Λευκές κουκούλες και "ομερτά"

italy / switzerland | migration / racism | press release Saturday January 16, 2010 14:21 by FdCA - Anarkismo internazionale at fdca dot it

Tα πρόσφατα γεγονότα στο Rosarno

Η δουλεία δεν ήρθε εξαιτίας της «κατωτερότητας» των μαύρων ή της διαστροφής των λευκών. Άκμασε όσο υπήρχε κέρδος σε αυτό. Οι ρατσιστικές προκαταλήψεις δημιουργήθηκαν και αφέθηκαν να αναπτυχθούν, προκειμένου να παρέχουν αιτιολόγηση σε κάθε περίπτωση εκμετάλλευσης σε βάρος του εργατικού δυναμικού ως έγχρωμου. Daniel Guérin [English] [Italiano]

Αυτό που συνέβη στο Rosarno είναι χωρίς αμφιβολία ένα χαστούκι στο πρόσωπο όλων εκείνων που πιστεύουν και αγωνίζονται για ένα διαφορετικό κόσμο, όπου όλες οι διαμάχες που βασίζονται στη φυλή, τη γλώσσα και τη θρησκεία θα είναι απλώς μια άσχημη μνήμη, καθώς και για όλους εκείνους που βλέπουν την ενότητα όλων των εργαζομένων, απ’ όπου και αν αυτοί προέρχονται, ως τη μόνη δύναμη που είναι σε θέση να οικοδομήσει μια καλύτερη κοινωνία των ελεύθερων και ίσων.

Η βία του κράτους και των νέων αυτών Ku Klux Klans της Καλαβρίας οπλισμένων με τουφέκια και λοστούς, που φαντάζουν κάτι περισσότερο από την “Ndrangheta της υπαίθρου”, ενάντια στην κοινότητα των μεταναστών, είναι μια ατυχής υπενθύμιση των ιστοριών του Μπάρμπα Τομ.

Οι δούλοι που δεν έχουν δικαιώματα, άνδρες και γυναίκες, δολοφονούνται από την εργασία τους καθώς και από λαθραίους όρους που τούς έχει επιβάλλει ένας βιαστής, ένα Κράτος-μαφία που έχει κάθε συμφέρον να διατηρεί στο σκοτάδι χιλιάδες ανθρώπους σε απάνθρωπες συνθήκες διαβίωσης, στοιβαγμένους σε εγκαταλελειμμένα εργοστάσια και κτίρια χωρίς ηλεκτρικό ή ακόμη και νερό, έτσι ώστε να είναι σε θέση να τους εκμεταλλεύεται και όλη αυτή η διαδικασία να περιβάλλεται από πλήρη και ολοκληρωτική σιωπή. Οι άνδρες και οι γυναίκες με το ίδιο χρώμα δέρματος, όπως αυτοί στην Αμερική, που εργάστηκαν στη βαμβακομηχανία, αντιμετωπίστηκαν ως υποζύγια και ξυλοκοπούνταν τόσο από την αστυνομία όσο και από τους ανθρώπους εκείνους ο ρατσισμός των οποίων τους υποβίβασε σε κτήνη μέσω της επιρροής μιας υποκουλτούρας που τους τάϊζε σταγόνα-σταγόνα με την άγνοια και την εριστικότητα, προκειμένου να κλείνουν τα μάτια τους στα πραγματικά προβλήματα που απειλούν τη χώρα, χρησιμοποιούμενοι έτσι ώστε να δημιουργούν κοινωνική αναταραχή, όποτε αυτό ήταν απαραίτητο.

Αυτό που συμβαίνει στην Καλαβρία – χωρίς περίπτωση λάθους - δεν διαφέρει με ό,τι συμβαίνει στην Απουλία, στην Καμπανία, σε όλες τις νότιες περιοχές (και αλλού), όταν ο νόμος χρησιμοποιείται από την παρανομία, προκειμένου κρατήσει ορισμένους άνδρες και γυναίκες αλυσοδεμένους στις πιο κτηνώδεις μορφές εκμετάλλευσης που μπορεί να φανταστεί κανείς.

