user preferences

Recent articles by Michael Theo
This author has not submitted any other articles.
Recent Articles about Ελλάδα / Τουρκία / Κύπρος Λαϊκοί Αγώνες

Ο καπιταλισμ ... Apr 18 16 by αναρχική ομάδα “δυσήνιος ίππος”

3 το λάδι, 3 το ξύ&#... Apr 16 16 by «Μαύρο & Κόκκινο»

Ενάντια στο ν&#... Apr 14 16 by Ελευθεριακή Πρωτοβουλία Θεσσαλονίκης

Ο κομφουζιονισμός παρελαύνει…

category Ελλάδα / Τουρκία / Κύπρος | Λαϊκοί Αγώνες | Γνώμη / Ανάλυση author Thursday November 15, 2012 12:53author by Michael Theo Report this post to the editors

Μόλις ένα μήνα πριν, 9 Οκτωβρίου 2012, οι πλατείες της Αθήνας πλημμύρισαν πάλι από διαδηλωτές οι οποίοι θέλησαν να εκφράσουν την οργή τους για την επίσκεψη της Άντζελα Μέρκελ στην Αθήνα. Η ανήσυχη κυβέρνηση Σαμαρά, θέλοντας να προβεί σε επίδειξη ισχύος στα μάτια της Γερμανίδας Καγκελαρίου, κινητοποίησε ολόκληρο τον κατασταλτικό μηχανισμό εναντίον των πολιτών.

newego_large_t_1101_54117745_type12128.jpg

Μόλις ένα μήνα πριν, 9 Οκτωβρίου 2012, οι πλατείες της Αθήνας πλημμύρισαν πάλι από διαδηλωτές οι οποίοι θέλησαν να εκφράσουν την οργή τους για την επίσκεψη της Άντζελα Μέρκελ στην Αθήνα. Η ανήσυχη κυβέρνηση Σαμαρά, θέλοντας να προβεί σε επίδειξη ισχύος στα μάτια της Γερμανίδας Καγκελαρίου, κινητοποίησε ολόκληρο τον κατασταλτικό μηχανισμό εναντίον των πολιτών. Δρακόντεια τα μέτρα ασφαλείας για μια ακόμη φορά. Απαγόρευση κυκλοφορίας (curfew) σε κομβικά σημεία του κέντρου της πόλης, ελεύθεροι σκοπευτές σε ταράτσες κτιρίων, ενώ φήμες (ανεπιβεβαίωτες) κάνουν λόγο και για εμπλοκή του στρατού με σκοπό την καταστολή πιθανών ταραχών.

Έτσι, την ίδια ώρα που ο πρωθυπουργός βρισκόταν σε συνομιλία με την Α.Μέρκελ, γύρω στους 100.000 διαδηλωτές, συγκρούονταν με τα ΜΑΤ και τις δυνάμεις της αστυνομίας. Με εκτεταμένη χρήση δακρυγόνων και κρότου λάμψης κατάφεραν για μια ακόμη φορά να διαλύσουν το συγκεντρωμένο πλήθος.

Φυσικά, δεν περίμενε κανείς τίποτα λιγότερο, τίποτα περισσότερο, από ένα σάπιο πολιτικό σύστημα που προσπαθεί με νύχια και με δόντια να κρατηθεί στα πόστα του, δίνοντας ρεσιτάλ αυταρχισμού, όταν έπειτα από την δημοσίευση άρθρου στην Βρετανική Guardian, αναφορικά με τους βασανισμούς αντιφασιστών διαδηλωτών από αστυνομικούς, και παρά την επιβεβαίωση από ιατροδικαστή ότι είχε ασκηθεί σωματική βία στους συλληφθέντες, ο ίδιος ο υπουργός δικαιοσύνης, δίχως καμία ντροπή επιχείρησε να τα καλύψει, και δήλωσε έτοιμος να ασκήσει καταγγελία εναντίον των συντακτών.

Δεν μας εκπλήσσει, επίσης, ούτε και η σύλληψη του Κ.Βαξεβάνη για τη δημοσιοποίηση της περιβόητης λίστας Λαγκάρντ, κάτι που το ίδιο το διεφθαρμένο κράτος, αν δεν θέλει ν’ αποκαλείται διεφθαρμένο, θα έπρεπε να είχε κάνει εδώ και πολύ καιρό. Το θέμα αυτό, όμως, καλό θα ήταν να περιοριστεί εδώ, μιας και ο σκοπός αυτού του άρθρου δεν είναι ν’ ασχοληθεί με τα αυτονόητα (δηλαδή την καταδίκη της κρατικής καταστολής και διαφθοράς), αλλά να εστιάσει την προσοχή του σε άλλο ένα μείζον ζήτημα, τον αναδυόμενο λαϊκισμό και τα έκτροπα που διαδραματίστηκαν την ημέρα εκείνη στους δρόμους της Αθήνας, χωρίς ωστόσο, κάτι τέτοιο, να σημαίνει ότι η κρατική βία και ο κυνισμός των Νεοφιλελεύθερων Μερκελιστών είναι αποδεκτός. Απεναντίας, αυτού του είδους ο τεχνοκρατισμός/οικονομισμός της πολιτικής που χαράσσει η Ευρωπαϊκή Ένωση και τα ανδρείκελά της, δεν αποτελεί τίποτα περισσότερο από την αποθέωση του εργαλειακού ψεύτικου καπιταλιστικού ορθολογισμού.

