user preferences

Recent articles by Νεκατώματα

imageΚύπρος: ΑΚΕΛ κ&... 0 comments

imageΣυνδικάτα κα ... 0 comments

imageΣκέψεις για τ&#... 0 comments

Recent Articles about Ελλάδα / Τουρκία / Κύπρος Λαϊκοί Αγώνες

Στέγαση κοιν ... Nov 23 16 by Αναρχική Ομοσπονδία

Τότε, τώρα, πάν... Nov 16 16 by Συλλογικότητα για τον κοινωνικό αναρχισμό Μαύρ_

Πάτρα: Ενάντι&#... Nov 04 16 by αναρχική ομάδα “δυσήνιος ίππος

Οι ήττες μας τα τελευταία τεσσεράμισι χρόνια

category Ελλάδα / Τουρκία / Κύπρος | Λαϊκοί Αγώνες | Γνώμη / Ανάλυση author Thursday November 15, 2012 10:35author by Νεκατώματα - 1 of Anarkismo Editorial Group Report this post to the editors

Ένα κείμενο από και για την Κύπρο

Η εκλογή Χριστόφια το 2008 παρά το ότι δεν ήταν αποτέλεσμα κάποιας ουσιαστικά αριστερής στροφής στην ε/κ κοινότητα, ανάλογης πχ με αυτή στην τ/κ κοινότητα το 2003, αναμφίβολα μάς δημιούργησε προσδοκίες και αναπτέρωσε τις ελπίδες μας για διάφορα ζητήματα. Δεν είχαμε βέβαια καμιά ψευδαίσθηση καθότι γνωρίζαμε καλά τα όρια και της αστικής δημοκρατίας και του προοδευτισμού του ΑΚΕΛ.

ceb1cf80ceb5cf81ceb3ceb9ceb126.jpg

Η εκλογή Χριστόφια το 2008 παρά το ότι δεν ήταν αποτέλεσμα κάποιας ουσιαστικά αριστερής στροφής στην ε/κ κοινότητα, ανάλογης πχ με αυτή στην τ/κ κοινότητα το 2003, αναμφίβολα μάς δημιούργησε προσδοκίες και αναπτέρωσε τις ελπίδες μας για διάφορα ζητήματα. Δεν είχαμε βέβαια καμιά ψευδαίσθηση καθότι γνωρίζαμε καλά τα όρια και της αστικής δημοκρατίας και του προοδευτισμού του ΑΚΕΛ. Αλλά ταυτόχρονα και παρόλα αυτά ξέραμε ότι μπορούσαμε πλέον να διεξάγουμε τους αγώνες μας σε ένα ευνοϊκότερο πλαίσιο και νιώσαμε αρχικά αλλά και κατά καιρούς ένα φρέσκο πολιτικό αέρα, έστω απλώς στο επίπεδο της δημόσιας ρητορικής και του συμβολισμού. Τεσσεράμισι χρόνια μετά, μετά από απανωτές ήττες σε διάφορα επίπεδα και θέματα, με τη χώρα όχι απλά πιο διχοτομημένη και πιο συντηρητική από πριν, αλλά πλέον και στο παραπέντε της φτωχοποίησης και της υποτέλειας, οφείλουμε τουλάχιστον μια ανασκόπηση.

Η πρώτη μάχη την οποία δώσαμε με όλες μας τις δυνάμεις με συμμάχους αρκετούς ΑΚΕΛικούς, φιλελεύθερους και εκσυγχρονιστές και με πολλές αξιώσεις ήταν αυτή της εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης. Στο κάτω κάτω δεν ζητούσαμε και το φεγγάρι – μια ανθρωποκεντρική και κοσμική παιδεία στα πρότυπα του ευρωπαϊκού διαφωτισμού διεκδικούσαμε μακριά από τον υφιστάμενο εθνοκεντρικό σκοταδισμό. Οι εθνικιστές όμως, σε συμμαχία με την εκκλησία και αξιοποιώντας τον βαθύ συντηρητισμό της ελληνοκυπριακής κοινωνίας, κατάφεραν να εξουδετερώσουν την προσπάθεια εν τη γενέσει της. Με σημαία τον κίνδυνο του “αφελληνισμού” οδήγησαν τα κόμματα της δεξιάς και της κεντροδεξιάς και τα συνδικάτα των εκπαιδευτικών σε ένα αγώνα “εθνικής ταυτότητας” και “εθνικής ιστορίας” περιθωριοποιώντας τις δυναμικές, φιλελεύθερες και εκσυγχρονιστικές φωνές. Στην αριστερή όχθη οι ριζοσπάστες ήμασταν λίγοι και με λιγοστή πρόσβαση στη δημόσια σφαίρα – οι ΑΚΕΛικοί είχαν προτεραιότητα την συναίνεση και πολύ γρήγορα υποχώρησαν και παραιτήθηκαν από την όποια διεκδίκηση φιλοσοφικού επαναπροσανατολισμού, αρκούμενοι σε κάποιες επί μέρους τεχνικές αλλαγές.

