user preferences

Οι ήττες μας τα τελευταία τεσσεράμισι χρόνια

category Ελλάδα / Τουρκία / Κύπρος | Λαϊκοί Αγώνες | Γνώμη / Ανάλυση author Thursday November 15, 2012 10:35author by Νεκατώματα - 1 of Anarkismo Editorial Group Report this post to the editors

Ένα κείμενο από και για την Κύπρο

Η εκλογή Χριστόφια το 2008 παρά το ότι δεν ήταν αποτέλεσμα κάποιας ουσιαστικά αριστερής στροφής στην ε/κ κοινότητα, ανάλογης πχ με αυτή στην τ/κ κοινότητα το 2003, αναμφίβολα μάς δημιούργησε προσδοκίες και αναπτέρωσε τις ελπίδες μας για διάφορα ζητήματα. Δεν είχαμε βέβαια καμιά ψευδαίσθηση καθότι γνωρίζαμε καλά τα όρια και της αστικής δημοκρατίας και του προοδευτισμού του ΑΚΕΛ.

ceb1cf80ceb5cf81ceb3ceb9ceb126.jpg

Η εκλογή Χριστόφια το 2008 παρά το ότι δεν ήταν αποτέλεσμα κάποιας ουσιαστικά αριστερής στροφής στην ε/κ κοινότητα, ανάλογης πχ με αυτή στην τ/κ κοινότητα το 2003, αναμφίβολα μάς δημιούργησε προσδοκίες και αναπτέρωσε τις ελπίδες μας για διάφορα ζητήματα. Δεν είχαμε βέβαια καμιά ψευδαίσθηση καθότι γνωρίζαμε καλά τα όρια και της αστικής δημοκρατίας και του προοδευτισμού του ΑΚΕΛ. Αλλά ταυτόχρονα και παρόλα αυτά ξέραμε ότι μπορούσαμε πλέον να διεξάγουμε τους αγώνες μας σε ένα ευνοϊκότερο πλαίσιο και νιώσαμε αρχικά αλλά και κατά καιρούς ένα φρέσκο πολιτικό αέρα, έστω απλώς στο επίπεδο της δημόσιας ρητορικής και του συμβολισμού. Τεσσεράμισι χρόνια μετά, μετά από απανωτές ήττες σε διάφορα επίπεδα και θέματα, με τη χώρα όχι απλά πιο διχοτομημένη και πιο συντηρητική από πριν, αλλά πλέον και στο παραπέντε της φτωχοποίησης και της υποτέλειας, οφείλουμε τουλάχιστον μια ανασκόπηση.

Η πρώτη μάχη την οποία δώσαμε με όλες μας τις δυνάμεις με συμμάχους αρκετούς ΑΚΕΛικούς, φιλελεύθερους και εκσυγχρονιστές και με πολλές αξιώσεις ήταν αυτή της εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης. Στο κάτω κάτω δεν ζητούσαμε και το φεγγάρι – μια ανθρωποκεντρική και κοσμική παιδεία στα πρότυπα του ευρωπαϊκού διαφωτισμού διεκδικούσαμε μακριά από τον υφιστάμενο εθνοκεντρικό σκοταδισμό. Οι εθνικιστές όμως, σε συμμαχία με την εκκλησία και αξιοποιώντας τον βαθύ συντηρητισμό της ελληνοκυπριακής κοινωνίας, κατάφεραν να εξουδετερώσουν την προσπάθεια εν τη γενέσει της. Με σημαία τον κίνδυνο του “αφελληνισμού” οδήγησαν τα κόμματα της δεξιάς και της κεντροδεξιάς και τα συνδικάτα των εκπαιδευτικών σε ένα αγώνα “εθνικής ταυτότητας” και “εθνικής ιστορίας” περιθωριοποιώντας τις δυναμικές, φιλελεύθερες και εκσυγχρονιστικές φωνές. Στην αριστερή όχθη οι ριζοσπάστες ήμασταν λίγοι και με λιγοστή πρόσβαση στη δημόσια σφαίρα – οι ΑΚΕΛικοί είχαν προτεραιότητα την συναίνεση και πολύ γρήγορα υποχώρησαν και παραιτήθηκαν από την όποια διεκδίκηση φιλοσοφικού επαναπροσανατολισμού, αρκούμενοι σε κάποιες επί μέρους τεχνικές αλλαγές.

Η αποτυχία στην εκπαιδευτική μεταρρύθμιση ήταν πλήρης – και ήταν ήδη φανερό από το τέλος του 2009 ότι ούτε η επανένωση της χώρας θα μπορούσε να προχωρήσει γιατί αυτή εξ ορισμού έπρεπε να βασιστεί σε μια επιτυχή ρήξη με τον εθνικισμό, ο οποίος φαινόταν ήδη να αναβιώνει πατώντας και πάνω στη νίκη του στη μάχη της παιδείας, ενώ εξόφθαλμη ήταν πλέον και η απουσία ενός, αποφασισμένου να αγωνιστεί και έτοιμου να συγκρουστεί, μαζικού φορέα. Το ΑΚΕΛ στο κυπριακό φάνηκε ανεπαρκές, αδύνατο και απρόθυμο να διορθώσει το έγκλημα που διέπραξε το 2003-2004, παρά το ότι σε επίπεδο συνομιλιών αλλά και κυβερνητικής ρητορικής σημειώθηκε σημαντική πρόοδος. Το άνοιγμα της Λήδρας, η γενική ευφορία του 2008 και η στήριξη σημαντικής μερίδας των φιλελευθέρων-εκσυγχρονιστών μέχρι και τις αρχές του 2010 αντί να αποτελέσουν εφαλτήριο για μια τεράστια εκστρατεία ανατροπής της διχοτομικής συνείδησης που εμπεδωνόταν τότε στην ε/κ κοινότητα και προετοιμασίας της κοινής γνώμης για την επανένωση μέσα από την δημιουργία κλίματος λύσης παράλληλα με τις συνομιλίες, το ΑΚΕΛ άφησε περίπου τα πράματα να πάρουν το δρόμο τους και τους απορριπτικούς να επιβληθούν κατά κράτος στη δημόσια σφαίρα.

Επικοινωνιακά πάντα στην άμυνα – η ομοσπονδία οδυνηρή υποχώρηση, η παραμονή κάποιων εποίκων και η εκ περιτροπής προεδρία κληρονομιά προηγούμενων προέδρων κλπ – και αυτή η άμυνα αναποτελεσματική μάλιστα. Ούτε καν τη σημαντική συμφωνία Χριστόφια – Ταλάτ στο συνταγματικό με τη διασταυρούμενη ψήφο το 2009 δεν κατόρθωσε να υπερασπιστεί το ΑΚΕΛ, ενώ το διαφαινόμενο αδιέξοδο εξανέμισε όχι μόνο την ελπίδα αλλά και όσους κεντροδεξιούς πίστεψαν ότι θα μπορούσε να προχωρήσει η επανένωση. Μείναμε μερικές εκατοντάδες ριζοσπάστες αριστεροί και εναλλακτικοί να φωνάζουμε για την επανένωση ως άμεσα πραγματοποιήσιμο στόχο και όχι ως ένα τυπικό ευχολόγιο σε στημένες φιέστες, μέχρι που και εμείς ήδη από το 2011 φαινόμασταν τραγικά ονειροπαρμένοι. Ακόμα και τα μεγάλα συλλαλητήρια των τ/κ στις αρχές του 2011, η τελευταία κραυγή μιας κοινότητας υπό αφομοίωση και το τελευταίο παράθυρο της προοπτικής για ομοσπονδιακή επανένωση που κράτησαν ανοιχτό οι τ/κ, έκλεισε αδιάφορα από τον αέρα...

Και πριν προλάβουμε καν να αναλογιστούμε το θάψιμο της ομοσπονδιακής λύσης του κυπριακού, με αυξημένη ταχύτητα επιδεινώνεται η οικονομική κατάσταση και αυξάνεται η συχνότητα και η ένταση των ρατσιστικών υστεριών. Καπάκι οι μεγαλοϊδεάτικες φαντασιώσεις με το φυσικό αέριο και τη συμμαχία με το Ισραήλ και πριν προλάβουμε να προβληματιστούμε ενδεχομένως και για τον πιθανό ρόλο των αναθυμιάσεων του φυσικού αερίου στο ΟΧΙ της πλειοψηφίας της ε/κ πολιτικής ελίτ και τους υπολογισμούς της το 2004, έρχεται το Μαρί. Όπου αναδύεται σε όλη της τη μεγαλοπρέπεια η μικροαστική αθλιότητα που τελετουργικά ενώνει ολόκληρο το πολιτικό φάσμα από την άκρα δεξιά μέχρι τους προοδευτικούς φιλελεύθερους και τους απολιτίκ σε ένα αντι-αριστερό ντελίριο. Από την άμυνα στο πεδίο των πολιτικών θέσεων περάσαμε πλέον σε μια άμυνα για την ταυτότητά μας και τα αυτονόητα. Ήταν δύσκολοι οι μήνες του καλοκαιριού του 2011 – καθώς φάνηκαν από τη μια οι αδυναμίες μας και από την άλλη οι εφεδρείες της δεξιάς. Που μπορεί να μην κατάφεραν να συντρίψουν την αριστερά συνολικά, αλλά κατάφεραν να οδηγήσουν το ΑΚΕΛ σε μια νέα και πιο ουσιαστική υποχώρηση από όλες τις προηγούμενες και να βάλουν το πλαίσιο για τα ζητήματα της οικονομίας.

Ήδη από το τέλος του 2011 εισήλθαμε στην περίοδο της λιτότητας και της πτώσης του βιοτικού επιπέδου. Ο Δεκέμβρης του 2011 ήταν ουσιαστικά μια εικόνα από το μέλλον – πολλαπλά αποκαλυπτικός τουλάχιστον σε όσους είχαν τα μάτια τους ανοιχτά και μπορούσαν να αναγνώσουν τα δεδομένα και να αντιληφθούν τις προεκτάσεις τους. Πρώτα πρώτα φάνηκε η επικοινωνιακή δύναμη του κεφαλαίου μέσα από το βαθμό στον οποίο κατάφερνε να ελέγχει και να διαμορφώνει την κοινή γνώμη. Η συγκάλυψη του τραπεζικού σκανδάλου και η εστίαση στο δήθεν σπάταλο κράτος και τη στοχοποίηση των μισθωτών του δημοσίου είχε σχεδόν απόλυτη επιτυχία. Έπειτα φάνηκαν τα όρια και των συνδικάτων αλλά και του ΑΚΕΛ – έλειπε το σχέδιο, η αποφασιστικότητα, η ανάλυση, η διάθεση για ουσιαστική αντίσταση. Πίσω από τις συνδικαλιστικές ρητορικές υπεράσπισης των κεκτημένων, τις προειδοποιήσεις για δήθεν εργατική αναταραχή, η απροθυμία των συνδικάτων να διεξάγουν αγώνα και η γενικότερη αδυναμία τους ήταν πλέον εμφανέστατη στην κοινωνία και φυσικά στο κεφάλαιο και τους εκπροσώπους του στη βουλή. Το ΑΚΕΛ ανέστειλε την πολιτική καθυστέρησης της λιτότητας και με αιχμή του δόρατος τον σοσιαλδημοκράτη Καζαμία έδειξε ότι όταν χρειαζόταν, δεν είχε τίποτα να ζηλέψει από τα κεντρώα και κεντροαριστερά κόμματα της Ευρώπης, ούτε ως προς την εξυπηρέτηση της αστικής τάξης ούτε ως προς την διαχείριση της δυσαρέσκειας στην κοινωνία αλλά και εντός του.

Η ριζοσπαστική αριστερά φάνηκε και πάλι μικρή, ανοργάνωτη και ανέτοιμη να παρέμβει σε μια σημαντική συγκυρία.

Έτσι φτάσαμε στο 2012 με τους συσχετισμούς απόλυτα αρνητικούς σχεδόν σε όλα τα επίπεδα. Το ΑΚΕΛ βέβαια προσπάθησε να συνεχίσει την πολιτική καθυστέρησης της λιτότητας, τα συνδικάτα έκαναν μερικές απεργίες (που το τελευταίο διάστημα είναι βασικά διεκδικήσεις δεδουλευμένων) και η ριζοσπαστική αριστερά κάποια οργανωτικά βήματα για να μπορέσει να παρεμβαίνει πιο αποφασιστικά, τουλάχιστο στη δημόσια σφαίρα. Οι ευθύνες των τραπεζών βγήκαν πλέον στη φόρα και ο Ορφανίδης είναι πλέον στη συνείδηση της πλειοψηφίας ένοχος. Αλλά δεν υπήρξε καμιά αναστροφή του κλίματος και δεν φάνηκε καμιά πιθανότητα ανατροπής. Εν τω μεταξύ η σφαγή στον ιδιωτικό τομέα προχωρά ακάθεκτη με τις απολύσεις να πολλαπλασιάζονται, τους μισθούς να ψαλιδίζονται, τα κεκτημένα ωφελήματα όπως πχ οι εργοδοτικές συνεισφορές στα ταμεία πρόνοιας, το ταμείο ευημερίας, οι 13οι κλπ να κόβονται. Τα συνδικάτα είναι πλέον σε οριακό σημείο καθώς βρίσκονται συνεχώς προ τετελεσμένων και προσπαθούν στην καλύτερη περίπτωση να περισώσουν ένα μικρό μέρος από αυτά που χάνονται, στη χειρότερη απλά παρηγορούν τους εργαζόμενους και τους συμβουλεύουν να κάνουν οικονομίες. Χωρίς τη βούληση και χωρίς τη δυνατότητα να αντιδράσουν απλά θρηνούν το τέλος της εποχής του “κοινωνικού διαλόγου” και ζητούν από τους εργοδότες να “επιδείξουν αυτοσυγκράτηση”.

Το Μνημόνιο λιτότητας και υποτέλειας που θα υπογραφεί προσεχώς και η εφαρμογή του που θα ακολουθήσει, σηματοδοτεί βέβαια το πέρασμα σε μια άλλη εποχή – οι συνέπειες του θα είναι μεσοπρόθεσμα αν όχι άμεσα, συντριπτικές για την κοινωνία και το βιοτικό επίπεδο των κατοίκων της Κύπρου. Το μεγάλο ψαλίδισμα στους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων, με το οποίο ξεκινά ο νέος κύκλος υποτίμησης της εργασίας και η μοιρολατρική αδράνεια με την οποία η κοινωνία το αποδέχεται φοβισμένη, είναι μόνο η αρχή. Κάποιοι θα πουν ότι μπροστά στις τόσο δραματικές εξελίξεις που θα ακολουθήσουν, τα ζητήματα των προηγούμενων χρόνων που αναφέρω εδώ σε λίγο θα φαίνονται ασήμαντα. Και κάποιοι θα πουν ότι τα μεγέθη και η παγκοσμιότητα τα καθιστούν λεπτομέρειες. Σύμφωνοι – όμως στο βαθμό που εμπλεκόμαστε ως δρώντες της ιστορίας μας, οι χτεσινές μας ήττες διαμορφώνουν τις συνθήκες που βρίσκουμε μπροστά μας σήμερα και ορίζουν το γήπεδο στο οποίο θα παίξουμε αύριο.

Related Link: http://nekatomata.blogspot.com
This page can be viewed in
English Italiano Deutsch
E

Ελλάδα / Τουρκία / Κύπρος | Λαϊκοί Αγώνες | gr

Sun 02 Aug, 20:19

browse text browse image

11755683_1645652378983979_2886143991192655880_n.jpg imageΗ λύπη μας θα γίνει ο... 21:42 Tue 21 Jul by Devrimci Anarşist Faaliyet 0 comments

Στη Μερσίνα, στην Sert, στην Κωνσταντινούπολη... οι άνθρωποι που βγαίνουν στους δρόμους απειλούνται να σφαγιαστούν από το κράτος-δολοφόνο, τους συνεργάτες των δολοφόνων. Αυτοί που σφάγιασαν πολλές ζωές, αρχής γενομένης από την πρώτη ημέρα της Αντίστασης της Kobanê, τώρα προσπαθούν να μας αποθαρρύνουν δολοφονώντας τ’ αδέλφια μας.

bombing_1.jpg imageΤο μακελειό στην Suruç τ&... 20:40 Tue 21 Jul by Dmitri 0 comments

Σήμερα θρηνούμε την απώλεια των φίλων και των συντρόφων μας και ανανεώνουμε τη δέσμευσή μας σε μια διεθνή επαναστατική πάλη στη μνήμη τους. - Αυτό δείχνει τη στάση του κράτους και είναι ενδεικτικό μιας θλιβερής πραγματικότητας: η Τουρκία συνεχίζει την δολοφονική της πολιτική έναντι των Κούρδων και αυτή η επίθεση μπορεί να θεωρηθεί ως εκπλήρωση της υπόσχεσης του Ερντογάν να σταματήσει την Rojava με κάθε μέσο.

11752466_585227328285186_6100050208728116824_n.jpg imageΌλοι στη συγκέντρω&#... 19:58 Tue 21 Jul by Συλλογικότητα για τον κοινωνικό αναρχισμό "μαύρ 0 comments

Την Τετάρτη 22 Ιουλίου το πιο δυνατό χαρτί των αστών, αυτό που ονομάστηκε "αριστερή κυβέρνηση" φέρνει στη βουλή ότι δεν κατόρθωσαν να συμπεριλάβουν οι προηγούμενες κυβερνήσεις στα πρώτα 2 μνημόνια. Πλειστηριασμοί πρώτης κατοικίας, συνολική αλλαγή στον πτωχευτικό κώδικα ώστε να αποζημιώνονται κυρίως οι τράπεζες, αντί των εργαζομένων, οριστική διάλυση του αγροτικού τομέα ώστε να μην μπορεί ο λαός να στραφεί ούτε στη γη για να ανταπεξέλθει στην κοινωνική γενοκτονία που ετοιμάζουν από κοινού αριστεροί και δεξιοί.

rocinante.jpg imageΣτους δρόμους σπάμ&#... 20:26 Mon 13 Jul by Αναρχοσυνδικαλιστική Πρωτοβουλία Ροσινάντε 0 comments

Οι εργαζόμενοι και οι εργαζόμενες, ντόπιοι/ες και μετανάστες/ριες, οφείλουμε τώρα να μεταφέρουμε το πεδίο της πάλης εκεί όπου πάντα ήταν πραγματικά: στους χώρους δουλειάς, στα σωματεία, στις γειτονιές και στον δρόμο.
Δε συζητάμε άλλο τους όρους παράδοσής μας στο Κεφάλαιο, ελληνικό ή ευρωπαϊκό.

mnimonio.jpg imageΓια το "αριστερό" Μνη... 19:30 Sun 12 Jul by Ελευθεριακή Πρωτοβουλία Θεσσαλονίκης 0 comments

Οι μάσκες έπεσαν. Μετά από 5 μήνες «σκληρής διαπραγμάτευσης» και ένα δημοψήφισμα όπου η ερμηνεία και διαχείριση του ΟΧΙ που επικράτησε συνιστά το κατεξοχήν παράδειγμα της συριζο-νεόκοπης έννοιας «δημιουργική ασάφεια», η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ πρότεινε στη βουλή ένα νέο/παλιό μνημόνιο (αυτό ή περίπου αυτό στο οποίο είπε «όχι» σχεδόν το 62% όλων όσων ψήφισαν την Κυριακή 5 Ιούνη) στο βωμό της παραμονής στην ευρωζώνη, και ως ένδειξη καλής θέλησης στο ντόπιο και διεθνές κεφάλαιο.

karavani.jpg imageΚοινωνική καταστρ ... 21:32 Fri 03 Jul by Ελευθεριακή Πρωτοβουλία Θεσσαλονίκης 0 comments

Ο αγώνας μας είναι ενάντια στο ντόπιο και το διεθνές κεφάλαιο, στο ελληνικό κράτος και στην Ευρωπαϊκή Ένωση, όπως και σε κάθε άλλο διακρατικό καπιταλιστικό θεσμό. Δεν είναι δυνατόν να πιστεύουμε ότι μπορεί να υπάρξει επαναστατική αλλαγή μέσα στην Ε.Ε., έναν θεσμό του οποίου η «ολοκλήρωση» δεν είναι παρά ο θρίαμβος του σύγχρονου ολοκληρωτισμού. Είμαστε βαθιά διεθνιστές όμως ο διεθνισμός μας δεν έχει καμιά σχέση με τον υποτιθέμενο «διεθνισμό» των συνοδοιπόρων της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, ούτε λοξοκοιτάει προς οποιονδήποτε γεωπολιτικό πόλο.

