user preferences

Recent articles by λάμπε ρατ
This author has not submitted any other articles.
Recent Articles about Ελλάδα / Τουρκία / Κύπρος Αντιφασισμός

Solidarietà con Théo e con ogni vittima degli abusi della polizia! No ... Feb 20 17 by Coordination des Groupes Anarchistes

Πολιτικό Κάλ ... Feb 14 17 by Αναρχική Πολιτική Οργάνωση

Αντιφασιστι_... Jan 23 17 by Ελευθεριακή Πρωτοβουλία Θεσσαλονίκης

Φασισμός/ναζισμός

category Ελλάδα / Τουρκία / Κύπρος | Αντιφασισμός | Γνώμη / Ανάλυση author Tuesday February 19, 2013 18:34author by λάμπε ρατ Report this post to the editors

κρίση – εμπειρία – τάξη

Φασισμός/ναζισμός: Ιανός και κένταυρος της πολιτικής
κρίση – εμπειρία – τάξη

othersideoffreedomlarshallstrom.jpg

Το «Σύστημα» δεν είναι αρραγές. Η πολιτισμική συνθήκη του υπαρκτού φιλελευθερισμού δεν είναι ολοκληρωτική. Όπου υπάρχει εξουσία υπάρχει και αντίσταση, πάντα κάτι διαφεύγει των μηχανισμών υποκειμενοποίησης, η αντίσταση είναι εμμενής στην εξουσία (Foucault)· υποκείμενό της δεν μπορεί παρά να είναι οι ίδιοι οι καταπιεζόμενοι-εκμεταλλευόμενοι, και όχι κάποιος που καθοδηγεί το βλέμμα τους απ' έξω. Οι περισσότεροι υποτελείς κραυγάζουμε ενάντια στο Σύστημα που μας κλέβει τη ζωή και την αξιοπρέπεια, αντιστεκόμαστε περισσότερο ή λιγότερο «παραμορφωμένα», συνειδητά ή ασυνείδητα (Holloway). Τα υποκείμενα πάντα σκέφτονται και κρίνουν όσα συμβαίνουν στους ίδιους και τον κόσμο γύρω τους (δεν σκέφτονται μόνο οι φιλόσοφοι και οι διανοούμενοι), ποτέ δεν φτάνουν σε μια κατά Arendt θεμελιώδη συνθήκη ακρισίας.

Η πρόσληψη της εμπειρίας δεν είναι μονόπλευρη, μονόμπαντη, αλλά γίνεται μέσα από «πολύχρωμους» πολιτισμικούς φακούς (π.χ. ένα υποκείμενο μπορεί να αντιλαμβάνεται την τωρινή κατάσταση στην ελλάδα και με τα μάτια του έθνους που βάλλεται από εξωτερικούς εχθρούς, ταυτόχρονα όμως δεν «γουστάρει» στρατό - πειθαρχία - αυστηρή ιεραρχία). Δεν είμαστε καθαρά υποκείμενα. Όσο δεχόμαστε και όσο διαιωνίζουμε αυτόν τον κόσμο, άλλο τόσο τον αρνούμαστε. Είμαστε σε διαρκή «πόλεμο» με τον ίδιο τον εαυτό μας, το εσωτερικό μας ξεσκίζουν ο ταξικός ανταγωνισμός (η καπιταλιστική διαίρεση πράττειν - πεπραγμένου), αντιφάσεις, εντάσεις και παλινδρομήσεις. Έχουμε αδήριτες ανάγκες, αλλά ταυτόχρονα έχουμε επιθυμίες και όνειρα. Είμαστε «εν μέρει υποκείμενα και εν μέρει αντικείμενα» της ιστορίας, «εκούσιοι φορείς των ίδιων των ακούσιων προσδιορισμών μας» (E.P. Thompson), προβαίνουμε διαρκώς σε «επιλογές κάτω από τρομακτική πίεση» (Raymond Williams).

Εξάλλου, δεν ζούμε όλοι στο ίδιο Τώρα. Μέσα στον καθένα από εμάς υπάρχει ανολοκλήρωτο και αλύτρωτο παρελθόν. Υπάρχει μια πραγματικότητα στις ασύγχρονες αντιθέσεις στο παρόν (επίκληση ενός «αρχαϊκού», «ρομαντικού» αντικαπιταλισμού, μιας τάξης και μιας πληρότητας της παλιάς παραδοσιακής κοινωνίας, εικόνες μιας πιο ήσυχης εσώτερης φύσης, πρόσληψη της κρίσης με όρους ανεστιότητας - ξεριζώματος - απώλειας της αυτοδιάθεσης από κυρίαρχα διευθυντήρια) που δεν σαρώνεται ούτε υπάγεται πλήρως στη συγχρονική αντίθεση στο παρόν (κομμουνιστικός ή/και αναρχικός αντικαπιταλισμός και αντικρατισμός). Άλλωστε, οι παράγοντες της ασύγχρονης αντίθεσης, που από μόνοι τους είναι ανίκανοι να ανατρέψουν τις τωρινές συνθήκες, έχουν ήδη παρόλα αυτά ανακαλέσει, συναισθηματικά ή ρομαντικά, αυτή την πληρότητα και τη ζωντάνια από την οποία ο κομμουνισμός αντλεί αυθεντικό υλικό ενάντια στην αλλοτρίωση. Το ζήτημα είναι να απαγκιστρώσουμε τα στοιχεία της ασύγχρονης αντίθεσης που εχθρεύονται τον καπιταλισμό και βρίσκονται χωρίς στέγη μέσα σ΄αυτόν, και να τα κάνουμε να λειτουργήσουν μέσα σε ένα διαφορετικό πλαίσιο. Με άλλα λόγια, η γνήσια συγχρονική αντίθεση πρέπει να αποσπάσει τις γνήσια ασύγχρονες από την Αντίδραση. Ο φασισμός εκμεταλλεύεται όλες τις ασύγχρονες αντιθέσεις που εκδηλώνονται και γίνονται αισθητές, και προφανώς το κάνει αυτό εξαπατώντας τες (όλη η παραπάνω ανάλυση για την έννοια του ασύγχρονου «ανήκει» στον Ernst Bloch).

Ο φασισμός ναι μεν σε ένα επίπεδο «πατάει» σε μια πολιτική ορθολογικότητα και σε μορφές εξουσίας που ήδη υπήρχαν, παροξύνει την πολιτισμική λογική του φιλελεύθερου καπιταλισμού (εμπορευματοποίηση, ανταγωνισμός, εργαλειακότητα, φαινομενική μεγαλοθυμία προς τις ετερότητες - στην ουσία αποθέωση της ταυτότητας που οδηγεί σε μια αντεστραμμένη ομοιομορφία και ισοπέδωση της διαφορετικότητας κλπ), ταυτόχρονα όμως σε ένα άλλο επίπεδο συνιστά ενός είδους (αντεστραμμένη) ρήξη μ' αυτήν, με την έννοια ότι ζητάει από τα υποκείμενα πάθος, βία και ακτιβισμό (και όχι ανέξοδο κυνισμό ούτε ουδετερότητα της Αγοράς και του Δικαίου), στράτευση σε ένα κοινό σκοπό (και όχι αδιαφορία και απάθεια), θέληση για ισχύ (και όχι τόσο για πλούτο), αλληλεγγύη από ομοιότητα (και όχι αχαλίνωτο ατομισμό), κοινότητα με αποκλεισμούς και διαχωρισμούς εθνικούς, φυλετικούς και έμφυλους (και όχι μοναχικά πλήθη). Συμπλέει με τα βασικά χαρακτηριστικά της φιλελεύθερης πολιτισμικής λογικής αλλά τα πολιτικοποιεί με αντιδραστικό τρόπο (τα θέτει στην υπηρεσία της Πολιτικής, τα μεταφέρει στην κατά Carl Schmitt αυτονομία και υπερίσχυση του πολιτικού) ή, αν το διαβάσουμε ανάποδα, έρχεται σε φαινομενική και ως ένα βαθμό πραγματική (έως εκεί όπου μπορεί να την ενσωματώσει προς όφελός του) ρήξη με αυτήν εστιάζοντας σε ριζοσπαστικά-ρομαντικά-ουτοπικά προτάγματα. Μόνο έτσι καταφέρνει να «πιάσει» τα υποκείμενα, γιατί γνωρίζει (και «παίζει» μ' αυτό) αφενός πώς έχουν συγκροτηθεί ως εκείνη τη στιγμή (και δεν το πολεμάει, «χαϊδεύει» δηλαδή τ' αυτιά) και αφετέρου τι έχουν ανάγκη τα υποκείμενα, τι λείπει από αυτά (η ουτοπία αναφέρεται πάντα σ' αυτό που λείπει), ακριβώς επειδή ζουν σε ένα κόσμο απομαγευμένο, άψυχο και άχαρο. Εκμεταλλεύεται, φενακίζει και εγκλωβίζει τις ανάγκες, τα συναισθήματα, τις αντιθέσεις στην καπιταλιστική οργάνωση της κοινωνίας· προσανατολίζει τους καταπιεζόμενους-εκμεταλλευόμενους σε μια πολιτικοποίηση και μια αντίσταση που ναι μεν διατηρεί το «Σύστημα» αλλά το διατηρεί με μια άλλη μορφή, η οποία έχει ενσωματώσει αντεστραμμένα τις ανάγκες και τον ψυχισμό των από-κάτω.