Η αποτυχία στην εκπαιδευτική μεταρρύθμιση ήταν πλήρης – και ήταν ήδη φανερό από το τέλος του 2009 ότι ούτε η επανένωση της χώρας θα μπορούσε να προχωρήσει γιατί αυτή εξ ορισμού έπρεπε να βασιστεί σε μια επιτυχή ρήξη με τον εθνικισμό, ο οποίος φαινόταν ήδη να αναβιώνει πατώντας και πάνω στη νίκη του στη μάχη της παιδείας, ενώ εξόφθαλμη ήταν πλέον και η απουσία ενός, αποφασισμένου να αγωνιστεί και έτοιμου να συγκρουστεί, μαζικού φορέα. Το ΑΚΕΛ στο κυπριακό φάνηκε ανεπαρκές, αδύνατο και απρόθυμο να διορθώσει το έγκλημα που διέπραξε το 2003-2004, παρά το ότι σε επίπεδο συνομιλιών αλλά και κυβερνητικής ρητορικής σημειώθηκε σημαντική πρόοδος. Το άνοιγμα της Λήδρας, η γενική ευφορία του 2008 και η στήριξη σημαντικής μερίδας των φιλελευθέρων-εκσυγχρονιστών μέχρι και τις αρχές του 2010 αντί να αποτελέσουν εφαλτήριο για μια τεράστια εκστρατεία ανατροπής της διχοτομικής συνείδησης που εμπεδωνόταν τότε στην ε/κ κοινότητα και προετοιμασίας της κοινής γνώμης για την επανένωση μέσα από την δημιουργία κλίματος λύσης παράλληλα με τις συνομιλίες, το ΑΚΕΛ άφησε περίπου τα πράματα να πάρουν το δρόμο τους και τους απορριπτικούς να επιβληθούν κατά κράτος στη δημόσια σφαίρα.

Επικοινωνιακά πάντα στην άμυνα – η ομοσπονδία οδυνηρή υποχώρηση, η παραμονή κάποιων εποίκων και η εκ περιτροπής προεδρία κληρονομιά προηγούμενων προέδρων κλπ – και αυτή η άμυνα αναποτελεσματική μάλιστα. Ούτε καν τη σημαντική συμφωνία Χριστόφια – Ταλάτ στο συνταγματικό με τη διασταυρούμενη ψήφο το 2009 δεν κατόρθωσε να υπερασπιστεί το ΑΚΕΛ, ενώ το διαφαινόμενο αδιέξοδο εξανέμισε όχι μόνο την ελπίδα αλλά και όσους κεντροδεξιούς πίστεψαν ότι θα μπορούσε να προχωρήσει η επανένωση. Μείναμε μερικές εκατοντάδες ριζοσπάστες αριστεροί και εναλλακτικοί να φωνάζουμε για την επανένωση ως άμεσα πραγματοποιήσιμο στόχο και όχι ως ένα τυπικό ευχολόγιο σε στημένες φιέστες, μέχρι που και εμείς ήδη από το 2011 φαινόμασταν τραγικά ονειροπαρμένοι. Ακόμα και τα μεγάλα συλλαλητήρια των τ/κ στις αρχές του 2011, η τελευταία κραυγή μιας κοινότητας υπό αφομοίωση και το τελευταίο παράθυρο της προοπτικής για ομοσπονδιακή επανένωση που κράτησαν ανοιχτό οι τ/κ, έκλεισε αδιάφορα από τον αέρα...

Και πριν προλάβουμε καν να αναλογιστούμε το θάψιμο της ομοσπονδιακής λύσης του κυπριακού, με αυξημένη ταχύτητα επιδεινώνεται η οικονομική κατάσταση και αυξάνεται η συχνότητα και η ένταση των ρατσιστικών υστεριών. Καπάκι οι μεγαλοϊδεάτικες φαντασιώσεις με το φυσικό αέριο και τη συμμαχία με το Ισραήλ και πριν προλάβουμε να προβληματιστούμε ενδεχομένως και για τον πιθανό ρόλο των αναθυμιάσεων του φυσικού αερίου στο ΟΧΙ της πλειοψηφίας της ε/κ πολιτικής ελίτ και τους υπολογισμούς της το 2004, έρχεται το Μαρί. Όπου αναδύεται σε όλη της τη μεγαλοπρέπεια η μικροαστική αθλιότητα που τελετουργικά ενώνει ολόκληρο το πολιτικό φάσμα από την άκρα δεξιά μέχρι τους προοδευτικούς φιλελεύθερους και τους απολιτίκ σε ένα αντι-αριστερό ντελίριο. Από την άμυνα στο πεδίο των πολιτικών θέσεων περάσαμε πλέον σε μια άμυνα για την ταυτότητά μας και τα αυτονόητα. Ήταν δύσκολοι οι μήνες του καλοκαιριού του 2011 – καθώς φάνηκαν από τη μια οι αδυναμίες μας και από την άλλη οι εφεδρείες της δεξιάς. Που μπορεί να μην κατάφεραν να συντρίψουν την αριστερά συνολικά, αλλά κατάφεραν να οδηγήσουν το ΑΚΕΛ σε μια νέα και πιο ουσιαστική υποχώρηση από όλες τις προηγούμενες και να βάλουν το πλαίσιο για τα ζητήματα της οικονομίας.

Ήδη από το τέλος του 2011 εισήλθαμε στην περίοδο της λιτότητας και της πτώσης του βιοτικού επιπέδου. Ο Δεκέμβρης του 2011 ήταν ουσιαστικά μια εικόνα από το μέλλον – πολλαπλά αποκαλυπτικός τουλάχιστον σε όσους είχαν τα μάτια τους ανοιχτά και μπορούσαν να αναγνώσουν τα δεδομένα και να αντιληφθούν τις προεκτάσεις τους. Πρώτα πρώτα φάνηκε η επικοινωνιακή δύναμη του κεφαλαίου μέσα από το βαθμό στον οποίο κατάφερνε να ελέγχει και να διαμορφώνει την κοινή γνώμη. Η συγκάλυψη του τραπεζικού σκανδάλου και η εστίαση στο δήθεν σπάταλο κράτος και τη στοχοποίηση των μισθωτών του δημοσίου είχε σχεδόν απόλυτη επιτυχία. Έπειτα φάνηκαν τα όρια και των συνδικάτων αλλά και του ΑΚΕΛ – έλειπε το σχέδιο, η αποφασιστικότητα, η ανάλυση, η διάθεση για ουσιαστική αντίσταση. Πίσω από τις συνδικαλιστικές ρητορικές υπεράσπισης των κεκτημένων, τις προειδοποιήσεις για δήθεν εργατική αναταραχή, η απροθυμία των συνδικάτων να διεξάγουν αγώνα και η γενικότερη αδυναμία τους ήταν πλέον εμφανέστατη στην κοινωνία και φυσικά στο κεφάλαιο και τους εκπροσώπους του στη βουλή. Το ΑΚΕΛ ανέστειλε την πολιτική καθυστέρησης της λιτότητας και με αιχμή του δόρατος τον σοσιαλδημοκράτη Καζαμία έδειξε ότι όταν χρειαζόταν, δεν είχε τίποτα να ζηλέψει από τα κεντρώα και κεντροαριστερά κόμματα της Ευρώπης, ούτε ως προς την εξυπηρέτηση της αστικής τάξης ούτε ως προς την διαχείριση της δυσαρέσκειας στην κοινωνία αλλά και εντός του.

Η ριζοσπαστική αριστερά φάνηκε και πάλι μικρή, ανοργάνωτη και ανέτοιμη να παρέμβει σε μια σημαντική συγκυρία.

Έτσι φτάσαμε στο 2012 με τους συσχετισμούς απόλυτα αρνητικούς σχεδόν σε όλα τα επίπεδα. Το ΑΚΕΛ βέβαια προσπάθησε να συνεχίσει την πολιτική καθυστέρησης της λιτότητας, τα συνδικάτα έκαναν μερικές απεργίες (που το τελευταίο διάστημα είναι βασικά διεκδικήσεις δεδουλευμένων) και η ριζοσπαστική αριστερά κάποια οργανωτικά βήματα για να μπορέσει να παρεμβαίνει πιο αποφασιστικά, τουλάχιστο στη δημόσια σφαίρα. Οι ευθύνες των τραπεζών βγήκαν πλέον στη φόρα και ο Ορφανίδης είναι πλέον στη συνείδηση της πλειοψηφίας ένοχος. Αλλά δεν υπήρξε καμιά αναστροφή του κλίματος και δεν φάνηκε καμιά πιθανότητα ανατροπής. Εν τω μεταξύ η σφαγή στον ιδιωτικό τομέα προχωρά ακάθεκτη με τις απολύσεις να πολλαπλασιάζονται, τους μισθούς να ψαλιδίζονται, τα κεκτημένα ωφελήματα όπως πχ οι εργοδοτικές συνεισφορές στα ταμεία πρόνοιας, το ταμείο ευημερίας, οι 13οι κλπ να κόβονται. Τα συνδικάτα είναι πλέον σε οριακό σημείο καθώς βρίσκονται συνεχώς προ τετελεσμένων και προσπαθούν στην καλύτερη περίπτωση να περισώσουν ένα μικρό μέρος από αυτά που χάνονται, στη χειρότερη απλά παρηγορούν τους εργαζόμενους και τους συμβουλεύουν να κάνουν οικονομίες. Χωρίς τη βούληση και χωρίς τη δυνατότητα να αντιδράσουν απλά θρηνούν το τέλος της εποχής του “κοινωνικού διαλόγου” και ζητούν από τους εργοδότες να “επιδείξουν αυτοσυγκράτηση”.

Το Μνημόνιο λιτότητας και υποτέλειας που θα υπογραφεί προσεχώς και η εφαρμογή του που θα ακολουθήσει, σηματοδοτεί βέβαια το πέρασμα σε μια άλλη εποχή – οι συνέπειες του θα είναι μεσοπρόθεσμα αν όχι άμεσα, συντριπτικές για την κοινωνία και το βιοτικό επίπεδο των κατοίκων της Κύπρου. Το μεγάλο ψαλίδισμα στους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων, με το οποίο ξεκινά ο νέος κύκλος υποτίμησης της εργασίας και η μοιρολατρική αδράνεια με την οποία η κοινωνία το αποδέχεται φοβισμένη, είναι μόνο η αρχή. Κάποιοι θα πουν ότι μπροστά στις τόσο δραματικές εξελίξεις που θα ακολουθήσουν, τα ζητήματα των προηγούμενων χρόνων που αναφέρω εδώ σε λίγο θα φαίνονται ασήμαντα. Και κάποιοι θα πουν ότι τα μεγέθη και η παγκοσμιότητα τα καθιστούν λεπτομέρειες. Σύμφωνοι – όμως στο βαθμό που εμπλεκόμαστε ως δρώντες της ιστορίας μας, οι χτεσινές μας ήττες διαμορφώνουν τις συνθήκες που βρίσκουμε μπροστά μας σήμερα και ορίζουν το γήπεδο στο οποίο θα παίξουμε αύριο.

Related Link: http://nekatomata.blogspot.com
This page can be viewed in
English Italiano Deutsch
Employees at the Zarfati Garage in Mishur Adumim vote to strike on July 22, 2014. (Photo courtesy of Ma’an workers union)

Ελλάδα / Τουρκία / Κύπρος | Λαϊκοί Αγώνες | gr

Sat 03 Dec, 07:25

browse text browse image

plistiriasmoi.jpg imageΣτέγαση κοινωνικό &#... 17:24 Wed 23 Nov by Αναρχική Ομοσπονδία 0 comments

Μέσα στο σεληνιακό τοπίο της ελληνικής πραγματικότητας, έτσι όπως διαμορφώθηκε, στην περίοδο της καπιταλιστικής κρίσης, από τις δεξιές-αριστερές κυβερνήσεις και την Ευρωπαϊκή Ένωση, η εκστρατεία αφαίμαξης του κοινωνικού πλούτου βάζει άλλον έναν στόχο: τη στέγαση. Μετά από την ολομέτωπη επίθεση κράτους και κεφαλαίου στην εργασία, την αγροτική παραγωγή, την ασφάλιση, τις κοινωνικές ελευθερίες, το περιβάλλον και τα κοινωνικά αγαθά, θέτουν στο στόχαστρο τους ένα από τα ελάχιστα εναπομείναντα υλικά στηρίγματα της εργατικής τάξης και των καταπιεσμένων.

cropped1235211_1395320964060902_189045043_n.jpg imageΤότε, τώρα, πάντα κάτ... 18:12 Wed 16 Nov by Συλλογικότητα για τον κοινωνικό αναρχισμό Μαύρ_ 0 comments

Η 17 Νοέμβρη έρχεται για να μας υπενθυμίσει τι; Μήπως το νόημα ή το μήνυμα έχει εκλείψει; Οι λόγοι δεν υπάρχουν; Οι εξεγέρσεις δε γίνονται με στημένα ραντεβού θα πει κάποιος.Ωστόσο ένα κίνημα που λησμονεί την ιστορία του, φαίνεται να είναι ανίκανο να συνδέσει τη παρελθούσα αγωνιστική παρακαταθήκη με τη μελλοντική ελπίδα, την διακαή προσδοκία ότι αυτός ο κόσμος αλλάζει. Η διαδήλωση αυτή μπορεί να έχει χαρακτήρα ενθύμησης και μνήμης, αλλά πάνω από όλα έχει χαρακτήρα επικαιροποίησης. Επίκαιρο λοιπόν παραμένει το νόημα των κοινωνικών και εργατικών εξεγέρσεων ενάντια στην τυραννία και τη βαρβαρότητα της εξουσίας. Επίκαιρο, γιατί ακριβώς η βαρβαρότητα είναι εδώ.

14720396_363952487275657_4097141064821065369_n.jpg imageΠάτρα: Ενάντια στου&... 15:43 Fri 04 Nov by αναρχική ομάδα “δυσήνιος ίππος 0 comments

Για μια ακόμα Τετάρτη πραγματοποιήθηκε το μεσημέρι της Τετάρτης 2 Νοέμβρη η καθιερωμένη συγκέντρωση μπροστά στο Ειρηνοδικείο Πατρών με στόχο την αποτροπή των πλειστηριασμών πρώτης κατοικίας. Δεκάδες άνθρωποι μαζεύτηκαν και παρά τις προθέσεις κάποιων συμβολαιογράφων να μπουν στην αίθουσα, κάτι τέτοιο αποφεύχθηκε από την αποφασιστική παρουσία του κόσμου.

plistiriasmoi1.jpg imageΗ στέγαση είναι κοι&... 03:09 Wed 02 Nov by Ελευθεριακή Πρωτοβουλία Θεσσαλονίκης 0 comments

Μέσα στο σεληνιακό τοπίο της ελληνικής πραγματικότητας, έτσι όπως διαμορφώθηκε, στην περίοδο της καπιταλιστικής κρίσης, από τις δεξιές-αριστερές κυβερνήσεις και την Ευρωπαϊκή Ένωση, η εκστρατεία αφαίμαξης του κοινωνικού πλούτου βάζει άλλον έναν στόχο: τη στέγαση. Μετά από την ολομέτωπη επίθεση κράτους και κεφαλαίου στην εργασία, την αγροτική παραγωγή, την ασφάλιση, τις κοινωνικές ελευθερίες, το περιβάλλον και τα κοινωνικά αγαθά, θέτουν στο στόχαστρο τους ένα από τα ελάχιστα εναπομείναντα υλικά στηρίγματα της εργατικής τάξης και των καταπιεσμένων

2015_kinitopoiiseis_nerodenpoleitai.jpg imageΣε ποιόν ανήκει το ν... 15:35 Tue 18 Oct by Χειρονομία –Αντιεξουσιαστική Κίνηση 0 comments

Καλούμε την γιαννιώτικη κοινωνία σε ανοιχτή εκδήλωση – συζήτηση γύρω από τα ζητήματα των υδάτων, το Σάββατο, 22 Οκτώβρη, στις 20.00 στον Ε.Κ.Χ. Αλιμούρα (Γ. Ελιγιά 20). Θα μιλήσουν οι Νίκος Ιωάννου (Πανελλαδική Κίνηση ενάντια στην εκτροπή του Αχελώου), Γιάννης Παπαδημητρίου (Επιτροπή Προστασίας του Αράχθου) και μέλη της Κίνησης Πολιτών Πηλίου για το Νερό.

plistiriasmoi.jpg imageΚάτω τα χέρια από τη... 03:31 Mon 17 Oct by Αναρχική Ομοσπονδία 0 comments

Ως Αναρχική Ομοσπονδία, κομμάτι των εκμεταλλευόμενων και καταπιεσμένων, θα παλέψουμε μαζί με την τάξη μας με κάθε μέσο. Θα είμαστε εκεί, στα ειρηνοδικεία, τους δρόμους, τις γειτονιές, απέναντι στους δικαστές, τους τραπεζικούς αντιπροσώπους και τους μάνατζερ των επενδυτικών funds, σε φυσική αντιπαράθεση αν χρειαστεί με τους ένστολους προστάτες τους· με τους φτωχούς, τους άνεργους, τους εργαζόμενους, τους καταπιεσμένους, με τους εκμεταλλευόμενους ενάντια στο κράτος και το κεφάλαιο.

