user preferences

Recent articles by λάμπε ρατ
This author has not submitted any other articles.
Recent Articles about Ελλάδα / Τουρκία / Κύπρος Αντιφασισμός

Συγκέντρωση ... Sep 19 16 by Συλλογικότητα για τον Κοινωνικό Αναρχισμό «Μαύρ

Κράτος-κεφάλ ... Sep 15 16 by Αναρχική Πολιτική Οργάνωση

Una lengua, una raza, una bandera, una religión: Erdoğan y su pro... Aug 09 16 by José Antonio Gutiérrez D.

Φασισμός/ναζισμός

category Ελλάδα / Τουρκία / Κύπρος | Αντιφασισμός | Γνώμη / Ανάλυση author Tuesday February 19, 2013 18:34author by λάμπε ρατ Report this post to the editors

κρίση – εμπειρία – τάξη

Φασισμός/ναζισμός: Ιανός και κένταυρος της πολιτικής
κρίση – εμπειρία – τάξη

othersideoffreedomlarshallstrom.jpg

Το «Σύστημα» δεν είναι αρραγές. Η πολιτισμική συνθήκη του υπαρκτού φιλελευθερισμού δεν είναι ολοκληρωτική. Όπου υπάρχει εξουσία υπάρχει και αντίσταση, πάντα κάτι διαφεύγει των μηχανισμών υποκειμενοποίησης, η αντίσταση είναι εμμενής στην εξουσία (Foucault)· υποκείμενό της δεν μπορεί παρά να είναι οι ίδιοι οι καταπιεζόμενοι-εκμεταλλευόμενοι, και όχι κάποιος που καθοδηγεί το βλέμμα τους απ' έξω. Οι περισσότεροι υποτελείς κραυγάζουμε ενάντια στο Σύστημα που μας κλέβει τη ζωή και την αξιοπρέπεια, αντιστεκόμαστε περισσότερο ή λιγότερο «παραμορφωμένα», συνειδητά ή ασυνείδητα (Holloway). Τα υποκείμενα πάντα σκέφτονται και κρίνουν όσα συμβαίνουν στους ίδιους και τον κόσμο γύρω τους (δεν σκέφτονται μόνο οι φιλόσοφοι και οι διανοούμενοι), ποτέ δεν φτάνουν σε μια κατά Arendt θεμελιώδη συνθήκη ακρισίας.

Η πρόσληψη της εμπειρίας δεν είναι μονόπλευρη, μονόμπαντη, αλλά γίνεται μέσα από «πολύχρωμους» πολιτισμικούς φακούς (π.χ. ένα υποκείμενο μπορεί να αντιλαμβάνεται την τωρινή κατάσταση στην ελλάδα και με τα μάτια του έθνους που βάλλεται από εξωτερικούς εχθρούς, ταυτόχρονα όμως δεν «γουστάρει» στρατό - πειθαρχία - αυστηρή ιεραρχία). Δεν είμαστε καθαρά υποκείμενα. Όσο δεχόμαστε και όσο διαιωνίζουμε αυτόν τον κόσμο, άλλο τόσο τον αρνούμαστε. Είμαστε σε διαρκή «πόλεμο» με τον ίδιο τον εαυτό μας, το εσωτερικό μας ξεσκίζουν ο ταξικός ανταγωνισμός (η καπιταλιστική διαίρεση πράττειν - πεπραγμένου), αντιφάσεις, εντάσεις και παλινδρομήσεις. Έχουμε αδήριτες ανάγκες, αλλά ταυτόχρονα έχουμε επιθυμίες και όνειρα. Είμαστε «εν μέρει υποκείμενα και εν μέρει αντικείμενα» της ιστορίας, «εκούσιοι φορείς των ίδιων των ακούσιων προσδιορισμών μας» (E.P. Thompson), προβαίνουμε διαρκώς σε «επιλογές κάτω από τρομακτική πίεση» (Raymond Williams).