Πρόκειται για την αποθέωση αυτού του άθλιου πολιτισμού ενός χυδαίου μεταμοντέρνου μηδενισμού. Όμως, όσο απεχθής και ετερόνομος, και συνεπώς καταστροφικός για το ανθρώπινο πνεύμα, είναι αυτός ο καταθλιπτικός μικρόκοσμος των αριθμών, των εξισώσεων και της αστείρευτης μιζέριας, άλλο τόσο επικίνδυνος είναι ο λαϊκισμός –που πλέον έχει αποκτήσει και κινηματική βάση, και εκπροσωπείται κυρίως από τα εκτρώματα της Χρυσής Αυγής, των Ανεξάρτητων Ελλήνων και μέρους αριστερών παρατάξεων όπως το ΚΚΕ και ο ΣΥΡΙΖΑ-, η υπεραπλούστευση και η αφόρητη συνωμοσιολογία που έχει κατακλείσει ολόκληρο το Ελληνόφωνο διαδίκτυο.

Την ημέρα εκείνη, λοιπόν, εν όψει των προγραμματισμένων συλλαλητηρίων, κάποιοι βρήκαν αφορμή να κατέβουν και να εκφράσουν την αντίθεσή τους ενάντια στις αδικαιολόγητες παρεμβάσεις της Γερμανικής ελίτ στα εσωτερικά της χώρας, εναντίον των μέτρων λιτότητας που έχουν οδηγήσει εκατομμύρια συμπολίτες μας στην φτώχεια, και όπως πάντα, αντιμετώπισαν την κτηνώδη κρατική καταστολή. Παράλληλα, όμως, ομάδες διαδηλωτών, φέροντας ναζιστικά σύμβολα, όπως σημαίες και περιβραχιόνια με σβάστικες, παρέλασαν στο κέντρο της πόλης, ενώνοντας την φωνή τους με άλλους διαδηλωτές. Σε παρόμοιου τύπου προγραμματισμένη διαδήλωση που πραγματοποιήθηκε χθες στο κέντρο της Λισσαβόνας στην Πορτογαλία, ομοίωμα της Μέρκελ με ζωγραφισμένη την σβάστικα στο μπροστινό του μέρος, παραδόθηκε στην πυρά.

Οι εικόνες αυτές έκαναν τον γύρο του κόσμου, αφήνοντας μια πικρόχολη γεύση, αναφορικά με την Ελληνική (ίσως και Πορτογαλική) πραγματικότητα στο υπόλοιπο Ευρωπαϊκό κοινό (αν θεωρήσουμε την Ελλάδα χώρα Ευρωπαϊκή). Δεν αξίζει φυσικά ν’ αναφερθεί κανείς στα ρατσιστικά σχόλια που ακούγονται τα τελευταία τρία χρόνια για τα «γουρούνια» (PI.I.G.S) της νότιας Ευρώπης, και κυρίως την Ελλάδα, όπως, «τεμπέληδες Έλληνες», «φοροφυγάδες και απατεώνες». Τα συγκεκριμένα δίκτυα ενημέρωσης (που συνήθως πρόσκεινται σε δεξιούς πολιτικούς χώρους), δε θα έχαναν ούτως ή άλλως την ευκαιρία να εκφράσουν μίσος και απέχθεια για ο,τιδήποτε αντιβαίνει την προτεσταντική ηθική των Βορειοευρωπαίων, δε θα δίσταζαν κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες να εξαπολύσουν επίθεση εναντίον κάθε πράξης που διαφωνεί με το δόγμα του Νεοφιλελευθερισμού και των αξιών που αυτό πρεσβεύει.

Αυτό, όμως, που πρέπει να γίνει κατανοητό σε όλους όσοι θα επικροτούσαν τέτοιου είδους ενέργειες, είναι πως η υποστήριξη εκτός συνόρων είναι μια βασική προϋπόθεση για να μπορέσει ένα κίνημα να βρει τους στόχους του, ν’ ανατρέψει το υπάρχον πολιτικό σκηνικό και να το αντικαταστήσει με κάποιο άλλο, που θα μπορεί να εξασφαλίσει περισσότερη συμμετοχή στην πολιτική ζωή, καλύτερα εργασιακά δικαιώματα, κοινωνική ασφάλιση και ελευθερία. Η εξίσωση της Μέρκελ με την ναζιστική Γερμανία, όχι μόνο προξενεί αρνητικές αντιδράσεις ακόμα και στους λίγους Γερμανούς και λοιπούς Βορειοευρωπαίους που απορρίπτουν την καμπάνια μίσους εναντίον της Ελλάδας από τα αντίστοιχα Μέσα Ενημέρωσης των δικών τους χωρών, όχι μόνο τους ωθεί να στραφούν εναντίον των ανθρώπων μιας χώρας για τους οποίους θα μπορούσαν να εκφράσουν και την συμπάθειά τους στις ανυπέρβλητες δυσκολίες που αντιμετωπίζουν, αλλά απεναντίας φανερώνει ολική πολιτική άγνοια, και συμβάλει στη δημιουργία ενός εθνικιστικού κιτς θεάματος που κανένας σκεπτόμενος άνθρωπος δεν θα μπορούσε να το εκλάβει ως βάσιμη πολιτική αντιπρόταση στις Νεοφιλελεύθερες προκλήσεις.

Ακόμα και σε καθαρά θεωρητικό επίπεδο, το δόγμα του Νεοφιλελευθερισμού που πρεσβεύει η Ευρωπαϊκή Ένωση, δεν έχει καμία συγγένεια με τον Εθνικό Σοσιαλισμό της Γερμανίας του 30, με τα ολοκληρωτικά φασιστικά καθεστώτα του μεσοπολέμου.

Ο Εθνικοσοσιαλισμός και ο φασισμός είναι ιδεολογίες που βλέπουν τον θεσμό της κρατικής εξουσίας ως έναν από τους βασικότερους για την επιβολή των «πολιτικών» γραμμών τους. Τα ιδεολογήματα αυτά βάζουν ως πρωταρχική τους σημασία την πλήρη αφοσίωση του εξουσιαζόμενου στις βασικές αρχές του κινήματος, που μέσω κάθε κρατικού μονοπωλίου επιτυγχάνει τους σκοπούς του. Ένας από τους βασικότερους εκφραστές του Δεξιού απολυταρχισμού είναι ο Καρλ Σμιτ, ο οποίος, μάλιστα, υπήρξε και θαυμαστής της Ναζιστικής Γερμανίας.

Λέει, λοιπόν, ο Σμιτ ότι το κράτος έχει κάθε δικαίωμα ν’ αναστέλλει Συνταγματικά κατοχυρωμένους νόμους εάν το απαιτούν οι συνθήκες, στοχεύοντας στο αιτιατό, την κοινωνική ειρήνη, ή την σύγκρουση με τον αντίπαλο εχθρό. Πρόκειται για την Μακιαβελική λογική με βάση την οποία το πολιτικό σώμα (στη συγκεκριμένη περίπτωση, πρόκειται μια μικρή γραφειοκρατική ολιγαρχία) έχει την δυνατότητα να πράξει αυτόβουλα, ακόμα και δίχως την συγκατάθεση της πλειοψηφίας. Το ερώτημα, βέβαια, που πηγάζει από εδώ είναι το εξής: το ίδιο δεν συμβαίνει και με τον Νεοφιλελευθερισμό; Δεν έχουν παραβιαστεί άρθρα του Ελληνικού Συντάγματος;

Παρότι η απάντηση είναι καταφατική, –άλλωστε ο Karl Polayi στο βιβλίο του The Great Transformation, αποδεικνύει πως ο lesaiz faire καπιταλισμός, που υποτίθεται επιθυμεί την ελαχιστοποίηση του κράτους, πάντα χρειάστηκε έναν κρατικό μηχανισμό προκειμένου να επιβληθεί-, υπάρχουν, ωστόσο, μερικές θεμελιώδης διαφορές. Ο Ναζισμός και ο φασισμός είναι ιδεολογίες που δεν αποδέχονται την ελεύθερη αγορά, το ελεύθερο εμπόριο και την ατομική πρωτοβουλία.

Αντιθέτως, επιδιώκουν στην διαιώνιση του κρατισμού, και των κρατικών μονοπωλίων. Λόγω του ότι αποτελούν ρεύματα που ενσαρκώνουν αξίες προ-επαναστατικές (πριν δηλαδή την Γαλλική Επανάσταση, τον Διαφωτισμό και την άνοδο της μπουρζουαζίας), περιφρονούν κάθε τι το αστικό, κάθε αξία που κατέστη κυρίαρχη από την περίοδο της Βιομηχανικής Επανάστασης, –δηλαδή το κέρδος και την συσσώρευση κεφαλαίων, ή την επιστήμη και την τεχνολογία– και, τέλος, κάθε είδους οικονομικές συναλλαγές που αποσκοπούν στο ατομικό και όχι συλλογικό συμφέρον. Ιδιαίτερα ο Νεοφιλελευθερισμός, βασίζεται πάνω στην Θατσερική αντίληψη: «δεν υπάρχει κοινωνία παρά μόνο άτομα».

