user preferences

Φασισμός/ναζισμός

category Ελλάδα / Τουρκία / Κύπρος | Αντιφασισμός | Γνώμη / Ανάλυση author Tuesday February 19, 2013 18:34author by λάμπε ρατ Report this post to the editors

κρίση – εμπειρία – τάξη

Φασισμός/ναζισμός: Ιανός και κένταυρος της πολιτικής
κρίση – εμπειρία – τάξη

othersideoffreedomlarshallstrom.jpg

Το «Σύστημα» δεν είναι αρραγές. Η πολιτισμική συνθήκη του υπαρκτού φιλελευθερισμού δεν είναι ολοκληρωτική. Όπου υπάρχει εξουσία υπάρχει και αντίσταση, πάντα κάτι διαφεύγει των μηχανισμών υποκειμενοποίησης, η αντίσταση είναι εμμενής στην εξουσία (Foucault)· υποκείμενό της δεν μπορεί παρά να είναι οι ίδιοι οι καταπιεζόμενοι-εκμεταλλευόμενοι, και όχι κάποιος που καθοδηγεί το βλέμμα τους απ' έξω. Οι περισσότεροι υποτελείς κραυγάζουμε ενάντια στο Σύστημα που μας κλέβει τη ζωή και την αξιοπρέπεια, αντιστεκόμαστε περισσότερο ή λιγότερο «παραμορφωμένα», συνειδητά ή ασυνείδητα (Holloway). Τα υποκείμενα πάντα σκέφτονται και κρίνουν όσα συμβαίνουν στους ίδιους και τον κόσμο γύρω τους (δεν σκέφτονται μόνο οι φιλόσοφοι και οι διανοούμενοι), ποτέ δεν φτάνουν σε μια κατά Arendt θεμελιώδη συνθήκη ακρισίας.

Η πρόσληψη της εμπειρίας δεν είναι μονόπλευρη, μονόμπαντη, αλλά γίνεται μέσα από «πολύχρωμους» πολιτισμικούς φακούς (π.χ. ένα υποκείμενο μπορεί να αντιλαμβάνεται την τωρινή κατάσταση στην ελλάδα και με τα μάτια του έθνους που βάλλεται από εξωτερικούς εχθρούς, ταυτόχρονα όμως δεν «γουστάρει» στρατό - πειθαρχία - αυστηρή ιεραρχία). Δεν είμαστε καθαρά υποκείμενα. Όσο δεχόμαστε και όσο διαιωνίζουμε αυτόν τον κόσμο, άλλο τόσο τον αρνούμαστε. Είμαστε σε διαρκή «πόλεμο» με τον ίδιο τον εαυτό μας, το εσωτερικό μας ξεσκίζουν ο ταξικός ανταγωνισμός (η καπιταλιστική διαίρεση πράττειν - πεπραγμένου), αντιφάσεις, εντάσεις και παλινδρομήσεις. Έχουμε αδήριτες ανάγκες, αλλά ταυτόχρονα έχουμε επιθυμίες και όνειρα. Είμαστε «εν μέρει υποκείμενα και εν μέρει αντικείμενα» της ιστορίας, «εκούσιοι φορείς των ίδιων των ακούσιων προσδιορισμών μας» (E.P. Thompson), προβαίνουμε διαρκώς σε «επιλογές κάτω από τρομακτική πίεση» (Raymond Williams).

Εξάλλου, δεν ζούμε όλοι στο ίδιο Τώρα. Μέσα στον καθένα από εμάς υπάρχει ανολοκλήρωτο και αλύτρωτο παρελθόν. Υπάρχει μια πραγματικότητα στις ασύγχρονες αντιθέσεις στο παρόν (επίκληση ενός «αρχαϊκού», «ρομαντικού» αντικαπιταλισμού, μιας τάξης και μιας πληρότητας της παλιάς παραδοσιακής κοινωνίας, εικόνες μιας πιο ήσυχης εσώτερης φύσης, πρόσληψη της κρίσης με όρους ανεστιότητας - ξεριζώματος - απώλειας της αυτοδιάθεσης από κυρίαρχα διευθυντήρια) που δεν σαρώνεται ούτε υπάγεται πλήρως στη συγχρονική αντίθεση στο παρόν (κομμουνιστικός ή/και αναρχικός αντικαπιταλισμός και αντικρατισμός). Άλλωστε, οι παράγοντες της ασύγχρονης αντίθεσης, που από μόνοι τους είναι ανίκανοι να ανατρέψουν τις τωρινές συνθήκες, έχουν ήδη παρόλα αυτά ανακαλέσει, συναισθηματικά ή ρομαντικά, αυτή την πληρότητα και τη ζωντάνια από την οποία ο κομμουνισμός αντλεί αυθεντικό υλικό ενάντια στην αλλοτρίωση. Το ζήτημα είναι να απαγκιστρώσουμε τα στοιχεία της ασύγχρονης αντίθεσης που εχθρεύονται τον καπιταλισμό και βρίσκονται χωρίς στέγη μέσα σ΄αυτόν, και να τα κάνουμε να λειτουργήσουν μέσα σε ένα διαφορετικό πλαίσιο. Με άλλα λόγια, η γνήσια συγχρονική αντίθεση πρέπει να αποσπάσει τις γνήσια ασύγχρονες από την Αντίδραση. Ο φασισμός εκμεταλλεύεται όλες τις ασύγχρονες αντιθέσεις που εκδηλώνονται και γίνονται αισθητές, και προφανώς το κάνει αυτό εξαπατώντας τες (όλη η παραπάνω ανάλυση για την έννοια του ασύγχρονου «ανήκει» στον Ernst Bloch).

Ο φασισμός ναι μεν σε ένα επίπεδο «πατάει» σε μια πολιτική ορθολογικότητα και σε μορφές εξουσίας που ήδη υπήρχαν, παροξύνει την πολιτισμική λογική του φιλελεύθερου καπιταλισμού (εμπορευματοποίηση, ανταγωνισμός, εργαλειακότητα, φαινομενική μεγαλοθυμία προς τις ετερότητες - στην ουσία αποθέωση της ταυτότητας που οδηγεί σε μια αντεστραμμένη ομοιομορφία και ισοπέδωση της διαφορετικότητας κλπ), ταυτόχρονα όμως σε ένα άλλο επίπεδο συνιστά ενός είδους (αντεστραμμένη) ρήξη μ' αυτήν, με την έννοια ότι ζητάει από τα υποκείμενα πάθος, βία και ακτιβισμό (και όχι ανέξοδο κυνισμό ούτε ουδετερότητα της Αγοράς και του Δικαίου), στράτευση σε ένα κοινό σκοπό (και όχι αδιαφορία και απάθεια), θέληση για ισχύ (και όχι τόσο για πλούτο), αλληλεγγύη από ομοιότητα (και όχι αχαλίνωτο ατομισμό), κοινότητα με αποκλεισμούς και διαχωρισμούς εθνικούς, φυλετικούς και έμφυλους (και όχι μοναχικά πλήθη). Συμπλέει με τα βασικά χαρακτηριστικά της φιλελεύθερης πολιτισμικής λογικής αλλά τα πολιτικοποιεί με αντιδραστικό τρόπο (τα θέτει στην υπηρεσία της Πολιτικής, τα μεταφέρει στην κατά Carl Schmitt αυτονομία και υπερίσχυση του πολιτικού) ή, αν το διαβάσουμε ανάποδα, έρχεται σε φαινομενική και ως ένα βαθμό πραγματική (έως εκεί όπου μπορεί να την ενσωματώσει προς όφελός του) ρήξη με αυτήν εστιάζοντας σε ριζοσπαστικά-ρομαντικά-ουτοπικά προτάγματα. Μόνο έτσι καταφέρνει να «πιάσει» τα υποκείμενα, γιατί γνωρίζει (και «παίζει» μ' αυτό) αφενός πώς έχουν συγκροτηθεί ως εκείνη τη στιγμή (και δεν το πολεμάει, «χαϊδεύει» δηλαδή τ' αυτιά) και αφετέρου τι έχουν ανάγκη τα υποκείμενα, τι λείπει από αυτά (η ουτοπία αναφέρεται πάντα σ' αυτό που λείπει), ακριβώς επειδή ζουν σε ένα κόσμο απομαγευμένο, άψυχο και άχαρο. Εκμεταλλεύεται, φενακίζει και εγκλωβίζει τις ανάγκες, τα συναισθήματα, τις αντιθέσεις στην καπιταλιστική οργάνωση της κοινωνίας· προσανατολίζει τους καταπιεζόμενους-εκμεταλλευόμενους σε μια πολιτικοποίηση και μια αντίσταση που ναι μεν διατηρεί το «Σύστημα» αλλά το διατηρεί με μια άλλη μορφή, η οποία έχει ενσωματώσει αντεστραμμένα τις ανάγκες και τον ψυχισμό των από-κάτω.

Τούτων δοθέντων ο φασισμός δεν είναι ούτε μόνο κανονικό ούτε μόνο μοναδικό-εξαιρετικό φαινόμενο. Όσο εντάσσεται σε μια κανονικότητα άλλο τόσο συνιστά μοναδικότητα-ιδιαιτερότητα. Αν τον θεωρήσουμε αποκλειστικά κανονικό φαινόμενο, κινδυνεύουμε να τον σχετικοποιήσουμε και να τον υποτιμήσουμε, να δυσκολευτούμε να τον πολεμήσουμε γιατί η στρατηγική μας θα είναι παρωχημένη (του τύπου «ένας είναι ο εχθρός, ο ιμπεριαλισμός»). Από την άλλη, αν τον θεωρήσουμε αποκλειστικά μοναδικό φαινόμενο, κινδυνεύουμε να τον βγάλουμε εκτός ιστορίας και να τον θεωρήσουμε μεμονωμένο ιστορικό επεισόδιο που δεν πρόκειται να επανεμφανιστεί (με άλλες μορφές αλλά πάντα με στόχο την εξόντωση). Ο φασισμός/ναζισμός είναι ο κένταυρος του αρχαίου ελληνικού μύθου: το ανθρωπόμορφο παιδί του Θεού Δία-Κυρίαρχου, ο άρπαγας, υβριστής, αγροίκος και ασελγής που δεν σέβεται τα όρια ούτε του ίδιου του πατέρα-αφέντη· είναι ο «αληταράς» γιος που όσο πάει κόντρα στον Πατέρα του άλλο τόσο διαπνέεται από τις ίδιες (κυριαρχικές) αρχές και αξίες· είναι το εγελιανό πεδίο απο-ταύτισης με το Σύστημα, που το ίδιο το Σύστημα παράγει σ' αυτή την κρίσιμη συγκυρία για να μπορέσει να καταργηθεί και ταυτόχρονα να διατηρηθεί με μιαν άλλη μορφή. Πρέπει λοιπόν να είμαστε σε θέση να βλέπουμε τόσο τις συνέχειες όσο και τις ασυνέχειες-ρήξεις, τις ομοιότητες όσο και τις διαφορές. Ο φασισμός εμπεριέχει τόσο την επιθετικότητα του Συστήματος όσο και τα στοιχεία πιθανής διάλυσής του, αντανακλά τις αντιφάσεις της ύστερης καπιταλιστικής ανάπτυξης και ως εκ τούτου την ίδια της την δυνατή αποσύνθεση (Ernst Bloch). Όταν ένα καθεστώς καταφεύγει στην ωμή βία, σημαίνει ότι είναι αδύναμο (Spinoza)· μπορεί να είναι πάνοπλο και πανίσχυρο αλλά δεν παύει να είναι ένας ενδεής ζητιάνος (Δρατζίδης - badarts.gr). Η λατρεία της ωμής ισχύος μπορεί να είναι αδίστακτη αλλά έχει κοντά ποδάρια· κανένα καθεστώς στην ιστορία δεν άντεξε στο χρόνο χωρίς κάποιου τύπου συναινέσεις («δεν μπορείς να κυβερνάς με ξιφολόγχες» έγραψε κάποτε ο Μακιαβέλι συμβουλεύοντας τους ηγεμόνες).

Οφείλουμε ως εκ τούτων να βγούμε από το δίπολο αισιοδοξία - απαισιοδοξία· η αισιοδοξία μας αποπροσανατολίζει και μας καθησυχάζει, η απαισιοδοξία μας παραλύει και μας εγκλωβίζει. Ούτε ο ενεργητικός πεσσιμισμός είναι η λύση, γιατί η ενεργητικότητα και η δύναμη χάνεται μες στον πεσσιμισσό· ο τελευταίος είναι πιο ισχυρός, αυτός θέτει τους όρους, και απορροφά τον άλλο πόλο (κατά μία έννοια είναι το αντίστοιχο του διπόλου κόμμα-κίνημα· το κόμμα πάντα απορροφά το κίνημα, το ακυρώνει ενσωματώνοντάς το). Ας μελετάμε το συγκεκριμένο, ας διαλεκτικοποιούμε τις αντιφάσεις, ας βλέπουμε την ιστορική αιτιότητα και αναγκαιότητα χωρίς τελεολογία, την ενδεχομενικότητα σε διαλεκτική ένταση με τους καθορισμούς-προσδιορισμούς. Ας μην πέφτουμε στην παγίδα ενός πολύ αυστηρού ντετερμινισμού (σχεδόν απόλυτη κυριαρχία των δομών πάνω στα υποκείμενα) και μιας ταυτόχρονης «πολλής» ενδεχομενικότητας (όλα είναι απόλυτα ανοιχτά και επαφίονται αποκλειστικά στη δική μας δράση), ενός πολύ αφηρημένου, θεωρητικού (που δεν συνδιαλέγεται με τη συγκεκριμένη ιστορική πραγματικότητα) καθορισμού και μιας ταυτόχρονης «όχι αρκετής» ιστορικής αιτιότητας (Meiksins-Wood). Οι κοινωνικές σχέσεις είναι δομημένες, οι καθορισμοί είναι πάντα εκεί, η εμπειρία είναι δομημένη και παίζει καθοριστικό ρόλο, αλλά ακριβώς επειδή όλα τα παραπάνω έχουν καταβολές στην εμπρόθετη δράση, διαμορφώνονται και ως ένα σημείο αλλάζουν από την ανθρώπινη παρέμβαση.

