user preferences

Recent articles by enfantdelarage

imageΑπό την εξέγε&#... 0 comments

Recent Articles about Ελλάδα / Τουρκία / Κύπρος Αναρχικό κίνημα

Σύμπραξη για &#... Oct 08 14 by Σύμπραξη για τον Αναρχικό Κομμουνισμό

Μιχαήλ Μπακο ... Jul 13 14 by Dmitri (republishing)

2ο τεύχος "Κοιν... Jun 10 14 by Άρης Τσιούμας

Τα αφεντικά τσακίζουν. Εμείς;

category Ελλάδα / Τουρκία / Κύπρος | Αναρχικό κίνημα | Γνώμη / Ανάλυση author Thursday November 08, 2012 10:42author by enfantdelarage Report this post to the editors

[για την ομοσπονδιοποίηση αναρχικών ομάδων του ε&#

[για την ομοσπονδιοποίηση αναρχικών ομάδων του ελλαδικού χώρου] - Μερικές σκέψεις απ’ το ονειρολόγιο. Δεν ήθελα να γράψω κάτι μέχρι να προκύψουν νέα δεδομένα, αυτό που συμβαίνει όμως δεν αφήνει πολλά περιθώρια, καλεί τον καθένα μας να πάρει θέση. Απέναντι σε εικόνες καθημερινού φασιστικού παραληρηματικού λόγου στα δελτία των 9 και εγκλήματα των ναζί που στέλνουν κόσμο στα νοσοκομεία, πολιορκία και ματαίωση θεατρικών παραστάσεων από τη χρυσή αυγή και τους οπαδούς της, ανάδυση φασιστικών και ρατσιστικών ιδεών σε μια δεξαμενή που εκτρέφουν οι νεοναζί και έκφραση του φασισμού στην πιο καθαρή πολιτική μορφή του, τώρα που το σύστημα δεν παρέχει τα απαραίτητα εχέγγυα ώστε να τον διαλύσει στις ήδη υπάρχουσες δομές του.

water21.jpg

Μερικές σκέψεις απ’ το ονειρολόγιο. Δεν ήθελα να γράψω κάτι μέχρι να προκύψουν νέα δεδομένα, αυτό που συμβαίνει όμως δεν αφήνει πολλά περιθώρια, καλεί τον καθένα μας να πάρει θέση. Απέναντι σε εικόνες καθημερινού φασιστικού παραληρηματικού λόγου στα δελτία των 9 και εγκλήματα των ναζί που στέλνουν κόσμο στα νοσοκομεία, πολιορκία και ματαίωση θεατρικών παραστάσεων από τη χρυσή αυγή και τους οπαδούς της, ανάδυση φασιστικών και ρατσιστικών ιδεών σε μια δεξαμενή που εκτρέφουν οι νεοναζί και έκφραση του φασισμού στην πιο καθαρή πολιτική μορφή του, τώρα που το σύστημα δεν παρέχει τα απαραίτητα εχέγγυα ώστε να τον διαλύσει στις ήδη υπάρχουσες δομές του. Απέναντι σε εικόνες μιας γενικευμένης συστημικής βίας αλλά και αυξανόμενης ανέχειας που σβήνουν το χαμόγελο από τα χείλη των πιο αισιόδοξων, εικόνες ενός κράτους που τσακίζει όποιον το αμφισβητεί, όποιον αποδομεί τη «νομιμότητα» μιας τέτοιας ζωής. Είδαμε φυλακίσεις και εξευτελισμούς οροθετικών θυμάτων trafficking, ξυλοδαρμούς και τρομοκρατία των κατοίκων στις σκουριές για τα μεταλλεία χρυσού, άγριους βασανισμούς ανθρώπων που συμμετείχαν σε αντιφασιστική μοτοπορεία στα κολαστήρια της γαδα, κυνηγητό, καταστολή και συλλήψεις σε όσους πήγαν να εκφράσουν έμπρακτα την αλληλεγγύη τους.. Μαζί με αυτά, αγώνας για αξιοπρέπεια κόντρα σε ένα σύστημα που προσπαθεί να σβήσει τη λέξη από τη συλλογική μνήμη. Ενώ σκέφτομαι τα παραπάνω, περνώντας έξω από ένα σχολείο βλέπω πιτσιρίκια να δουλεύουν το αλφάδι: “έλληνες και ξένοι, μαθητές ερωτευμένοι”. Για κάμποση ώρα το χαμόγελο έχει ζωγραφιστεί στο πρόσωπό μου, σας την έφερα, υπάρχει ελπίδα..