Αντίθετα, ο Ναζισμός, ο φασισμός, όπως και ο Σταλινισμός, αποσκοπούν στην ολότητα, στην ιδέα, δηλαδή ότι υπάρχει ένα και μόνο συμφέρον, το συλλογικό. Τα ολοκληρωτικά καθεστώτα προσπαθούν με κάθε μέσο να εξαλείψουν οτιδήποτε αντιβαίνει το «συλλογικό συμφέρον», γιατί, κυρίως, θέτουν ως κεντρικό αξιακό τους πυρήνα ντετερμινιστικές έννοιες όπως «οι νόμοι της φύσης», «η διαιώνιση της φυλής, του έθνους και των παραδόσεων», «το τραίνο της ιστορίας» που απαιτούν συλλογική δράση και αποδοχή.Αναμφισβήτητα, υπάρχουν και κάποια κοινά στοιχεία μεταξύ των δύο αυτών καθεστώτων, της αστικής «δημοκρατίας» ή ολιγαρχίας με τον Σταλινισμό και τον φασισμό. Οι διάφορες διαφημίσεις προϊόντων αποσκοπούν στις συνειδήσεις των μαζών και όχι των ατόμων. Τα πολιτικά κόμματα, όπως πολύ σωστά τα περιγράφει ο Max Weber (βλ. Politics as a Vocation), λειτουργούν με τον ίδιο τρόπο, προπαγανδίζοντας τις θέσεις τους χρησιμοποιώντας γλώσσα που είναι κατανοητή προς το σύνολο, ή αν δεν είναι κατανοητή, προσπαθούν να επικαλεστούν μια επιστημονίστικη αυθεντία.

Όμως, τα αστικά κόμματα και οι διαφόρων ειδών διαφημίσεις, ποτέ δεν χρησιμοποιούν μεσσιανικό λόγο, ποτέ δεν προβάλλονται ως υπόσχεση προς κάτι καλύτερο. Καταφέρνουν μόνο να δημιουργούν ανάγκες πλασματικές, με σκοπό το κέρδος. Απεναντίας, ένα φασιστικό ή Σταλινικό καθεστώς, συχνά είναι προσωποπαγές, έντονα αντι-ωφελιμιστικό, και κατευθύνεται από έναν ιδεαλιστικό στόχο, ασαφή και ρομαντικό για να μπορεί να αγγίξει τα συναισθήματα και, ταυτόχρονα, να επενδύσει στην αυθαιρεσία της σκέψης, κατακυριεύοντας έτσι τον βασικό κορμό της ανθρώπινης υπόστασης που ονομάζεται ψυχή.

Εν ολίγοις, δεν έχουμε να κάνουμε με κάποιο ολοκληρωτικό Ναζιστικό καθεστώς, αλλά με μια αυταρχική κυβέρνηση που προσπαθεί να συγκαλύψει την διαφθορά και την διαπλοκή, με μια τεχνοκρατική ελίτ που επιχειρεί να επιβάλει το δόγμα της Σχολής του Σικάγο.Στο σημείο αυτό, καλό θα ήταν οι αναγνώστες να αναρωτηθούν το εξής: Σε ποιά από τις δύο χώρες είναι εντονότερο το στοιχείο του ολοκληρωτισμού; Ποιά συγκεντρώνει κατοίκους με τάσεις που θυμίζουν περισσότερο την ναζιστική Γερμανία του 30; Είναι η Γερμανία ή μήπως η Ελλάδα που νεοναζιστικά μορφώματα όπως η Χρυσή Αυγή αγγίζουν το 7-8% στις δημοσκοπήσεις; Την ίδια στιγμή, το αντίστοιχο Γερμανικό NPD δεν ξεπερνά τα 2% του συνόλου των Γερμανών ψηφοφόρων.

Μπορεί η κυβέρνηση των Γερμανών Χριστιανοδημοκρατών να είναι συμπαγής, να φλερτάρει με τον αυταρχισμό, όμως στην Ελλάδα ομάδες νεοναζί με την απόλυτη συγκάλυψη της αστυνομίας, βγαίνουν καθημερινά σε περιπολίες μαχαιρώνοντας μετανάστες. Όχι ότι απουσιάζουν τα φαινόμενα αυτά από την Γερμανία (και από καμία χώρα)!

Ο κίνδυνος, όμως, της πολιτικής βίας, της παρεκτροπής και του ολοκληρωτισμού είναι εντονότερος στην Ελλάδα, αυτήν την στιγμή, παρά πουθενά αλλού. Ή μήπως ξεχάσαμε τον όχλο που επί καθημερινής βάσης, για σχεδόν 2 εβδομάδες, πολιορκούσε το θέατρο στο Χυτήριο, την σύλληψη του Παστίτσιου και κάτι νόμους περί Βλασφημίας! Προτού, λοιπόν, ξαναβγούμε στους δρόμους καίγοντας ναζιστικές σημαίες, με σκοπό να πλήξουμε την εθνική υπερηφάνεια των Γερμανών, ας θυμηθούμε ότι η κυβέρνηση της Α.Μέρκελ, συσπειρώνει άτομα με κινητικές ανικανότητες, ή που ανήκουν σε κάποια εθνική μειονότητα, πράγμα που για τα Ελληνικά δεδομένα ξεπερνάει κάθε φαντασία.

