user preferences

Να εκβιάσουμε την ιστορία...

category Ελλάδα / Τουρκία / Κύπρος | Αναρχικό κίνημα | Γνώμη / Ανάλυση author Tuesday August 28, 2012 19:48author by Candia Alternativ@author email info at apatris dot info Report this post to the editors

Να εκβιάσουμε την ιστορία η κοινωνική συγκυρία, το ζήτημα της οργάνωσης και του κοινωνικού προτάγματος

capitalistdevil.jpg

1. Εκλογές, η ενσωμάτωση της κοινωνικής αναταραχής Η κυριαρχία, μέσα από την εκλογική διαδικασία, κατάφερε σε αξιοσημείωτο βαθμό να απορροφήσει την κοινωνική αναταραχή και να την ενσωματώσει σε θεσμικό/κρατικό επίπεδο, δίνοντας κομματική έκφραση στις διάφορες αντιμαχόμενες κοινωνικές δυνάμεις του καταρρέοντος ελληνικού κοινωνικού σχηματισμού. Αδρανοποίησε τους, “μεγάλης κλίμακας”, κοινωνικούς αγώνες και μετατόπισε τη δημόσια συζήτηση στην κυρίαρχη ατζέντα και τα τρομοκρατικά διλήμματα που έθεσε. Και οι δύο εκλογικές αναμετρήσεις διεξήχθησαν με όρους έντονης πόλωσης που μετέφρασαν την κοινωνική σύγκρουση σε εκλογική. Η πολιτική διεξάγεται πλέον με πολεμικούς όρους και ωθούν τον καθένα να πάρει θέση στα κοινωνικά στρατόπεδα που διαμορφώνονται σταδιακά.

2. Η αποκατάσταση της πολιτικής σταθερότητας Η πρόσκαιρη αποσταθεροποίηση που αναδείχθηκε από τα εκλογές του μάη και η αδυναμία συγκρότησης μιας αξιόπιστης πολιτικής διαχείρισης της κρατικής μηχανής και της κρίσης, αποκαταστάθηκε προσωρινά με τις εκλογές του Ιούνη. Η αστική τάξη κατάφερε να ξεπεράσει τον τρόμο μιας αναδιάταξης σε επίπεδο κρατικής διαχείρισης με μια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ. Ένας τρόμος που ουσιαστικά αφορά τη διαμάχη για τη θέση του ελληνικού κράτους στη διεθνοποιημένη οικονομία και τους διεθνείς πολιτικούς οργανισμούς, όσο και τις εσωτερικές συγκρούσεις τμημάτων του κεφαλαίου (είτε μεταξύ ντόπιων και ξένων, είτε εντός της σφαίρας του ελληνικού κεφαλαίου). Η ελπίδα που δημιουργήθηκε σε πολλούς ψηφοφόρους διαψεύστηκε με την επανασυγκρότηση του Δεξιού ρεύματος με επίκεντρο τη ΝΔ, το νέο ρυθμιστικό ρόλο του σκληρού πυρήνα του ΠΑΣΟΚ και την αταλάντευτα υπεύθυνη στάση της ΔΗΜΑΡ απέναντι στα προβλήματα που ταλανίζουν το έθνος.

3. Για την ήττα του δικομματισμού και τη χαρά της Αριστεράς Η, από δεκαετίες, προσδοκία της Αριστεράς για κατάρρευση του δικομματισμού και η χαρά για το αποτέλεσμα των εκλογών του μάη αγνοεί ότι η αδυναμία πολιτικής διαχείρισης του συστήματος δεν οδηγεί αυτόματα στην κατάρρευσή του, ούτε αφυπνίζει το λαϊκό κίνημα ώστε να συνειδητοποιήσει τη δύναμή του, ούτε αναπτύσσει αριστερή δυναμική. Οδηγεί την κυριαρχία στην εγκατάλειψη των ανεπαρκών πλέον μηχανισμών πειθάρχησης, την υιοθέτηση νέων, την επανασυγκρότηση των κομματικών μηχανισμών και την επαναξιολόγηση και όξυνση των στρατηγικών τους. Η κατάρρευση της δανεικής ευημερίας, η αναξιοπιστία του πολιτικού προσωπικού, η εγκατάλειψη των ιδεολογημάτων της ανάπτυξης, η προδοσία των υποσχέσεων των πελατειακών σχέσεων, απελευθερώνουν πλήθος αντικρουόμενων δυνάμεων με όρους κοινωνικής σύγκρουσης με πολλαπλές κατευθύνσεις και σίγουρα όχι μόνο δημοκρατικών, προοδευτικών, αριστερών ή ανταγωνιστικών.

