yeni modele ihtiyacı olanlara ulaşmak i蓾n byk bir yapıcı faaliyettir. Solun, cesarete, vizyona, kararlılığa, 蔞k fazla diyaloğa, başkalarını dinlemeye ve 蔞k fazla 顤gtlenmeye ihtiyacı var. Ancak geniş bir 顤gtlenmeye ve aktif bir şekilde, memnuniyetsizliğin yapıcı olarak ifade edilebileceği alanları yaratma arayışına dayalı olduğunda bir birliktelikten bahsedilebilir. Bu da, aynı eski liderlerin toplamından 蔞k daha fazladır. Bir birlik, en azından ortak eylem ekseni etrafında ve insanların gnlk olarak geliştirdikleri bin bir mcadele 霵erilerinden organik olarak oluşmalıdır. Ayrıca bu birlik, farklı bir siyaset anlayışı ve politik eylem bi蓾mi gerektirir: sahiden tabandan ve toplumsal dnyadan olmayı, geleneksel siyasetin eski k飆lklerini, sanki olgunluk g飉tergesiymiş gibi azar azar kabul etmeyi değil, hastalıktan kaınır gibi onlardan kaınmayı gerektirir. Btn bunlar i蓾n Santos şahsiyetinden ayrı durmak ve solun g顤evini (Uribizmin hileyle elinde tuttuğu politik alanı) geri alması gerekir. Bu temel adım, bir kez daha, bir mobilizasyon ve toplumsal d霵şm srecine bağlı olarak, toplumsal adaletle birlikte barışı inşa etme fikriyle halkın g霵ln 蓷lmaya doğru gidebilir.

Yokuş yukarı bir mcadele, deneyimli ve sebatlı bir halk

Şimdilik zarlar egemen blokun lehine. Bu kesimlerin zafer g飉terileri Kolombiya ordu komutanı General Alberto Mejia'nın, eski gerillalarının gvenliğini sağlamak i蓾n ordunun hazır olduğunu s騽lediği aıklamasında aık蓷 g顤lyor. "Bu bizi k踙k dşrmez, hatta gurur verir 踙nk onları koruyanlar savaşı kazananlardır, 踙nk onları koruyanlar silahlarını muhafaza edenlerdir, onları koruyanlar, Cumhuriyetin niformalarını taşırlar." [10]. Aık蓷sı, FARC-EP'nin yenilip yenilmediği tartışılır, ya da ordunun s驆de zaferinin ne kadar pahalıya patladığı; ama isyancı grup ne dşnrse dşnsn, bugn hegemonya egemen bloktadır, toplumsal kesimlerde değil. Oligarşik devletin elinde tuttuğu "g tekeline", onun ordusu ve silahlarından daha da byk bir g蔮e karşı koymak gerekir: 顤gtl halkın gcyle. Silahsız siyaset yapılmayacağını s騽leyen 蔞k olsa da, Afrikalı devrimci Amilcar Cabral'in s騽lediği gibi kapitalizmde btn mcadeleler silahlıdır: Devlet silahlıdır ve ıkarları ve egemenliği tehdit edildiğinde onu insanlara karşı kullanır [11]. İnsanlar sokaklarda siyaset yapma hakkını kullandıklarında, ESMAD, polis ya da ordu, onlara g蔮e ve silahlarla siyasi baskı uygular. Bu baskı ABD'nin (başka kim olabilir?) 蓷tışma sonrası, i gvenlik g蔮eri i蓾n ger蔒kleştirdiği yeniden yapılanma ve yeni polis kanunu ve vatandaş gvenliği kanunu ile desteklenir.

Referandumdaki "evet" desteği, ne sreci sona erdirecek, ne de yeni bir toplumun inşasını başlatacak. Ancak, radikal demokratik, eşitlik蓾 ve 驆grlk踙 bir alternatif bi蓾mi oligarşik kesimlere dayatabilecek olan yeni bir toplumsal blokun bi蓾mlenmesine doğu giden uzun yolda, bu uzun direniş tarihinde bir başka adım olacak. Barışın doğası ya da sistemin 驆ndeki yapısal şiddet tartışmalarının 飆esinde, ELN ya da EPL olmadan barışın inşasının mmkn olmadığını ve bu yzden siyasi 踤zmn bu diğer isyancı ifadeleri de kapsamasının siyasi, etik ve ahlaki bir zorunluluk olduğunu g顤mek gerekir Bugn, toplumsal g蔮erde ve siyasi akımlarda, i蓾nde faaliyet yrtmek zorunda oldukları karmaşık coğrafi, ulusal, b闤gesel ve uluslararası bağlamda eleştirel dşnmek [12], hataları dzeltmek i蓾n 驆-eleştiri uygulamak ve bu şekilde toplumsal kesimlerin aleyhine olan bu g dengesini tersine 蔒virmek 霵emlidir. Bugn, sloganları değiştirip basit formllere g闣lmektense, Gramsci'nin aklın karamsarlığı 踙nk nesnel zorluklar devasa boyutta ama iradenin iyimserliği ilkesini uygulamak daha uygundur; Kolombiya halkının mcadelelerinin muazzam potansiyelinin yanı sıra bir yzyıla yakın sren direnişte biriken değerli deneyimin farkındayız. Kolombiya halkının tmn ger蔒kten heyecanlandıran ve gvenini kazanan bir proje ancak bu yolla geliştirilebilir. Ve heyecan duyan bir halkla, d霵ştrc g蔮er durdurulamaz.

