Η ζωή μας είναι εμπόρευμα

Ιταλία / Ελβετία | Εργατικοί Αγώνες | Ανακοίνωση Τύπου Saturday September 26, 2009 20:42 by FdCA - 1 of Anarkismo Editorial Group internazionale at fdca dot it

Ας την επανακτήσουμε!

Ο καπιταλισμός παίρνει τη ζωή μας και την κάνει εμπόρευμα. Ας την επανακτήσουμε και ας καταργήσουμε την καπιταλιστική εκμετάλλευση!

Ίσως ήταν η απόγνωση που οδήγησε τους εργάτες της INNSE στο Μιλάνο να αναρριχηθούν στον γερανό σε μια προσπάθεια να ανακόψουν την απόπειρα κλεισίματος του εργοστασίου και την πώληση των μηχανημάτων. Ίσως ήταν η απόγνωση που οδήγησε τους εργάτες της LAMSE, επίσης στο Μιλάνο και τους εργάτες της CNH στην Ίμολα να κάνουν το ίδιο, ή τους εργάτες της Alcatel στην Battipaglia που ταμπουρώθηκαν στο εργοστάσιο και αυτοπερικυκλώθηκαν από ντεπόζιτα με πετρέλαιο.

Ίσως ήταν η απόγνωση που ανάγκασε αυτούς τους εργάτες να βάλουν σε κίνδυνο τη ζωή τους.

Αλλά τι είναι αυτό που οδήγησε στην αυτοκτονία 23 εργαζόμενους της γαλλικής Telecom όταν ανακάλυψαν ότι έχασαν την εργασία τους, ή που οδήγησε τον 32χρονο εργαζόμενο στο εργοστάσιο Chloride στην Μπολώνια να κρεμαστεί στις 24 Ιούλη 2009 επειδή πτώχευσε στην κυριολεξία; Τι είδους μιζέρια βρίσκεται πίσω από τις τραγωδίες που αφορούν οικογένειες που έχουν άνεργους ή πρόσφατα απολυμένους εργάτες που γεμίζουν τις σελίδες "εγκλήματος" των εφημερίδων καθημερινά;

Τι θα γίνει με όλους αυτούς τους προσωρινούς εργαζόμενους στον δημόσιο και ιδιωτικό τομέα όταν χάσουν την ικανότητά τους να πουλούν την εργατική τους δύναμη;

Ο καπιταλισμός μάς έχει μετατρέψει σε εμπορεύματα, αγοράζοντας την εργατική μας δύναμη και μεταμορφώνοντας την ύπαρξή μας σε μια ζωή η οποία τότε μόνο έχει αξία όταν κάποιος έχει ένα εισόδημα, εάν κάποιος εργάζεται. Έτσι όταν δεν απαιτείται πλέον η εργατική μας δύναμη επειδή κέρδη μπορούν να σημειωθούν και αλλού ή με κάποιο άλλον τρόπο, μάς διώχνουν, στερώντας πλέον την αξία της ζωής μας. Επειδή γνωρίζουν ότι όταν δεν θα είμαστε πια ανθρώπινα εμπορεύματα δεν θα αξίζουμε τίποτα. Η έλλειψη εργασίας παράγει έλλειψη εισοδήματος και η έλλειψη χρημάτων μάς αναγκάζει να αποδεχόμαστε χειρότερες συνθήκες εργασίας έτσι ώστε να συνεχίσουμε να παράγουμε ακόμα και εάν αυτό σημαίνει ότι θέτουμε σε κίνδυνο τη ζωή μας.

Έτσι ο καπιταλισμός παίρνει τη ζωή μας δύο φορές, μάς σκοτώνει διπλά. Η συνολική δυσαρέσκεια και αποξένωση στην οποία οδηγούμαστε από τον καπιταλισμό (και ειδικά αυτη την περίοδο με την οικονομική κρίση που χτυπάει πάνω απ' όλους τους εργαζόμενους) δεν αποτελεί μια κατάσταση από την οποία μπορούμε να εξέλθουμε μόνοι.

Πίσω από κάθε αγώνα να σωθεί ένα εργοστάσιο, υλικό ή εργασία, πρέπει να υπάρχει ένα δίκτυο συλλογικής, ταξικής αλληλεγγύης, πρέπει να υπάρχει μια εργατική οργάνωση που να επιθυμεί να αντισταθεί και να αγωνιστεί και όχι να διαπραγματευτεί για λιγότερη δυσαρέσκεια ή αποξένωση, πρέπει να υπάρχει ένας αυτοδιευθυνόμενος αγώνας από τη βάση ώστε να σωθεί η ζωή μας από τον καπιταλισμό, ένας αγώνας για την κατάργηση της εκμετάλλευσης και μισθωτής εργασίας.

Πρέπει να αρνηθούμε κάθε απόπειρα εισαγωγής μορφών συνδιαχείρισης και συμμετοχής από τους εργαζόμενους καθώς αυτό θα εξυπηρετήσει στην συγκάλυψη ενός ακόμα κόλπου ώστε να παραμείνουν οι εργαζόμενοι κάτω από τον ζυγό της εκμετάλλευσης. Δεν είναι πλέον ζήτημα διάσωσης του εθνικού συστήματος διαπραγματεύσεων ή του ό,τι έχει απομείνει από την συνδικαλιστική δημοκρατία στους εργασιακούς χώρους. Αυτό που χρειαζόμαστε τώρα είναι μια νέα φάση αγώνα η οποία να δίνει έμφαση στην κοινωνική και σταθερή φύση της εργασίας, ελεύθερη από τη μισθωτή εκμετάλλευση.

Κάθε αγώνας χρειάζεται να σταματήσει την καταστροφή χώρων παραγωγής, κάθε αγώνας χρειάζεται να εξετάσει την πιθανότητα να πάρει την εργασία στα δικά του χέρια, να αυτοδιευθύνει την παραγωγή, τη μεταφορά και τη διανομή, συγκροτώντας αυτόνομα συμβούλια και συνεργατικές που να λειτουργούν τα πάντα, ώστε να καταδειχθεί η αχρηστία και η βλαβερή φύση του καπιταλιστικού συστήματος και των μορφών που εκμεταλλεύεται.

Είναι απαραίτητο κάθε μεμονωμένος τοπικός ριζοσπάστς συνδικαλιστής σε περιφερειακή και εθνική κλίμακα, η ελευθεριακή και η αντικαπιταλιστική αριστερά, από το κάθε άτομο έως την κάθε ομοσπονδία, να δράσουν και να συντονιστούν για να διεξάγουν αυτόν τον αγώνα για ζωή, για τη δική μας ζωή ως εργαζόμενοι, εκμεταλλευόμενοι και αποξενωμένοι!

FEDERAZIONE DEI COMUNISTI ANARCHICI
(Ομοσπονδία των Κομμουνιστών Αναρχικών)

16 Σεπτέμβρη 2009

* Δημοσιεύτηκε στα www.anarkismo.net και www.ainfos.ca Ελληνική μετάφραση "Ούτε Θεός-Ούτε Αφέντης", Σεπτέμβρης 2009.