4. Η Δεξιά λύση διαχείρισης της κρίσης ως η μόνη ικανή Τα εκλογικά αποτελέσματα αναδεικνύουν σε πλειοψηφικό ρεύμα τις Δεξιές αντιλήψεις και αξίες. Η λαϊκή, η φιλελεύθερη, η εθνικιστική και φασιστική Δεξιά συγκεντρώνουν χοντρικά ένα 47% (απ’ όσους ψήφισαν) με περίπου 2.900.000 ψηφοφόρους. Αυτό το διαταξικό κοινωνικό σώμα αποτελεί τη βάση για την υποστήριξη μιας Δεξιάς διαχείρισης της κρίσης, ανεξάρτητα από τη μορφή που μπορεί να πάρει και ποιες τάσεις της Δεξιάς θα ηγεμονεύσουν. Η κοινή τους ιδεολογική πλατφόρμα κινείται γύρω από την αυταρχικοποίηση του κρατικού μηχανισμού, τον εκφασισμό του κρατικού λόγου, την ενίσχυση του εθνικισμού και του ρατσισμού, την πολεμική, και άνευ όρων, καταστολή αριστερόστροφων/ριζοσπαστικών κοινωνικών αγώνων, απεργιών και διαδηλώσεων, την επιβολή του νόμου και της τάξης, τη βίαιη-ναζιστική διαχείριση του πολυεθνικού προλεταριάτου των μεταναστών. Η Δεξιά λύση είναι αφενός η δικλείδα ασφαλείας για μια σταθεροποίηση του πολιτικού συστήματος διαχείρισης, και αφετέρου ο εγγυητής μιας απροκάλυπτης διασφάλισης των συμφερόντων του κεφαλαίου, της επιχειρηματικότητας και των συμφερόντων των εθνικόφρονων μικροϊδιοκτητών, εμπόρων και ελεύθερων επαγγελματιών με την ταυτόχρονη βίαιη πειθάρχηση του προλεταριάτου και των επικίνδυνων τάξεων.

5. Οι ρυθμιστές του πολιτικού συστήματος Το καταρρέον, αλλά σίγουρα όχι ανύπαρκτο, “κέντρο” επαναπροσδιορίζει το ρόλο του. ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ αποτελούν πλέον ρυθμιστικούς παράγοντες στην κυρίαρχη πολιτική σκηνή. Ο ένας προσφέρει την ισχυρή δύναμη που διατηρεί τόσο στον κρατικό μηχανισμό, όσο και σε τμήματα του κεφαλαίου. Ο άλλος προσφέρει την αξιοπιστία της νομιμόφρονης υπευθυνότητας, δίνοντας το απαραίτητο δημοκρατικό, και με εθνική συναίσθηση, άλλοθι για την κατακρεούργηση του προλεταριάτου.
6. Η Καθεστωτική Αριστερά Ο ΣΥΡΙΖΑ αποτελεί την κύρια μορφή ενσωμάτωσης των δημοκρατικά ευαίσθητων και καταρρέοντων μικροαστών, του επισφαλούς προλεταριάτου, των ανέργων και ενός μεγάλου κομματιού του πολύμορφου αστερισμού των αυτο-οργανωμένων εγχειρημάτων, των συνελεύσεων γειτονιάς και των κοινωνικών αγώνων. Αυτή η πρωτοφανής ενσωμάτωση αναδεικνύει, με τον πιο τραγικό τρόπο, τις οργανωτικές αδυναμίες των κινημάτων και τις προοπτικές που αδυνατούν να συνθέσουν με όρους κοινωνικής δύναμης. Ένα κενό που έρχεται να συμπληρώσει ο ΣΥΡΙΖΑ ποδοπατώντας τις όποιες κινηματικές δυνάμεις. Ο ΣΥΡΙΖΑ αποτελεί μια σούπα αντιφατικών δυνάμεων, χωρίς πολιτική συνοχή, που αφομοιώνει πολιτικά την ανάγκη ενός κοινωνικού κομματιού να μπει ένα τέρμα στον κατήφορο του μνημονίου.

Το ΚΚΕ φαίνεται να ασφυκτιά στις νέες κοινωνικές συνθήκες. Είναι εκείνος ο μηχανισμός που θέλει να διατηρήσει και, ει δυνατόν, να αυξήσει την επιρροή του στον κρατικό μηχανισμό για να διασφαλίσει τα συμφέροντα που απορρέουν για το Κόμμα. Οι ελεγχόμενοι αγώνες που κινητοποιεί έχουν ως μόνο σκοπό να διατηρούν τη νομιμοποίηση του κομματικού μηχανισμού στα μάτια της λαϊκής οικογένειας και να μεσολαβούν τα συμφέροντα επαγγελματικών κλάδων στους οποίους έχει πρόσβαση. Έτσι αρνείται την αριστερή συνδιαχείριση της κρίσης για να μην αναλάβει το κόστος να χρεωθεί την κρατική χρεοκοπία. Απ’ την άλλη, ο χαρακτήρας της ανάπτυξης των αγώνων είναι τέτοιος που δεν μπορεί να βουτήξει τα χέρια του σε ακομμάτιστους και ανεξέλεγκτους αγώνες, αφού δεν μπορεί από εκεί να αντλήσει νομιμοποίηση (αντίθετα υπάρχει ο φόβος για το αντίθετο). Έτσι η μεταπολιτευτική στρατηγική του “και στους δρόμους και στους διαδρόμους της βουλής” αποτυγχάνει παταγωδώς και στα δύο και οδηγεί το Κόμμα στο 4%.