Εξάλλου, δεν τίθεται ζήτημα μετατόπισης της σύγκρουσης στο αξιακό-πολιτισμικό πεδίο, διότι η σύγκρουση με βάση τους υλικούς όρους είναι ήδη και σύγκρουση σε επίπεδο κουλτούρας, είναι ήδη πολιτισμική σύγκρουση και το αντίστροφο. Δεν προηγείται κάτι έναντι του άλλου, ούτε έχει μεγαλύτερη αξία στην μάχη των δυνάμεων της ζωής ενάντια στη μηχανή καταστροφής και θανάτου. Απαιτείται άρα μια αντίληψη για το «οικονομικό», όχι ως μια «τοπικά» ξεχωριστή σφαίρα, η οποία είναι κατά κάποιο τρόπο «υλική» σε αντιπαράθεση με την «κοινωνική», αλλά μάλλον ως καθαυτή μη αναγώγιμα κοινωνική (Meiksins-Wood), μια αντίληψη για το «υλικό» ως αποτελούμενο από κοινωνικές σχέσεις και πρακτικές, αξιακά συστήματα και τρόπους σκέψης, μορφές ηθικότητας και ιδέες, θεσμούς και νόρμες που υπαγορεύονται από κοινού και δεν επιβάλλονται «από τα πάνω», με μια λέξη κουλτούρα. Με τα λόγια του ίδιου του E.P. Thompson (στο έργο του οποίου αναφέρεται η Meiksins-Wood): «υπάρχει μια οικονομική λογική και μια ηθική λογική και είναι μάταιο να επιχειρηματολογήσουμε για το σε ποια δίνουμε την πρωτοκαθεδρία, αφού είναι διαφορετικές εκφράσεις του ίδιου “πυρήνα ανθρώπινων σχέσεων”», ο οποίος είναι ενσωματωμένος στον τρόπο παραγωγής και επιβάλλει τη λογική του σε κάθε «επίπεδο» της κοινωνίας.

Αυτή την μονιστική αντίληψη πρέπει να τη διατηρήσουμε και να την ενισχύσουμε, ειδικά σήμερα που η πολυδιάστατη κρίση συνιστά (εν μέρει) τομή στη ζωή στο δυτικό (και όχι μόνο) κόσμο αφού πιέζει στο όριο της ασφυξίας τους εκμεταλλευόμενους-καταπιεζόμενους και δημιουργεί την αναγκαία συνθήκη για την αποκρυστάλλωση των υποκειμενικών μορφών που εδώ και χρόνια προσπαθεί, όχι χωρίς αντιστάσεις, να επιβάλει ο Κυρίαρχος: τον χρεωμένο και νεόπτωχο που νιώθει ένοχος για την κατάστασή του και για να επιβιώσει αναγκάζεται να πουλήσει όλη τη ζωή του, τον διαμεσολαβημένο από τα μήντια που είναι φτωχός σε βίωμα και εμπειρία αφού η προσοχή του είναι διαρκώς απορροφημένη, τον φοβισμένο (φόβος για τους επικίνδυνους άλλους και για άγνωστες απειλές) που υπόκειται στο καθεστώς ασφάλειας, ελέχχου και επιτήρησης και στη διαρκή κατάσταση εξαίρεσης και τον αντιπροσωπευόμενο που εκχωρεί τη δύναμή του στους αντιπροσώπους και δεν διαθέτει καμία δυνατότητα αποτελεσματικής πολιτικής δράσης (Hardt-Negri). Το πραγματικό και άμεσο ζήτημα που τίθεται είναι οι τρόποι με τους οποίους οι εκμεταλλευόμενοι-καταπιεζόμενοι θα βιώσουν αυτήν την αδίστακτη επίθεση που δέχονται από τον Κυρίαρχο. Με τα λόγια του E.P. Thompson:

«Η εμπειρία προκύπτει από το κοινωνικό Είναι αυτομάτως, αλλά όχι χωρίς να μεσολαβεί η σκέψη: προκύπτει επειδή οι άνδρες και οι γυναίκες (και όχι μόνο οι φιλόσοφοι) είναι όντα λογικά και σκέφτονται όσα συμβαίνουν στους ίδιους και στον κόσμο τους... Στο πλαίσιο του κοινωνικού είναι σημειώνονται μεταβολές, οι οποίες προκαλούν αλλαγή της εμπειρίας (και αυτή η εμπειρία είναι καθοριστική, με την έννοια πως ασκεί πιέσεις στην κοινωνική συνείδηση που υπάρχει ως εκείνη τη στιγμή) και προτείνουν νέα ερωτήματα... Η τάξη συμβαίνει όταν ορισμένα πρόσωπα, εξαιτίας επίκοινων εμπειριών (είτε κληρονομημένων είτε από κοινού βιωμένων), αισθάνονται και αρθρώνουν την ταυτότητα των συμφερόντων τους, τόσο μεταξύ τους όσο και απέναντι σε άλλα πρόσωπα, τα συμφέροντα των οποίων διαφέρουν από τα δικά τους (και συνήθως είναι αντίθετα). Την εμπειρία της τάξης καθορίζουν εν πολλοίς οι παραγωγικές σχέσεις στις οποίες οι άνθρωποι γεννιούνται – ή εισέρχονται παρά τη θέλησή τους. Η ταξική συνείδηση είναι ο τρόπος με τον οποίο χρησιμοποιούν αυτές τις εμπειρίες με όρους πολιτισμικούς: πώς τις ενσωματώνουν σε παραδόσεις, αξιακά συστήματα, ιδέες και θεσμικές μορφές».

Συνεπώς, για να συγκροτηθεί η τάξη δεν αρκεί από μόνη της η ταυτότητα (οικονομικών - υλικών) συμφερόντων ούτε από μόνα τους η διαφορετική κουλτούρα και αξιακό σύστημα. Απαιτείται μια διαλεκτική ανάπτυξη και συνομιλία και των δύο διαδικασιών ταυτόχρονα, που στην ουσία είναι μία, ενιαία και αδιαίρετη (πρόκειται για δυο όψεις του ίδιου νομίσματος). Ο άνεργος, ο επισφαλής και ο φτωχοποιημένος εργάτης/υπάλληλος ή ο χρεωμένος/χρεωκοπημένος «μικροαστός» που στερούνται τα υλικά μέσα διαβίωσής τους ή/και αναγκάζονται να δουλεύουν κάτω από τους χειρότερους όρους δεν μπορούν να ενδιαφερθούν καταρχάς για το περιεχόμενο της έννοιας του πλούτου, δεν μπορούν να θέσουν ως αποκλειστική στρατηγική τους τη μονομερή έξοδο από την καπιταλιστική κόλαση. Μπορούν όμως να ενδιαφερθούν, να αγωνιστούν και να πολεμήσουν για την αναδιανομή ενός διαφορετικά αξιακά φορτισμένου πλούτου, για την αποκατάσταση της ζωής και της αξιοπρέπειάς τους που προφανώς περνά μέσα από την αύξηση του πενιχρού μισθού, τη μείωση του χρόνου εργασίας, τη μείωση της δυσβάσταχτης φορολογίας, τη μείωση του υπερδιογκωμένου τιμολογίου της ΔΕΗ κλπ. όσο περνά και μέσα από την αλλαγή του τρόπου σκέψης και μια πνευματική επανάσταση, από την υιοθέτηση διαφορετικών αξιών - σχέσεων - πρακτικών στην καθημερινότητα κλπ.· χώρια τα πολιτικά συναισθήματα που γεννιούνται (κοινωνικότητα, χαρά, ασφάλεια, ελπίδα κ.α.) όταν οι ανάγκες και οι επιθυμίες συλλογικοποιούνται και ενώνονται με τον χείμαρρο του κοινωνικού πολέμου κατά τη διάρκεια μιας διεκδίκησης, ενός αγώνα, μιας σύγκρουσης με τα αφεντικά και το κράτος.