Τούτων δοθέντων ο φασισμός δεν είναι ούτε μόνο κανονικό ούτε μόνο μοναδικό-εξαιρετικό φαινόμενο. Όσο εντάσσεται σε μια κανονικότητα άλλο τόσο συνιστά μοναδικότητα-ιδιαιτερότητα. Αν τον θεωρήσουμε αποκλειστικά κανονικό φαινόμενο, κινδυνεύουμε να τον σχετικοποιήσουμε και να τον υποτιμήσουμε, να δυσκολευτούμε να τον πολεμήσουμε γιατί η στρατηγική μας θα είναι παρωχημένη (του τύπου «ένας είναι ο εχθρός, ο ιμπεριαλισμός»). Από την άλλη, αν τον θεωρήσουμε αποκλειστικά μοναδικό φαινόμενο, κινδυνεύουμε να τον βγάλουμε εκτός ιστορίας και να τον θεωρήσουμε μεμονωμένο ιστορικό επεισόδιο που δεν πρόκειται να επανεμφανιστεί (με άλλες μορφές αλλά πάντα με στόχο την εξόντωση). Ο φασισμός/ναζισμός είναι ο κένταυρος του αρχαίου ελληνικού μύθου: το ανθρωπόμορφο παιδί του Θεού Δία-Κυρίαρχου, ο άρπαγας, υβριστής, αγροίκος και ασελγής που δεν σέβεται τα όρια ούτε του ίδιου του πατέρα-αφέντη· είναι ο «αληταράς» γιος που όσο πάει κόντρα στον Πατέρα του άλλο τόσο διαπνέεται από τις ίδιες (κυριαρχικές) αρχές και αξίες· είναι το εγελιανό πεδίο απο-ταύτισης με το Σύστημα, που το ίδιο το Σύστημα παράγει σ' αυτή την κρίσιμη συγκυρία για να μπορέσει να καταργηθεί και ταυτόχρονα να διατηρηθεί με μιαν άλλη μορφή. Πρέπει λοιπόν να είμαστε σε θέση να βλέπουμε τόσο τις συνέχειες όσο και τις ασυνέχειες-ρήξεις, τις ομοιότητες όσο και τις διαφορές. Ο φασισμός εμπεριέχει τόσο την επιθετικότητα του Συστήματος όσο και τα στοιχεία πιθανής διάλυσής του, αντανακλά τις αντιφάσεις της ύστερης καπιταλιστικής ανάπτυξης και ως εκ τούτου την ίδια της την δυνατή αποσύνθεση (Ernst Bloch). Όταν ένα καθεστώς καταφεύγει στην ωμή βία, σημαίνει ότι είναι αδύναμο (Spinoza)· μπορεί να είναι πάνοπλο και πανίσχυρο αλλά δεν παύει να είναι ένας ενδεής ζητιάνος (Δρατζίδης - badarts.gr). Η λατρεία της ωμής ισχύος μπορεί να είναι αδίστακτη αλλά έχει κοντά ποδάρια· κανένα καθεστώς στην ιστορία δεν άντεξε στο χρόνο χωρίς κάποιου τύπου συναινέσεις («δεν μπορείς να κυβερνάς με ξιφολόγχες» έγραψε κάποτε ο Μακιαβέλι συμβουλεύοντας τους ηγεμόνες).

Οφείλουμε ως εκ τούτων να βγούμε από το δίπολο αισιοδοξία - απαισιοδοξία· η αισιοδοξία μας αποπροσανατολίζει και μας καθησυχάζει, η απαισιοδοξία μας παραλύει και μας εγκλωβίζει. Ούτε ο ενεργητικός πεσσιμισμός είναι η λύση, γιατί η ενεργητικότητα και η δύναμη χάνεται μες στον πεσσιμισσό· ο τελευταίος είναι πιο ισχυρός, αυτός θέτει τους όρους, και απορροφά τον άλλο πόλο (κατά μία έννοια είναι το αντίστοιχο του διπόλου κόμμα-κίνημα· το κόμμα πάντα απορροφά το κίνημα, το ακυρώνει ενσωματώνοντάς το). Ας μελετάμε το συγκεκριμένο, ας διαλεκτικοποιούμε τις αντιφάσεις, ας βλέπουμε την ιστορική αιτιότητα και αναγκαιότητα χωρίς τελεολογία, την ενδεχομενικότητα σε διαλεκτική ένταση με τους καθορισμούς-προσδιορισμούς. Ας μην πέφτουμε στην παγίδα ενός πολύ αυστηρού ντετερμινισμού (σχεδόν απόλυτη κυριαρχία των δομών πάνω στα υποκείμενα) και μιας ταυτόχρονης «πολλής» ενδεχομενικότητας (όλα είναι απόλυτα ανοιχτά και επαφίονται αποκλειστικά στη δική μας δράση), ενός πολύ αφηρημένου, θεωρητικού (που δεν συνδιαλέγεται με τη συγκεκριμένη ιστορική πραγματικότητα) καθορισμού και μιας ταυτόχρονης «όχι αρκετής» ιστορικής αιτιότητας (Meiksins-Wood). Οι κοινωνικές σχέσεις είναι δομημένες, οι καθορισμοί είναι πάντα εκεί, η εμπειρία είναι δομημένη και παίζει καθοριστικό ρόλο, αλλά ακριβώς επειδή όλα τα παραπάνω έχουν καταβολές στην εμπρόθετη δράση, διαμορφώνονται και ως ένα σημείο αλλάζουν από την ανθρώπινη παρέμβαση.