Επειδή, τέλος, η κατάσταση είναι ιδιαίτερα τεταμένη, και το πολιτικό καθεστώς μοιάζει να ακροβατεί σε τεντωμένο σκοινί, θα ήταν προτιμότερο ν’ αναγνωρίζαμε μερικά αυτονόητα πράγματα: πως, για παράδειγμα, δεν μπορεί μια εξέγερση να οδηγήσει πουθενά, αν δεν υπάρχει υποστήριξη εκτός της χώρας, ιδιαίτερα στην εποχή της παγκοσμιοποίησης. Μπορεί κάποιοι να ονειρεύονται πλατείες Ταχριρ, αλλά καλό θα ήταν να γνωρίζουμε ότι η Ευρώπη (και κυρίως η Ελλάδα) δεν είναι ούτε Αίγυπτος, ούτε Τυνησία. Σε αντίθεση με τις δύο αυτές χώρες, όπου υπήρχαν εξωτερικές πιέσεις να παραμείνουν τα πλήθη στον δρόμο μέχρι την ανατροπή του Μουμπάρακ και Μπεν Αλί (αντίστοιχα) στην δική μας περίπτωση οι πιέσεις αποσκοπούν στο να εγκαταλείψουν οι διαδηλωτές τις πλατείες.

Κάτι τέτοιο σημαίνει ότι προκειμένου να επιτευχθούν μερικοί επαναστατικοί στόχοι, θα πρέπει πρώτα απ’ όλα να γίνει αντιστροφή του αρνητικού κλίματος που δημιουργείται εκτός συνόρων, αναφορικά με τις διαδηλώσεις και τα κινήματα πολιτών.

Συνεπώς, σκηνές σαν αυτές που συνέβησαν την 9η Οκτωβρίου θα ήταν προτιμότερο να μην επαναληφθούν.

Related Link: http://eagainst.com
This page can be viewed in
English Italiano Deutsch
Double Issue 5/6 of Tokologo, the Newsletter of the TAAC, now available

Ελλάδα / Τουρκία / Κύπρος | Λαϊκοί Αγώνες | gr

Sat 30 Apr, 11:21

browse text browse image

11e1460928638388.jpg imageΟ καπιταλισμός είν&#... 15:09 Mon 18 Apr by αναρχική ομάδα “δυσήνιος ίππος” 0 comments

Για την άγρια πληττόμενη κοινωνική βάση δεν υπάρχουν πλέον περιθώρια για άλλες ψευδαισθήσεις. Το μόνο υπαρκτό δίλημμα πρέπει να είναι το “καπιταλισμός ή κοινωνική επανάσταση”. Η μόνη ρεαλιστική προοπτική είναι αυτή του κοινωνικού μετασχηματισμού, της διαδικασίας ανατροπής δηλαδή των σχέσεων εκμετάλλευσης και καταπίεσης που επιβάλλει το υπάρχον καθεστώς σκλαβιάς και εξαθλίωσης και κατάργησης των υπαρχουσών δομών οργάνωσης της κοινωνίας, αντικαθιστώντας τες με άλλες μορφές οριζόντιας και συλλογικής αυτοοργάνωσης όπως είναι οι ελευθεριακές κομμούνες, τα εργατικά συμβούλια, οι λαϊκές συνελεύσεις και οι κολεκτίβες.

ceb1cf83cf86ceb1cebbceb9cf83cf84ceb9cebacebf1.jpg image3 το λάδι, 3 το ξύδι, 6 το ... 20:18 Sat 16 Apr by «Μαύρο & Κόκκινο» 0 comments

Εμείς, από την πλευρά μας, αντιλαμβανόμαστε τους εαυτούς μας ως αναπόσπαστο κομμάτι αυτής της κοινωνίας και ενάντια στη λογική της ανάθεσης, ενάντια στους ξεπουλημένους εργατοπατέρες της Γ.Σ.Ε.Ε. και των ανοργάνωτων ψευτο-απεργιών που καλούν, θέτουμε τα δικά μας προτάγματα. Μέσα από σωματεία βάσης και εγχειρήματα με αντι-ιεραρχικά χαρακτηριστικά και οριζόντια δομή, προτάσσουμε και συμμετέχουμε σε αυτοοργανωμένους, ακηδεμόνευτους κοινωνικούς και ταξικούς αγώνες.