Kριτικό σχόλιο στο κείμενο «φιλελευθερισμός - ολοκληρωτισμός: μια ανομολόγητη σχέση» που δημοσιεύτηκε στο http://dokimh.espivblogs.net/?p=197 και στο http://efimeridadrasi.blogspot.gr/2012/11/blog-post_10.html

Related Link: http://dokimh.espivblogs.net/?p=197
This page can be viewed in
English Italiano Deutsch
Verso lo sciopero generale e sociale nel mondo del lavoro, nei territori, nelle piazze

Ελλάδα / Τουρκία / Κύπρος | Αντιφασισμός | gr

Fri 24 Oct, 03:55

browse text browse image

img_000.png imageΗ κανονικότητα του &... 18:53 Sun 16 Mar by Dmitri 0 comments

Η κανονικότητα του ναζιστικού φαινομένου. Ο φασισμός στην εποχή της παγκοσμιοποίησης

rocinante.jpg imageΤα γεγονότα στην Κα&... 14:22 Mon 03 Feb by Α.Π. Ροσινάντε Τοπική Ένωση Θεσ/νίκης 0 comments

Λίγες ώρες πριν την αντιφασιστική συγκέντρωση που πραγματοποιήθηκε στο πάρκο του Φαλήρου στην Καβάλα την Κυριακή 26/1, μια ομάδα φασιστοειδών κατέστρεψαν ολοσχερώς την πρόσοψη μαγαζιού στοχοποιημένου για την αντιφασιστική δράση του συντρόφου και στη συνέχεια αποπειράθηκαν να το κάψουν – θέτοντας σε κίνδυνο όχι μόνο τους ενοίκους του κτιρίου αλλά και των γύρω. Η ολοσχερής καταστροφή αποφεύχθηκε χάρη στην έγκαιρη παρέμβαση περαστικών και κατοίκων της περιοχής.

images.jpg imageΚάλεσμα σε αντιφασ&#... 06:27 Sat 01 Feb by Αναρχικοί για την Κοινωνική Απελευθέρωση (ΑΚΑ) 0 comments

Κείμενο-κάλεσμα από ΑΚΑ σε αντιφασιστική συγκέντρωση
Ακριβής τοποθεσία: Πλατεία Συντάγματος
Διοργάνωση: Αναρχικοί για την Κοινωνική Απελευθέρωση (ΑΚΑ)

rocinante.jpg imageΚάτω ο πολιτικός φα&... 19:28 Mon 04 Nov by Αναρχοσυνδικαλιστική Πρωτοβουλία Ροσινάντε 0 comments

Με αφορμή την εκτέλεση δύο νεοναζιστών μπράβων από άγνωστους έξω από τα γραφεία της Χρυσής Αυγής στο Νέο Ηράκλειο, ξεκίνησε από τη μεριά του Κράτους, των ΜΜΕ, των τσιρακιών και των παπαγάλων τους μια νέα προσπάθεια επικοινωνιακής και όχι μόνο εξαλλοσύνης. Σκοπός της, αφενός το «ξέπλυμα» της φασιστικής εταιρίας δολοφόνων προκειμένου αυτή να εξακολουθεί να χρησιμοποιείται κατά το δοκούν στο μέλλον και, αφετέρου, η στοχοποίηση συγκεκριμένων κοινωνικών και πολιτικών χώρων, ανθρώπων και τελικά όποιου αντιστέκεται στην καπιταλιστική βαρβαρότητα, έτσι ώστε αυτοί να καταστούν όσο το δυνατόν περισσότερο δαιμονοποιημένοι στα μάτια της κοινωνίας.

unknown.jpg imageΤσάκισμα του φασισ&#... 18:34 Sun 13 Oct by Αναρχική συλλογικότητα Καθ' Οδόν 0 comments

Τσάκισμα του φασισμού σημαίνει τσάκισμα του κράτους και του κεφαλαίου

Ο φασισμός ήταν, είναι και θα είναι βέλος στη φαρέτρα του "συνταγματικού τόξου"

rocinante_1.jpg imageΗ Ροσινάντε για τη Χ... 19:03 Mon 30 Sep by Αναρχοσυνδικαλιστική Πρωτοβουλία Ροσινάντε 0 comments

«Δεν πολεμάμε τον φασισμό μαζί με την κυβέρνηση, αλλά σε πείσμα της κυβέρνησης. Ξέρουμε ότι καμία κυβέρνηση δεν επιθυμεί την καταστροφή του φασισμού, γιατί η αστική τάξη είναι υποχρεωμένη να βρίσκει καταφύγιο σε αυτόν, κάθε φορά που βλέπει την εξουσία να της φεύγει από τα χέρια»
Μπουεναβεντούρα Ντουρρούτι

unknown.jpg imageΠάρε θέση 20:08 Sun 29 Sep by Αναρχικοί για την Κοινωνική Απελευθέρωση 0 comments