final_logo2.png imageΗ στέγαση είναι κοι&... 03:01 Wed 12 Oct by Αναρχική Ομοσπονδία - Περιφέρεια Αθήνας 0 comments

Μέσα στο σεληνιακό τοπίο της ελληνικής πραγματικότητας, έτσι όπως διαμορφώθηκε, στην περίοδο της καπιταλιστικής κρίσης, από τις δεξιές-αριστερές κυβερνήσεις και την Ευρωπαϊκή Ένωση, η εκστρατεία αφαίμαξης του κοινωνικού πλούτου βάζει άλλον έναν στόχο: τη στέγαση. Μετά από την ολομέτωπη επίθεση κράτους και κεφαλαίου στην εργασία, την αγροτική παραγωγή, την ασφάλιση, τις κοινωνικές ελευθερίες, το περιβάλλον και τα κοινωνικά αγαθά, θέτουν στο στόχαστρο τους ένα από τα ελάχιστα εναπομείναντα υλικά στηρίγματα της εργατικής τάξης και των καταπιεσμένων.

epeisodiasudaxioux14.jpg imageΚαταγγέλλουμε την &#... 03:34 Mon 10 Oct by Ελευθεριακή Συνδικαλιστική Ένωση 0 comments

Η αστική κυβέρνηση, ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ στην προσπάθειά της να καταπνίξει την κοινωνική έκρηξη, χρησιμοποιώντας απολυταρχικά μέσα, επιτίθεται με κατασταλτικές μεθόδους στον κόσμο που αγωνίζεται, εκτελώντας τις εντολές των αφεντικών. Αποδεικνύει με κάθε τρόπο, ότι είναι το πιστό σκυλί που υπηρετεί το κεφάλαιο.

sam_3010.jpg imageΗ στέγαση είναι κοι&... 17:01 Mon 27 Jun by Συνέλευση Αναρχικών Αντιεξουσιαστών/-τριών Λαμ^ 0 comments

Ως Αναρχική Ομοσπονδία, κομμάτι των εκμεταλλευόμενων και καταπιεσμένων, θα παλέψουμε μαζί με την τάξη μας με κάθε μέσο. Θα είμαστε εκεί, στα ειρηνοδικεία, τους δρόμους, τις γειτονιές, απέναντι στους δικαστές, τους τραπεζικούς αντιπροσώπους και τους μάνατζερ των επενδυτικών funds, σε φυσική αντιπαράθεση αν χρειαστεί με τους ένστολους προστάτες τους· με τους φτωχούς, τους άνεργους, τους εργαζόμενους, τους καταπιεσμένους, με τους εκμεταλλευόμενους ενάντια στο κράτος και το κεφάλαιο.

final_logo2.png imageΝα επιτεθούμε 19:02 Wed 15 Jun by Αναρχική Ομοσπονδία 0 comments

Δεν απευθυνόμαστε σε καμιά κυβέρνηση και καμιά αντιπολίτευση. Απευθυνόμαστε στους εργάτες, ενεργούς στην παραγωγή ή άνεργους. Σε αυτούς που, όπως και εμείς, ζουν από την εργασία τους, όταν βρουν να την πουλήσουν στα μαγαζιά, τα γραφεία, τα εργοστάσια, στα φυλλάδια, στον επισιτισμό.
Και τους καλούμε να βγουν στο δρόμο

more >>

imageΜε τους εργάτες ή με... Oct 14 by Anti-systemic 0 comments

Μα πάνω απ’ όλα, θα πρέπει να έχουμε κατά νου ότι η ροπή προς την κοινωνική απελευθέρωση δεν εκδηλώνεται κατ’ ανάγκη με θετικό τρόπο, με την έννοια του συνειδητού προσανατολισμού ενός κοινωνικού υποκειμένου προς την αναρχία και τον κομμουνισμό, αλλά εκφράζεται περισσότερο με αρνητικούς όρους. Πρωτίστως σαν ρήξη με αυτό που υπάρχει και σαν δυνατότητα για την αυτοθέσμιση της κοινωνίας που διαφαίνεται στη μορφή και το περιεχόμενο των μέσων πάλης που είναι υποχρεωμένο να επιστρατεύσει το προλεταριάτο ως κοινωνική υπο-ολότητα για να διασφαλίσει την αναπαραγωγή του μέσα σε ένα εχθρικό, για τις δικές του δυνάμεις, κοινωνικό περιβάλλον.