Εξάλλου, δεν τίθεται ζήτημα μετατόπισης της σύγκρουσης στο αξιακό-πολιτισμικό πεδίο, διότι η σύγκρουση με βάση τους υλικούς όρους είναι ήδη και σύγκρουση σε επίπεδο κουλτούρας, είναι ήδη πολιτισμική σύγκρουση και το αντίστροφο. Δεν προηγείται κάτι έναντι του άλλου, ούτε έχει μεγαλύτερη αξία στην μάχη των δυνάμεων της ζωής ενάντια στη μηχανή καταστροφής και θανάτου. Απαιτείται άρα μια αντίληψη για το «οικονομικό», όχι ως μια «τοπικά» ξεχωριστή σφαίρα, η οποία είναι κατά κάποιο τρόπο «υλική» σε αντιπαράθεση με την «κοινωνική», αλλά μάλλον ως καθαυτή μη αναγώγιμα κοινωνική (Meiksins-Wood), μια αντίληψη για το «υλικό» ως αποτελούμενο από κοινωνικές σχέσεις και πρακτικές, αξιακά συστήματα και τρόπους σκέψης, μορφές ηθικότητας και ιδέες, θεσμούς και νόρμες που υπαγορεύονται από κοινού και δεν επιβάλλονται «από τα πάνω», με μια λέξη κουλτούρα. Με τα λόγια του ίδιου του E.P. Thompson (στο έργο του οποίου αναφέρεται η Meiksins-Wood): «υπάρχει μια οικονομική λογική και μια ηθική λογική και είναι μάταιο να επιχειρηματολογήσουμε για το σε ποια δίνουμε την πρωτοκαθεδρία, αφού είναι διαφορετικές εκφράσεις του ίδιου “πυρήνα ανθρώπινων σχέσεων”», ο οποίος είναι ενσωματωμένος στον τρόπο παραγωγής και επιβάλλει τη λογική του σε κάθε «επίπεδο» της κοινωνίας.

Αυτή την μονιστική αντίληψη πρέπει να τη διατηρήσουμε και να την ενισχύσουμε, ειδικά σήμερα που η πολυδιάστατη κρίση συνιστά (εν μέρει) τομή στη ζωή στο δυτικό (και όχι μόνο) κόσμο αφού πιέζει στο όριο της ασφυξίας τους εκμεταλλευόμενους-καταπιεζόμενους και δημιουργεί την αναγκαία συνθήκη για την αποκρυστάλλωση των υποκειμενικών μορφών που εδώ και χρόνια προσπαθεί, όχι χωρίς αντιστάσεις, να επιβάλει ο Κυρίαρχος: τον χρεωμένο και νεόπτωχο που νιώθει ένοχος για την κατάστασή του και για να επιβιώσει αναγκάζεται να πουλήσει όλη τη ζωή του, τον διαμεσολαβημένο από τα μήντια που είναι φτωχός σε βίωμα και εμπειρία αφού η προσοχή του είναι διαρκώς απορροφημένη, τον φοβισμένο (φόβος για τους επικίνδυνους άλλους και για άγνωστες απειλές) που υπόκειται στο καθεστώς ασφάλειας, ελέχχου και επιτήρησης και στη διαρκή κατάσταση εξαίρεσης και τον αντιπροσωπευόμενο που εκχωρεί τη δύναμή του στους αντιπροσώπους και δεν διαθέτει καμία δυνατότητα αποτελεσματικής πολιτικής δράσης (Hardt-Negri). Το πραγματικό και άμεσο ζήτημα που τίθεται είναι οι τρόποι με τους οποίους οι εκμεταλλευόμενοι-καταπιεζόμενοι θα βιώσουν αυτήν την αδίστακτη επίθεση που δέχονται από τον Κυρίαρχο. Με τα λόγια του E.P. Thompson:

«Η εμπειρία προκύπτει από το κοινωνικό Είναι αυτομάτως, αλλά όχι χωρίς να μεσολαβεί η σκέψη: προκύπτει επειδή οι άνδρες και οι γυναίκες (και όχι μόνο οι φιλόσοφοι) είναι όντα λογικά και σκέφτονται όσα συμβαίνουν στους ίδιους και στον κόσμο τους... Στο πλαίσιο του κοινωνικού είναι σημειώνονται μεταβολές, οι οποίες προκαλούν αλλαγή της εμπειρίας (και αυτή η εμπειρία είναι καθοριστική, με την έννοια πως ασκεί πιέσεις στην κοινωνική συνείδηση που υπάρχει ως εκείνη τη στιγμή) και προτείνουν νέα ερωτήματα... Η τάξη συμβαίνει όταν ορισμένα πρόσωπα, εξαιτίας επίκοινων εμπειριών (είτε κληρονομημένων είτε από κοινού βιωμένων), αισθάνονται και αρθρώνουν την ταυτότητα των συμφερόντων τους, τόσο μεταξύ τους όσο και απέναντι σε άλλα πρόσωπα, τα συμφέροντα των οποίων διαφέρουν από τα δικά τους (και συνήθως είναι αντίθετα). Την εμπειρία της τάξης καθορίζουν εν πολλοίς οι παραγωγικές σχέσεις στις οποίες οι άνθρωποι γεννιούνται – ή εισέρχονται παρά τη θέλησή τους. Η ταξική συνείδηση είναι ο τρόπος με τον οποίο χρησιμοποιούν αυτές τις εμπειρίες με όρους πολιτισμικούς: πώς τις ενσωματώνουν σε παραδόσεις, αξιακά συστήματα, ιδέες και θεσμικές μορφές».