10460723_324589651029911_1614939606454830038_n.jpg imageΣυγκέντρωση ενάντ ... 09:51 Thu 02 Jul by Συντονισμός αναρχικών συλλογικοτήτων και ατόμω 0 comments

Συγκέντρωση ενάντια σε κράτος και κεφάλαιο
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 18:00 πάρκο ντο-ρε (Παύλου Μελά με Εθνιικής Αμύνης)

ΑΠΟ ΤΟ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ ΜΕΧΡΙ ΚΑΘΕ ΠΤΥΧΗ ΤΩΝ ΖΩΩΝ ΜΑΣ:
ΝΑ ΜΗ ΝΙΚΗΣΕΙ ΟΥΤΕ Ο ΦΟΒΟΣ ΚΑΙ Η ΠΑΡΑΙΤΗΣΗ
ΟΥΤΕ Η ΛΟΓΙΚΗ “ΤΟΥ ΜΙΚΡΟΤΕΡΟΥ ΚΑΚΟΥ”

10370895_679222738858691_2078969502598740772_n.jpg imageΠολιτική ανακοίνω ... 05:18 Tue 30 Jun by "Μαύρο & Κόκκινο" Συλλογικότητα για τον Κοινωνικό Α 0 comments

Η κοινωνική κινητοποίηση, μια εξέγερση που στοχεύει στην άρνηση της υποτέλειας και τη δημιουργία μιας νέας κοινωνικής συνθήκης δεν θα διαπραγματευτεί καμία παράταση, κανέναν «έντιμο συμβιβασμό», ούτε βέβαια «μερική διαγραφή χρέους» ή οτιδήποτε αποτελεί πιθανή πρόταση μιας κυβέρνησης που διαμεσολαβεί την λαϊκή ανάγκη με τους χαρτογιακάδες του διεθνούς κεφαλαίου- όπως οι δεκάδες σελίδες της «ελληνικής πρότασης» που ουσιαστικά αποτελεί ένα νέο μνημόνιο γιατί, άσχετα με τους όρους που θέτει, συνεχίζει κανονικά την αποπληρωμή των δόσεων στους διεθνείς θεσμούς, ενώ συνεχίζει μια πολιτική που δεν έχει τίποτε θετικό να δώσει στους καταπιεσμένους.

10155534_831726933545577_6483215867891534246_n.png imageΈχει ο καιρός διλήμ&... 19:05 Mon 29 Jun by Βιομηχανικοί Εργάτες του Κόσμου (IWW) 0 comments

Η μοναδική τακτική του αγώνα και της άμυνας που μπορούμε να εμπιστευτούμε, είναι οτιδήποτε εμείς οι ίδιοι θέτουμε υπό δικό μας έλεγχο και έχουμε δοκιμάσει εμπειρικά. Η άμεση δράση είναι εκείνη που θα φέρει αποτέλεσμα. Για να υπερασπιστούμε τους εαυτούς μας είναι αναγκαίο να υπερασπιστούμε πρώτα ολόκληρη την εργατική τάξη, ενωμένοι σε μια γροθιά.

ert116201_2.jpg imageΜε αφορμή την υπόθε&... 20:06 Mon 15 Jun by Συλλογικότητα για τον Κοινωνικό Αναρχισμό "Μαύρ&# 0 comments

Οι ακηδεμόνευτοι και ριζοσπαστικοί αγώνες των από τα κάτω με προωθητικά αιτήματα με την χρήση του εργαλείου της αυτοοργάνωσης και αποσκοπώντας στην κοινωνική αυτοδιεύθυνση είναι η μόνη δύναμη που μπορεί να ''διώξει το μαύρο'' που κυριαρχεί ακόμα στις ζωές των καταπιεσμένων, ανεξαρτήτως από το ποια κυβέρνηση βρίσκεται στην εξουσία.

