Το χρονικό της ασυδοσίας

Ελλάδα / Τουρκία / Κύπρος | Εργατικοί Αγώνες | Ανακοίνωση Τύπου Wednesday December 19, 2012 18:12 by Ανοιχτή Συνέλευση Αναρχικών

Φράγμα Ασωπού

Φράγμα Ασωπού - Το χρονικό της ασυδοσίας εις βάρος των εργαζομένων

«Η κατασκευή του φράγματος Ασωπού, θα δημιουργήσει 250 νέες θέσεις εργασίας…ενώ, αποτελεί ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα όπου η Αγροτική Ανάπτυξη συναντά την Πράσινη Ανάπτυξη. Με προϋπολογισμό 31,5 εκατομμύρια ευρώ και με ορίζοντα τριετίας, δημιουργούμε έναν μεγάλο ταμιευτήρα νερού που θα αξιοποιήσει το υδάτινο δυναμικό του Ασωπού ποταμού για την άρδευση των καλλιεργήσιμων εκτάσεων και την παράλληλη προστασία των υδάτινων πόρων από την υφαλμύρωση και τη ρύπανση» αυτά έλεγε η υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, Κατερίνα Μπατζελή το 2010. Εν έτη 2012 η ανάδοχος εταιρεία Ιόνιος Α.Ε. ιδιοκτησίας Γιάννη Μαρούλη, έχει λάβει 8,5 εκατ. Ευρώ που αντιστοιχούν στο 20% του έργου (με βάση την πιστοποίηση του εποπτικού φορέα της Περιφέρειας Πελοποννήσου) ενώ στην πραγματικότητα έχει ολοκληρώσει μόνο το 11% του έργου, χωρίς να έχει καταβάλει δεδουλευμένα 10 μηνών στους εργαζομένους.

Δύο εργαζόμενοι, σε πλήρη εξαθλίωση χωρίς να μπορούν να ζήσουν αυτοί και οι οικογένειες τους, σε μια απέλπιδα προσπάθεια να ακουστούν προχωρούν σε απεργία πείνας ενώ ένα μήνα αργότερα, πολύτεκνος εργαζόμενος αποπειράθηκε να αυτοκτονήσει. Από τότε μέχρι σήμερα, έχει αρχίσει ένα γαϊτανάκι εντυπώσεων από τους αρμόδιους φορείς του έργου, οι οποίοι ξαφνικά κόπτονται για τους εργαζόμενους, ενώ ταυτόχρονα παρέχουν ένα ιδιότυπο καθεστώς ασυλίας στην εταιρεία, η οποία εξακολουθεί να πληρώνεται χωρίς να έχει προβεί στην εξόφληση των δεδουλευμένων ,παρότι αυτά μπορούν να παρακρατηθούν από τους αρμόδιους φορείς από την επόμενη δόση που πρόκειται να καταβληθεί.

Η δε αντιπεριφερειάρχης Πελοποννήσου κ.Νικολάκου με κυνικό ύφος δηλώνει : «αν οι εργαζόμενοι ήξεραν τα δικαιώματα τους, θα είχαν πληρωθεί εδώ και πολύ καιρό»,ανάγοντας το ζήτημα σε καθαρά πρόβλημα γραφειοκρατίας και έλλειψης γνώσης των νόμων. Σύμφωνα με την ίδια όλα θα είχαν λυθεί (που δεν λύθηκαν), εάν οι εργαζόμενοι έκαναν χρήση του Ν.3669/2008, παρ.9 του άρθρου 37,σύμφωνα με τον οποίο «μετά από όχληση των ενδιαφερομένων, μπορούν να πληρωθούν από τις πιστώσεις του έργου και για αποδοχές μέχρι 3 μηνών πριν από την όχληση»,μεσοβέζικες λύσεις ,από γραφειοκράτες πολιτικάντηδες, που εμπαίζουν τους εργάτες, που τους θέλουν σκυφτούς και εξαθλιωμένους να παρακαλάνε για τα αυτονόητα: τον κόπο και τις εργατοώρες τους.

Μέχρι και σήμερα, οι περίπου 90 εργάτες του έργου δεν έχουν πληρωθεί, καθότι η εξέταση της τριμερούς επιτροπής πήρε για τρίτη φορά αναβολή, καθότι απουσίαζε η εκπρόσωπος της εταιρείας(και πάλι τα αυτονόητα –τα δεδουλευμένα των εργατών-κολλάνε στο τραπέζι του «διαλόγου»).

Πριν από δύο χρόνια, στα πλαίσια «ανάπτυξής»της περιοχής ,τοπικοί παράγοντες και κρατικοί φορείς πανηγύριζαν γιατί το φράγμα του Ασωπού, θα έλυνε τα προβλήματα της περιοχής σε νερό ,θα δημιουργούσε καινούργιες θέσεις εργασίας ενώ θα έδινε νέα πνοή στη τουριστική ανάπτυξη της περιοχής, ταυτόχρονα οι ίδιοι στα πλαίσια της ίδιας νεοφιλελεύθερης πολιτικής, καρατομούσαν μισθούς, συντάξεις, την υγεία την παιδεία, ξεπουλούσαν το δημόσιο πλούτο…και τώρα «κλαίνε» για το δίκιο των εργατών, καταλαβαίνουν την κρισιμότητα της κατάστασης αλλά έλα που έχουν χαρίσει γη και ύδωρ στα αφεντικά .

Η εκάστοτε εργοδοσία, στηριζόμενη στην κατάρρευση της αγοράς ,η εκάστοτε πολιτική ηγεσία στηριζόμενη στην διάσωση της «πατρίδας» και στην αποφυγή της χρεοκοπίας ,ποντάρει στο φόβο της ανεργίας ,που καλλιεργεί ταυτόχρονα σε όλες τις παραγωγικές ομάδες του πληθυσμού. «Είσαι τυχερός που έχεις δουλειά», ανεξάρτητα αν δεν πληρώνεσαι, στο μέλλον μπορεί και να πληρωθείς, «είσαι τυχερός γιατί τουλάχιστον εσύ έχεις δουλειά», ανεξάρτητα αν αυτό που παίρνεις δεν σου φτάνει για να ζήσεις. Όμως το παιχνίδι αυτό της ψυχολογικής βίας, το γνωρίζουν πολύ καλά τα εκάστοτε αφεντικά: το κέρδος πάνω απ` τον άνθρωπο, ο υποβιβασμός της ζωής του εργάτη αυτοσκοπός, ενώ ο αγώνας για επιβίωση θα πρέπει να είναι διαρκής και αέναος. Κι αν αυτός είναι ο σκοπός των αφεντικών τότε η αλληλεγγύη, η αυτοοργάνωση και οι διαρκείς αγώνες θα πρέπει να είναι η απάντηση μας.

Είναι καιρός να αναζητήσουμε τι κοινωνία πραγματικά θέλουμε,μια κοινωνία που θα απελευθερώνει πραγματικά τον άνθρωπο,που θα του δίνει στο ακέραιο αυτά που παρήγαγε και που θα μιλάει με όρους ισότητας,αλληλεγγύης και ελευθερίας.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΟ ΦΡΑΓΜΑ ΑΣΩΠΟΥ.

ΑΝΟΙΧΤΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΑΝΑΡΧΙΚΩΝ