Για τον αναρχισμό στις Φιλιππίνες

Ινδονησία / Φιλιππίνες / Αυστραλία | Αναρχική Ιστορία | Γνώμη / Ανάλυση Wednesday May 20, 2009 20:53 by Dimitri (MACG – personal capacity) - Anarkismo ngnm55 at gmail dot com

Μερικές αρχικές σκέψεις

Η Κομμούνα της Σαγκάης οργανώθηκε από Κινέζους αναρχικούς πριν έρθει στην εξουσία ο Μάο Τσε Τουνγκ, ενώ οι Κορεάτες αναρχικοί συγκρότησαν μια συνεργατικές κομμούνες σε μερικά μέρη της Μαντζουρίας ως αντίδραση στην ιαπωνική κατοχή. Οι Ιάπωνες αναρχικοί ήταν ανάμεσα στους συνεργάτες αυτών των επιτυχών κινημάτων των εργατών και αγροτών στην Κορέα.

Ο αναρχισμός ήταν μια αρκετά διαδεδομένη πολιτική και κοινωνική θεωρία κατά τη διάρκεια της βιομηχανικής επανάστασης στην Ευρώπη. Στον Ανατολική Ασία έχουμε ιστορικά ντοκουμέντα που μιλούν για αναρχικές εξεγέρσεις και κινήματα που αποδείχθηκαν ριζικά και καταλυτικά για την ανάπτυξη της πολιτικής συνείδησης των λαών της Ιαπωνίας, της Κίνας και της Κορέας.

Η Κομμούνα της Σαγκάης οργανώθηκε από Κινέζους αναρχικούς πριν έρθει στην εξουσία ο Μάο Τσε Τουνγκ, ενώ οι Κορεάτες αναρχικοί συγκρότησαν μια συνεργατικές κομμούνες σε μερικά μέρη της Μαντζουρίας ως αντίδραση στην ιαπωνική κατοχή. Οι Ιάπωνες αναρχικοί ήταν ανάμεσα στους συνεργάτες αυτών των επιτυχών κινημάτων των εργατών και αγροτών στην Κορέα. Οργάνωσαν το κίνημα αυτό όταν διέφυγαν για να γλιτώσουν τις ιαπωνικές αρχές οι οποίες επιζητούσαν να τους συλλάβουν, όπως έκαναν άλλωστε με άλλους αναρχικούς που τους κρέμασαν εδικά μετά τις περίφημες «εξεγέρσεις του ρυζιού».

Ενώ τα αναρχικά κινήματα στην Ανατολική Ασία ήσαν αρκετά δυναμικά κατά τη διάρκεια των δύο παγκόσμιων πολέμων, στις Φιλιππίνες και γενικά στη Νοτιοανατολική Ασία, η αντίσταση ενάντια στην ξένη κατοχή ήταν επίσης δυναμική, όπως, ακόμα, και κατά τη διάρκεια της ονομαστής Φιλιππινέζικης Επανάστασης ενάντια στους Ισπανούς. Κατά τη διάρκεια της επανάστασης αυτής του λαού των Φιλιππίνων ενάντια στην ισπανική κατοχή υπήρξαν ονομαστοί διανοούμενοι και φυσιογνωμίες-κλειδιά» οι οποίοι είχαν επηρεαστεί από τις αναρχικές ιδέες και τους αναρχικούς των δυτικών κυρίως χωρών.

Σε μια διάλεξη του Benedict Anderson έγινε λόγος για το ότι ένας από τους ονομαστούς Φιλιππινέζους διανοούμενους, ο Jose Rizal ήταν επηρεασμένος από τον αναρχισμό και ειδικά τους επαναστάτες αναρχικούς της περιόδου του 1800, ενώ ο ίδιος ήταν εγκατεστημένος στη Γαλλία, τελειώνοντας τα δύο φημισμένα βιβλία του και τα οποία πιστεύεται ότι αυτά ήταν που έδωσαν ώθηση στην Φιλιππινέζικη επανάσταση.

Στη διάλεξή του, ο Anderson σημείωσε ότι ο Ριζάλ δεν ήταν κατευθείαν επηρεασμένος από τους αναρχικούς της Ευρώπης, αλλά χρησιμοποίησε μερικούς αναρχικούς χαρακτήρες στις νουβέλες του για να δείξει τη μεταστροφή του επαναστατικού ξεσπάσματος εναντίον των Ισπανών και του συστήματος Friar.

Στο μεταξύ, μετά από αρκετά χρόνια από την φιλιππινέζικη απελευθέρωση, υπήρξε ένας Φιλιππινέζος, ο Isabelo delos Reyes, ο οποίος οργάνωνε το πρώτο μαχητικό συνδικάτο και εργατικό κίνημα στης Φιλιππίνες κάτω από την επίδραση του αναρχοσυνδικαλισμού, κάτι που εμπνεύστηκε ό ίδιος όταν βρισκόταν στην Ισπανία και αναμείχθηκε για ένα διάστημα στις δραστηριότητες της CNT.

Ωστόσο, ήταν το Κομμουνιστικό Κόμμα Φιλιππίνων (PKP) που οργάνωσε το πρώτο αυθεντικό μαχητικό εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα εκεί. Επειδή οι αναρχικές ιδέες σταδιακά υποχώρησαν κυρίως κάτω από την επίδραση και το βάρος της μαρξιστικής λενινιστικής φιλοσοφίας που κατέκτησε και κυριάρχησε στις συνειδήσεις των Φιλιππινέζων εργατών.

Μέχρι τώρα, ακόμα γίνεται έρευνα για να ανιχνευτούν αναρχικές πρακτικές δράσης στις Φιλιππίνες.

Στη δεκαετία του 1990, οργανώθηκε ένα αναρχικό δίκτυο στη χώρα, κυρίως στην πρωτεύουσα Μανίλα, το οποίο περιστρεφόταν γύρω από την εναλλακτική μουσική κ.λπ., επειδή οι περισσότεροι συμμετέχοντες ήταν πανκ κ.λπ. Αλλά επειδή μερικοί από αυτούς προέρχονταν από την αριστερά αποφάσισαν να δράσουν με αναρχικές αρχές, αν και η απόκτηση πολιτικής ωριμότητας ήταν ακόμα μια συγκεκριμένη διαδικασία και, τελικά, μέρος αυτής της διαδικασίας ήταν και η διάλυση του δικτύου αυτού. Ο αναρχισμός στις Φιλιππίνες έχει ακόμα πολύ δρόμο να διανύσει.

• Σε μελλοντικές μας εργασίες ευελπιστούμε να μιλήσουμε περισσότερο για τους Jose Rizal και Isabelo delos Reyes.

** Στοιχεία για το κείμενο αυτό πάρθηκαν από το Indymedia της Μανίλα.