Εξάλλου, δεν ζούμε όλοι στο ίδιο Τώρα. Μέσα στον καθένα από εμάς υπάρχει ανολοκλήρωτο και αλύτρωτο παρελθόν. Υπάρχει μια πραγματικότητα στις ασύγχρονες αντιθέσεις στο παρόν (επίκληση ενός «αρχαϊκού», «ρομαντικού» αντικαπιταλισμού, μιας τάξης και μιας πληρότητας της παλιάς παραδοσιακής κοινωνίας, εικόνες μιας πιο ήσυχης εσώτερης φύσης, πρόσληψη της κρίσης με όρους ανεστιότητας - ξεριζώματος - απώλειας της αυτοδιάθεσης από κυρίαρχα διευθυντήρια) που δεν σαρώνεται ούτε υπάγεται πλήρως στη συγχρονική αντίθεση στο παρόν (κομμουνιστικός ή/και αναρχικός αντικαπιταλισμός και αντικρατισμός). Άλλωστε, οι παράγοντες της ασύγχρονης αντίθεσης, που από μόνοι τους είναι ανίκανοι να ανατρέψουν τις τωρινές συνθήκες, έχουν ήδη παρόλα αυτά ανακαλέσει, συναισθηματικά ή ρομαντικά, αυτή την πληρότητα και τη ζωντάνια από την οποία ο κομμουνισμός αντλεί αυθεντικό υλικό ενάντια στην αλλοτρίωση. Το ζήτημα είναι να απαγκιστρώσουμε τα στοιχεία της ασύγχρονης αντίθεσης που εχθρεύονται τον καπιταλισμό και βρίσκονται χωρίς στέγη μέσα σ΄αυτόν, και να τα κάνουμε να λειτουργήσουν μέσα σε ένα διαφορετικό πλαίσιο. Με άλλα λόγια, η γνήσια συγχρονική αντίθεση πρέπει να αποσπάσει τις γνήσια ασύγχρονες από την Αντίδραση. Ο φασισμός εκμεταλλεύεται όλες τις ασύγχρονες αντιθέσεις που εκδηλώνονται και γίνονται αισθητές, και προφανώς το κάνει αυτό εξαπατώντας τες (όλη η παραπάνω ανάλυση για την έννοια του ασύγχρονου «ανήκει» στον Ernst Bloch).

Ο φασισμός ναι μεν σε ένα επίπεδο «πατάει» σε μια πολιτική ορθολογικότητα και σε μορφές εξουσίας που ήδη υπήρχαν, παροξύνει την πολιτισμική λογική του φιλελεύθερου καπιταλισμού (εμπορευματοποίηση, ανταγωνισμός, εργαλειακότητα, φαινομενική μεγαλοθυμία προς τις ετερότητες - στην ουσία αποθέωση της ταυτότητας που οδηγεί σε μια αντεστραμμένη ομοιομορφία και ισοπέδωση της διαφορετικότητας κλπ), ταυτόχρονα όμως σε ένα άλλο επίπεδο συνιστά ενός είδους (αντεστραμμένη) ρήξη μ' αυτήν, με την έννοια ότι ζητάει από τα υποκείμενα πάθος, βία και ακτιβισμό (και όχι ανέξοδο κυνισμό ούτε ουδετερότητα της Αγοράς και του Δικαίου), στράτευση σε ένα κοινό σκοπό (και όχι αδιαφορία και απάθεια), θέληση για ισχύ (και όχι τόσο για πλούτο), αλληλεγγύη από ομοιότητα (και όχι αχαλίνωτο ατομισμό), κοινότητα με αποκλεισμούς και διαχωρισμούς εθνικούς, φυλετικούς και έμφυλους (και όχι μοναχικά πλήθη). Συμπλέει με τα βασικά χαρακτηριστικά της φιλελεύθερης πολιτισμικής λογικής αλλά τα πολιτικοποιεί με αντιδραστικό τρόπο (τα θέτει στην υπηρεσία της Πολιτικής, τα μεταφέρει στην κατά Carl Schmitt αυτονομία και υπερίσχυση του πολιτικού) ή, αν το διαβάσουμε ανάποδα, έρχεται σε φαινομενική και ως ένα βαθμό πραγματική (έως εκεί όπου μπορεί να την ενσωματώσει προς όφελός του) ρήξη με αυτήν εστιάζοντας σε ριζοσπαστικά-ρομαντικά-ουτοπικά προτάγματα. Μόνο έτσι καταφέρνει να «πιάσει» τα υποκείμενα, γιατί γνωρίζει (και «παίζει» μ' αυτό) αφενός πώς έχουν συγκροτηθεί ως εκείνη τη στιγμή (και δεν το πολεμάει, «χαϊδεύει» δηλαδή τ' αυτιά) και αφετέρου τι έχουν ανάγκη τα υποκείμενα, τι λείπει από αυτά (η ουτοπία αναφέρεται πάντα σ' αυτό που λείπει), ακριβώς επειδή ζουν σε ένα κόσμο απομαγευμένο, άψυχο και άχαρο. Εκμεταλλεύεται, φενακίζει και εγκλωβίζει τις ανάγκες, τα συναισθήματα, τις αντιθέσεις στην καπιταλιστική οργάνωση της κοινωνίας· προσανατολίζει τους καταπιεζόμενους-εκμεταλλευόμενους σε μια πολιτικοποίηση και μια αντίσταση που ναι μεν διατηρεί το «Σύστημα» αλλά το διατηρεί με μια άλλη μορφή, η οποία έχει ενσωματώσει αντεστραμμένα τις ανάγκες και τον ψυχισμό των από-κάτω.