12920489_1067610683261908_3268864092584644003_n.jpg imageΕνάντια στο νέο ασφ&... 20:04 Thu 14 Apr by Ελευθεριακή Πρωτοβουλία Θεσσαλονίκης 0 comments

Ο αγώνα αυτός δεν μπορεί παρά να γίνεται σε πολλά μέτωπα: ενάντια στην αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης, στη μείωση των συντάξεων, στην ανισότητα στους όρους εργασίας βάσει του φύλλου, φυλής, ηλικείας κα. Ενάντια σε κάθε τι μας διαχωρίζει και κατακερματίζει τους εκμεταλλευόμενους σήμερα, ενάντια σε ότι δημιουργεί δυσχερέστερες συνθήκες ζωής για όλους μας αύριο. Υπέρ των ίσων δικαιωμάτων για όλους τους/ις εργάτες/ιες, υπέρ της νομιμοποίηση όλων των μεταναστών/τριών.

apo_a4.jpg imageΔιαδήλωση 5 Μάρτη, Μ_... 17:11 Wed 02 Mar by Όμικρον 72, Κύκλος της Φωτιάς 0 comments

Μόνο η συνολική ανατροπή του κράτους και του καπιταλισμού, η κοινωνική απαλλοτρίωση του πλούτου που εμείς οι ίδιοι παράγουμε και απομυζά μια κάστα εξουσιαστών, και η κοινωνική επανάσταση για μια νέα κοινωνία κοινοκτημοσύνης, αλληλεγγύης και ελευθερίας μπορούν να δικαιώσουν τους πόθους και τις πραγματικές κοινωνικές ανάγκες των καταπιεσμένων και εκμεταλλευόμενων.

topicagrotwn.jpg imageΑγροτικές κινητοπ ... 19:03 Sun 21 Feb by Ελευθεριακό Δίκτυο Αγροτών 0 comments

Οι μικροί και μεσαίοι αγρότες πρέπει να κερδίσουμε. Για την αξιοπρέπεια του λαού μας, για τους ανέργους και χιλιάδες άγρια εκμεταλλευόμενους εργαζομένους, για τους μετανάστες που δουλεύουν στα κάτεργα της Μανωλάδας, για τους πρόσφυγες που πνίγονται στο Αιγαίο.

agrotes.jpg imageΗράκλειο-κάλεσμα σ&#... 03:26 Thu 04 Feb by Αναρχικοί και ελευθεριακοί κομμουνιστές εργάτε 0 comments

Είμαστε αυτοί που η φωνή μας δεν ακούγεται στα μπλόκα των αγροτών,είμαστε αυτοί που βρισκόμαστε δίπλα στους μετανάστες εργάτες γης δουλεύουμε μαζί για το μεροκάματο,είμαστε αυτοί οι φτωχοί μικροαγρότες της επαρχίας που ποτέ δεν πήραμε επιδοτήσεις,ποτέ δεν βρεθήκαμε σε κομματικά γραφεία και συνδικαλιστικές ενώσεις αλλά αντίθετα βρισκόμασταν στο δρόμο σε όλες τις μεγάλες κινητοποιήσεις και αγώνες της εργατικής τάξης.

_2.jpg imageΚαλέσματα Γενικής &#... 17:52 Wed 03 Feb by Αναρχική Ομοσπονδία 0 comments

Η Αναρχική Ομοσπονδία καλεί τις εκμεταλλευόμενες και τους εκμεταλλευόμενους να πλαισιώσουν δυναμικά τις κινητοποιήσεις στις 4 Φλεβάρη ενάντια στο ασφαλιστικό νομοσχέδιο. 

210320150215kt5648sooc142401128211442932369.jpg imageEldorado Gold – Στα τσακίδια! 16:38 Sat 30 Jan by Αναρχικοί για την Κοινωνική Απελευθέρωση (Α.Κ.Α.) 0 comments

Εμείς τασσόμαστε υπέρ των κατοίκων των σκουριών που είναι οι κερδισμένοι, αν όντως δεν συνεχιστεί το καταστροφικό έργο. Και αυτό είναι το μόνο σίγουρο συμπέρασμα, ότι ο πολύχρονος και συχνά βίαιος, ανυποχώρητος αγώνας τους είναι “προ των πυλών” να δικαιωθεί. Είμαστε με τους ανθρώπους που δέχτηκαν καταστολή ιδιωτική και κρατική και αντιδρούσαν με αντιβία.

12651121_542163182617181_4562707451747798468_n.jpg image3 το λάδι, 3 το ξύδι, 6 το ... 16:19 Sat 30 Jan by Συλλογικότητα για τον Κοινωνικό Αναρχισμό «Μαύρ 0 comments

Έπειτα από έναν χρόνο, δυό φορές «αριστερά» και τρεις εκλογικές διαδικασίες, είναι ξεκάθαρο πως η όποια ελπίδα έχει πλέον πτωχεύσει. Στα πλαίσια του τρίτου μνημονίου που υπέγραψε η συγκυβέρνηση ΣΥ.ΡΙΖ.Α. – ΑΝ.ΕΛ., τα αντιασφαλιστικά μέτρα που πρόκειται να ψηφιστούν, επιβάλουν τέτοιες αλλαγές στο συνταξιοδοτικό και στις εισφορές των φορολογουμένων, που το μόνο σίγουρο είναι πως θα εξαθλιώσουν ακόμα περισσότερο τα κατώτερα κοινωνικά στρώματα προς όφελος του κεφαλαίου.