imageΜε τους εργάτες ή με... Oct 13 by Anti systemic 0 comments

Σίγουρα, οι συνθήκες απόλυτης ένδειας και ο καθολικός ταξικός αποκλεισμός από τις θεσμοποιημένες πηγές εξουσίας, που επιβάλλεται στους άπορους, συνιστούν την αναγκαία συνθήκη για τον συνολικό ετεροκαθορισμό των υποδεέστερων κοινωνικών στρωμάτων από τις ελίτ που συγκεντρώνουν στα χέρια τους όλες τις μορφές δύναμης. Θα μπορούσαμε εδώ να αναφερθούμε στον διαχωρισμό που έκανε ο Γουστάβ Λεμπόν ανάμεσα στις «τακτικές συγκροτημένες ομάδες, σε εκείνο το τμήμα του λαού που υπόκειται σε καθορισμένους νόμους και κανόνες» και σε κάποιες «μεταβατικές και άτακτες μερίδες λαού» που δεν φαίνεται να γνωρίζουν τη θέση τους στο πλαίσιο της ιεραρχικής κοινωνικής ολότητας

imageΑσφαλιστικό, συγκυ&#... Mar 17 by Συνέλευση αναρχικών-κομμουνιστών 0 comments

Η αναδιάρθρωση του ασφαλιστικού συστήματος οφείλει να ερμηνευτεί από τις προλεταριακές δυνάμεις μέσα από τις πραγματικές-ταξικές του διαστάσεις, ως επιστέγασμα δηλαδή της εργασιακής αναδιάρθρωσης που επιχειρείται στα πλαίσια της συνολικότερης διαχείρισης της κρίσης του καπιταλισμού και της ειδικότερης μνημονιακής της έκφρασης στην Ελλάδα. —- Αντιλαμβανόμενοι, λοιπόν, το ασφαλιστικό ζήτημα ως αιχμή της ταξικής επίθεσης που εξαπολύουν τα διεθνή και ντόπια αφεντικά εδώ και έξι χρόνια στα εργαζόμενα-λαϊκά στρώματα, είμαστε υποχρεωμένοι όχι μόνο να σταθούμε μακριά από οποιαδήποτε συζήτηση περί λύσης για τη ‘’μη βιωσιμότητα’’ των ασφαλιστικών ταμείων, αλλά και να την αποδομήσουμε ως μια συζήτηση ταξικά χρωματισμένη προς όφελος των αφεντικών.

imageΗ αριστερά στην εξο&... Oct 16 by Γρηγόρης Τσιλιμαντός 0 comments

*Ομιλία από την εκδήλωση της Αντιεξουσιαστικής Κίνησης : “Η Αριστερά στην εξουσία και η απάντηση των κοινωνικών κινημάτων”, που έλαβε χώρα στις 16 Ιουνίου 2015, στο Nosotros (Θεμιστοκλέους 66, Εξάρχεια).

imageΤο Χρονικό μιας Ήττ&... Oct 02 by Silence_Infinis / Κενό Δίκτυο 0 comments

Για την ώρα, πάντως, βρισκόμαστε στο χείλος της τρύπας· εκτείνοντας το βλέμμα φαίνεται μια παγκόσμια οικονομία σε κατάσταση νευρικής κρίσης ενώ η εξαθλίωση, η βαρβαρότητα και το κοινωνικό χάος ως αποτελέσματα αλλά και τεχνικές διαχείρισης των παγκόσμιων ροών του κεφαλαίου διευρύνονται. Επικεντρώνοντας στον ελλαδικό χώρο διακρίνεται ο ορίζοντας μιας μακράς λιτότητας και κάμποσα ατομικά και συλλογικά αδιέξοδα. Η εκτίμηση μου είναι ότι, έξω από μια σταθεροποίηση και ανάκαμψη της οικονομίας, ο εσωτερικός ανταγωνισμός θα συμπυκνωθεί σταδιακά στο δίπολο “μέσα/έξω από την Ε.Ε.”, άρα και στο δίπολο Ευρώ/Δραχμή.