Οι παραπάνω εικόνες λοιπόν αποτελούν στιγμιότυπα ανάγνωσης του πολιτικού σκηνικού των τελευταίων μηνών. Από τη μία η φασιστική απειλή, που μπορεί να διαλυθεί μόνο εάν υπάρξει μια αντίπαλη δύναμη ικανή να την πολεμήσει κοινωνικά και φυσικά, κι από την άλλη μια ρευστή πολιτική κατάσταση, με τους εκφραστές του συστήματος να δοκιμάζουν τα όρια της κοινωνίας, κάνοντας όμως έτσι μια κοινωνική εξέγερση το επόμενο διάστημα πιο πιθανή από ποτέ. Ως προς τα παραπάνω σημεία ανάλυσης, ο αναρχικός/αντιεξουσιαστικός χώρος καλείται να αναβαθμίσει και τη φυσική συγκρότηση του μέσα από αυτοοργανωμένες αντιιεραρχικές δομές, και το μήνυμα που καλείται να επικοινωνήσει, ως ένα ή περισσότερα εναλλακτικά προγράμματα αναδημιουργίας της κοινωνίας σε βάσεις ισότητας και αλληλεγγύης. Ο χρόνος λοιπόν στον οποίο καλούμαστε πλέον να προτείνουμε πράγματα, να τα υποβάλλουμε σε κριτική στις συλλογικές πολιτικές διεργασίες στις οποίες συμμετέχουμε, να αποφασίσουμε και να υλοποιήσουμε συγκεκριμένες πολιτικές πρωτοβουλίες είναι ελάχιστος, λαμβάνοντας υπ’ όψιν ότι σε μια κοινωνική εξέγερση ο καθένας θα χρησιμοποιήσει τα όλα τα μέσα και την προετοιμασία που διαθέτει μέχρι εκείνη τη στιγμή σε πολιτικό και κοινωνικό επίπεδο.

Σίγουρα όμως υπάρχουν και θετικά σημεία. Υπάρχουν και ξεφυτρώνουν συνεχώς ομάδες, στέκια και πρωτοβουλίες που προσδιορίζονται ελευθεριακά, χωρίς όμως πολλές από αυτές να έχουν απαντήσει στο ερώτημα του εάν έχουν πολιτικά ή κοινωνικά χαρακτηριστικά, η εάν αντιλαμβάνονται τέτοιου τύπου διαφοροποιήσεις. Επίσης, η περιορισμένη απεύθυνση τους και η πεπερασμένη δυναμική της δράσης τους αδυνατεί από μόνη της να υποστηρίξει έμπρακτα τον προταγματικό τους λόγο στην κατεύθυνση της συνολικής κοινωνικής απελευθέρωσης, να στηρίξει αντιθεσμίσεις και να προωθήσει την ανακατάληψη πεδίων της κοινωνικής ζωής, ανοίγοντας έτσι το δρόμο για πιο συνολικές απαντήσεις. Η ύπαρξη τους όμως και μόνο είναι αρκετή για να αντιληφθεί κανείς ότι αυτή η αυξημένη κινητικότητα διευρύνει το πεδίο και δημιουργεί νέα δεδομένα.

τάξεις δεν υπάρχουν; κοινωνική και ταξική αντεπίθεση ή διαταξική σούπα;

Tην έννοια πολιτική, δεν την χαρίζουμε στην εξουσία. Μορφές πολιτικού και κοινωνικού αγώνα μπορούν να συνυπάρχουν και να επιτελούν διαφορετικούς σε κάθε περίπτωση στόχους. Το κομμάτι όμως το οποίο θα μπορούσε να συλλειτουργήσει σε μια οργάνωση φεντεραλιστικού τύπου για την οποία γίνεται λόγος σε αυτό το άρθρο, και τα τελικά κύτταρα αυτής, οι αναρχικές ομάδες και συλλογικότητες θα έχει πολιτικά χαρακτηριστικά και ταξική αναφορά. Μιλάμε βέβαια πάντα για μια δομή μέσα στον αναρχικό χώρο και όχι για την οργάνωση των αναρχικών, μια τέτοια πρόταση που θα διεκδικούσε την “απόλυτη αλήθεια” για τον εαυτό της θα ήταν παράλογη και μη πραγματοποιήσιμη. Έτσι, αναγνωρίζοντας την πολυπλοκότητα έκφρασης των παρακάτω ορισμών στην πραγματική ζωή, εκεί δεν χωρούν όσοι αποσπούν υπεραξία με υλικούς όρους, όσοι λόγω θέσης διαχειρίζονται συστήματα παραγωγής προκειμένου να διαφύγουν του ελέγχου της εργατικής τάξης μόνιμα και οριστικά, γνωρίζοντας ότι ένα μεγάλο μέρος των τεχνικών συνθηκών της εργασίας είναι ενσωματωμένο πια στις τεχνολογικές υποδομές και όσων γενικότερα ασκούν διευθυντικά καθήκοντα. Διεξάγεται δηλαδή ένας σαφέστατα ταξικός αγώνας, λαμβάνοντας υπ’ όψιν ότι οι σχέσεις μεταξύ εργοδοσίας και μισθωτής εργασίας αλλά και διευθυντών – διευθυνόμενων είναι σχέσεις εκμετάλλευσης και ότι οι αντίστοιχες θέσεις είναι ταξικά αντίθετες. Θα ήταν οξύμωρο για παράδειγμα οι υπάλληλοι ενός μαγαζιού, έστω και μικρού, να βρίσκονταν μαζί με το αφεντικό τους στην ίδια ομάδα ή στην ίδια οργάνωση που θα μιλούσε για τον ταξικό αγώνα, για την απελευθέρωση της τάξης μας και για μια κοινωνία χωρίς αφεντικά. Αυτό λοιπόν που κάνουν οι πολιτικές ομαδοποιήσεις , βασιζόμενες σε κοινή ταξική καταγωγή και σε πιο συνολικές συμφωνίες, και αποδεχόμενες ορισμένες θεμελιακές θέσεις, είναι, πέρα από το να συμμετέχουν στον κοινωνικό και ταξικό πόλεμο, να διεξάγουν τον αγώνα και προταγματικά και να διευρύνουν το οραματικό στοιχείο της επανάστασης. Εκκινώντας από την ερμηνεία της πραγματικότητας και εμβαθύνοντας πάνω σε αυτή την πρώτη ύλη παράγουν πολιτικό λόγο και δράση εντός του κεντρικού πολιτικού πεδίου.

Πλάι στον πολιτικό αγώνα όμως υπάρχουν και μορφές κοινωνικού αγώνα, που δεν είναι κατ’ ανάγκη ταξικές, αλλά που μέσα από τις διεκδικήσεις τους αγωνίζονται στην κατεύθυνση της κοινωνικής απελευθέρωσης. Μορφές κοινωνικού αγώνα είναι οι δράσεις μιας συνέλευσης γειτονιάς ή κινήσεων ανέργων, η σύνθεση των οποίων μπορεί να προκύπτει ως κράμα διάφορων υποκειμένων και συχνά ακόμη και αντιφατικών και ετερόκλητων αντιλήψεων, κάτω από ένα κοινό στόχο. Αυτό δεν σημαίνει ότι οι αποφάσεις που παίρνουν αυτά τα κοινωνικά πυκνώματα είναι πολιτικά “ουδέτερες”. Σημαίνει όμως ότι αποδεχόμενα τον διαφορετικό βαθμό αντίληψης της πραγματικότητας και τη διαφορετικότητα των πολιτικών τοποθετήσεων των ατόμων που τα αποτελούν, επιδιώκουν την ευρύτερη δυνατή σύνθεση. Μάλλον φαίνεται απίθανο τα υποκείμενα που συμμετέχουν σε μια συνέλευση γειτονιάς να έχουν ακριβώς την ταξική τοποθέτηση που περιέγραψα, η πιο απλά τίποτα δεν μπορεί να σταματήσει τον ιδιοκτήτη μαγαζιού – εργοδότη που χρησιμοποίησα ως παράδειγμα να κατέβει σε μια πορεία εφ’ όσον το θελήσει.

Κάθε πολιτικός σχηματισμός όμως, μιλώντας βέβαια πάντα για μια αντιιεραρχική αυτοοργανωμένη ελευθεριακή δομή δεν μπορούσε να υποκαταστήσει ποτέ τη δράση των κοινωνικών σχηματισμών, και ο πολιτικός αγώνας σίγουρα και με κανέναν τρόπο δεν μπορεί να διεκδικήσει να αποτελέσει τον φορέα της κοινωνικής αλλαγής. Η όποια κίνηση λοιπόν δε συνάδει με μια παρανόηση όσον αφορά τη σημασία των κοινωνικών σχηματισμών, αντίθετα θα πρέπει συνεχώς να επινοεί τρόπους να συνδιαλέγεται μαζί τους και να συμμετέχει στην κοινωνική ζωή και την πραγματικότητα, να στηρίζει και να ενισχύει δράσεις σε μια απελευθερωτική κατεύθυνση. Η απελευθέρωση της κοινωνίας δηλαδή δεν μπορεί να είναι έργο κάποιου πολιτικού σχηματισμού που θα το κάνει εξ’ ονόματος της παρά μόνο της ίδιας, έργο των συλλογικών κοινωνικών μορφωμάτων, των κοινωνικών δομών αγώνα και αντιθέσμισης, και της αυτοοργάνωσής τους. Ως εκ τούτου και η κοινωνική επανάσταση είναι έργο ευρύτερων σχηματισμών, όχι κατά ανάγκη καθαρά αναρχικών, ενώ το ζητούμενο είναι η ευρύτερη δυνατή διάδοση και διάχυση στην κοινωνία ελευθεριακών προταγμάτων. Ζητούμενο λοιπόν εν τέλει είναι να βρεθεί ο τρόπος οι παραπάνω ομαδοποιήσεις, παρά τα διακριτά χαρακτηριστικά τους να δώσουν μαζί τους αγώνες που έρχονται, να δημιουργήσουν πεδία συνύπαρξης χωρίς να απολέσουν την αυτονομία τους.

