[İtalya] Herkese Uygun Bir Üniversite İçin Mücadeledeki Öğrencilerle!

İtalyan üniversitelerindeki durum kamu sektörünün diğer alanlarıyla kıyaslandığında daha sıra dışı, ki onlar krizin ve mevcut hükümetin eylemleri sonucu ciddi bir zorluk içindeler. Üniversiteler yıllar boyunca kaynaklarının ve personelinin akıp gidişine tanık oldu, reformizmin on yılı üniversite sistemini neo-liberal mantık namına zayıflattı ve eğitim ve araştırmanın zararına araştırmacı ve öğretmenlerin sıradanlaştırılmasını gördü. [Italiano] [English]

---

Herkese Uygun Bir Üniversite İçin Mücadeledeki Öğrencilerle!

İtalyan üniversitelerindeki durum kamu sektörünün diğer alanlarıyla kıyaslandığında daha sıra dışı, ki onlar krizin ve mevcut hükümetin eylemleri sonucu ciddi bir zorluk içindeler. Üniversiteler yıllar boyunca kaynaklarının ve personelinin akıp gidişine tanık oldu, reformizmin on yılı üniversite sistemini neo-liberal mantık namına zayıflattı ve eğitim ve araştırmanın zararına araştırmacı ve öğretmenlerin sıradanlaştırılmasını gördü.

Lakin yıllar boyunca hocalardan, araştırmacılardan, normal çalışanlardan, idari personelden ve öğrencilerden örgütlü bir karşılık gelmedi. Şimdi, ne var ki, üniversitelerle ilgili çıkmakta olan yeni bir yasayla – o yasa ki üniversitelerin kapitalizm mantığına boyun eğdirilmesine ve çöküşe kesinlikle mühür vuruyor – öğrenciler yeniden mücadeleye karar verdiler.

Bu durumun, Bütçe manevralarınca hali hazırda uzlaşılan en büyük riskleri şunlardır:

1. Genel destek fonundaki kısıntı (Devlet destekli üniversitelerin temel kaynağı)
2. Verimliliğin ekonomik ölçümünde, özgül vakaları ya da sistemin karmaşıklığını göz önüne almayan bir teklif/taslak.
3. Toplumsal/özel sinerjinin cesaretlendirilmesi, karar alımında kişisel müdahaleye teşvikle birlikte.
4. Eğitim ve idari personelde istihdam engeli.
5. Yerlerini hali hazırda kazanmış olan muhtemel çalışan kadrosunun engellenmesi.
6. Personel sayısının zorunlu emeklilikle azaltılması.
7. Araştırma eğitimine olan düşük yatırım (doktoralar, araştırma hibeleri)
8. Hocaların ve üniversite idari heyetindeki sıradan çalışanların yenilenmeyen kontratları.
9. Kısa vadeli kontratların engellenmesinin sonucu olarak enstitü servislerindeki taşeronlaşma ve olağan yollardan istihdam edilmiş kadroda şiddetti azalış.
10. Tam zamanlı araştırmacıların lağvedilmesiyle birlikte araştırmacıların sıradanlaştırılması, daha büyük iş yükü ve daha düşük maaşlarla sınırlı kontratlı (3 yıllık, bir kez yenilenen) araştırmacıların yaratılması, araştırmacıların imtiyazlı profesörlerin gücüne tabi kılınmaları.

Eğer bu kanun geçerse İtalyan üniversitelerinin yıkımıyla sonuçlanacaktır, mealen:

1. Herkesin üniversitede okuma hakkının, yalnızca bahşedilmiş bazılarının girişiyle sona erişi.
2. Öğretimin ve bilimsel araştırmanın gelecekteki çöküşü.
3. Artan hiyerarşi ve diğer sektörlerin içinde öğretmen ve araştırmacı kadronun da tabi kılınması.
4. Ayrıcalıklı profesörlerin gücünün gelecekteki artışı.
5. Bilimsel çalışmalarla insani çalışmalar arasındaki daha büyük hiyerarşi.
6. Araştırmanın güç grupları ve kapitalist öznelere daha çok tabi kılınması.
7. Özel üniversitelere artan devlet desteği, ki çoğu çoğunlukla dini direktiflerin elindedir, ve üzerlerinde devlet yapılarının kontrolü yoktur.

Bu senaryo Bakan Gelmini’nin reformlarına karşı örgütlü bir mücadeleyle birleşmelidir. Bu, ne yasaya, ne de mevcut şirket, maaş, iş taleplerine basit bir muhalefetle sınırlanabilir. Üniversite yapısındaki (öğrenciler, sıradan işçiler, kısa-vade kontratlı araştırmacılar) güçsüz muhtelif öğelerin ihtiyaçları, üniversite gibi bir yapı içinde mümkün olan yegâne anti-otoriter hedefe ulaşmak için üniversite idareciliğinde yeniden şahlanacak olan çekişmeci sendikacılıkla tutkallanmalı – bir diğer deyişle ayrıcalıklı profesörlerin gücünde ilerici bir azaltılma.

Gelmini Kanunu’nun derhal iptali için mücadeledeki öğrencilerle birlikte!

Federazione dei Comunisti Anarchici

(Komünist-Anarşist Federasyonu)

29 Kasım 2010

Çeviri: Çeviri Kolektif