strength.jpg imageΓενική απεργία 3/12 - Κα&... 16:31 Wed 02 Dec by «Μαύρο και Κόκκινο» 0 comments

Ίδια είναι τ’αφεντικά δεξιά και αριστερά ή αλλιώς η αλυσίδα της κοινωνικής εκμετάλλευσης δεν σπάει όσο ο αφέντης δεν αποκαθηλώνεται | ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ 3/12

more >>

imageΑσφαλιστικό, συγκυ&#... Mar 17 by Συνέλευση αναρχικών-κομμουνιστών 0 comments

Η αναδιάρθρωση του ασφαλιστικού συστήματος οφείλει να ερμηνευτεί από τις προλεταριακές δυνάμεις μέσα από τις πραγματικές-ταξικές του διαστάσεις, ως επιστέγασμα δηλαδή της εργασιακής αναδιάρθρωσης που επιχειρείται στα πλαίσια της συνολικότερης διαχείρισης της κρίσης του καπιταλισμού και της ειδικότερης μνημονιακής της έκφρασης στην Ελλάδα. —- Αντιλαμβανόμενοι, λοιπόν, το ασφαλιστικό ζήτημα ως αιχμή της ταξικής επίθεσης που εξαπολύουν τα διεθνή και ντόπια αφεντικά εδώ και έξι χρόνια στα εργαζόμενα-λαϊκά στρώματα, είμαστε υποχρεωμένοι όχι μόνο να σταθούμε μακριά από οποιαδήποτε συζήτηση περί λύσης για τη ‘’μη βιωσιμότητα’’ των ασφαλιστικών ταμείων, αλλά και να την αποδομήσουμε ως μια συζήτηση ταξικά χρωματισμένη προς όφελος των αφεντικών.

imageΗ αριστερά στην εξο&... Oct 16 by Γρηγόρης Τσιλιμαντός 0 comments

*Ομιλία από την εκδήλωση της Αντιεξουσιαστικής Κίνησης : “Η Αριστερά στην εξουσία και η απάντηση των κοινωνικών κινημάτων”, που έλαβε χώρα στις 16 Ιουνίου 2015, στο Nosotros (Θεμιστοκλέους 66, Εξάρχεια).

imageΤο Χρονικό μιας Ήττ&... Oct 02 by Silence_Infinis / Κενό Δίκτυο 0 comments

Για την ώρα, πάντως, βρισκόμαστε στο χείλος της τρύπας· εκτείνοντας το βλέμμα φαίνεται μια παγκόσμια οικονομία σε κατάσταση νευρικής κρίσης ενώ η εξαθλίωση, η βαρβαρότητα και το κοινωνικό χάος ως αποτελέσματα αλλά και τεχνικές διαχείρισης των παγκόσμιων ροών του κεφαλαίου διευρύνονται. Επικεντρώνοντας στον ελλαδικό χώρο διακρίνεται ο ορίζοντας μιας μακράς λιτότητας και κάμποσα ατομικά και συλλογικά αδιέξοδα. Η εκτίμηση μου είναι ότι, έξω από μια σταθεροποίηση και ανάκαμψη της οικονομίας, ο εσωτερικός ανταγωνισμός θα συμπυκνωθεί σταδιακά στο δίπολο “μέσα/έξω από την Ε.Ε.”, άρα και στο δίπολο Ευρώ/Δραχμή.

imageΠερί «κοινωνικοποι&#... Aug 11 by Άγις Στίνας 0 comments

Ένα ιστορικό κείμενο του Άγι Στίνα. Από το περιοδικό «Άνθη του Κακού», τεύχος 2, Χειμώνας 1988, που το αναδημοσίευσε από την αναρχική εφημερίδα «Αλληλεγγύη».

imageΟ νέος μεταπολιτευ&#... Jul 25 by ΓΚ 0 comments

Μαζί να είμαστε στις γέφυρες με όσους αγώνες μετωπικά κινούνται στην κατεύθυνση της άμυνας ενάντια στην ταξική επίθεση, στην εκποίηση της δημόσιας περιουσίας, στην συνεργατική σχέση των δανειστών με τους ντόπιους κομπραδόρους μας, στην φορολογική απομύζηση, στις νέες περιφράξεις που θα μας περικυκλώνουν. Το ζήτημα της ενδογενούς παραγωγικής ανασυγκρότησης να είναι η επίθεσή μας. Διαπερνώντας, ταυτίζοντας, ακολουθώντας, προπορεύοντας ή συνοδοιπορώντας μαζί με άλλες, υπάρχουσες, πλευρές της αντίστασης, το σχέδιο για μια ενδογενή παραγωγική ανασυγκρότηση έχει κεντρική σημασία. Απαλλοτριώσεις, οικειοποιήσεις χώρων και δομών, κοινωνικά ιατρεία-φαρμακεία, πολιτιστικές και μορφωτικές δομές, συσσωματώσεις αντιστάσεων για δωρεάν παροχή αγαθών, αντιστάσεις εργαζομένων των σωματείων βάσης, αντιαναπτυξιακές πρωτοβουλίες σε επενδύσεις, αντιστάσεις στις εκποιήσεις στέγης, αντιστάσεις στην εκποίηση του δημόσιου πλούτου και των δημόσιων υποδομών, καθώς και άλλες μορφές άμυνας που θα αναπτυχθούν οφείλουν να επεξεργάζονται, προταγματικά, ένα σχέδιο αυτοδυναμίας της κοινωνίας στο να μπορέσει να εκβάλει όλο το χαμένο δημιουργικό της παραγωγικό ιστό.