Jos Antonio Guti廨rez D.
31 Ağustos, 2016


Notlar

[1] Ne yazık ki 霵ceki aylarda sol kesimler, referandum fikrine saldırmak i蓾n 蔞k fazla mrekkep ve tkrk harcadılar. Bu kesimler referandumu, kendilerinin kurucu meclis 蓷ğrılarını dışlayan bir se蔒nek olarak g顤dler. Bir kurucu meclis, mevcut durumda muhtemelen toplumcu kesimlerin aleyhine olacak ve hatta 1991 anayasasından geri adım atmak anlamına gelebilirdi. İyi fikirler yeterli değil, fikirlerin uygulanacağı bağlamın ve durumun anlaşılması gerekiyor.

[2] Medya, bir kez daha, algı retme g顤evi kapsamında se蓾m anketlerini 蓷rpıtarak, anlık siyasi gndeme g顤e zaferi kimi zaman "evete", kimi zaman "hayıra" verdi.

[3] Bu anlamda, Espectador gazetesinin 25 Ağustos tarihli baş yazısı "(...) Farklı gerillaların silahsızlandırılması ve 蓷tışmanın sonlanması anlamında barış btn başkanların gndeminde olmuştu[ama] şimdiye kadar hi蓫ir 霵eri FARC'ın silahsızlanmasına bu kadar yaklaşmamıştı. Ne olursa olsun, lke ilk defa bu gerilla grubunun varlığı olmadan dşnebiliyor."

[4] Jus ve Bellum'a g顤e bir savaşın "adil" kabul edilebilmesi i蓾n, bir tarafın elde ettiklerini silahlara başvurmadan elde edemeyeceğini g飉termesi gerekir. Bundan sonraki on yıllarda Kolombiya'da en hararetli tartışma konusu bu olacak. Tıpkı lkedeki barış srecinden yirmi yıl sonra, İrlanda'da olmaya devam ettiği gibi.

[5] Anlaşmanın tamama buradan ulaşılabilir: http://static.iris.net.co/semana/upload/documents/acuer...c.pdf

[6] http://www.rebelion.org/noticia.php?id=215328&titular=p...ncia- contin%FAa-

[7] http://www.elespectador.com/noticias/politica/frente-de...41831 FARC-EP bildirisinin, bu karşıt g顤şlleri "ekonomik" motivasyonlara (madencilik, uyuşturucu ka蓷kılığı) sahip olmakla su蔮aması talihsizlik, 踙nk -yanlış ya da doğru- politik nedenleri yok sayıyor; ve kendi i蓾nden ayrılan bir gruba y霵eltilen bu tip su蔮amalar kolaylıkla d霵p dolaşıp kendine zarar verir; ve Kolombiyalı isyancılar hakkındaki, btn klişeler gibi genelde yanlış olan, egemen klişeleri g蔮endirir.

[8] O d霵emde bu temalar zerine fazlaca yazdık. Bu makalelerden bazıları: 燜iene Santos las llaves de la paz?, S鏊o la lucha decide, El proceso de paz 窺ecuestrado por el miedo? yHabemus presidente: mandato por la paz con injusticia social.

[9] http://www.semana.com/ nacion/articulo/proceso-de- paz-de-la-calle-interviene-en- el-cierre-de-la-negociacion/ 491131

[10] http://www.semana.com/ nacion/articulo/proceso-de- paz-comandante-del-ejercito- habla-sobre-su-papel-en-zonas- veredales/491112

[11] https://www.marxists.org/subject/africa/cabral/1968/ppt.htm Devleti "toplumsal mutabakatın" ya da "ortak faydanın" somut hali olarak g顤en idealist, liberal ve burjuva g顤şn tuzğına dşmemek gerekir. Devlet, oligarşik kesimlere hizmet etmek zere tasarlanmış ve alt kesimler isyan ettiğinde şiddet uygulayan, tahakkmn ve sınıflı toplumun bir aracıdır. Toplumsal kesimlerin ıkarları lehine her kazanım devlete rağmen kazanılır, onun sayesinde değil.

[12] Barış sreci başlamadan 霵ce, Medofilo Medina'nun FARC-EP'nin o d霵emdeki lideri Alfonso Cano'ya g霵derdiği mektupla ilgili tartışma vardı. Bir ka ay sonra, iki tarafın da barışı mzakere etmeyi tartıştığı bir d霵emde, Alfonso Cano, tmyle savunmasız bir haldeyken Santos'un 驆el emriyle katledilmişti. Bu olay zerine, solun se蓾mlerle iktidara geldiği b闤gesel bağlam, FARC-EP'nin olası silahsızlanma nedenlerinden biri olarak s騽leniyordu. Bu bakış aısıyla, Rouseff'in yalnız kalması ve Venezuela krizinin derinleşmesiyle damgalanan mevcut senaryo, FARC-EP'nin siyasi olanakları hakkındaki değerlendirmesini değiştirir mi? Tartışmayı okumak i蓾n, http://www.anarkismo.net/article/20115

This page can be viewed in
English Italiano Deutsch
熹u est passant a Catalunya?
2005-2017 Anarkismo.net. Unless otherwise stated by the author, all content is free for non-commercial reuse, reprint, and rebroadcast, on the net and elsewhere. Opinions are those of the contributors and are not necessarily endorsed by Anarkismo.net. [ Disclaimer | Privacy ]