Ούτε θεός... ούτε κράτος

Ελλάδα / Τουρκία / Κύπρος | Θρησκεία | Γνώμη / Ανάλυση Thursday March 16, 2006 10:04 by Σπ.Φρ. - ΟΑΕ

Σκέψεις για το κράτος και την Εκκλησία

Παλαιό κείμενο που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό «Contact», Νο 3, Δεκέμβρης 2001, αλλά ακόμα επίκαιρο.

«Όπως ακριβώς στη θρησκεία ο θεός είναι το παν και ο άνθρωπος τίποτα, έτσι και στην πολιτική το κράτος είναι το παν και ο υπήκοος τίποτα. Οι δυο αρχές της ουράνιας και της επίγειας εξουσίας «Εγώ Είμαι ο Κύριος και θεός σου» και «Υποτάξου στην Εξουσία», αναβλύζουν από την ίδια πηγή και είναι ενωμένες όπως τα Σιαμαία αδέλφια» Ρούντολφ Ρόκερ, «Εθνικισμός και Πολιτισμός»

Η διαμάχη μεταξύ Χριστόδουλου-Σημίτη, η διαμάχη μεταξύ εκκλησίας και κράτους κινείται εντός ορίων. Απλά οι δυο συνέταιροι, κράτος και εκκλησία, οι δύο μεγαλύτερες επιχειρήσεις στον ελλαδικό χώρο, οι δύο μεγαλύτεροι ιδιοκτήτες γης αστικών ακινήτων, μετοχών, χρυσού και χρήματος, ψιλοτσακώνονται για τη μοιρασιά του ποσοστού επιρροής πάνω στην κοινωνία (και για κάτι κατοστάρες δις κονδύλια).

Αυτό που κάνουν Σημίτης και Χριστόδουλος με το θέμα των νέων ταυτοτήτων είναι να λειτουργούν αποπροσανατολιστικά από την ουσία του ζητήματος, με το να επικεντρώνουν την αντιπαράθεσης τους στη μη αναγραφή του θρησκεύματος. Όμως αυτό που αλλάζει με τις νέες ταυτότητες σε σχέση με τις παλιές είναι ότι ενώ εμείς θα τις βλέπουμε ίδιες, οι αρχές ασφαλείας θα τις βλέπουν διαφορετικές. Το σύστημα ραβδωτού κώδικα (bar code) που θα έχει η νέα ταυτότητα θα είναι η πρόσβαση στο φάκελο μας, καταχωρημένο σε δίκτυο υπολογιστών (εκεί δεν θα αναγράφεται μόνο το θρήσκευμα μας αλλά και πολλά άλλα...)

Ο νόμος 2472/97 που ψηφίστηκε από το ΠΑΣΟΚ το 1997 σαν συμπληρωματικός της συνθήκης ΣΕΝΓΚΕΝ λέει ότι αν ισχύει η προϋπόθεση Ε: «όταν η επεξεργασία είναι απαραίτητη για την εξυπηρέτηση των αναγκών της εθνικής ασφάλειας και της εγκληματικής ή σωφρονιστικής πολιτικής» τότε άρθρο 7, παρ. 2: «κατ’ εξαίρεση επιτρέπεται η συλλογή και επεξεργασία ευαίσθητων δεδομένων καθώς και η ίδρυση και λειτουργία σχετικού αρχείου, ύστερα από άδεια της Αρχής ...» και όπου «ευαίσθητα δεδομένα»: «τα δεδομένα που αφορούν τη φυλετική και εθνική προέλευση, τα πολιτικά φρονήματα, τις θρησκευτικές ή φιλοσοφικές πεποιθήσεις, τη συμμετοχή σε ένωση, σωματείο και συνδικαλιστική οργάνωση, την υγεία, την κοινωνική πρόνοια και την ερωτική ζωή, καθώς και τα σχετικά με ποινικές διώξεις ή καταδίκες».

Με λίγα λόγια, το φακέλωμα, αναγκαίο στοιχείο του κράτους, συνεχίζεται ηλεκτρονικά πλέον με πιο οργανωμένο και λειτουργικό τρόπο από την πλευρά των αφεντικών και των οργάνων ασφαλείας τους. Ήδη προχωρούν στην εγκατάσταση τερματικών στα περιπολικά, ώστε με ένα τυχαίο έλεγχο ταυτότητας στο δρόμο, ο πρώτος τυχόν ασφαλίτης να έχει αυτόματα στοιχεία από την ιδιωτική μας ζωή. Ο υπουργός δημόσιας τάξης Μ. Χρυσοχοίδης το προανήγγειλε: «... σύντομα θα εγκατασταθούν σε μυστικά περιπολικά computer με αυτόματη πρόσβαση στο κέντρο δεδομένων του υπουργείου» (εφημερίδες 12/6/2000).