Τούτων δοθέντων ο φασισμός δεν είναι ούτε μόνο κανονικό ούτε μόνο μοναδικό-εξαιρετικό φαινόμενο. Όσο εντάσσεται σε μια κανονικότητα άλλο τόσο συνιστά μοναδικότητα-ιδιαιτερότητα. Αν τον θεωρήσουμε αποκλειστικά κανονικό φαινόμενο, κινδυνεύουμε να τον σχετικοποιήσουμε και να τον υποτιμήσουμε, να δυσκολευτούμε να τον πολεμήσουμε γιατί η στρατηγική μας θα είναι παρωχημένη (του τύπου «ένας είναι ο εχθρός, ο ιμπεριαλισμός»). Από την άλλη, αν τον θεωρήσουμε αποκλειστικά μοναδικό φαινόμενο, κινδυνεύουμε να τον βγάλουμε εκτός ιστορίας και να τον θεωρήσουμε μεμονωμένο ιστορικό επεισόδιο που δεν πρόκειται να επανεμφανιστεί (με άλλες μορφές αλλά πάντα με στόχο την εξόντωση). Ο φασισμός/ναζισμός είναι ο κένταυρος του αρχαίου ελληνικού μύθου: το ανθρωπόμορφο παιδί του Θεού Δία-Κυρίαρχου, ο άρπαγας, υβριστής, αγροίκος και ασελγής που δεν σέβεται τα όρια ούτε του ίδιου του πατέρα-αφέντη· είναι ο «αληταράς» γιος που όσο πάει κόντρα στον Πατέρα του άλλο τόσο διαπνέεται από τις ίδιες (κυριαρχικές) αρχές και αξίες· είναι το εγελιανό πεδίο απο-ταύτισης με το Σύστημα, που το ίδιο το Σύστημα παράγει σ' αυτή την κρίσιμη συγκυρία για να μπορέσει να καταργηθεί και ταυτόχρονα να διατηρηθεί με μιαν άλλη μορφή. Πρέπει λοιπόν να είμαστε σε θέση να βλέπουμε τόσο τις συνέχειες όσο και τις ασυνέχειες-ρήξεις, τις ομοιότητες όσο και τις διαφορές. Ο φασισμός εμπεριέχει τόσο την επιθετικότητα του Συστήματος όσο και τα στοιχεία πιθανής διάλυσής του, αντανακλά τις αντιφάσεις της ύστερης καπιταλιστικής ανάπτυξης και ως εκ τούτου την ίδια της την δυνατή αποσύνθεση (Ernst Bloch). Όταν ένα καθεστώς καταφεύγει στην ωμή βία, σημαίνει ότι είναι αδύναμο (Spinoza)· μπορεί να είναι πάνοπλο και πανίσχυρο αλλά δεν παύει να είναι ένας ενδεής ζητιάνος (Δρατζίδης - badarts.gr). Η λατρεία της ωμής ισχύος μπορεί να είναι αδίστακτη αλλά έχει κοντά ποδάρια· κανένα καθεστώς στην ιστορία δεν άντεξε στο χρόνο χωρίς κάποιου τύπου συναινέσεις («δεν μπορείς να κυβερνάς με ξιφολόγχες» έγραψε κάποτε ο Μακιαβέλι συμβουλεύοντας τους ηγεμόνες).

Οφείλουμε ως εκ τούτων να βγούμε από το δίπολο αισιοδοξία - απαισιοδοξία· η αισιοδοξία μας αποπροσανατολίζει και μας καθησυχάζει, η απαισιοδοξία μας παραλύει και μας εγκλωβίζει. Ούτε ο ενεργητικός πεσσιμισμός είναι η λύση, γιατί η ενεργητικότητα και η δύναμη χάνεται μες στον πεσσιμισσό· ο τελευταίος είναι πιο ισχυρός, αυτός θέτει τους όρους, και απορροφά τον άλλο πόλο (κατά μία έννοια είναι το αντίστοιχο του διπόλου κόμμα-κίνημα· το κόμμα πάντα απορροφά το κίνημα, το ακυρώνει ενσωματώνοντάς το). Ας μελετάμε το συγκεκριμένο, ας διαλεκτικοποιούμε τις αντιφάσεις, ας βλέπουμε την ιστορική αιτιότητα και αναγκαιότητα χωρίς τελεολογία, την ενδεχομενικότητα σε διαλεκτική ένταση με τους καθορισμούς-προσδιορισμούς. Ας μην πέφτουμε στην παγίδα ενός πολύ αυστηρού ντετερμινισμού (σχεδόν απόλυτη κυριαρχία των δομών πάνω στα υποκείμενα) και μιας ταυτόχρονης «πολλής» ενδεχομενικότητας (όλα είναι απόλυτα ανοιχτά και επαφίονται αποκλειστικά στη δική μας δράση), ενός πολύ αφηρημένου, θεωρητικού (που δεν συνδιαλέγεται με τη συγκεκριμένη ιστορική πραγματικότητα) καθορισμού και μιας ταυτόχρονης «όχι αρκετής» ιστορικής αιτιότητας (Meiksins-Wood). Οι κοινωνικές σχέσεις είναι δομημένες, οι καθορισμοί είναι πάντα εκεί, η εμπειρία είναι δομημένη και παίζει καθοριστικό ρόλο, αλλά ακριβώς επειδή όλα τα παραπάνω έχουν καταβολές στην εμπρόθετη δράση, διαμορφώνονται και ως ένα σημείο αλλάζουν από την ανθρώπινη παρέμβαση.