7. Ο πολιορκητικός κριός Η Χρυσή Αυγή είναι ο πολιορκητικός κριός της κυριαρχίας. Εκφράζει πολιτικά τα εκφασισμένα κομμάτια της κοινωνίας (μικροαστικά και προλεταριακά), του κρατικού μηχανισμού, των σωμάτων ασφαλείας και του οργανωμένου εγκλήματος, του παρακράτους και της μαφίας. Ο τεράστιος κίνδυνος με τη χρυσή αυγή είναι η ενδεχόμενη μετατροπή της από περιθωριακή παρακρατική συμμορία σε φασιστικό κίνημα. Δεν θα αναφερθούμε εδώ στο ρόλο που μπορεί να παίξει αλλά θέλαμε να επισημάνουμε δύο πράγματα. Κεντρική της γραμμή είναι η βία του πεζοδρομίου για την υλοποίηση του προγράμματος άμεσης εκδίωξης του πολυεθνικού προλεταριάτου. Μια βία που νομιμοποιεί και το κυνήγι αριστερών, αναρχικών, κοινωνικών αγωνιστών και αντεθνικών στοιχείων ειδικότερα αν θα καταφέρει να αποκτήσει ισχυρές οργανώσεις βάσης που θα κινητοποιούν εθνικόφρονα πλήθη. Η δεύτερη κεντρική και διακηρυγμένη γραμμή είναι το στήσιμο ρατσιστικών/μαφιόζικων δομών κοινωνικής πρόνοιας. Όσο κι αν χαρακτηρίζονταν προπαγανδιστικού/μυθολογικού τύπου οι συνοδείες των γραιών στα ΑΤΜ, ας μην υποτιμάμε τη δυνατότητά τους (με κρατική χρηματοδότηση) να στήσουν δομές πρόνοιας. Αυτό ενέχει τον κίνδυνο να προσδώσει στους νεοναζί κοινωνικά ριζώματα, αφού θα δίνουν οργανωτικές απαντήσεις σε υλικά ζητήματα, ακόμη κι αν είναι με όρους μαφίας και νταβαντζιλικιού.

8. Η εγκατάλειψη της δημοκρατικής διαχείρισης Μιλώντας για την ελλαδική περίπτωση, και χωρίς να ανιχνεύσουμε τους ιστορικούς και γενικούς λόγους αυτής της στρατηγικής, η αριστερά, σχεδόν στο σύνολό της, παραμένει δέσμια της θέσης που κατέλαβε στο δημοκρατικό πολίτευμα μετά τη μεταπολίτευση, και συνεπώς δέσμια μιας συγκεκριμένης πολιτικής αντίληψης που καλλιέργησε. Αποτελούσε το θεσμικό διαμεσολαβητή μεταξύ κεφαλαίου-εργασίας με τα αντίστοιχα φυσικά οφέλη. Αντιλαμβάνεται την πολιτική και τους αγώνες με όρους δημοκρατικής αντιπολιτευτικής άσκησης πίεσης προς το κράτος για την ικανοποίηση των αιτημάτων της. Μια πίεση που διαμεσολαβείται από κόμματα/κοινωνικούς-εργατικούς θεσμούς και φορείς, όπου οι απεργίες, οι διαδηλώσεις και οι μάζες έχουν το ρόλο της απλής αριθμητικής υποστήριξης της διαμεσολάβησης (όσο περισσότεροι είμαστε, τόσο πιο πολύ θα τους πιέζουμε). Δεν αντιλαμβάνεται την πολιτική ως μια υλική σύγκρουση κοινωνικών δυνάμεων.

Η δημοκρατική διαχείριση ως το κεντρικό πλαίσιο λύσης των κοινωνικών συγκρούσεων καταρρέει. Η σημερινή συνθήκη διαμορφώνει στη θέση της δημοκρατικής διαπραγμάτευσης, ένα καθεστώς έκτακτης ανάγκης. Ένα τέτοιο καθεστώς δεν μπορεί πλέον να ανεχθεί την αριστερά στο ρόλο του θεσμικού συνομιλητή και επιθυμεί να την εξοβελίσει από το δημοκρατικό διάλογο. Το δίλημμα της υποταγής στη νομιμοφροσύνη ή της κατασταλτικής απομόνωσης θα γίνεται όλο και πιο κατανοητό στο μέλλον. Το καθεστώς έκτακτης ανάγκης θα επιτίθεται πλέον στο σύνολο των αξιών και αντιλήψεων που συγκροτεί το ανταγωνιστικό κίνημα. Η εκφορά το κρατικού λόγου εκφασίζεται και τείνει να ορίσει εκ νέου την κανονικότητα για το ποιος χωράει και ποιος όχι στο νέο περιβάλλον. Έτσι οι μετανάστες δεν είναι μόνο εγκληματίες, αλλά και υγειονομική βόμβα, οι πόρνες εκτός από πλέμπα είναι και εγκληματίες που σκορπούν το θάνατο στα ελληνικά νοικοκυριά, οι αριστεροί δεν καλύπτουν μόνο τους κουκουλοφόρους, αλλά συμμετέχουν και σε gay parade. Νέοι πληθυσμοί, οι απόκληροι, οι απόβλητοι, οι επικίνδυνες τάξεις και με επίκεντρο το αγωνιζόμενο προλεταριάτο θα στοχοποιηθούν και θα συγκροτούν τον κατεξοχήν εσωτερικό αντ-εθνικό εχθρό που αποσκοπεί στην αποσταθεροποίηση του καθεστώτος και την ανωμαλία.