Προκύρηξη που γράφτηκε πριν από τα σημερινά γεγονότα με τις συλλήψεις της ηγεσίας της Χρυσής Αυγής

logonw4nf1.png imageΗ ταξική οργή να γίν... 22:00 Fri 20 Sep by Ελευθεριακή Συνδικαλιστική Ένωση 0 comments

Συνεχίζουμε τον ταξικό αγώνα με απεργίες διαρκείας, καταλήψεις χώρων εργασίας και μαζικές πορείες
μέχρι να πατήσουμε πάνω στα κεφάλια των αφεντικών

rocinante.jpg imageΓια τη δολοφονία το&... 18:31 Wed 18 Sep by Αναρχοσυνδικαλιστική Πρωτοβουλία Ροσινάντε 0 comments

Το εργατικό κίνημα θα αναγεννηθεί και θα ξεμπερδέψει οριστικά με τους φασίστες
Ανακοίνωση της Αναρχοσυνδικαλιστικής Πρωτοβουλίας Ροσινάντε για την φασιστική δολοφονία του Παύλου Φύσσα στο Κερατσίνι

croppedlogo_blogcopy_1.jpg imageΓια την αντιφασιστ&#... 13:01 Mon 16 Sep by Ελευθεριακή Πρωτοβουλία Θεσσαλονίκης 0 comments

Πέρα από τα νεοναζιστικά κατακάθια όμως, ήταν και κάποιοι άλλοι εκεί. Κάτοικοι των Γιαννιτσών αλλά και αντιφασίστες από γειτονικές πόλεις στάθηκαν απέναντι στους σύγχρονους Πούλους, επιχειρώντας να αποτρέψουν τους Χρυσαυγίτες από το να καταθέσουν στεφάνι στο μνημείο των σφραγιασθέντων. H E.Π.Θ. ανταποκρινόμενη στο κάλεσμα της αντιφασιστικής πρωτοβουλίας Γιαννιτσών συμμετείχε στην συγκέντρωση για να υπερασπιστεί την λογική του μαχητικού αντιφασισμού. Την λογική που προτάσει ότι οσο υπάρχουν ναζί δεν θα υπάρχει ειρήνη, όπου υπάρχουν ναζί θα είμαστε πάντα απέναντι.

more >>

image"Μη συστημικός φασι&... Feb 12 by Φώτης Τερζάκης 1 comments

Άρθρο του Φώτη Τερζάκη - αναδημοσίευση από το 2ο τεύχος της πολιτικής επιθεώρησης "Κοινωνικός αναρχισμός" που κυκλοφόρησε τον Νοέμβρη του 2013 με κύρια θεματική τον φασισμό.

imageΜνήμη & Λήθη Oct 31 by Δρ Αργύρης Αργυριάδης 0 comments

Ο ρόλος των κοινωνικών κινημάτων είναι να στέψουν την προσοχή προς την ανθρώπινη χειραφέτηση και την κοινωνική απελευθέρωση, διαμέσου της συνεργασίας και της αλληλεγγύης, συστατικά στοιχεία που αντιμάχονται την εθνοκεντρική κατασκευή τα οποία απεχθάνεται ο εθνικισμός. Η επιλογή της μνήμης πρέπει να είναι πάντα κοινωνική, στέλνοντας τον εθνικισμό στην λήθη εκεί που του αξίζει. Άλλωστε ο προδοτικός εφιάλτης ήταν έλληνας κάτι που υπέρμαχοι της «προγονικής» ιστορίας συνειδητά αποκρύπτουν. Οι εθνικιστές είναι οι νέοι εφιάλτες για την κοινωνία. Γι’ αυτό και η μέγιστη δυνατή πράξη, η απονομιμοποίηση τους δεν θα γίνει από την «θεσμική δημοκρατία» αλλά από την ίδια την κοινωνία, όχι των εθνών, αλλά των ανθρώπων!