Συνεπώς, για να συγκροτηθεί η τάξη δεν αρκεί από μόνη της η ταυτότητα (οικονομικών - υλικών) συμφερόντων ούτε από μόνα τους η διαφορετική κουλτούρα και αξιακό σύστημα. Απαιτείται μια διαλεκτική ανάπτυξη και συνομιλία και των δύο διαδικασιών ταυτόχρονα, που στην ουσία είναι μία, ενιαία και αδιαίρετη (πρόκειται για δυο όψεις του ίδιου νομίσματος). Ο άνεργος, ο επισφαλής και ο φτωχοποιημένος εργάτης/υπάλληλος ή ο χρεωμένος/χρεωκοπημένος «μικροαστός» που στερούνται τα υλικά μέσα διαβίωσής τους ή/και αναγκάζονται να δουλεύουν κάτω από τους χειρότερους όρους δεν μπορούν να ενδιαφερθούν καταρχάς για το περιεχόμενο της έννοιας του πλούτου, δεν μπορούν να θέσουν ως αποκλειστική στρατηγική τους τη μονομερή έξοδο από την καπιταλιστική κόλαση. Μπορούν όμως να ενδιαφερθούν, να αγωνιστούν και να πολεμήσουν για την αναδιανομή ενός διαφορετικά αξιακά φορτισμένου πλούτου, για την αποκατάσταση της ζωής και της αξιοπρέπειάς τους που προφανώς περνά μέσα από την αύξηση του πενιχρού μισθού, τη μείωση του χρόνου εργασίας, τη μείωση της δυσβάσταχτης φορολογίας, τη μείωση του υπερδιογκωμένου τιμολογίου της ΔΕΗ κλπ. όσο περνά και μέσα από την αλλαγή του τρόπου σκέψης και μια πνευματική επανάσταση, από την υιοθέτηση διαφορετικών αξιών - σχέσεων - πρακτικών στην καθημερινότητα κλπ.· χώρια τα πολιτικά συναισθήματα που γεννιούνται (κοινωνικότητα, χαρά, ασφάλεια, ελπίδα κ.α.) όταν οι ανάγκες και οι επιθυμίες συλλογικοποιούνται και ενώνονται με τον χείμαρρο του κοινωνικού πολέμου κατά τη διάρκεια μιας διεκδίκησης, ενός αγώνα, μιας σύγκρουσης με τα αφεντικά και το κράτος.

Kριτικό σχόλιο στο κείμενο «φιλελευθερισμός - ολοκληρωτισμός: μια ανομολόγητη σχέση» που δημοσιεύτηκε στο http://dokimh.espivblogs.net/?p=197 και στο http://efimeridadrasi.blogspot.gr/2012/11/blog-post_10.html

Related Link: http://dokimh.espivblogs.net/?p=197
This page can be viewed in
English Italiano Deutsch
Employees at the Zarfati Garage in Mishur Adumim vote to strike on July 22, 2014. (Photo courtesy of Ma’an workers union)

Front page

Solidarité avec Théo et toutes les victimes des violences policières ! Non à la loi « Sécurité Publique » !

Solidaridad y Defensa de las Comunidades Frente al Avance del Paramilitarismo en el Cauca

A Conservative Threat Offers New Opportunities for Working Class Feminism

De las colectivizaciones al 15M: 80 años de lucha por la autogestión en España

False hope, broken promises: Obama’s belligerent legacy

Primer encuentro feminista Solidaridad – Federación Comunista Libertaria

Devrimci Anarşist Tutsak Umut Fırat Süvarioğulları Açlık Grevinin 39 Gününde

The Fall of Aleppo

Italia - Ricostruire opposizione sociale organizzata dal basso. Costruire un progetto collettivo per l’alternativa libertaria.

Recordando a César Roa, luchador de la caña

Prison Sentence to Managing Editor of Anarchist Meydan Newspaper in Turkey

Liberación de la Uma Kiwe, autonomía y territorio: una mirada libertaria para la comprensión de la lucha nasa

Misunderstanding syndicalism

American Anarchist and Wobbly killed by Turkey while fighting ISIS in Rojava

Devlet Tecavüzdür

Attaque fasciste sur la Croix Rousse et contre la librairie libertaire la Plume Noire

Red November, Black November – An Anarchist Response to the Election

Resistance at Standing Rock

1986-2016: 30° anniversario di Alternativa Libertaria/fdca

El feminismo es cuestión de vida o muerte

International Campaign for the Freedom of Rafael Braga/Campaña Internacional por la Libertad de Rafael Braga

Sou Siklonn Matyou

¡Contra el machismo dominante Anarquismo Militante!

[Colombia] El NO se impuso, ¿qué sigue?