Επομένως, και αφήνοντας εκτός την κριτική στον μεταρρυθμισμό της αριστεράς, η αντιπολιτευτικού τύπου δημοκρατική κουλτούρα της αριστερής άσκησης πολιτικής, όχι μόνο δεν έχει περιθώρια να αναπτυχθεί, αφού δεν υπάρχουν πλέον οι προϋποθέσεις για κάτι τέτοιο, αλλά είναι καταδικασμένη να οδηγεί το κίνημα συνεχώς σε ήττα, σαν ένα σκύλο που υποχωρεί αδιάκοπα γαυγίζοντας στο αφεντικό του. Η πολιτική πλέον ασκείται με πολεμικούς όρους, με όρους πεζοδρομίου, ως μια υλική σύγκρουση εχθρικών/αντιμαχόμενων κοινωνικών δυνάμεων.

9. Το κοινωνικό πρόταγμα και το ζήτημα της οργάνωσης Το πρόβλημα της οργάνωσης και του κοινωνικού προτάγματος δεν προκύπτει απλώς από τις εσωτερικές αντιφάσεις και τις αδυναμίες του κινήματος. Είναι κοινωνικό από την άποψη ότι η όξυνση της αποσταθεροποίησης του πολιτικο/οικονομικού συστήματος και η ανάπτυξη αγώνων θέτουν από μόνα τους ζητήματα οργάνωσης της κοινωνικής ζωής. Είναι το εύρος, η ένταση και το βάθος των κοινωνικών ζητημάτων που μένουν να λυθούν και θέτουν επιτακτικά την αναγκαιότητα οργανωτικών απαντήσεων. Τόσο ως πολιτικές οργανωτικές μορφές αγώνα, όσο και ως κοινωνικές οργανωτικές μορφές αυτοδιαχείρισης της κοινωνικής ζωής.

Πλήθος ζητημάτων τα οποία παλεύαμε να διαχυθούν στο κοινωνικό σώμα για δεκαετίες, κατά κάποιο τρόπο γίνονται καθημερινότητα. Ξεπερνούν τους αναρχικούς, οικειοποιούνται από ευρύτερα κοινωνικά κομμάτια. Η αλληλεγγύη, η προλεταριακή αντι-βία ως αναγκαίο μέσο, η αυτοοργάνωση, η αποκήρυξη των κομμάτων και του πολιτικού συστήματος, η αναγκαιότητα της εξέγερσης. Όμως ακριβώς αυτή η οικειοποίηση τα μπολιάζει και με αντιδραστικά περιεχόμενα. Η αλληλεγγύη μπορεί να είναι κρατική, εκκλησιαστική, επιχειρηματική, φασιστική, μαφιόζικη. Η προλεταριακή βία μπορεί να είναι μαφιόζικη, τραμπούκικη, ρατσιστική. Η αποκήρυξη των κομμάτων μπορεί να στρέφεται στην αποπολιτικοποίηση και τον προσεταιρισμό της μαφίας και των νεοναζί. Η εξέγερση μπορεί να είναι ρατσιστική και εθνικιστική.

Αναφερόμενοι στη συγκυρία, υπάρχουν μια σειρά λόγοι που θέτουν την αναγκαιότητα αρχικά του ζητήματος της οργάνωσης. Η αυτοάμυνα και η υπεράσπιση δομών, διαδικασιών και αγωνιστών απέναντι στην κατασταλτική πολιτική του κράτους, τόσο σε υλικό όσο και σε ιδεολογικό επίπεδο. Η σθεναρή αντίσταση απέναντι στο νέο κύκλο λεηλασίας του προλεταριάτου και την υποβάθμιση της κοινωνικής ζωής. Η οργανωμένη ανάσχεση της ποδηγέτησης του κινήματος από την αριστερά και η ανατροπή των τάσεων ενσωμάτωσης. Η ανακοπή της ανάπτυξης των φασιστικών ρευμάτων σε κοινωνικό/πολιτικό επίπεδο, η αυτοάμυνα απέναντι στη φασιστική βία και το τσάκισμα των ομάδων κρούσης των φασιστών, η αποτροπή της προσπάθειάς τους για χτίσιμο ρατσιστικών δομών μαφιόζικης πρόνοιας.

Όλα τα παραπάνω μας θέτουν δύο κύρια ζητήματα α) Ποιες είναι εκείνες οι οργανωτικές μορφές που θα μας επιτρέψουν αφενός να αγωνιζόμαστε με όρους κοινωνικής δύναμης και αφετέρου να μας επιτρέπουν να αναλάβουμε συλλογικά την αυτοδιαχείριση τμημάτων της κοινωνικής ζωής (οργανωτικό ζήτημα), β) Ποιο θα είναι το πολιτικό εκείνο περιεχόμενο που θα μπολιάζει αυτές τις οργανωτικές μορφές σε μια απελευθερωτική κατεύθυνση (το ζήτημα του κοινωνικού προτάγματος). Η εμβάθυνση αυτών των ζητημάτων μας θέτει κάποια επιπλέον ερωτήματα:

Ποιες προϋποθέσεις ενυπάρχουν στους σημερινούς κοινωνικούς αγώνες για μια τέτοια κατεύθυνση; (εδώ χρειάζεται μια ανάλυση των ετερόκλητων κοινωνικών αγώνων και των πολιτικών περιεχομένων που θέτουν)

• Ποιες προϋποθέσεις υπάρχουν για τη συγκρότηση ενός κοινωνικού προτάγματος; (εδώ χρειάζεται μια ανάλυση των κοινωνικών ζητημάτων που τίθενται προς επίλυση και των υλικών δυνατοτήτων που υπάρχουν).