more >>

imageΟ καπιταλισμός είν&#... Apr 18 0 comments

Για την άγρια πληττόμενη κοινωνική βάση δεν υπάρχουν πλέον περιθώρια για άλλες ψευδαισθήσεις. Το μόνο υπαρκτό δίλημμα πρέπει να είναι το “καπιταλισμός ή κοινωνική επανάσταση”. Η μόνη ρεαλιστική προοπτική είναι αυτή του κοινωνικού μετασχηματισμού, της διαδικασίας ανατροπής δηλαδή των σχέσεων εκμετάλλευσης και καταπίεσης που επιβάλλει το υπάρχον καθεστώς σκλαβιάς και εξαθλίωσης και κατάργησης των υπαρχουσών δομών οργάνωσης της κοινωνίας, αντικαθιστώντας τες με άλλες μορφές οριζόντιας και συλλογικής αυτοοργάνωσης όπως είναι οι ελευθεριακές κομμούνες, τα εργατικά συμβούλια, οι λαϊκές συνελεύσεις και οι κολεκτίβες.

image3 το λάδι, 3 το ξύδι, 6 το ... Apr 16 0 comments

Εμείς, από την πλευρά μας, αντιλαμβανόμαστε τους εαυτούς μας ως αναπόσπαστο κομμάτι αυτής της κοινωνίας και ενάντια στη λογική της ανάθεσης, ενάντια στους ξεπουλημένους εργατοπατέρες της Γ.Σ.Ε.Ε. και των ανοργάνωτων ψευτο-απεργιών που καλούν, θέτουμε τα δικά μας προτάγματα. Μέσα από σωματεία βάσης και εγχειρήματα με αντι-ιεραρχικά χαρακτηριστικά και οριζόντια δομή, προτάσσουμε και συμμετέχουμε σε αυτοοργανωμένους, ακηδεμόνευτους κοινωνικούς και ταξικούς αγώνες.

imageΕνάντια στο νέο ασφ&... Apr 14 0 comments

Ο αγώνα αυτός δεν μπορεί παρά να γίνεται σε πολλά μέτωπα: ενάντια στην αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης, στη μείωση των συντάξεων, στην ανισότητα στους όρους εργασίας βάσει του φύλλου, φυλής, ηλικείας κα. Ενάντια σε κάθε τι μας διαχωρίζει και κατακερματίζει τους εκμεταλλευόμενους σήμερα, ενάντια σε ότι δημιουργεί δυσχερέστερες συνθήκες ζωής για όλους μας αύριο. Υπέρ των ίσων δικαιωμάτων για όλους τους/ις εργάτες/ιες, υπέρ της νομιμοποίηση όλων των μεταναστών/τριών.

imageΔιαδήλωση 5 Μάρτη, Μ_... Mar 02 0 comments

Μόνο η συνολική ανατροπή του κράτους και του καπιταλισμού, η κοινωνική απαλλοτρίωση του πλούτου που εμείς οι ίδιοι παράγουμε και απομυζά μια κάστα εξουσιαστών, και η κοινωνική επανάσταση για μια νέα κοινωνία κοινοκτημοσύνης, αλληλεγγύης και ελευθερίας μπορούν να δικαιώσουν τους πόθους και τις πραγματικές κοινωνικές ανάγκες των καταπιεσμένων και εκμεταλλευόμενων.

imageΑγροτικές κινητοπ ... Feb 21 0 comments

Οι μικροί και μεσαίοι αγρότες πρέπει να κερδίσουμε. Για την αξιοπρέπεια του λαού μας, για τους ανέργους και χιλιάδες άγρια εκμεταλλευόμενους εργαζομένους, για τους μετανάστες που δουλεύουν στα κάτεργα της Μανωλάδας, για τους πρόσφυγες που πνίγονται στο Αιγαίο.

more >>
© 2005-2016 Anarkismo.net. Unless otherwise stated by the author, all content is free for non-commercial reuse, reprint, and rebroadcast, on the net and elsewhere. Opinions are those of the contributors and are not necessarily endorsed by Anarkismo.net. [ Disclaimer | Privacy ]