Ελλάδα / Τουρκία / Κύπρος | Αντιφασισμός | gr

Wed 22 Feb, 15:19

browse text browse image

antipnoia_net.jpg imageΠολιτικό Κάλεσμα σ&#... 15:35 Tue 14 Feb by Αναρχική Πολιτική Οργάνωση 0 comments

Αντικρατικό - αντικαπιταλιστικό - αντιφασιστικό κάλεσμα στη δίκη της Χρυσής Αυγής τις ημέρες εκδίκασης της υπόθεσης για την επίθεση στο αναρχικό-αντιεξουσιαστικό στέκι αντίπνοια Τρίτη 14 Φλεβάρη, 9.00, Εφετείο

9.jpg imageΑντιφασιστικές συ ... 16:54 Mon 23 Jan by Ελευθεριακή Πρωτοβουλία Θεσσαλονίκης 0 comments

Η αλήθεια είναι ότι αν και τους τελευταίους μήνες η «δράση» των φασιστών της πόλης μας έκανε πολύ συχνά να μειδιάσουμε, αυτό το τελευταίο, το να μην εμφανιστούν καν στην συγκέντρωση που κάλεσαν, έστω πίσω από την κάλυψη των μπάτσων όπως συνήθως, έστω σε κλειστό χώρο, έστω έξω από την πόλη… θέτει τον πήχη ακόμα “ψηλότερα”! Το γεγονός δε ότι την επόμενη ημέρα (22/1) έβγαλαν ανακοίνωση με την οποία υποστηρίζουν ότι ποτέ δεν κάλεσαν στην πορεία και όλα ήταν κόλπο των αντιφασιστών, οι οποίοι μόνοι τους τύπωσαν τα τρικάκια που καλούσαν στην εθνικιστική πορεία (!!!), απλά απογειώνει την ξεφτίλα τους, αλλά παράλληλα απογειώνει και το αστείο της υπόθεσης!

6339818330_975367e68a_b300x225.jpg imageΒέροια: Μια αντιφασ&... 18:05 Sun 22 Jan by ΕΣΕ Ημαθίας 0 comments

Ο εχθρός των ναζί είναι το εργατικό και κοινωνικό κίνημα που παλεύει για δικαιοσύνη. Ας μην διαψεύσουμε τους φόβους τους ούτε στιγμή. Δεν φτάνει στο δρόμο να κατεβαίνουν οι 200-300 ενεργοί πολίτες για να πνίξουν το φίδι. Χρειάζεται να φτιαχτεί ένα ακηδεμόνευτο «από τα κάτω» οριζόντιο μαχητικό αντιφασιστικό κίνημα, στην εργασία, στα σχολεία, τις γειτονιές κ.α που όχι μόνο θα φράζει το δρόμο στους φασίστες, αλλά θα ανοίγει γενικευμένα το δρόμο της αντίστασης και της ανυπακοής στις προσταγές των “από πάνω”.

15492140_385104425165921_6011479682811637548_n.jpg imageΗ αντιφασιστική τη&#... 14:43 Mon 12 Dec by αναρχική ομάδα “δυσήνιος ίππος” 0 comments

Το Σάββατο 10/12 οι ναζί της Χρυσής Αυγής, άφαντοι στην πόλη της Πάτρας τα τελευταία χρόνια, επιχείρησαν στα κρυφά, χωρίς καμιά δημόσια ανακοίνωση νωρίτερα, να πραγματοποιήσουν εκδήλωση στα γραφεία τους με τον ευρωβουλευτή Επιτήδειο. Και αυτό γιατί την τελευταία φορά που το ανακοίνωσαν από πριν δεν κατάφεραν καν να προσεγγίσουν τα γραφεία τους (ενώ 2-3 που βρίσκονταν σε αυτά παρέμειναν εκεί εγκλωβισμένοι για ώρες), ύστερα από την άμεση συγκέντρωση αντιφασιστών στο χώρο.

cf89cf81ceb1ceb9cebfcebaceb1cf83cf84cf81cebf1.jpg imageΣυγκέντρωση στο Ωρ&#... 20:13 Mon 19 Sep by Συλλογικότητα για τον Κοινωνικό Αναρχισμό «Μαύρ 0 comments

Η μάχη ενάντια στο φασισμό και το ρατσισμό είναι μακροχρόνια επειδή κάποιοι του προσφέρουν στέγη

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΟ ΩΡΑΙΟΚΑΣΤΡΟ
Προσυγκέντρωση Τρίτη 20/9 στις 17.00 Αγ. Βενιζέλου Συγκέντρωση στην πλατεία έναντι Δημαρχείου Ωραιοκάστρου στις 18.00

14322692_644223005744531_4289434076265418037_n.jpg imageΚράτος-κεφάλαιο γε&#... 19:10 Thu 15 Sep by Αναρχική Πολιτική Οργάνωση 0 comments