• Ποια συμμαχία κοινωνικών/πολιτικών δυνάμεων θα σηκώσει το βάρος της κοινωνικής/ταξικής σύγκρουσης, θα συγκροτήσει το κοινωνικό πρόταγμα και θα το υλοποιήσει; (εδώ χρειάζεται μια ανάλυση της κοινωνικής πυραμίδας που διαμορφώνεται γενικά και κατ’ επέκταση των υποτελών τάξεων, τη συνείδηση που διαμορφώνουν, τα συμφέροντά τους, τη συμμετοχή τους στούς αγώνες και τις δυνατότητές τους).

• Το ζήτημα του Κοινωνικού και του Πολιτικού. Ποια είναι δηλαδή η σχέση μεταξύ των πολιτικών μορφών οργάνωσης (συλλογικότητες, κόμματα, πολιτικές οργανώσεις, πολιτικοί φορείς εν γένει) και των κοινωνικών μορφών οργάνωσης (συνελεύσεις γειτονιάς, σωματεία βάσης, αυτοοργανωμένα κοινωνικά εγχειρήματα);.

Για την περίπτωση τέλος του αναρχικού χώρου στην ελλάδα τίθεται ειδικότερα το ζήτημα της ανασύνθεσης της οργανωτικής μορφής που έχει ιστορικά. Το γεγονός δηλαδή ότι συγκροτείται μέσα από αυτόνομους αναρχικούς πυρήνες (καταλήψεις, συλλογικότητες, στέκια, πρωτοβουλίες) σε όλο τον ελλαδικό χώρο οι οποίοι είτε συντονίζονται ανά καιρούς, είτε συγχρονίζουν την πολιτική τους δράση αυθόρμητα και αντανακλαστικά. Αυτή η οργανωτική μορφή αφενός επιτρέπει στους αναρχικούς να είναι ευέλικτοι και να ριζώνουν κοινωνικά στους τόπους που δραστηριοποιούνται αλληλεπιδρώντας άμεσα με άλλα κοινωνικά κομμάτια. Αφετέρου όμως είναι και η αδυναμία τους αφού οι αντανακλαστικές, αυθόρμητες και αποσπασματικές απαντήσεις δεν μπορούν πλέον να ανταποκριθούν στο εύρος και την ένταση των ζητημάτων που μας τίθενται.

Ποια θα είναι εκείνη η οργανωτική μορφή που απ’ τη μια θα διατηρήσει την ευελιξία και τη διείσδυση στο κοινωνικό σώμα και απ’ την άλλη θα την καταστήσουν καθοριστική στη συγκρότηση ενός κινήματος με όρους πολιτικής/κοινωνικής δύναμης ικανής να ανταποκριθεί στο βάρος της κοινωνικής/ταξικής σύγκρουσης; Η κουβέντα έχει ήδη ανοίξει. Ας την κάνουμε πράξη μέσα από τη διείσδυση στο ευρύτερο κοινωνικό πεδίο, τους αγώνες και τα αυτοοργανωμένα εγχειρήματα. Για τη μετατροπή του αναρχικού χώρου σε αναρχικό κίνημα. Για τη συμβολή μας στη διαμόρφωση και συγκρότηση ενός ανταγωνιστικού κινήματος με όρους κοινωνικής δύναμης ικανής να εκβιάσει την ιστορία. βλάσσης

*Το παραπάνω κείμενο δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα Δρόμου Άπατρις – Τεύχος 19 - Καλοκαίρι 2012.

Related Link: http://apatris.info
This page can be viewed in
English Italiano Deutsch
Double Issue 5/6 of Tokologo, the Newsletter of the TAAC, now available

Ελλάδα / Τουρκία / Κύπρος | Αναρχικό κίνημα | gr

Fri 12 Feb, 10:35

browse text browse image

_201_1.jpg imageΠαρουσίαση της Αν&#... 03:15 Thu 28 Jan by Dmitri 0 comments

[..] Η αυτοργάνωση (αυτό το είδος της οργάνωσης που πρεσβεύουν οι ελευθεριακοί-μια σχεδόν ανεξάντλητη πηγή εμπειριών και ιδεών από το εργατικό και κοινωνικό κίνημα) τείνει να αναδεικνύεται περίπου ως μια σχεδόν “φυσική” ή ίσως και ενδογενής τάση εκείνου του αναρχισμού που έχει μια ολιστική θέαση του κόσμου και επιδιώκει την κοινωνική επανάσταση. Στα πλαίσια αυτά, η ένωση και σύμπραξη των συλλογικοτήτων σε μια οργανωτική συνεκτική δομή προβάλει ως μια απάντηση στο ερώτημα ποιο είδος οργάνωσης επιθυμούν οι αναρχικοί. Η αναρχική ομοσπονδία λοιπόν είναι μια προσπάθεια για την επαναθεμελίωση του αναρχισμού στο φυσικό του περιβάλλον, την οργάνωση[...]