Η δουλεία σε βάρος των παράνομων εργαζομένων, ανδρών και γυναικών, στη γη της “Ndrangheta”, της Μαφίας, της Καμόρα και των μεγάλων γαιοκτημόνων, είναι συμφέρουσα σε όλους: τους ιδιοκτήτες τους μαφιόζους των φυτειών πορτοκαλιού και ντομάτας, ο οποίος απολαμβάνει τη δωρεάν ή σχεδόν δωρεάν εργασία των εργαζομένων αυτών που δεν μπορούν να αγωνιστούν για τα δικαιώματά τους και πρέπει να γίνονται υποχείρια των νόμων που θεσπίζονται από αυτούς που ευνοούν τη σκλαβιά, την κυβέρνηση, η οποία χάρη στις στην τηλεόραση μπορεί να ανακαλύψει νέους μάταιους ρατσιστικούς νόμων, όπως είναι ο πρόσφατος σύμφωνα με τον οποίο επιβάλλεται όριο 30% στον αριθμό των αλλοδαπών μαθητών σε μια τάξη, και που ψηφίστηκε την ίδια στιγμή που είχαν εξεγερθεί οι Αφρικανοί μετανάστες.

Η εξέγερση των σκλάβων είναι εξέγερση του καθενός, γιατί είναι εναντίωση στο ρατσισμό του κράτους, εναντίωση στην εκμετάλλευση της μαφίας και υπέρ της αξιοπρέπειας που πρέπει να απολαμβάνει κάθε άνδρας και γυναίκα. Είναι μια εξέγερση που φέρει μέσα της την τόλμη και την απελπισία όσων δεν έχουν τίποτα να χάσουν καθώς και αυτών, οι οποίοι, σε αντίθεση με αρκετούς Ιταλούς, δεν φοβούνται τη Μαφία, διότι δεν είναι μέρος της πολιτιστικής τους κληρονομιάς.

Ας δοθεί αμέσως υπηκοότητα σε όλους εκείνους που εργάζονται παράνομα, δικαιώματα και μια κατοικία. Ας επιτρέψουμε η γη που καλλιεργείται σήμερα από σκλάβους να καλλιεργηθεί συλλογικά από τους εργαζόμενους, Ιταλούς ή ξένους. Ας δοθεί ξανά στα διάφορα εμπορεύματα η αξία της εργασίας με την οποία παράχθηκαν. Το χρειαζόμαστε τόσο έτσι ώστε οι άνδρες και οι γυναίκες να μην πρέπει να εξαγοράζονται και πωλούνται, έτσι ώστε η εργασία να είναι πηγή ζωής και δικαιωμάτων και όχι αγώνας μεταξύ των εκμεταλλευόμενων, ώστε να μπορούμε να αγοράζουμε και πάλι ντομάτες και πορτοκάλια που δεν παράχθηκαν με αίμα, έτσι ώστε να μπορέσουμε να θέσουμε ένα τέλος στην αισχρή κατάντια την οποία η άρχουσα τάξη – και η εκλεγμένη και η κρυφή - έχει ποτίσει αυτή τη χώρα όπου ζούμε. Εν τω μεταξύ, ας ορθωθεί η πολιτική ανυπακοή ενάντια στο ρατσισμό και τους δολοφόνους της ελευθερίας νόμους που μας περιβάλλουν. Ας αφεθούν όλοι αυτοί που διέφυγαν από τα αστυνομικά μπλόκα μετά την εξέγερση να τύχουν κάθε βοήθειας και να ζήσουν ελεύθερα.

Federazione dei Comunisti Anarchici

11 Ιανουαρίου 2010

* Δημοσιεύτηκε στο http://www.anarkismo.net Ελληνική μετάφραση “Ούτε Θεός-Ούτε Αφέντης”, 16 Γενάρη 2010.