Δεν ξεχνάμε τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα στις 18 Σεπτέμβρη 2013 στο Κερατσίνι. Δεν ξεχνάμε τη δολοφονία του Σαχτζάτ Λουκμάν στα Πετράλωνα. Ούτε το βάναυσο ξυλοδαρμό των αιγύπτιων ψαράδων στο Πέραμα και τις εκατοντάδες δολοφονικές επιθέσεις σε βάρος προσφύγων και μεταναστών που πραγματοποιούνται με την κάλυψη ή/και τη συνοδεία της αστυνομίας. Δεν ξεχνάμε τις δεκάδες θρασύδειλες επιθέσεις σε καταλήψεις, σε αυτοδιαχειριζόμενους χώρους και στέκια γειτονιάς, τις μαχαιριές σε αναρχικούς, αριστερούς και αντιφασίστες αγωνιστές.

afisujh.jpg imageΗ αλληλεγγύη είναι &... 19:38 Mon 11 Apr by Ανοιχτή συνέλευση Αλληλεγγύης 0 comments

Η βιομηχανία μηνύσεων των ναζιστών απέναντι σε κοινωνικούς αγωνιστές είναι κοινή τους πρακτική, στήνουν μηνύσεις σε όλη την Ελλάδα προκειμένου να στοχοποιούν ,να απειλούν με νόμιμα πια μέσα και να συμπληρώνουν την κρατική καταστολή, ούτως ή άλλως για παρακρατικά υποκείμενα πρόκειται .

32.jpg imageΓια τις παρεμβάσει&#... 19:18 Wed 28 Oct by συλλογικότητα για τον κοινωνικό αναρχισμό "Μαύρ&# 0 comments

Το κίνημα δεν μπορεί να πιαστεί απροετοίμαστο, ούτε μπορεί να περιμένει στωϊκά πότε τα πράγματα θα γίνουν ακόμη χειρότερα για τους κολασμένους του κόσμου για να πραγματοποιήσει έμπρακτες κινήσεις πολιτικής αλληλεγγύης.

dimdodotsios1.jpg imageAλληλεγγύη στο αναρ&... 07:32 Thu 08 Oct by Συλλογικότητα για τον κοινωνικό αναρχισμό "Μαύρ 0 comments

Τον Ιούνη του 2008, το στέκι "Αντίπνοια" δέχεται επίθεση από παρακρατικούς , κατά την οποία δύο σύντροφοι που βρίσκονται στο στέκι μαχαιρώνονται και ο ένας μάλιστα πολύ κρίσιμα. Ώρες αργότερα προσαγάγονται δύο άτομα σε κοντινή απόσταση (Βασίλης Σιατούνης και Αθανάσιος Στράτος) τα οποία κατέχουν μαχαίρια και τσεκούρι και ομολογούν οτι την συμμετοχή τους στην επίθεση.

img_000.png imageΗ κανονικότητα του &... 18:53 Sun 16 Mar by Dmitri 0 comments

Η κανονικότητα του ναζιστικού φαινομένου. Ο φασισμός στην εποχή της παγκοσμιοποίησης

more >>

image"Μη συστημικός φασι&... Feb 12 by Φώτης Τερζάκης 1 comments

Άρθρο του Φώτη Τερζάκη - αναδημοσίευση από το 2ο τεύχος της πολιτικής επιθεώρησης "Κοινωνικός αναρχισμός" που κυκλοφόρησε τον Νοέμβρη του 2013 με κύρια θεματική τον φασισμό.

imageΜνήμη & Λήθη Oct 31 by Δρ Αργύρης Αργυριάδης 0 comments

Ο ρόλος των κοινωνικών κινημάτων είναι να στέψουν την προσοχή προς την ανθρώπινη χειραφέτηση και την κοινωνική απελευθέρωση, διαμέσου της συνεργασίας και της αλληλεγγύης, συστατικά στοιχεία που αντιμάχονται την εθνοκεντρική κατασκευή τα οποία απεχθάνεται ο εθνικισμός. Η επιλογή της μνήμης πρέπει να είναι πάντα κοινωνική, στέλνοντας τον εθνικισμό στην λήθη εκεί που του αξίζει. Άλλωστε ο προδοτικός εφιάλτης ήταν έλληνας κάτι που υπέρμαχοι της «προγονικής» ιστορίας συνειδητά αποκρύπτουν. Οι εθνικιστές είναι οι νέοι εφιάλτες για την κοινωνία. Γι’ αυτό και η μέγιστη δυνατή πράξη, η απονομιμοποίηση τους δεν θα γίνει από την «θεσμική δημοκρατία» αλλά από την ίδια την κοινωνία, όχι των εθνών, αλλά των ανθρώπων!