girard.jpg imageΔύο νέες εκδόσεις 18:44 Sun 10 Jan by Dmitri 0 comments

Δύο ιστορικά κείμενα, εκ των οποίων το ένα μεταφράστηκε από τον Ιωάννη Μαγκανάρα και κυκλοφόρησε το 1896 από την τότε επαναστατική αναρχική εφημερίδα-ομάδα "Επί τα Πρόσω" της Πάτρας

textΣταμάτα την κλοπή τ&... 15:10 Sat 19 Dec by ΕΣΕ Ιωαννίνων 0 comments

... ξεκινάμε μια προσπάθεια αυτομόρφωσης και αλληλοενημέρωσης πάνω σε εργατικά και συνδικαλιστικά ζητήματα, νομικού κυρίως περιεχομένου που το ονομάσαμε ¨Σταμάτα την κλοπή των αφεντικών¨. Αυτή η κίνηση δε στοχεύει μόνο στο εσωτερικό μας, αλλά απευθύνεται σε όλους τους εργαζόμενους που χρειάζονται υποστήριξη σε αντίστοιχα θέματα

20151107_142040_1.jpg imageΙδρυτικό Συνέδριο &#... 17:46 Mon 30 Nov by Αναρχική Πολιτική Οργάνωση – Ομοσπονδία Συλλογι 0 comments

Το Σαββατοκύριακο 7 και 8 Νοέμβρη πραγματοποιήθηκε, στην Αθήνα, το ιδρυτικό συνέδριο της Αναρχικής Πολιτικής Οργάνωσης. Ήταν το επιστέγασμα ενός προσυνεδριακού διαλόγου που διήρκεσε 2,5 χρόνια και ολοκληρώθηκε το Σεπτέμβρη του 2015 με την δημοσιοποίηση του σχεδίου καταστατικού και το πολιτικό κάλεσμα στο ιδρυτικό συνέδριο.

poster_congress01.jpg imageΊδρυση Αναρχικής Ο&#... 17:38 Mon 28 Sep by Επιτροπή Συγκρότησης 0 comments

Το ζήτημα της οργανωτικής ανασυγκρότησης των αναρχικών στην Ελλάδα έχει τεθεί επιτακτικά και με εμφατικό τρόπο εδώ και αρκετό καιρό. Εκδόσεις βιβλίων, πολιτικές εκδηλώσεις, συζητήσεις σε αμφιθέατρα, δημόσιες, ηλεκτρονικές ή μη αντιπαραθέσεις, δημιουργούσαν αφενός ένα κλίμα κριτικής στις ανεπάρκειες του αφορμαλισμού και του μέχρι τώρα τρόπου οργάνωσης και πολιτικής δράσης και αφετέρου μια διάθεση για να ξεκινήσει να συζητιέται το θέμα με όρους που θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε έμπρακτες αλλαγές και ορατά αποτελέσματα.

rocinante_logo.jpg imageΑυταπάτες χορτάσα ... 19:34 Sat 19 Sep by Αναρχοσυνδικαλιστική Πρωτοβουλία Ροσινάντε 0 comments

Για νιοστή φορά τα χρόνια της κρίσης του Κεφαλαίου και της βάρβαρης επίθεσής του στην Εργασία και τα κοινωνικά δικαιώματα, οι εργαζόμενοι/ες, οι άνεργοι/ες, τα θύματα του κοινωνικού αποκλεισμού καλούνται την Κυριακή να ασκήσουν το πολιτικό τους καθήκον (αρκεί βέβαια να έχουν καθαρό ελληνικό αίμα και να μην είναι τίποτα ξένοι που ζουν και δουλεύουν εδώ) και να επικυρώσουν τις επιλογές των κυρίαρχων, επιλέγοντας τάχα αυτοί/ες το μέλλον τους.

20140906_192214.jpg imageΓια τη διαδήλωση τη&... 19:20 Mon 14 Sep by Πρωτοβουλία για τη συγκρότηση Αναρχικής Ομοσπο_ 0 comments

Στη διαδήλωση της ΔΕΘ, το Σάββατο 6/9/2015, η Πρωτοβουλία για τη συγκρότηση Αναρχικής Ομοσπονδίας έκανε την πρώτη κινηματική της εμφάνιση (όπως είχαμε ανακοινώσει από τις 25/7- athens.indymedia.org/post/1547566/). Στο πολιτικό πλαίσιο του καλέσματος (athens.indymedia.org/post/1548453/) τονίσαμε την ανάγκη της οργάνωσης σε κοινωνικό, ταξικό και πολιτικό επίπεδο ούτως ώστε να αναπτυχθεί η ταξική αυτοάμυνα κι αντεπίθεση ενάντια στην ολομέτωπη επίθεση κράτους-κεφαλαίου. Επισημάναμε τη σημασία του αγώνα ενάντια στην ανάθεση, στις εκλογικές αυταπάτες και τον γραφειοκρατικό και κρατικοδίαιτο συνδικαλισμό.