Εξάλλου, δεν τίθεται ζήτημα μετατόπισης της σύγκρουσης στο αξιακό-πολιτισμικό πεδίο, διότι η σύγκρουση με βάση τους υλικούς όρους είναι ήδη και σύγκρουση σε επίπεδο κουλτούρας, είναι ήδη πολιτισμική σύγκρουση και το αντίστροφο. Δεν προηγείται κάτι έναντι του άλλου, ούτε έχει μεγαλύτερη αξία στην μάχη των δυνάμεων της ζωής ενάντια στη μηχανή καταστροφής και θανάτου. Απαιτείται άρα μια αντίληψη για το «οικονομικό», όχι ως μια «τοπικά» ξεχωριστή σφαίρα, η οποία είναι κατά κάποιο τρόπο «υλική» σε αντιπαράθεση με την «κοινωνική», αλλά μάλλον ως καθαυτή μη αναγώγιμα κοινωνική (Meiksins-Wood), μια αντίληψη για το «υλικό» ως αποτελούμενο από κοινωνικές σχέσεις και πρακτικές, αξιακά συστήματα και τρόπους σκέψης, μορφές ηθικότητας και ιδέες, θεσμούς και νόρμες που υπαγορεύονται από κοινού και δεν επιβάλλονται «από τα πάνω», με μια λέξη κουλτούρα. Με τα λόγια του ίδιου του E.P. Thompson (στο έργο του οποίου αναφέρεται η Meiksins-Wood): «υπάρχει μια οικονομική λογική και μια ηθική λογική και είναι μάταιο να επιχειρηματολογήσουμε για το σε ποια δίνουμε την πρωτοκαθεδρία, αφού είναι διαφορετικές εκφράσεις του ίδιου “πυρήνα ανθρώπινων σχέσεων”», ο οποίος είναι ενσωματωμένος στον τρόπο παραγωγής και επιβάλλει τη λογική του σε κάθε «επίπεδο» της κοινωνίας.

Αυτή την μονιστική αντίληψη πρέπει να τη διατηρήσουμε και να την ενισχύσουμε, ειδικά σήμερα που η πολυδιάστατη κρίση συνιστά (εν μέρει) τομή στη ζωή στο δυτικό (και όχι μόνο) κόσμο αφού πιέζει στο όριο της ασφυξίας τους εκμεταλλευόμενους-καταπιεζόμενους και δημιουργεί την αναγκαία συνθήκη για την αποκρυστάλλωση των υποκειμενικών μορφών που εδώ και χρόνια προσπαθεί, όχι χωρίς αντιστάσεις, να επιβάλει ο Κυρίαρχος: τον χρεωμένο και νεόπτωχο που νιώθει ένοχος για την κατάστασή του και για να επιβιώσει αναγκάζεται να πουλήσει όλη τη ζωή του, τον διαμεσολαβημένο από τα μήντια που είναι φτωχός σε βίωμα και εμπειρία αφού η προσοχή του είναι διαρκώς απορροφημένη, τον φοβισμένο (φόβος για τους επικίνδυνους άλλους και για άγνωστες απειλές) που υπόκειται στο καθεστώς ασφάλειας, ελέχχου και επιτήρησης και στη διαρκή κατάσταση εξαίρεσης και τον αντιπροσωπευόμενο που εκχωρεί τη δύναμή του στους αντιπροσώπους και δεν διαθέτει καμία δυνατότητα αποτελεσματικής πολιτικής δράσης (Hardt-Negri). Το πραγματικό και άμεσο ζήτημα που τίθεται είναι οι τρόποι με τους οποίους οι εκμεταλλευόμενοι-καταπιεζόμενοι θα βιώσουν αυτήν την αδίστακτη επίθεση που δέχονται από τον Κυρίαρχο. Με τα λόγια του E.P. Thompson:

«Η εμπειρία προκύπτει από το κοινωνικό Είναι αυτομάτως, αλλά όχι χωρίς να μεσολαβεί η σκέψη: προκύπτει επειδή οι άνδρες και οι γυναίκες (και όχι μόνο οι φιλόσοφοι) είναι όντα λογικά και σκέφτονται όσα συμβαίνουν στους ίδιους και στον κόσμο τους... Στο πλαίσιο του κοινωνικού είναι σημειώνονται μεταβολές, οι οποίες προκαλούν αλλαγή της εμπειρίας (και αυτή η εμπειρία είναι καθοριστική, με την έννοια πως ασκεί πιέσεις στην κοινωνική συνείδηση που υπάρχει ως εκείνη τη στιγμή) και προτείνουν νέα ερωτήματα... Η τάξη συμβαίνει όταν ορισμένα πρόσωπα, εξαιτίας επίκοινων εμπειριών (είτε κληρονομημένων είτε από κοινού βιωμένων), αισθάνονται και αρθρώνουν την ταυτότητα των συμφερόντων τους, τόσο μεταξύ τους όσο και απέναντι σε άλλα πρόσωπα, τα συμφέροντα των οποίων διαφέρουν από τα δικά τους (και συνήθως είναι αντίθετα). Την εμπειρία της τάξης καθορίζουν εν πολλοίς οι παραγωγικές σχέσεις στις οποίες οι άνθρωποι γεννιούνται – ή εισέρχονται παρά τη θέλησή τους. Η ταξική συνείδηση είναι ο τρόπος με τον οποίο χρησιμοποιούν αυτές τις εμπειρίες με όρους πολιτισμικούς: πώς τις ενσωματώνουν σε παραδόσεις, αξιακά συστήματα, ιδέες και θεσμικές μορφές».

Συνεπώς, για να συγκροτηθεί η τάξη δεν αρκεί από μόνη της η ταυτότητα (οικονομικών - υλικών) συμφερόντων ούτε από μόνα τους η διαφορετική κουλτούρα και αξιακό σύστημα. Απαιτείται μια διαλεκτική ανάπτυξη και συνομιλία και των δύο διαδικασιών ταυτόχρονα, που στην ουσία είναι μία, ενιαία και αδιαίρετη (πρόκειται για δυο όψεις του ίδιου νομίσματος). Ο άνεργος, ο επισφαλής και ο φτωχοποιημένος εργάτης/υπάλληλος ή ο χρεωμένος/χρεωκοπημένος «μικροαστός» που στερούνται τα υλικά μέσα διαβίωσής τους ή/και αναγκάζονται να δουλεύουν κάτω από τους χειρότερους όρους δεν μπορούν να ενδιαφερθούν καταρχάς για το περιεχόμενο της έννοιας του πλούτου, δεν μπορούν να θέσουν ως αποκλειστική στρατηγική τους τη μονομερή έξοδο από την καπιταλιστική κόλαση. Μπορούν όμως να ενδιαφερθούν, να αγωνιστούν και να πολεμήσουν για την αναδιανομή ενός διαφορετικά αξιακά φορτισμένου πλούτου, για την αποκατάσταση της ζωής και της αξιοπρέπειάς τους που προφανώς περνά μέσα από την αύξηση του πενιχρού μισθού, τη μείωση του χρόνου εργασίας, τη μείωση της δυσβάσταχτης φορολογίας, τη μείωση του υπερδιογκωμένου τιμολογίου της ΔΕΗ κλπ. όσο περνά και μέσα από την αλλαγή του τρόπου σκέψης και μια πνευματική επανάσταση, από την υιοθέτηση διαφορετικών αξιών - σχέσεων - πρακτικών στην καθημερινότητα κλπ.· χώρια τα πολιτικά συναισθήματα που γεννιούνται (κοινωνικότητα, χαρά, ασφάλεια, ελπίδα κ.α.) όταν οι ανάγκες και οι επιθυμίες συλλογικοποιούνται και ενώνονται με τον χείμαρρο του κοινωνικού πολέμου κατά τη διάρκεια μιας διεκδίκησης, ενός αγώνα, μιας σύγκρουσης με τα αφεντικά και το κράτος.

Kριτικό σχόλιο στο κείμενο «φιλελευθερισμός - ολοκληρωτισμός: μια ανομολόγητη σχέση» που δημοσιεύτηκε στο http://dokimh.espivblogs.net/?p=197 και στο http://efimeridadrasi.blogspot.gr/2012/11/blog-post_10.html

Related Link: http://dokimh.espivblogs.net/?p=197
This page can be viewed in
English Italiano Deutsch
Employees at the Zarfati Garage in Mishur Adumim vote to strike on July 22, 2014. (Photo courtesy of Ma’an workers union)

Front page

Contre la loi Travail: le bras de fer continue

Announcement of Nationally Coordinated Prisoner Workstoppage for Sept 9, 2016

Opinião da CAB diante a atual conjuntura Brasileira

¿Habemus pacem? Los desafíos en el tránsito de La Habana a Colombia

Italia - terremoto

Inside the Zimbabwean Uprising

La experiencia de Mujeres Libres: 80 años del surgimiento del feminismo anarquista organizado

Con Lucha Y Organización Fortalecemos La Resistencia

Algunas reflexiones en torno al poder y la institucionalidad a 80 años de la Revolución Española

80 aniversari de la insurrecció obrera i popular i de la revolució social

80 anni fa la rivoluzione comunista libertaria in Spagna

De los comités de defensa al análisis de los órganos de poder

The Coup in Turkey: Tyranny against tyranny does not make freedom

Greve, Piquete, Marcha e Ocupação! Educadores e Estudantes unidos pela Educação!

Making sense of the Brexit tide of reaction and the reality of the racist vote

[Colombia] Ante el acuerdo de cese al fuego bilateral y definitivo entre el gobierno colombiano y las FARC-EP

Coyuntura Política en Venezuela: Crisis, Tendencias y el Desafío de la Independencia de Clase

Orlando means fightback

Palestinian workers in Israel: between scylla and charybdis

A Socialist On City Council: A Look At The Career Of Kshama Sawant

Élargir la lutte et généraliser la grève pour gagner

Carta de Fundação OAZ

[Colombia] Documento de Formación: Análisis de Coyuntura 2015-2016

La NATO contro i Curdi: la Battaglia per A'zaz

Ελλάδα / Τουρκία / Κύπρος | Αντιφασισμός | gr

Sun 25 Sep, 16:56

browse text browse image

cf89cf81ceb1ceb9cebfcebaceb1cf83cf84cf81cebf1.jpg imageΣυγκέντρωση στο Ωρ&#... 21:13 Mon 19 Sep by Συλλογικότητα για τον Κοινωνικό Αναρχισμό «Μαύρ 0 comments

Η μάχη ενάντια στο φασισμό και το ρατσισμό είναι μακροχρόνια επειδή κάποιοι του προσφέρουν στέγη

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΟ ΩΡΑΙΟΚΑΣΤΡΟ
Προσυγκέντρωση Τρίτη 20/9 στις 17.00 Αγ. Βενιζέλου Συγκέντρωση στην πλατεία έναντι Δημαρχείου Ωραιοκάστρου στις 18.00

14322692_644223005744531_4289434076265418037_n.jpg imageΚράτος-κεφάλαιο γε&#... 20:10 Thu 15 Sep by Αναρχική Πολιτική Οργάνωση 0 comments

Δεν ξεχνάμε τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα στις 18 Σεπτέμβρη 2013 στο Κερατσίνι. Δεν ξεχνάμε τη δολοφονία του Σαχτζάτ Λουκμάν στα Πετράλωνα. Ούτε το βάναυσο ξυλοδαρμό των αιγύπτιων ψαράδων στο Πέραμα και τις εκατοντάδες δολοφονικές επιθέσεις σε βάρος προσφύγων και μεταναστών που πραγματοποιούνται με την κάλυψη ή/και τη συνοδεία της αστυνομίας. Δεν ξεχνάμε τις δεκάδες θρασύδειλες επιθέσεις σε καταλήψεις, σε αυτοδιαχειριζόμενους χώρους και στέκια γειτονιάς, τις μαχαιριές σε αναρχικούς, αριστερούς και αντιφασίστες αγωνιστές.

afisujh.jpg imageΗ αλληλεγγύη είναι &... 20:38 Mon 11 Apr by Ανοιχτή συνέλευση Αλληλεγγύης 0 comments

Η βιομηχανία μηνύσεων των ναζιστών απέναντι σε κοινωνικούς αγωνιστές είναι κοινή τους πρακτική, στήνουν μηνύσεις σε όλη την Ελλάδα προκειμένου να στοχοποιούν ,να απειλούν με νόμιμα πια μέσα και να συμπληρώνουν την κρατική καταστολή, ούτως ή άλλως για παρακρατικά υποκείμενα πρόκειται .

32.jpg imageΓια τις παρεμβάσει&#... 19:18 Wed 28 Oct by συλλογικότητα για τον κοινωνικό αναρχισμό "Μαύρ&# 0 comments

Το κίνημα δεν μπορεί να πιαστεί απροετοίμαστο, ούτε μπορεί να περιμένει στωϊκά πότε τα πράγματα θα γίνουν ακόμη χειρότερα για τους κολασμένους του κόσμου για να πραγματοποιήσει έμπρακτες κινήσεις πολιτικής αλληλεγγύης.

dimdodotsios1.jpg imageAλληλεγγύη στο αναρ&... 08:32 Thu 08 Oct by Συλλογικότητα για τον κοινωνικό αναρχισμό "Μαύρ 0 comments

Τον Ιούνη του 2008, το στέκι "Αντίπνοια" δέχεται επίθεση από παρακρατικούς , κατά την οποία δύο σύντροφοι που βρίσκονται στο στέκι μαχαιρώνονται και ο ένας μάλιστα πολύ κρίσιμα. Ώρες αργότερα προσαγάγονται δύο άτομα σε κοντινή απόσταση (Βασίλης Σιατούνης και Αθανάσιος Στράτος) τα οποία κατέχουν μαχαίρια και τσεκούρι και ομολογούν οτι την συμμετοχή τους στην επίθεση.