imageΟι μελανοχίτωνες μ&#... Oct 26 by Ευάγριος Αληθινός - Άπατρις 0 comments

“Μια τέτοια μέρα είναι ωραία για να πεθάνεις
Όμορφα κι όρθιος σε δημόσια θέα
Με λένε Παύλο Φύσσα από τον Περαία
Ελληνας μ’ ό,τι συνάδει αυτό -όχι μια σημαία, μελανοχίτωνας γόνος του Αχιλλέα και του Καραϊσκάκη-”
(Παύλος Φύσσας - a.k.a. Killah P - “Ζόρια”)

imageΜαχαίρια και Τριαν&#... Oct 04 by Dmitri (republishing) 0 comments

Σημειώσεις σχετικά με την πολιτική δολοφονία του Πάυλου Φύσσα και τη στρατηγική της έντασης

imageΠαύλος Φύσσας: Όρθι&... Sep 26 by Αλέξανδρος Πραντούνας 0 comments

Μπορεί άραγε κάποιος να πεθάνει «όμορφα»; Κανείς δεν μπορεί να δώσει απάντηση στο ερώτημα. Σίγουρα όμως ο Παύλος Φύσσας πέθανε «σε δημόσια θέα». Τον σκότωσαν θρασύδειλα καθάρματα – και τον σκότωσαν γιατί έζησε όρθιος. Και βέβαια, όχι μόνο έζησε, αλλά και πέθανε όρθιος. Οι δολοφόνοι του αντίθετα, ζούσαν και ζουν σκυφτοί. Σκυφτοί απέναντι στα αφεντικά τους. Γονατισμένοι μπροστά στον Παύλο.

more >>

imageΤα γεγονότα στην Κα&... Feb 03 0 comments

Λίγες ώρες πριν την αντιφασιστική συγκέντρωση που πραγματοποιήθηκε στο πάρκο του Φαλήρου στην Καβάλα την Κυριακή 26/1, μια ομάδα φασιστοειδών κατέστρεψαν ολοσχερώς την πρόσοψη μαγαζιού στοχοποιημένου για την αντιφασιστική δράση του συντρόφου και στη συνέχεια αποπειράθηκαν να το κάψουν – θέτοντας σε κίνδυνο όχι μόνο τους ενοίκους του κτιρίου αλλά και των γύρω. Η ολοσχερής καταστροφή αποφεύχθηκε χάρη στην έγκαιρη παρέμβαση περαστικών και κατοίκων της περιοχής.

imageΚάλεσμα σε αντιφασ&#... Feb 01 0 comments

Κείμενο-κάλεσμα από ΑΚΑ σε αντιφασιστική συγκέντρωση
Ακριβής τοποθεσία: Πλατεία Συντάγματος
Διοργάνωση: Αναρχικοί για την Κοινωνική Απελευθέρωση (ΑΚΑ)

imageΚάτω ο πολιτικός φα&... Nov 04 0 comments

Με αφορμή την εκτέλεση δύο νεοναζιστών μπράβων από άγνωστους έξω από τα γραφεία της Χρυσής Αυγής στο Νέο Ηράκλειο, ξεκίνησε από τη μεριά του Κράτους, των ΜΜΕ, των τσιρακιών και των παπαγάλων τους μια νέα προσπάθεια επικοινωνιακής και όχι μόνο εξαλλοσύνης. Σκοπός της, αφενός το «ξέπλυμα» της φασιστικής εταιρίας δολοφόνων προκειμένου αυτή να εξακολουθεί να χρησιμοποιείται κατά το δοκούν στο μέλλον και, αφετέρου, η στοχοποίηση συγκεκριμένων κοινωνικών και πολιτικών χώρων, ανθρώπων και τελικά όποιου αντιστέκεται στην καπιταλιστική βαρβαρότητα, έτσι ώστε αυτοί να καταστούν όσο το δυνατόν περισσότερο δαιμονοποιημένοι στα μάτια της κοινωνίας.

imageΤσάκισμα του φασισ&#... Oct 13 0 comments

Τσάκισμα του φασισμού σημαίνει τσάκισμα του κράτους και του κεφαλαίου

Ο φασισμός ήταν, είναι και θα είναι βέλος στη φαρέτρα του "συνταγματικού τόξου"

imageΗ Ροσινάντε για τη Χ... Sep 30 0 comments

«Δεν πολεμάμε τον φασισμό μαζί με την κυβέρνηση, αλλά σε πείσμα της κυβέρνησης. Ξέρουμε ότι καμία κυβέρνηση δεν επιθυμεί την καταστροφή του φασισμού, γιατί η αστική τάξη είναι υποχρεωμένη να βρίσκει καταφύγιο σε αυτόν, κάθε φορά που βλέπει την εξουσία να της φεύγει από τα χέρια»
Μπουεναβεντούρα Ντουρρούτι

more >>
© 2005-2014 Anarkismo.net. Unless otherwise stated by the author, all content is free for non-commercial reuse, reprint, and rebroadcast, on the net and elsewhere. Opinions are those of the contributors and are not necessarily endorsed by Anarkismo.net. [ Disclaimer | Privacy ]