more >>

imageΟ νέος μεταπολιτευ&#... Jul 25 by ΓΚ 0 comments

Μαζί να είμαστε στις γέφυρες με όσους αγώνες μετωπικά κινούνται στην κατεύθυνση της άμυνας ενάντια στην ταξική επίθεση, στην εκποίηση της δημόσιας περιουσίας, στην συνεργατική σχέση των δανειστών με τους ντόπιους κομπραδόρους μας, στην φορολογική απομύζηση, στις νέες περιφράξεις που θα μας περικυκλώνουν. Το ζήτημα της ενδογενούς παραγωγικής ανασυγκρότησης να είναι η επίθεσή μας. Διαπερνώντας, ταυτίζοντας, ακολουθώντας, προπορεύοντας ή συνοδοιπορώντας μαζί με άλλες, υπάρχουσες, πλευρές της αντίστασης, το σχέδιο για μια ενδογενή παραγωγική ανασυγκρότηση έχει κεντρική σημασία. Απαλλοτριώσεις, οικειοποιήσεις χώρων και δομών, κοινωνικά ιατρεία-φαρμακεία, πολιτιστικές και μορφωτικές δομές, συσσωματώσεις αντιστάσεων για δωρεάν παροχή αγαθών, αντιστάσεις εργαζομένων των σωματείων βάσης, αντιαναπτυξιακές πρωτοβουλίες σε επενδύσεις, αντιστάσεις στις εκποιήσεις στέγης, αντιστάσεις στην εκποίηση του δημόσιου πλούτου και των δημόσιων υποδομών, καθώς και άλλες μορφές άμυνας που θα αναπτυχθούν οφείλουν να επεξεργάζονται, προταγματικά, ένα σχέδιο αυτοδυναμίας της κοινωνίας στο να μπορέσει να εκβάλει όλο το χαμένο δημιουργικό της παραγωγικό ιστό.

imageΕλευθεριακό προσχ ... Jul 18 by ΓΚ 0 comments

Οι φρέσκες ιδέες του ελευθεριακού κινήματος είναι οι μοναδικές που μπορούν να εμποτίσουν τις όποιες εναπομείνασες παραγωγικές δυνάμεις, σε μια φιλική-συνεργατική οικονομία που μειώνει τις διαστάσεις υπαίθρου –άστεως, επιβίωσης-κοινωνικής ωφέλειας, καθώς και πολλών άλλων διχασμών που ζούμε, σ’ αυτήν την περίοδο που η μεταμοντέρνα επίφαση παραγωγής νέων ιδεοληψιών εναλλάσσεται με τη στείρα αναπαραγωγή παλαιών. Αυτή η όσμωση είναι και ο μοναδικός δρόμος για ένα κοινωνικό μετασχηματισμό που δίνει έδαφος στη δημιουργική αντίσταση, ενώνοντας τη διχοτομημένη κοινωνία που, αμήχανη κι ανήμπορη, ακολουθεί τις επιλογές της κυριαρχίας του ντόπιου παρασιτικού κατεστημένου και των διεθνών εντολέων του.

imageΟ Βασιλιάς είναι γυ&... Jul 13 by Συλλογικότητα για τον Κοινωνικό Αναρχισμό «Μαύρ 0 comments

Η ενδυνάμωση των παραπάνω διαδικασιών το επόμενο διάστημα είναι η απαραίτητη προϋπόθεση για να πετύχουμε την ανατροπή όλων των κυβερνήσεων, και να εγκαταστήσουμε την επαναστατική διεύθυνση των συμβουλίων των κατειλημμένων εργοστασίων, των κοινωνικών δομών, των λαϊκών συνελεύσεων, των σωματείων βάσης εργαζομένων κι ανέργων.

imageΚοινωνική αναπαρα ... Jul 06 by Συνέλευση για την Κυκλοφορία των Αγώνων 0 comments

Η εξέγερση του Δεκέμβρη του ’08 κι έπειτα το “κίνημα των πλατειών” του καλοκαιριού του ’11 άνοιξαν διάπλατα τον δρόμο για τις μορφές οργάνωσης και αγώνα που κωδικοποιήθηκαν ως συνελεύσεις γειτονιάς. Μιλάμε για ανοιχτές συλλογικές διαδικασίες με αυτοοργανωμένο χαρακτήρα που προσπάθησαν να εδαφικοποιήσουν την πολιτική τους παρέμβαση σε επίπεδο γειτονιάς με τρόπο δημόσιο και σταθερό.

imageΗ ελληνική αποικία &... Jun 21 by Γιώργος Κυριακού 0 comments

Το παρόν κείμενο αφιερώνεται στον κόσμο που μόχθησε για την πορεία της 23ης του Μάη προς τη γερμανική πρεσβεία. Είναι γεμάτο ελλείψεις παρ’ όλες του τις προθέσεις, χωρίς τα αντίστοιχα στοιχεία που θα το τεκμηρίωναν πλέον ως μελέτημα ή πόνημα. Πολλά στοιχεία και ολοκληρωμένες αφηγήσεις για το θέμα ή για συμπαρομαρτούντα ζητήματα, μπορεί να αποκομίσει ο αναγνώστης και η αναγνώστρια σε πολλά βιβλία που έχουν ήδη εκδοθεί στα ελληνικά και για τα οποία δεν γίνεται λόγος.