img_000.png imageΗ κανονικότητα του &... 18:53 Sun 16 Mar by Dmitri 0 comments

Η κανονικότητα του ναζιστικού φαινομένου. Ο φασισμός στην εποχή της παγκοσμιοποίησης

rocinante.jpg imageΤα γεγονότα στην Κα&... 14:22 Mon 03 Feb by Α.Π. Ροσινάντε Τοπική Ένωση Θεσ/νίκης 0 comments

Λίγες ώρες πριν την αντιφασιστική συγκέντρωση που πραγματοποιήθηκε στο πάρκο του Φαλήρου στην Καβάλα την Κυριακή 26/1, μια ομάδα φασιστοειδών κατέστρεψαν ολοσχερώς την πρόσοψη μαγαζιού στοχοποιημένου για την αντιφασιστική δράση του συντρόφου και στη συνέχεια αποπειράθηκαν να το κάψουν – θέτοντας σε κίνδυνο όχι μόνο τους ενοίκους του κτιρίου αλλά και των γύρω. Η ολοσχερής καταστροφή αποφεύχθηκε χάρη στην έγκαιρη παρέμβαση περαστικών και κατοίκων της περιοχής.

images.jpg imageΚάλεσμα σε αντιφασ&#... 06:27 Sat 01 Feb by Αναρχικοί για την Κοινωνική Απελευθέρωση (ΑΚΑ) 0 comments

Κείμενο-κάλεσμα από ΑΚΑ σε αντιφασιστική συγκέντρωση
Ακριβής τοποθεσία: Πλατεία Συντάγματος
Διοργάνωση: Αναρχικοί για την Κοινωνική Απελευθέρωση (ΑΚΑ)

rocinante.jpg imageΚάτω ο πολιτικός φα&... 19:28 Mon 04 Nov by Αναρχοσυνδικαλιστική Πρωτοβουλία Ροσινάντε 0 comments

Με αφορμή την εκτέλεση δύο νεοναζιστών μπράβων από άγνωστους έξω από τα γραφεία της Χρυσής Αυγής στο Νέο Ηράκλειο, ξεκίνησε από τη μεριά του Κράτους, των ΜΜΕ, των τσιρακιών και των παπαγάλων τους μια νέα προσπάθεια επικοινωνιακής και όχι μόνο εξαλλοσύνης. Σκοπός της, αφενός το «ξέπλυμα» της φασιστικής εταιρίας δολοφόνων προκειμένου αυτή να εξακολουθεί να χρησιμοποιείται κατά το δοκούν στο μέλλον και, αφετέρου, η στοχοποίηση συγκεκριμένων κοινωνικών και πολιτικών χώρων, ανθρώπων και τελικά όποιου αντιστέκεται στην καπιταλιστική βαρβαρότητα, έτσι ώστε αυτοί να καταστούν όσο το δυνατόν περισσότερο δαιμονοποιημένοι στα μάτια της κοινωνίας.

unknown.jpg imageΤσάκισμα του φασισ&#... 18:34 Sun 13 Oct by Αναρχική συλλογικότητα Καθ' Οδόν 0 comments

Τσάκισμα του φασισμού σημαίνει τσάκισμα του κράτους και του κεφαλαίου

Ο φασισμός ήταν, είναι και θα είναι βέλος στη φαρέτρα του "συνταγματικού τόξου"

more >>

image"Μη συστημικός φασι&... Feb 12 by Φώτης Τερζάκης 1 comments

Άρθρο του Φώτη Τερζάκη - αναδημοσίευση από το 2ο τεύχος της πολιτικής επιθεώρησης "Κοινωνικός αναρχισμός" που κυκλοφόρησε τον Νοέμβρη του 2013 με κύρια θεματική τον φασισμό.

imageΜνήμη & Λήθη Oct 31 by Δρ Αργύρης Αργυριάδης 0 comments

Ο ρόλος των κοινωνικών κινημάτων είναι να στέψουν την προσοχή προς την ανθρώπινη χειραφέτηση και την κοινωνική απελευθέρωση, διαμέσου της συνεργασίας και της αλληλεγγύης, συστατικά στοιχεία που αντιμάχονται την εθνοκεντρική κατασκευή τα οποία απεχθάνεται ο εθνικισμός. Η επιλογή της μνήμης πρέπει να είναι πάντα κοινωνική, στέλνοντας τον εθνικισμό στην λήθη εκεί που του αξίζει. Άλλωστε ο προδοτικός εφιάλτης ήταν έλληνας κάτι που υπέρμαχοι της «προγονικής» ιστορίας συνειδητά αποκρύπτουν. Οι εθνικιστές είναι οι νέοι εφιάλτες για την κοινωνία. Γι’ αυτό και η μέγιστη δυνατή πράξη, η απονομιμοποίηση τους δεν θα γίνει από την «θεσμική δημοκρατία» αλλά από την ίδια την κοινωνία, όχι των εθνών, αλλά των ανθρώπων!