11938242_10205057451131691_1210671699_n.jpg imageΚοινό Αναρχικό κάλ&#... 04:40 Thu 03 Sep by Αναρχικές συλλογικότητες 0 comments

Το κοινό κείμενο καλέσματος στη διαδήλωση της ΔΕΘ, των ομάδων που συμμετέχουν στη διαδικασία συγκρότησης της ΑΠΟ

deth_2015_mikro.jpg imageΕκλογική Απεργία 04:37 Thu 03 Sep by Πρωτοβουλία για τη συγκρότηση Αναρχικής Ομοσπο_ 0 comments

Στη φετινή ΔΕΘ κάνουμε την πρώτη κινηματική εμφάνιση της Πρωτοβουλίας για τη συγκρότηση Αναρχικής Ομοσπονδίας, προτάσσοντας τη συλλογικοποίηση των αναγκών μας και τη συνολικοποίηση των αγώνων της τάξης μας ενάντια στον σύγχρονο ολοκληρωτισμό. Στηρίζουμε τους ακηδεμόνευτους κοινωνικούς και ταξικούς αγώνες, όπως αυτούς των εργατών της ΒΙΟ.ΜΕ. και των κατοίκων της Χαλκιδικής ενάντια στην εξόρυξη χρυσού, αλλά και όλες τις προσπάθειες αυτοοργάνωσης των από-τα-κάτω με τις οποίες θα πορευτούμε μαζί στη διαδήλωση της ΔΕΘ. Ενάντια σε κράτος, Ε.Ε., ντόπιο και διεθνές κεφάλαιο βαδίζουμε στον δρόμο της κοινωνικής επανάστασης, της αναρχίας και του κομμουνισμού.

03s16skopiathumblarge.jpg imageΓια την πολιτική συ&... 19:46 Mon 31 Aug by Αναρχικές ομάδες Θεσσαλονίκης 0 comments

Οι μάσκες έπεσαν. Η κυβερνώσα αριστερά έχει δείξει πέρα κάθε αμφισβήτησης, το εξουσιαστικό και καταπιεστικό της πρόσωπο. Το προηγούμενο διάστημα, εκμεταλλευόμενη τα κινήματα, έσπειρε αυταπάτες στους καταπιεσμένους για λύση μέσω της ανάθεσης˙ επιχείρησε την ανανέωση της κοινωνικής νομιμοποίησης στο πολιτικό προσωπικό και τους «δημοκρατικούς θεσμούς» και αποπειράθηκε να εμπλέξει τους εκμεταλλευόμενους στο σχέδιο της υποτιθέμενης λύτρωσης τους μέσα από τον μεσσιανισμό.

more >>

imageΑνοιχτές εκδηλώσε ... Jan 06 by Αναρχική Ομοσπονδία 0 comments

Δεν ξεχνάμε πως χρέος μας αποτελεί η κατάθεση μιας επαναστατικής πρότασης που αφενός θα στοχεύει στη συνολική και καθολική ανατροπή του υπάρχοντος αλλά που αφετέρου θα σκιαγραφεί και το όραμά μας για μια ελεύθερη και αυτοδιευθυνόμενη κοινωνία. Εξάλλου, ένας παράγοντας που μπορεί να οδηγήσει σε μια εν δυνάμει επαναστατική κατάσταση είναι αυτή ακριβώς η ύπαρξη ενός συλλογικού οράματος για μια νέα κοινωνία, κάτι που σήμερα απουσιάζει και αποτελεί μια από τις βασικότερες ελλείψεις του κινήματος.

imageΜε αφορμή τον "Μαύρο... Jan 05 by αναρχική ομάδα cumulonimbus 0 comments

Έφτασε και πέρασε ο Δεκέμβρης, προπαγανδισμένος από διάφορους ως ο ιδανικός «μαύρος» μήνας. Κυκλοφόρησαν καλέσματα από φυλακισμένους κρατούμενους, οι διαφορές με τη "νέα αναρχία" παραμερίστηκαν (έως εξαφανίστηκαν) κάτω από ένα θολό, συναισθηματικό-συγκυριακό πλαίσιο συνύπαρξης, ενώ επανήλθαν οι λανθασμένες εντυπώσεις ενότητας που άφησε η φαινομενικά κοινή απεργία πείνας πλειάδας κρατουμένων την περασμένη άνοιξη. Και όλο αυτό προκειμένου οι «έξω» να πραγματώσουν ένα κάλεσμα για δράση και εξέγερση των «μέσα»× χωρίς να έχει προηγηθεί κάποια διεργασία κατάκτησης κοινών θέσεων και στοχεύσεων, αλλά ούτε και οποιαδήποτε άλλη περαιτέρω συνεννόηση (τουλάχιστον όχι εμφανής ή που να έχει πέσει στην αντίληψή μας).

imageΗ αντιεξουσιαστικ ... Aug 13 by Αργύρης Αργυριάδης 0 comments

Αν η ανάγκη νουθεσίας σε αυτόν τον χώρο που υποτίθεται είναι ο αδιαφιλονίκητος εκφραστής της αυτοπραγμάτωσης & προσδιορισμού, ως βασική συνθήκη της ελευθερίας, τότε η επαναπροβολή και η αντανάκλαση αυτής (της ελευθερίας) προς την καθημερινή συναλλαγή εκτός χώρου επιβεβαιώνει τον κυρίαρχο στερεοτυπισμό της υπερφίαλης αναρχικής ουτοπικής προσωπικότητας. Και για αυτό δεν φταίνε οι άλλοι και φυσικά ούτε η εξουσία. Εάν δεν αποβληθεί αυτή η βολική συμπεριφορά προσποίησης, τότε δεν θα μπορεί να διεκδικηθεί αυτό που πραγματικά αναλογεί στο άτομο – φορέα των απελευθερωτικών ιδεών.