Γενικεύοντας, η αυτοοργάνωση των καταπιεσμένων, οι διαδικασίες ανταλλαγής απόψεων, οι αποφάσεις και ο συντονισμός της δράσης τους είναι ένα εξαιρετικά σημαντικό ζήτημα, ίσως το πιο σημαντικό για την ενδυνάμωση των ελευθεριακών πρακτικών αυτή τη στιγμή, και ειδικά τώρα, που το καθεστώς επιχειρεί να διασφαλίσει την απομόνωση και το διαχωρισμό ανάμεσα στα κοινωνικά κομμάτια που κινητοποιούνται, το ερώτημα είναι νομίζω πως κινούμαστε στην κατεύθυνση της αλληλεγγύης ανάμεσα στους αγώνες, πως συλλειτουργούμε μέσα στο κίνημα με ανθρώπους και ομάδες, προωθώντας τη συνείδηση της ενότητας των καταπιεσμένων. Οι συλλογικές διαδικασίες λοιπόν, ο συλλογικός δρόμος είναι καταρχήν απαραίτητος για την κοινωνική απεύθυνση και την πραγμάτωση της κοινωνικής ανατροπής. Χωρίς αυτόν, δεν απομένει παρά μια κούφια ιδεολογία, τακτικισμοί και απεμπόληση κάθε κριτικής και αυτοκριτικής στάσης. Έτσι λοιπόν ως κίνημα δεν μπορεί να νοηθεί σε καμία περίπτωση απλώς η πολιτική και κοινωνική δικτύωση των αναρχικών, ειδικά των «πούρων αναρχικών», και προσωπικά δεν νομίζω ότι αντιλαμβάνομαι καν αυτόν τον όρο. Η ουσία και η δυναμική ενός κινήματος δεν μπορεί να βρίσκεται αλλού από την τάση των καταπιεσμένων για αυτοδιεύθυνση, ισότητα και ελευθερία όταν, όπου μπορεί μπολιαστεί με την απελευθερωτική προοπτική. Οι μέθοδοι και οι στρατηγικές αγώνα που αναζητούμε αποκτούν κινηματική υπόσταση όταν αλληλεπιδρούν με την κοινωνική δυναμική και κινητικότητα.

ένα δίκτυο συντονισμού αναρχικών ομάδων από τα κάτω δεν είναι μια μεγάλη ομάδα

Δεν θα μπορούσε τέλος να μην αναφερθεί κανείς στο υποκείμενο εκείνο το οποίο είναι το πιο πολυπληθές, άνθρωποι πέρα από τις υπαρκτές συλλογικότητες, που εμπλουτίζουν τον αναρχικό λόγο με τις αναλύσεις τους, κατεβαίνουν στο δρόμο σε κινηματικά γεγονότα και θα μπορούσαν εφ’ όσον το επιθυμούν να συμβάλουν σε μια τέτοια οργανωτική προσπάθεια και να δουν τον εαυτό τους μέσα σ’ αυτή. Δεν είναι τυχαίο ότι στην αναρχική πορεία στις 4 φλεβάρη ,οι άνθρωποι που λειτουργούσαν μέσα σε ομάδες ήταν ελάχιστοι μπροστά στον κόσμο που κατέβηκε.

Ξεκινώντας από αυτό που υπάρχει όμως ως οργανωτικό μοντέλο, τις τακτικές και έκτακτες συνελεύσεις, γίνονται φανερές δύο βασικές αδυναμίες που σχετίζονται με τις διακριτές συλλογικοποιήσεις και το παραπάνω κομμάτι : η πρώτη είναι ότι συμμετέχουν ομάδες και άτομα στην ίδια διαδικασία ταυτόχρονα και η δεύτερη ότι αυτές οι συνελεύσεις δεν αποτελούν στην πραγματικότητα σταθερές δομές με την έννοια ότι η σύνθεσή τους μπορεί να αλλάζει σε πολύ μεγάλο βαθμό κάθε φορά. Αρχικά, η συνύπαρξη ατόμων και ομάδων στην ίδια δομή δημιουργεί αναπόφευκτα μια γκρίζα ζώνη όσον αφορά τη λήψη των αποφάσεων, αφού παρά τις καλές προθέσεις όλων δεν είναι ακριβώς ισότιμη η σχέση που προκύπτει με τη ζυγαριά να κλείνει προς το μέρος των συνεκτικών ομάδων που ούτως ή άλλως είναι αυτές που συνήθως επιλέγουν να καλέσουν αυτές τις διαδικασίες. Επίσης, η εναλλασσόμενη σύνθεση της συνέλευσης οδηγεί σε αδυναμία παραγωγής μιας συνολικής κατά το δυνατόν στρατηγικής αγώνα, παραγωγής προταγματικού λόγου και των αντίστοιχων θέσεων του και για τον ίδιο ακριβώς λόγο δεν ευνοείται, ή τουλάχιστον δυσχεραίνεται η αυτοκριτική. Είναι όμως ταυτόχρονα ό μόνος, για την ώρα υπαρκτός τρόπος που παράγει κεντρικές δράσεις.