more >>

imageΗ λύπη μας θα γίνει ο... Jul 21 0 comments

Στη Μερσίνα, στην Sert, στην Κωνσταντινούπολη... οι άνθρωποι που βγαίνουν στους δρόμους απειλούνται να σφαγιαστούν από το κράτος-δολοφόνο, τους συνεργάτες των δολοφόνων. Αυτοί που σφάγιασαν πολλές ζωές, αρχής γενομένης από την πρώτη ημέρα της Αντίστασης της Kobanê, τώρα προσπαθούν να μας αποθαρρύνουν δολοφονώντας τ’ αδέλφια μας.

imageΤο μακελειό στην Suruç τ&... Jul 21 1 of Anarkismo Editorial Group 0 comments

Σήμερα θρηνούμε την απώλεια των φίλων και των συντρόφων μας και ανανεώνουμε τη δέσμευσή μας σε μια διεθνή επαναστατική πάλη στη μνήμη τους. - Αυτό δείχνει τη στάση του κράτους και είναι ενδεικτικό μιας θλιβερής πραγματικότητας: η Τουρκία συνεχίζει την δολοφονική της πολιτική έναντι των Κούρδων και αυτή η επίθεση μπορεί να θεωρηθεί ως εκπλήρωση της υπόσχεσης του Ερντογάν να σταματήσει την Rojava με κάθε μέσο.

imageΌλοι στη συγκέντρω&#... Jul 21 0 comments

Την Τετάρτη 22 Ιουλίου το πιο δυνατό χαρτί των αστών, αυτό που ονομάστηκε "αριστερή κυβέρνηση" φέρνει στη βουλή ότι δεν κατόρθωσαν να συμπεριλάβουν οι προηγούμενες κυβερνήσεις στα πρώτα 2 μνημόνια. Πλειστηριασμοί πρώτης κατοικίας, συνολική αλλαγή στον πτωχευτικό κώδικα ώστε να αποζημιώνονται κυρίως οι τράπεζες, αντί των εργαζομένων, οριστική διάλυση του αγροτικού τομέα ώστε να μην μπορεί ο λαός να στραφεί ούτε στη γη για να ανταπεξέλθει στην κοινωνική γενοκτονία που ετοιμάζουν από κοινού αριστεροί και δεξιοί.

imageΣτους δρόμους σπάμ&#... Jul 13 0 comments

Οι εργαζόμενοι και οι εργαζόμενες, ντόπιοι/ες και μετανάστες/ριες, οφείλουμε τώρα να μεταφέρουμε το πεδίο της πάλης εκεί όπου πάντα ήταν πραγματικά: στους χώρους δουλειάς, στα σωματεία, στις γειτονιές και στον δρόμο.
Δε συζητάμε άλλο τους όρους παράδοσής μας στο Κεφάλαιο, ελληνικό ή ευρωπαϊκό.

imageΓια το "αριστερό" Μνη... Jul 12 0 comments

Οι μάσκες έπεσαν. Μετά από 5 μήνες «σκληρής διαπραγμάτευσης» και ένα δημοψήφισμα όπου η ερμηνεία και διαχείριση του ΟΧΙ που επικράτησε συνιστά το κατεξοχήν παράδειγμα της συριζο-νεόκοπης έννοιας «δημιουργική ασάφεια», η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ πρότεινε στη βουλή ένα νέο/παλιό μνημόνιο (αυτό ή περίπου αυτό στο οποίο είπε «όχι» σχεδόν το 62% όλων όσων ψήφισαν την Κυριακή 5 Ιούνη) στο βωμό της παραμονής στην ευρωζώνη, και ως ένδειξη καλής θέλησης στο ντόπιο και διεθνές κεφάλαιο.

more >>
© 2005-2015 Anarkismo.net. Unless otherwise stated by the author, all content is free for non-commercial reuse, reprint, and rebroadcast, on the net and elsewhere. Opinions are those of the contributors and are not necessarily endorsed by Anarkismo.net. [ Disclaimer | Privacy ]