Οι κυβερνώντες θέλοντας να θωρακίσουν τις θέσεις τους (προετοιμαζόμενοι δε για την όξυνση των κοινωνικών αντιθέσεων που φέρνει η οικονομική ύφεση) σπέρνουν τον τρόμο στη κοινωνία και με λίγα λόγια λένε: «έχουμε δημιουργήσει τις δομές για τον πιο αποτελεσματικό έλεγχο σε όποιον αντιτίθεται στο σημερινό καθεστώς».

Χρησιμοποιώντας την τεχνολογία ενοποιούν αρχεία: στο νοσοκομείο, στην τράπεζα, στη δουλειά, στην εφορία, εισιτήριο να κόψεις για ταξίδι, όλα καταγράφονται στους υπολογιστές. Είναι δυνατή πια τεχνικά η ενοποίηση όλων αυτών των αρχείων, το μάζεμα των πληροφοριών σε μια σύνθεση που σε απεικονίζει, με κλειδί εισόδου τον αριθμό της ταυτότητας.

Για να διατηρηθεί αυτός ο ασφυκτικός έλεγχος, πρέπει πρώτα από όλα να νομιμοποιηθεί η αναγκαιότητα του στη συνείδηση του κόσμου. Για το σκοπό αυτό, έχουν επιστρατευθεί τύπος και τηλεόραση, αλλά και πλήθος «ειδικών» έτσι ώστε να δημιουργηθεί η ψευδαίσθηση στον κόσμο ότι δεν τον αφορά και γίνεται για το καλό του. Αφού πετύχουν, έστω και μερικώς, τη νομιμοποίηση στη συνείδηση του κόσμου θεσμοθετούν νόμους, όπως συμφωνία ΣΕΝΓΚΕΝ, νόμος 2472/97, ευνοϊκή μεταχείριση στους ρουφιάνους (βλέπε τρομονόμος) ιδρύουν αστυνομίες που μπορούν να κάνουν συλλήψεις ανεξάρτητα από σύνορα (Europol) ιδρύουν υπηρεσίες πληροφοριών (Enfopol) για την παρακολούθηση τηλεφώνων, fax και e-mail, ώστε να φοβίσουν με τα δικαστήρια και τις φυλακές τους τμήματα της κοινωνίας που θα αντισταθούν στην καταπάτηση δικαιωμάτων και ελευθεριών, που θα προβούν σε κοινωνικές διεκδικήσεις.

Αυτή είναι η βαρβαρότητα που μας ετοιμάζουν το κεφάλαιο και οι διεθνείς οργανισμοί του. Μια βαρβαρότητα στην οποία η οικονομία θα είναι το παν, ο άνθρωπος τίποτα. Για να το πετύχουν αυτό Καλλιεργούν τον ανταγωνισμό και τον χαφιεδισμό σε όλους τους τομείς της ζωής του ανθρώπου ευελπιστώντας έτσι ότι τράπεζες, χρηματιστήρια, υπουργεία, κράτη τα οποία ελέγχουν θα βρίσκονται στο απυρόβλητο τη στιγμή που η κοινωνία θα βρίσκεται σε σπαραγμό.

Ο Σημίτης έχει ευθυγραμμιστεί πλήρως με τους απρόσωπους δείκτες της οικονομίας. Εκτελεί πιστά τις εντολές του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και της Παγκόσμιας Τράπεζας. Ο Χριστόδουλος, υπερασπιζόμενος ένα ένδοξο παρελθόν της Εκκλησίας (από άποψη εξουσίας, προνομιών) δίνει αγώνα για να διατηρήσει τα κεκτημένα, γιατί ξέρει ότι τον περιμένουν δύσκολες ώρες μέσα στο μελλοντικό Ευρωπαϊκό κράτος στο οποίο επικρατεί το καθολικό στοιχείο.

Δεν υποτασσόμαστε ούτε στους εμπόρους της πολιτικής, ούτε στους εμπόρους της θρησκείας. Τα συμφέροντα μας, τα συμφέροντα των εργαζόμενων, άνεργων, μεταναστών, κάθε λογής καταπιεσμένων βρίσκονται σε αντιπαράθεση με τα συμφέροντα των κάθε λογής Σημίτηδων Χριστόδουλων. Οι εχθροί μας δεν είναι ούτε θρησκευτικοί, ούτε εθνικοί, ούτε οι συμπολίτες μας που έχουν τα ίδια προβλήματα με εμάς. Οι μοναδικοί εχθροί είναι ταξικοί και βρίσκονται στην ίδια μας τη χώρα.

* Για το θέμα χρησιμοποιήθηκε προκήρυξη από το Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Χανίων