Μιλώντας λοιπόν για την πολιτική οργάνωση του αναρχικού-αντιεξουσιαστικού χώρου σε αυτό το κείμενο, μιλάμε για ένα δίκτυο που θα προκύψει στην τελική του μορφή μέσα από κύτταρα συλλογικοτήτων, πάνω στη βάση ενός κοινού πολιτικού και οργανωτικού πλαισίου και επεξεργασμένου προταγματικού λόγου. Σε αυτήν θα πρέπει να μπορούν να συμμετέχουν όσες ομάδες το επιθυμούν, υπό την προϋπόθεση της πολιτικής κοινότητας και συμφωνίας σε πολιτικές και οργανωτικές αρχές και με πολιτικά κριτήρια, φυσικά όχι στη βάση προσωπικών σχέσεων, συμπάθειας ή διαφορών. Ένας άνθρωπος (όσο κοντά μου κι αν είναι στο δρόμο και το κίνημα) που δεν θέλει να επιδιώξει στην πραγματική ζωή να συνδιαμορφώσει, να απαντήσει σε κριτική, να μετατοπίσει και να μετατοπιστεί, και τελικά να αποφασίσει και να υλοποιήσει κάτι με άλλους πέντε, δεν μου είναι ξεκάθαρος ο τρόπος με τον οποίο μπορεί να το κάνει με άλλους πέντε χιλιάδες, ούτε ένα μοντέλο το οποίο θα μπορέσει να λειτουργήσει σε αυτή την κατεύθυνση. Είναι αναγκαία δηλαδή η δημιουργία ομάδων σε πρώτο στάδιο, για να μιλήσουμε έπειτα για τα επόμενα, με ταυτόχρονη διατήρηση της πλήρους αυτονομίας της κάθε ομάδας σε επίπεδο διεξαγωγής παράλληλων δράσεων. Νομίζω όμως πως η απεύθυνση σε ανθρώπους που θα μπορούσαν να δουν τον εαυτό τους σε κάποια συλλογική δομή και που δεν είναι αυτή τη στιγμή σε κάποια ομάδα κρίνεται επίσης απαραίτητη και ο μόνος τρόπος για να γίνει κάτι τέτοιο είναι ένα ξεκάθαρο δημόσιο πολιτικό κάλεσμα. Δεν ξεχνάμε ότι συλλειτουργούμε μαζί τους στο κίνημα, τους αποδίδουμε την ευθύνη για το ότι είναι το κομμάτι που λείπει και παράλληλα αναγνωρίζουμε τις αντιφάσεις και τα αδιέξοδα και τη σημερινή έλλειψη προοπτικής του χώρου. Κατά βούληση και για να εξασφαλιστεί η ισοτιμία όσων επιθυμούν πάντα να συμμετέχουν θα μπορούσαν ίσως να δημιουργήσουν καινούριες ομάδες, ή να ενταχθούν σε κάποια από τις υπάρχουσες, ή ακόμη εάν δεν είναι εφικτό τίποτε από τα παραπάνω να δημιουργήσουν τοπικές συνελεύσεις με μέλη, που θα δεσμεύονται απέναντι στη συνέλευση τους και τις κοινές αποφάσεις και θα λειτουργούν κατ’ αυτόν τον τρόπο σαν μια συλλογική δομή.

εμείς λοιπόν τι;

Οι συλλογικότητες θα μπορούν να δημιουργούν σπέρματα της νέας κοινωνικής πραγματικότητας που θα πηγάζουν από την ίδια την εσωτερική ζωή του δικτύου που συναποτελούν και από τον τρόπο λειτουργίας του. Να αντλούν υποστήριξη σε πρωτοβουλίες και να συντονίζονται μέσα από κοινές δράσεις με πανελλαδικό αντίκτυπο, διατηρώντας παράλληλα και διαφορετικούς δρόμους απεύθυνσης. Να στηρίζουν και να επικοινωνούν ένα συνολικότερο πρόταγμα στην κοινωνία και να παρεμβαίνουν αποτελεσματικά στην κεντρική πολιτική σκηνή. Θα υπήρχε ακόμη μια σαφής δυνατότητα ενίσχυσης των κομματιών που αγωνίζονται , κινημάτων ανέργων, απεργιακών ή αυτοδιαχειριστικών εγχειρημάτων με τη δυνατότητα στήριξης καταλήψεων κτιρίων ,εργασιακών χώρων και παραγωγικών μονάδων , στήριξη δικτύων παραγωγής και διανομής από τα κάτω, στήριξη δομών κοινωνικής αλληλεγγύης. Ταυτόχρονα ,ένα τέτοιο δίκτυο θα μπορεί να επιβιώνει και να αναπτύσσεται κόντρα και εις βάρος της φασιστικής απειλής και της κυρίαρχης καταστολής.