more >>

imageΣτέγαση κοινωνικό &#... Nov 23 0 comments

Μέσα στο σεληνιακό τοπίο της ελληνικής πραγματικότητας, έτσι όπως διαμορφώθηκε, στην περίοδο της καπιταλιστικής κρίσης, από τις δεξιές-αριστερές κυβερνήσεις και την Ευρωπαϊκή Ένωση, η εκστρατεία αφαίμαξης του κοινωνικού πλούτου βάζει άλλον έναν στόχο: τη στέγαση. Μετά από την ολομέτωπη επίθεση κράτους και κεφαλαίου στην εργασία, την αγροτική παραγωγή, την ασφάλιση, τις κοινωνικές ελευθερίες, το περιβάλλον και τα κοινωνικά αγαθά, θέτουν στο στόχαστρο τους ένα από τα ελάχιστα εναπομείναντα υλικά στηρίγματα της εργατικής τάξης και των καταπιεσμένων.

imageΤότε, τώρα, πάντα κάτ... Nov 16 0 comments

Η 17 Νοέμβρη έρχεται για να μας υπενθυμίσει τι; Μήπως το νόημα ή το μήνυμα έχει εκλείψει; Οι λόγοι δεν υπάρχουν; Οι εξεγέρσεις δε γίνονται με στημένα ραντεβού θα πει κάποιος.Ωστόσο ένα κίνημα που λησμονεί την ιστορία του, φαίνεται να είναι ανίκανο να συνδέσει τη παρελθούσα αγωνιστική παρακαταθήκη με τη μελλοντική ελπίδα, την διακαή προσδοκία ότι αυτός ο κόσμος αλλάζει. Η διαδήλωση αυτή μπορεί να έχει χαρακτήρα ενθύμησης και μνήμης, αλλά πάνω από όλα έχει χαρακτήρα επικαιροποίησης. Επίκαιρο λοιπόν παραμένει το νόημα των κοινωνικών και εργατικών εξεγέρσεων ενάντια στην τυραννία και τη βαρβαρότητα της εξουσίας. Επίκαιρο, γιατί ακριβώς η βαρβαρότητα είναι εδώ.

imageΠάτρα: Ενάντια στου&... Nov 04 0 comments

Για μια ακόμα Τετάρτη πραγματοποιήθηκε το μεσημέρι της Τετάρτης 2 Νοέμβρη η καθιερωμένη συγκέντρωση μπροστά στο Ειρηνοδικείο Πατρών με στόχο την αποτροπή των πλειστηριασμών πρώτης κατοικίας. Δεκάδες άνθρωποι μαζεύτηκαν και παρά τις προθέσεις κάποιων συμβολαιογράφων να μπουν στην αίθουσα, κάτι τέτοιο αποφεύχθηκε από την αποφασιστική παρουσία του κόσμου.

imageΗ στέγαση είναι κοι&... Nov 02 0 comments

Μέσα στο σεληνιακό τοπίο της ελληνικής πραγματικότητας, έτσι όπως διαμορφώθηκε, στην περίοδο της καπιταλιστικής κρίσης, από τις δεξιές-αριστερές κυβερνήσεις και την Ευρωπαϊκή Ένωση, η εκστρατεία αφαίμαξης του κοινωνικού πλούτου βάζει άλλον έναν στόχο: τη στέγαση. Μετά από την ολομέτωπη επίθεση κράτους και κεφαλαίου στην εργασία, την αγροτική παραγωγή, την ασφάλιση, τις κοινωνικές ελευθερίες, το περιβάλλον και τα κοινωνικά αγαθά, θέτουν στο στόχαστρο τους ένα από τα ελάχιστα εναπομείναντα υλικά στηρίγματα της εργατικής τάξης και των καταπιεσμένων

imageΣε ποιόν ανήκει το ν... Oct 18 0 comments

Καλούμε την γιαννιώτικη κοινωνία σε ανοιχτή εκδήλωση – συζήτηση γύρω από τα ζητήματα των υδάτων, το Σάββατο, 22 Οκτώβρη, στις 20.00 στον Ε.Κ.Χ. Αλιμούρα (Γ. Ελιγιά 20). Θα μιλήσουν οι Νίκος Ιωάννου (Πανελλαδική Κίνηση ενάντια στην εκτροπή του Αχελώου), Γιάννης Παπαδημητρίου (Επιτροπή Προστασίας του Αράχθου) και μέλη της Κίνησης Πολιτών Πηλίου για το Νερό.

more >>
© 2005-2016 Anarkismo.net. Unless otherwise stated by the author, all content is free for non-commercial reuse, reprint, and rebroadcast, on the net and elsewhere. Opinions are those of the contributors and are not necessarily endorsed by Anarkismo.net. [ Disclaimer | Privacy ]