Anarşist Komünist İnisiyatif Ankara'daydı

yunanistan / türkiye / kıbrıs | anarşist hareketin | news report Friday December 30, 2005 22:07 by Deniz KURTUL - Anarchist Communist Initiative huzurisyanda at gmail dot com

"Özgürlük Savaşan Emekçilerle Gelecek" pankartıyla yaklaşık 20 kişi olarak yürüyen Anarşist Komünist İnisiyatif "Ne Sömürü Ne tahakküm yaşasın Anarşist Komünizm" "Ne Parti Ne Önder Emekçiye Omuz Ver" "Kapitalizm İşgaldir Devletler İşgalci, İşgale Karşı sınıf savaşı" "Komünist Bir dünya kuracağız" "Zafer Direnen Emekçinin olacak" gibi sloganlar attı.

 

Mitingde dağıtılan bildiri:

Tüm dünyada emekçilerin gelecekleri karartılmak isteniyor. Bir yandan emperyalist saldırganlık yayılırken, diğer yandan mücadelelerle elde edilmiş haklar refah devleti olarak gösterilen ülkelerde bile geri alınıyor. Bu coğrafyada ise işsizlik, güvencesiz çalışma koşulları düşük ücretler ve uzun çalışma saatleri giderek artan sayıda emekçiyi ilgilendiren sorunlar haline gelmiş durumda...
Bu karamsarlık ortamı içinde sistem giderek vahşileşiyor. Burjuvazi bugün kendine o kadar güveniyor ki Joy Tekstil’den atılan işçileri, mahkemenin verdiği işe iade kararına rağmen işyerlerine gittiklerinde patron ve adamlarının saldırısına uğruyor, ABD gizleme ihtimalinin ortadan kalktığı durumda işkence yaptığını üstü kapalı da olsa itiraf ediyor. Tüm bu olaylar ve niceleri egemenlerin çıkarları için elinde gelen her tür aracı kullanabildiğini bir kez daha göstermektedir. Devletler sermayenin çıkarları doğrultusunda pek çok katliamı ve insanlık dışı uygulamayı bir yandan “yasal” yollardan yaparlarken, yasal kılıfa uyduramadıkları işleri de JİTEM, Kontrgerilla gibi gizli örgütler vasıtasıyla yapmaktadır.
Egemenler bir yandan çeşitli araçlarla örgütlenmenin önünü tıkarken bir yandan da devrimler çağının artık bittiği gibi manipülasyonlarla emekçilerin kapitalizme mecbur olduğu yanılsamasını yaratıyor. Bu manipilasyonlar öylesine kafa karışıklığına neden olabiliyor ki, devrimcilik iddiasındaki kesimler bile emperyalistlere bel bağlayabiliyor, bu sistem içinde bir kurtuluş olabileceğini düşünebiliyor, emekçiler patronlarla çıkarlarını ortak gibi görebiliyorlar. Son olarak DİSK başkanı Süleyman Çelebi’nin de içinde olduğu bir grup “Piyasa Ekonomisini reddetmeyen yenilenmiş bir sol” adı altında “daha yaşanabilir” bir kapitalizm taslağı oluşturmaya çalışıyor. Oysa ki kapitalizm reforme edilmez ve emekçi sınıfların çıkarları asla onları sömüren ve kapitalist vahşete mahkum eden patronlarla ortak olamaz. Emekçilerin kurtuluşu ancak sınıfların ortadan kalktığı ve emekçilerin kendi yaşamlarını ellerine alabileceği komünist bir toplumda söz konusu olabilir.
Emekçilerin ne bugün, ne de başka bir zamanda kendileri adına karar verecek patronlara ya da efendilere ihtiyaçları yoktur. Geçmişten, bugüne her şeyi üreten emekçiler, üretim sürecini yönlendirmeye, kendilerini ilgilendiren konularda karar almaya da vakıftırlar. Biz anarşist komünistler olarak bu anlayış çerçevesinde, gerek bugün emekçilerin acil ihtiyacı olarak gerekse bugünü geleceğe bağlayacak araçlar olarak emekçilerin karar alacağı ve aralarında koordinasyon olan özyönetim organları yaratılması gerektiğini düşünüyoruz.
Sistem bizi bölmeye çalışmakta, bayrak yakılması gibi bahanelerle Türk ve Kürt emekçileri birbirine düşürmekte, Şemdinli’deki gibi saldırılarla bölgede ulusal düzlemde bir çatışmanın yaratılmasını körüklemeye çalışmaktadır. Bu katliamların birkaç tetikçisi ortaya çıksa dahi gerçek sorumlular ortaya çıkmayacaktır. Olayın sorumlusu bir azınlığın çoğunluk üzerinde baskı kurma aracından başka bir şey olmayan devlettir.
Bugün aynı ülkedeki eşitsiz toplumlar arasındaki çatışma sadece yaşadığımız coğrafyanın değil, belirli farklılıklar taşısa da batılı ülkelerin de sorunudur. Yükselen milliyetçiliğe karşı emekçilerin enternasyonalizmini ve halkların kardeşliğini savunmalı, çatışma içinde olan kesimlere gerçek düşmanın patronlar olduğunu anlatmalıyız. Hangi sendikanın ya da siyasi örgütlenmenin o direnişte hakim olduğuna bakmadan o direnişi bizimmiş gibi sahiplenmeli ve o direnişle dayanışma içinde olmalıyız. Üzerimize dört bir yandan gelen saldırılar karşısında bugünün acil bir ihtiyacı da sınıf dayanışmasıdır.
Biz özgürlükçü bir toplumsal devrimin insanlığın kurtuluşunun tek yolu olduğunu düşünüyoruz. Bunun için ise öncelikli olarak emekçilerin mücadelesinin uzlaşmacı sendikal bürokrasinin kıskacından kurtarılması, emekçilerin bulunduğu her alanda taban inisiyatifinin geliştirileceği örgütlenmeler yaratılması gerekmektedir. Bununla bağlantılı olarak da sınıf dayanışmasının güçlendirilmesinin, emekçilerin sektör, sendika veya siyasal çevre gibi ayırımlar hesaba katılmaksızın tabandan birleşebilmesinin olanakları var edilmelidir.
Bugün yaşamlarımızı elimizden alanlara, emeğimizi sömürenlere ve bizi türlü araçlarla baskı altına almaya, susturmaya çalışanlara karşı örgütlenmekten, mücadele etmekten ve dayanışmaktan başka şansımız yok. Bunun için de kendimize, yani omuz omuza mücadele eden emekçi sınıfların tamamına, kendi özgücümüze ve örgütlülüğümüze güvenmek zorundayız.
Kurtuluş yok tek başına, ya hep beraber, ya hiçbirimiz
Yaşasın sınıf dayanışması, yaşasın enternasyonalizm
Özgürlük savaşan emekçilerle gelecek
Anarşist Komünist İnisiyatif
http://www.anarsistkomunizm.org/aki
akinisiyatif@yahoo.com