imageΟι μελανοχίτωνες μ&#... Oct 26 by Ευάγριος Αληθινός - Άπατρις 0 comments

“Μια τέτοια μέρα είναι ωραία για να πεθάνεις
Όμορφα κι όρθιος σε δημόσια θέα
Με λένε Παύλο Φύσσα από τον Περαία
Ελληνας μ’ ό,τι συνάδει αυτό -όχι μια σημαία, μελανοχίτωνας γόνος του Αχιλλέα και του Καραϊσκάκη-”
(Παύλος Φύσσας - a.k.a. Killah P - “Ζόρια”)

imageΜαχαίρια και Τριαν&#... Oct 04 by Dmitri (republishing) 0 comments

Σημειώσεις σχετικά με την πολιτική δολοφονία του Πάυλου Φύσσα και τη στρατηγική της έντασης

imageΠαύλος Φύσσας: Όρθι&... Sep 26 by Αλέξανδρος Πραντούνας 0 comments

Μπορεί άραγε κάποιος να πεθάνει «όμορφα»; Κανείς δεν μπορεί να δώσει απάντηση στο ερώτημα. Σίγουρα όμως ο Παύλος Φύσσας πέθανε «σε δημόσια θέα». Τον σκότωσαν θρασύδειλα καθάρματα – και τον σκότωσαν γιατί έζησε όρθιος. Και βέβαια, όχι μόνο έζησε, αλλά και πέθανε όρθιος. Οι δολοφόνοι του αντίθετα, ζούσαν και ζουν σκυφτοί. Σκυφτοί απέναντι στα αφεντικά τους. Γονατισμένοι μπροστά στον Παύλο.

more >>

imageΠολιτικό Κάλεσμα σ&#... Feb 14 0 comments

Αντικρατικό - αντικαπιταλιστικό - αντιφασιστικό κάλεσμα στη δίκη της Χρυσής Αυγής τις ημέρες εκδίκασης της υπόθεσης για την επίθεση στο αναρχικό-αντιεξουσιαστικό στέκι αντίπνοια Τρίτη 14 Φλεβάρη, 9.00, Εφετείο

imageΒέροια: Μια αντιφασ&... Jan 22 0 comments

Ο εχθρός των ναζί είναι το εργατικό και κοινωνικό κίνημα που παλεύει για δικαιοσύνη. Ας μην διαψεύσουμε τους φόβους τους ούτε στιγμή. Δεν φτάνει στο δρόμο να κατεβαίνουν οι 200-300 ενεργοί πολίτες για να πνίξουν το φίδι. Χρειάζεται να φτιαχτεί ένα ακηδεμόνευτο «από τα κάτω» οριζόντιο μαχητικό αντιφασιστικό κίνημα, στην εργασία, στα σχολεία, τις γειτονιές κ.α που όχι μόνο θα φράζει το δρόμο στους φασίστες, αλλά θα ανοίγει γενικευμένα το δρόμο της αντίστασης και της ανυπακοής στις προσταγές των “από πάνω”.

imageΗ αντιφασιστική τη&#... Dec 12 0 comments

Το Σάββατο 10/12 οι ναζί της Χρυσής Αυγής, άφαντοι στην πόλη της Πάτρας τα τελευταία χρόνια, επιχείρησαν στα κρυφά, χωρίς καμιά δημόσια ανακοίνωση νωρίτερα, να πραγματοποιήσουν εκδήλωση στα γραφεία τους με τον ευρωβουλευτή Επιτήδειο. Και αυτό γιατί την τελευταία φορά που το ανακοίνωσαν από πριν δεν κατάφεραν καν να προσεγγίσουν τα γραφεία τους (ενώ 2-3 που βρίσκονταν σε αυτά παρέμειναν εκεί εγκλωβισμένοι για ώρες), ύστερα από την άμεση συγκέντρωση αντιφασιστών στο χώρο.

imageΣυγκέντρωση στο Ωρ&#... Sep 19 0 comments

Η μάχη ενάντια στο φασισμό και το ρατσισμό είναι μακροχρόνια επειδή κάποιοι του προσφέρουν στέγη

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΟ ΩΡΑΙΟΚΑΣΤΡΟ
Προσυγκέντρωση Τρίτη 20/9 στις 17.00 Αγ. Βενιζέλου Συγκέντρωση στην πλατεία έναντι Δημαρχείου Ωραιοκάστρου στις 18.00

imageΚράτος-κεφάλαιο γε&#... Sep 15 0 comments

Δεν ξεχνάμε τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα στις 18 Σεπτέμβρη 2013 στο Κερατσίνι. Δεν ξεχνάμε τη δολοφονία του Σαχτζάτ Λουκμάν στα Πετράλωνα. Ούτε το βάναυσο ξυλοδαρμό των αιγύπτιων ψαράδων στο Πέραμα και τις εκατοντάδες δολοφονικές επιθέσεις σε βάρος προσφύγων και μεταναστών που πραγματοποιούνται με την κάλυψη ή/και τη συνοδεία της αστυνομίας. Δεν ξεχνάμε τις δεκάδες θρασύδειλες επιθέσεις σε καταλήψεις, σε αυτοδιαχειριζόμενους χώρους και στέκια γειτονιάς, τις μαχαιριές σε αναρχικούς, αριστερούς και αντιφασίστες αγωνιστές.

more >>
© 2005-2017 Anarkismo.net. Unless otherwise stated by the author, all content is free for non-commercial reuse, reprint, and rebroadcast, on the net and elsewhere. Opinions are those of the contributors and are not necessarily endorsed by Anarkismo.net. [ Disclaimer | Privacy ]