http://enfantdelarage.wordpress.com/2012/11/06/%CF%84%C...F%82/

Related Link: http://enfantdelarage.wordpress.com
This page can be viewed in
English Italiano Deutsch
Issue #3 of the Newsletter of the Tokologo African Anarchist Collective

Ελλάδα / Τουρκία / Κύπρος | Αναρχικό κίνημα | gr

Mon 20 Oct, 19:16

browse text browse image

croppedlogo_blogcopy.jpg imageΤαξική Πάλη & Εκλογέ... 20:20 Mon 19 May by Ελευθεριακή Πρωτοβουλία Θεσσαλονίκης 0 comments

Η πείρα της πιο συνεπούς ενασχόλησης με το εργατικό ζήτημα τα τελευταία χρόνια οφείλει να μας κληροδοτήσει κάποια χρήσιμα συμπεράσματα. Το ελευθεριακό κίνημα -θέλουμε να πιστεύουμε- δεν βρίσκεται εκεί που βρισκόταν πριν δέκα -για να μην πάμε πιο πίσω- χρόνια, όπου η στάση του και η θέση του δεν έβρισκε πρόσβαση στο εργατικό υποκείμενο. Η συμμετοχή στους ταξικούς αγώνες των τελευταίων χρόνων θα πρέπει να μας εφοδιάσει με κάποια διδάγματα τουλάχιστον στους τρόπους πάλης και παρέμβασης. Ένα εξ’ αυτών των συμπερασμάτων πρέπει να είναι η άρνηση του εμμονικού σεχταρισμού και της υιοθέτησης απογειωμένων ζητούμενων ως προτάσεις καθημερινής πάλης στην εργατική μάζα. Ειδικότερο πρόβλημα ποατελεί η πρωθύστερη έκφραση συνολικών πολιτικών και ιδεολογικών αντιλήψεων έναντι της κατασκευής δομών παρέμβασης και δράσης.

mayday_joint_statement__side1_qgbt.jpg imageΗ εργατική αυτοοργ&#... 20:00 Fri 02 May by Ελευθεριακή Πρωτοβουλία Θεσσαλονίκης 0 comments

Παράλληλα είναι και ο τρόπος αποδέσμευσης από τα κοράκια των συνδικαλιστικών ηγεσιών, που έχουν καταξευτιλίσει την έννοια της απεργίας. Οι διάσπαρτοι ταξικοί αγώνες στον επισιτισμό, στην κατειλημμένη ΒΙΟ.ΜΕ, στα εργοστάσια που απολύουν τον κόσμο, στην πάλη των δασκάλων ενάντια στην αξιολόγηση πρέπει να κρατήσουν να παραμείνουν αδιάλλακτοι και να ενωθούν στη βάση για να οπλίσουν ξανά τους καταπιεσμένους με την ΕΝΙΑΙΑ ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ, το κάλεσμα δηλαδή για εξέγερση.

croppedlogo_blogcopy.jpg imageΑντιφασιστική Παρ ... 09:20 Mon 10 Mar by Ελευθεριακή Πρωτοβουλία Θεσσαλονίκης 0 comments

Η Ελευθεριακή Πρωτοβουλία Θεσσαλονίκης καλεί σε αντιφασιστική παράσταση διαμαρτυρίας την Τρίτη 11 Μάρτη 12.00 το μεσημέρι στο Ουκρανικό προξενείο (Κουντουριώτη 2 - λιμάνι).

kropotkin2234x300.jpg imageΜε αφορμή τα βιβλία ... 19:56 Sat 01 Mar by Αυτόνομο Στέκι 0 comments

Την Παρασκευή, 14 Φεβρουαρίου 2014, πραγματοποιήθηκε στο Αυτόνομο Στέκι από την Ομάδα Αυτομόρφωσης της Αυτοδιαχειριζόμενης Δανειστικής Βιβλιοθήκης εκδήλωση-συζήτηση με αφορμή τα βιβλία του Pyotr Kropotkin “Αλληλοβοήθεια” και “Το κράτος και ο ιστορικός του ρόλος”.

socialanarchy_2_m.jpg image"Κοινωνικός Αναρχι&#... 08:43 Mon 09 Dec by Dmitri (republishing) 0 comments

Δεύτερο τεύχος του "Κοινωνικού Αναρχισμού"

7ce482f3fd6b136a0959f810cf621f8d300x225.jpg imageΓια όλους τους λόγο&... 07:17 Thu 05 Dec by Ελευθεριακή Πρωτοβουλία Θεσσαλονίκης 0 comments