imageΟι μελανοχίτωνες μ&#... Oct 26 by Ευάγριος Αληθινός - Άπατρις 0 comments

“Μια τέτοια μέρα είναι ωραία για να πεθάνεις
Όμορφα κι όρθιος σε δημόσια θέα
Με λένε Παύλο Φύσσα από τον Περαία
Ελληνας μ’ ό,τι συνάδει αυτό -όχι μια σημαία, μελανοχίτωνας γόνος του Αχιλλέα και του Καραϊσκάκη-”
(Παύλος Φύσσας - a.k.a. Killah P - “Ζόρια”)

imageΜαχαίρια και Τριαν&#... Oct 04 by Dmitri (republishing) 0 comments

Σημειώσεις σχετικά με την πολιτική δολοφονία του Πάυλου Φύσσα και τη στρατηγική της έντασης

imageΠαύλος Φύσσας: Όρθι&... Sep 26 by Αλέξανδρος Πραντούνας 0 comments

Μπορεί άραγε κάποιος να πεθάνει «όμορφα»; Κανείς δεν μπορεί να δώσει απάντηση στο ερώτημα. Σίγουρα όμως ο Παύλος Φύσσας πέθανε «σε δημόσια θέα». Τον σκότωσαν θρασύδειλα καθάρματα – και τον σκότωσαν γιατί έζησε όρθιος. Και βέβαια, όχι μόνο έζησε, αλλά και πέθανε όρθιος. Οι δολοφόνοι του αντίθετα, ζούσαν και ζουν σκυφτοί. Σκυφτοί απέναντι στα αφεντικά τους. Γονατισμένοι μπροστά στον Παύλο.

more >>

imageΣυγκέντρωση στο Ωρ&#... Sep 19 0 comments

Η μάχη ενάντια στο φασισμό και το ρατσισμό είναι μακροχρόνια επειδή κάποιοι του προσφέρουν στέγη

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΟ ΩΡΑΙΟΚΑΣΤΡΟ
Προσυγκέντρωση Τρίτη 20/9 στις 17.00 Αγ. Βενιζέλου Συγκέντρωση στην πλατεία έναντι Δημαρχείου Ωραιοκάστρου στις 18.00

imageΚράτος-κεφάλαιο γε&#... Sep 15 0 comments

Δεν ξεχνάμε τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα στις 18 Σεπτέμβρη 2013 στο Κερατσίνι. Δεν ξεχνάμε τη δολοφονία του Σαχτζάτ Λουκμάν στα Πετράλωνα. Ούτε το βάναυσο ξυλοδαρμό των αιγύπτιων ψαράδων στο Πέραμα και τις εκατοντάδες δολοφονικές επιθέσεις σε βάρος προσφύγων και μεταναστών που πραγματοποιούνται με την κάλυψη ή/και τη συνοδεία της αστυνομίας. Δεν ξεχνάμε τις δεκάδες θρασύδειλες επιθέσεις σε καταλήψεις, σε αυτοδιαχειριζόμενους χώρους και στέκια γειτονιάς, τις μαχαιριές σε αναρχικούς, αριστερούς και αντιφασίστες αγωνιστές.

imageΗ αλληλεγγύη είναι &... Apr 11 0 comments

Η βιομηχανία μηνύσεων των ναζιστών απέναντι σε κοινωνικούς αγωνιστές είναι κοινή τους πρακτική, στήνουν μηνύσεις σε όλη την Ελλάδα προκειμένου να στοχοποιούν ,να απειλούν με νόμιμα πια μέσα και να συμπληρώνουν την κρατική καταστολή, ούτως ή άλλως για παρακρατικά υποκείμενα πρόκειται .

imageΓια τις παρεμβάσει&#... Oct 28 0 comments

Το κίνημα δεν μπορεί να πιαστεί απροετοίμαστο, ούτε μπορεί να περιμένει στωϊκά πότε τα πράγματα θα γίνουν ακόμη χειρότερα για τους κολασμένους του κόσμου για να πραγματοποιήσει έμπρακτες κινήσεις πολιτικής αλληλεγγύης.

imageAλληλεγγύη στο αναρ&... Oct 08 0 comments

Τον Ιούνη του 2008, το στέκι "Αντίπνοια" δέχεται επίθεση από παρακρατικούς , κατά την οποία δύο σύντροφοι που βρίσκονται στο στέκι μαχαιρώνονται και ο ένας μάλιστα πολύ κρίσιμα. Ώρες αργότερα προσαγάγονται δύο άτομα σε κοντινή απόσταση (Βασίλης Σιατούνης και Αθανάσιος Στράτος) τα οποία κατέχουν μαχαίρια και τσεκούρι και ομολογούν οτι την συμμετοχή τους στην επίθεση.

more >>
© 2005-2016 Anarkismo.net. Unless otherwise stated by the author, all content is free for non-commercial reuse, reprint, and rebroadcast, on the net and elsewhere. Opinions are those of the contributors and are not necessarily endorsed by Anarkismo.net. [ Disclaimer | Privacy ]