Για τα γεγονότα στην Γαλλία

Γαλλία / Βέλγιο / Λουξεμβούργο | Λαϊκοί Αγώνες | Γνώμη / Ανάλυση Sunday January 08, 2006 10:28 by Κοκκινόμαυρη Ζώνη redblackzone at yahoo dot gr

Όποιος σπέρνει τη μιζέρια, θερίζει την οργή

Τα πρόσφατα γεγονότα στην Γαλλία παρά τις συντονισμένες προσπάθειες να αποδοθούν σε φυλετικά και θρησκευτικά αίτια, έχουν εμφανώς ταξικά χαρακτηριστικά

Τα πρόσφατα γεγονότα στην Γαλλία παρά τις συντονισμένες προσπάθειες να αποδοθούν σε φυλετικά και θρησκευτικά αίτια, έχουν εμφανώς ταξικά χαρακτηριστικά. Φτωχά κομμάτια του πληθυσμού ζουν σε γκετοποιημένες περιοχές, αποκομμένοι από την πολιτεία και τις όποιες παροχές αυτή προσφέρει (υγεία, παιδεία).

Οι πληθυσμιακές ομάδες που εξεγέρθηκαν αποτελούνταν από απελπισμένα άτομα χαμηλού βιοτικού επιπέδου. Άνθρωποι που στοιβάζονται σε κονσερβοποιημένες κατοικίες, άνεργοι ή υποαπασχολούμενοι, με το καθημερινό άγχος της επιβίωσης και τους συνεχείς εξευτελισμούς του κράτους και της αστυνομίας. Η ύπαρξη αυτών των γκέτο μόνο τυχαία δεν είναι. Το κράτος ευνοεί την ύπαρξη υποβαθμισμένων περιοχών για να στοιβάζονται όλοι οι οικονομικά και κοινωνικά εξαθλιωμένοι προκειμένου να μην «μολύνεται» η μητρόπολη. Η πραγματικότητα αυτή χρησιμοποιείται ταυτόχρονα ως έμμεσος εκβιασμός ενάντια στους εργαζόμενους. Το μήνυμα είναι ότι όποιος διεκδικεί ένα καλύτερο αύριο μέσα από συλλογικές διαδικασίες πρέπει να ξέρει ότι «υπάρχουν και χειρότερα» και μπορεί ανά πάσα στιγμή να αντιμετωπίσει παρόμοιες συνθήκες διαβίωσης.

«Θα μπορούσε να έχει ξεκινήσει από το οτιδήποτε. Όταν είσαι μετανάστης εδώ, είσαι παγιδευμένος στα σκατά. Μα πραγματικά σας εκπλήσσει το ότι γίνονται όλα παρανάλωμα του πυρός;» Momo, 26 χρόνων, Aulnay-sous- Bois. Η ύπαρξη αυτών των γκέτο μόνο τυχαία δεν είναι. Το κράτος ευνοεί την ύπαρξη υποβαθμισμένων περιοχών για να στοιβάζονται όλοι οι οικονομικά και κοινωνικά εξαθλιωμένοι προκειμένου να μην «μολύνεται» η μητρόπολη.

Η πραγματικότητα αυτή χρησιμοποιείται ταυτόχρονα ως έμμεσος εκβιασμός ενάντια στους εργαζόμενους. Το μήνυμα είναι ότι όποιος διεκδικεί ένα καλύτερο αύριο μέσα από συλλογικές διαδικασίες πρέπει να ξέρει ότι «υπάρχουν και χειρότερα» και μπορεί ανά πάσα στιγμή να αντιμετωπίσει παρόμοιες συνθήκες διαβίωσης. «Οι νέοι στα προάστια μισούν ήδη, από χρόνια πριν, το κράτος το οποίο για χρόνια εμφανίζεται μόνο ως αστυνομία, δίκες και (όλο και περισσότερες) φυλακές. Οι άνθρωποι στις γειτονιές της εργατικής τάξης ζουν υπό συνεχή φόβο και για τους εαυτούς τους και για τα παιδιά τους.» Alternative Libertaire. Η εξέγερση λοιπόν δεν ήταν έκπληξη. Άλλωστε, στις περιοχές αυτές η βία και ο ρατσισμός των αστυνομικών είναι καθημερινό φαινόμενο. Ο θάνατος των δύο νεαρών που καταδίωκε η αστυνομία ήταν απλά η αφορμή για αυτό το ξέσπασμα, το μεγαλύτερο των τελευταίων χρόνων, που επεκτάθηκε σε πολλές πόλεις.

Το γαλλικό κράτος απάντησε με καταστολή επαναφέροντας στρατιωτικό νόμο του 1955! Εκτός από το κατέβασμα του στρατού, υπήρξε απαγόρευση κυκλοφορίας και απελάσεις. Αυτό φανερώνει ότι το κράτος δεν έχει ενδοιασμούς στην χρήση βίαιων/ κατασταλτικών, στρατιωτικού τύπου, μέτρων όταν αμφισβητείται η κυριαρχία του. Αναμφίβολα, οι εξεγέρσεις μας δίνουν ένα μήνυμα ελπίδας, ανοίγοντας δρόμους προς μια αμφισβήτηση του συστήματος εκμετάλλευσης και κυριαρχίας. Για να μην εκφυλίζονται όμως θα πρέπει να έχουν πολιτικά χαρακτηριστικά έτσι ώστε την επόμενη μέρα να μην επιστρέφουν όλοι στην καθημερινή μιζέρια, αλλά συνειδητοποιημένοι, με αξιοπρέπεια και έτοιμοι για νέους αγώνες