Οι σφαίρες είναι ίσως ο πιο άμεσος τρόπος που χειρίζεται η εξουσία για να ξεπαστρέψει όσους αντιστέκονται ή όποιους έχουν την ατυχία να βρεθούν στο δρόμο των μανιακών μισθοφόρων της, των μπάτσων. Αλλά δεν είναι ο μόνος. Τα μαχαίρια των ναζιστών βγήκαν αφού τροχίστηκαν στο φιλόξενο πεζοδρόμιο της αστικής δημοκρατίας, για να σκοτώσουν μετά από δεκάδες μετανάστες και έλληνες εργάτες. Το μαζικό “ξεβρώμισμα” που εξήγγειλαν οι ναζί έτρεξαν να το πραγματοποιήσουν οι φιλοευρωπαίοι εταίροι της κυβέρνησης.

929959963953957945769957964949_925959_30.jpg imageΚυκλοφόρησε η "Ροσι&... 05:30 Wed 18 Sep by Αναρχοσυνδικαλιστική Πρωτοβουλία Ροσινάντε 0 comments

Κυκλοφόρησε η ανανεωμένη "ροσινάντε" νο 30

antiv.jpg imageΜε δυο λουκετα δεν σ... 13:27 Mon 09 Sep by ΕΣΕ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ 0 comments

Κείμενο της ΕΣΕ Ιωαννίνων για την αλληλεγγύη στις καταλήψεις

exwfillo_mikro.jpg imageΚοινωνικός Αναρχι ... 20:19 Thu 23 May by Κουρσάλ 0 comments

Μόλις κυκλοφόρησε το πρώτο τεύχος της πολιτικής επιθεώρησης "Κοινωνικός Αναρχισμός" απο τις συνεργατικές εκδόσεις "Κουρσάλ".

942771_376042482515890_1259146928_n.jpg imageΗ κρίση και οι αναρχ... 20:53 Wed 15 May by Ελευθεριακή Πρωτοβουλία Θεσσαλονίκης 0 comments

Κρίση, πολιτική συγκυρία και οργανωμένη αναρχική απάντηση

more >>

image2ο τεύχος "Κοινωνικο... Jun 10 by Άρης Τσιούμας 0 comments

Κάποτε σε ένα κείμενο πριν κάποια χρόνια είχαμε αναφέρει ότι περνάμε στην «εποχή των δολοφόνων», και κάποιοι σύντροφοι μας ζήτησαν να επεξηγήσουμε τον όρο, σήμερα νομίζω ότι αυτή η διατύπωση δεν χρειάζεται επεξηγήσεις, άνθρωποι στην Ελλάδα και όχι μόνο καίγονται ζωντανοί σαν κεριά προσπαθώντας να αντεπεξέλθουν στο κρύο, και αυτή είναι μόνο μια όψη των δεκάδων τρόπων με τους οποίους οι εξουσιαστές καταφέρνουν να διαχειρίζονται την ανθρώπινη ζωή. Η εποχή των δολοφόνων ξεκινά ουσιαστικά όταν ο καπιταλισμός ως ολοκληρωτική σχέση εξουσίας υπερβαίνει την επιβολή του «πως θα ζήσουμε» για να αποφασίσει το «αν θα ζήσουμε» και ποιοί. Η μόνη ερώτηση που μοιάζει να έχει νόημα είναι αν έχουμε βγει καθόλου από αυτή την εποχή.

image1ο τεύχος "Κοινωνικο... Jun 07 by Άρης Τσιούμας 0 comments

Οι σύγχρονες ελευθεριακές και αντιεξουσιαστικές εκδόσεις στην Ελλάδα έχουν διαγράψει ήδη έναν κύκλο μιας σαραντάχρονης σταθερής παρουσίας. Άλλοτε βραχύβιες και μερικές, άλλοτε σταθερές και πιο ολοκληρωμένες, το ψηφιδωτό των εντύπων της ελευθεριακής αντίστασης, κατόρθωσε να συγκροτήσει έναν ιδιαίτερο, ανταγωνιστικό, πολιτικό και πολιτιστικό τόπο, ενάντια στο σύνολο των καθεστωτικών μέσων προπαγάνδας, έντυπων και μη.

imageΤο κράτος-κρίση, ο «χa... Oct 17 by Συμεών Βάταλος 0 comments

Το στοίχημα στην περίπτωση αυτή είναι τούτο: είτε ανοίγεις ένα χώρο με ρίσκο να χάσεις την ιδεολογική του καθαρότητα, και να χάσεις και τον ίδιο το χώρο, είτε ταμπουρώνεσαι μέσα σε ένα οχυρωμένο κάστρο και το διαθέτεις σε κείνους και κείνες τις λίγες που ασπάζονται την δικιά σου ιδεολογία και πρακτική λογική. Αν και οι εξαγγελίες του «χώρου» δείχνουν προς το πρώτο, αυτό που συμβαίνει ουσιαστικά είναι πάντα το δεύτερο.

imageΚοινωνικός Αναρχι ... Jun 09 by Άρης Τσιούμας 0 comments

Μια προσέγγιση για ένα σχέδιο πολιτικού προγράμματος και οργανωτικής έκφρασης του κοινωνικού αναρχικού κινήματος.

imageΚοινωνικός Αναρχι ... May 27 by Άρης Τσιούμας 0 comments

Μια προσέγγιση για ένα σχέδιο πολιτικού προγράμματος και οργανωτικής έκφρασης του κοινωνικού αναρχικού κινήματος. Απο την πολιτική επιθεώρηση "Κοινωνικός Αναρχισμός" που κυκλοφόρησε απο τις συνεργατικές εκδόσεις Κουρσάλ".

more >>

imageΤαξική Πάλη & Εκλογέ... May 19 0 comments

Η πείρα της πιο συνεπούς ενασχόλησης με το εργατικό ζήτημα τα τελευταία χρόνια οφείλει να μας κληροδοτήσει κάποια χρήσιμα συμπεράσματα. Το ελευθεριακό κίνημα -θέλουμε να πιστεύουμε- δεν βρίσκεται εκεί που βρισκόταν πριν δέκα -για να μην πάμε πιο πίσω- χρόνια, όπου η στάση του και η θέση του δεν έβρισκε πρόσβαση στο εργατικό υποκείμενο. Η συμμετοχή στους ταξικούς αγώνες των τελευταίων χρόνων θα πρέπει να μας εφοδιάσει με κάποια διδάγματα τουλάχιστον στους τρόπους πάλης και παρέμβασης. Ένα εξ’ αυτών των συμπερασμάτων πρέπει να είναι η άρνηση του εμμονικού σεχταρισμού και της υιοθέτησης απογειωμένων ζητούμενων ως προτάσεις καθημερινής πάλης στην εργατική μάζα. Ειδικότερο πρόβλημα ποατελεί η πρωθύστερη έκφραση συνολικών πολιτικών και ιδεολογικών αντιλήψεων έναντι της κατασκευής δομών παρέμβασης και δράσης.

imageΗ εργατική αυτοοργ&#... May 02 0 comments

Παράλληλα είναι και ο τρόπος αποδέσμευσης από τα κοράκια των συνδικαλιστικών ηγεσιών, που έχουν καταξευτιλίσει την έννοια της απεργίας. Οι διάσπαρτοι ταξικοί αγώνες στον επισιτισμό, στην κατειλημμένη ΒΙΟ.ΜΕ, στα εργοστάσια που απολύουν τον κόσμο, στην πάλη των δασκάλων ενάντια στην αξιολόγηση πρέπει να κρατήσουν να παραμείνουν αδιάλλακτοι και να ενωθούν στη βάση για να οπλίσουν ξανά τους καταπιεσμένους με την ΕΝΙΑΙΑ ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ, το κάλεσμα δηλαδή για εξέγερση.

imageΑντιφασιστική Παρ ... Mar 10 0 comments

Η Ελευθεριακή Πρωτοβουλία Θεσσαλονίκης καλεί σε αντιφασιστική παράσταση διαμαρτυρίας την Τρίτη 11 Μάρτη 12.00 το μεσημέρι στο Ουκρανικό προξενείο (Κουντουριώτη 2 - λιμάνι).

imageΓια όλους τους λόγο&... Dec 05 0 comments

Οι σφαίρες είναι ίσως ο πιο άμεσος τρόπος που χειρίζεται η εξουσία για να ξεπαστρέψει όσους αντιστέκονται ή όποιους έχουν την ατυχία να βρεθούν στο δρόμο των μανιακών μισθοφόρων της, των μπάτσων. Αλλά δεν είναι ο μόνος. Τα μαχαίρια των ναζιστών βγήκαν αφού τροχίστηκαν στο φιλόξενο πεζοδρόμιο της αστικής δημοκρατίας, για να σκοτώσουν μετά από δεκάδες μετανάστες και έλληνες εργάτες. Το μαζικό “ξεβρώμισμα” που εξήγγειλαν οι ναζί έτρεξαν να το πραγματοποιήσουν οι φιλοευρωπαίοι εταίροι της κυβέρνησης.

imageΜε δυο λουκετα δεν σ... Sep 09 0 comments

Κείμενο της ΕΣΕ Ιωαννίνων για την αλληλεγγύη στις καταλήψεις

more >>
© 2005-2014 Anarkismo.net. Unless otherwise stated by the author, all content is free for non-commercial reuse, reprint, and rebroadcast, on the net and elsewhere. Opinions are those of the contributors and are not necessarily endorsed by Anarkismo.net. [ Disclaimer | Privacy ]