image"Κοινωνικός Αναρχι&#... Jun 25 by Dmitri (republishing) 0 comments

Ας μην έχουμε αυταπάτες: όταν ο ορυμαγδός της ετερόδοξης προσδοκίας προσγειωθεί στο δια ταύτα των αμετάθετων αναγκών, η συντριβή θα έχει τον χαρακτήρα της πρόσκρουσης. Τα συντρίμμια της κοινωνίας καλούνται σήμερα να ανασυνταχθούν πριν η αναβαπτισμένη εκδοχή του κρατικού ολοκληρωτισμού επιχειρήσει την τελική λύση.

imageΑπέναντι στο Κράτο&#... May 04 by Αναρχικοί για την Κοινωνική Απελευθέρωση (Α.Κ.Α.) 0 comments

Ανάλυση της Α.Κ.Α. για τις τρέχουσες συνθήκες. Το κείμενο βγήκε πριν την ολοκλήρωση της διαπραγμάτευσης στο Eurogroup.

more >>

imageΠαρουσίαση της Αν&#... Jan 28 1 of Anarkismo Editorial Group 0 comments

[..] Η αυτοργάνωση (αυτό το είδος της οργάνωσης που πρεσβεύουν οι ελευθεριακοί-μια σχεδόν ανεξάντλητη πηγή εμπειριών και ιδεών από το εργατικό και κοινωνικό κίνημα) τείνει να αναδεικνύεται περίπου ως μια σχεδόν “φυσική” ή ίσως και ενδογενής τάση εκείνου του αναρχισμού που έχει μια ολιστική θέαση του κόσμου και επιδιώκει την κοινωνική επανάσταση. Στα πλαίσια αυτά, η ένωση και σύμπραξη των συλλογικοτήτων σε μια οργανωτική συνεκτική δομή προβάλει ως μια απάντηση στο ερώτημα ποιο είδος οργάνωσης επιθυμούν οι αναρχικοί. Η αναρχική ομοσπονδία λοιπόν είναι μια προσπάθεια για την επαναθεμελίωση του αναρχισμού στο φυσικό του περιβάλλον, την οργάνωση[...]

textΣταμάτα την κλοπή τ&... Dec 19 0 comments

... ξεκινάμε μια προσπάθεια αυτομόρφωσης και αλληλοενημέρωσης πάνω σε εργατικά και συνδικαλιστικά ζητήματα, νομικού κυρίως περιεχομένου που το ονομάσαμε ¨Σταμάτα την κλοπή των αφεντικών¨. Αυτή η κίνηση δε στοχεύει μόνο στο εσωτερικό μας, αλλά απευθύνεται σε όλους τους εργαζόμενους που χρειάζονται υποστήριξη σε αντίστοιχα θέματα

imageΙδρυτικό Συνέδριο &#... Nov 30 0 comments

Το Σαββατοκύριακο 7 και 8 Νοέμβρη πραγματοποιήθηκε, στην Αθήνα, το ιδρυτικό συνέδριο της Αναρχικής Πολιτικής Οργάνωσης. Ήταν το επιστέγασμα ενός προσυνεδριακού διαλόγου που διήρκεσε 2,5 χρόνια και ολοκληρώθηκε το Σεπτέμβρη του 2015 με την δημοσιοποίηση του σχεδίου καταστατικού και το πολιτικό κάλεσμα στο ιδρυτικό συνέδριο.

imageΊδρυση Αναρχικής Ο&#... Sep 28 0 comments

Το ζήτημα της οργανωτικής ανασυγκρότησης των αναρχικών στην Ελλάδα έχει τεθεί επιτακτικά και με εμφατικό τρόπο εδώ και αρκετό καιρό. Εκδόσεις βιβλίων, πολιτικές εκδηλώσεις, συζητήσεις σε αμφιθέατρα, δημόσιες, ηλεκτρονικές ή μη αντιπαραθέσεις, δημιουργούσαν αφενός ένα κλίμα κριτικής στις ανεπάρκειες του αφορμαλισμού και του μέχρι τώρα τρόπου οργάνωσης και πολιτικής δράσης και αφετέρου μια διάθεση για να ξεκινήσει να συζητιέται το θέμα με όρους που θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε έμπρακτες αλλαγές και ορατά αποτελέσματα.

imageΑυταπάτες χορτάσα ... Sep 19 0 comments

Για νιοστή φορά τα χρόνια της κρίσης του Κεφαλαίου και της βάρβαρης επίθεσής του στην Εργασία και τα κοινωνικά δικαιώματα, οι εργαζόμενοι/ες, οι άνεργοι/ες, τα θύματα του κοινωνικού αποκλεισμού καλούνται την Κυριακή να ασκήσουν το πολιτικό τους καθήκον (αρκεί βέβαια να έχουν καθαρό ελληνικό αίμα και να μην είναι τίποτα ξένοι που ζουν και δουλεύουν εδώ) και να επικυρώσουν τις επιλογές των κυρίαρχων, επιλέγοντας τάχα αυτοί/ες το μέλλον τους.

more >>
© 2005-2016 Anarkismo.net. Unless otherwise stated by the author, all content is free for non-commercial reuse, reprint, and rebroadcast, on the net and elsewhere. Opinions are those of the contributors and are not necessarily endorsed by Anarkismo.net. [ Disclaimer | Privacy ]