Για την Κωνσταντίνα Κούνεβα και τον καθένα μας

greece / turkey / cyprus | community struggles | press release Saturday May 16, 2009 15:32 by Ελευθεριακή Κομμουνιστική Ένωση -"Ταξική Αυτοδι

Η Κωνσταντίνα και η ΟΙΚΟΜΕΤ

Στον κοινωνικό ανταγωνισμό, οι συσχετισμοί δεν αλλάζουν από μόνοι τους. Εμείς τους αλλάζουμε υπέρ μας, με καθημερινή αμεσολάβητη επαφή και δράση στους χώρους που «χαρίζουμε» τα οκτάωρα μας. Γιατί οι νόμοι της υπεραξίας και του κέρδους είναι μαθηματικά ορισμένοι και δεν αλλάζουν, παρά μόνο ανατρέπονται άρδην!

Η Κωνσταντίνα Κούνεβα είναι ιστορικός από τη Βουλγαρία που μετανάστευσε στη χώρα μας για λόγους υγείας των οικείων της (μητέρα και ανήλικος γιός). Η ζεστή φιλοξενία που επιφυλάσσει το ελληνικό κράτος στους μετανάστες, την ανάγκασε να αναζητήσει το μεροκάματο σε δουλειές που δεν είχαν καμία σχέση με την ειδικότητα της. Έτσι, βρέθηκε να δουλεύει σαν καθαρίστρια στην ΟΙΚΟΜΕΤ, μια από τις εταιρίες που αναλαμβάνουν εργολαβικά διάφορα έργα κρατικών ή ιδιωτικών εταιριών.

Η συγκεκριμένη εταιρία, ιδιοκτησίας Χρήστου Οικονομάκη, γνωστού στο παρελθόν σαν αθλητοπατέρα που απορροφούσε κρατικές επιχορηγήσεις επί κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ και αργότερα εργολάβο δημοσίων έργων (καθαρισμού ΕΒΟ κλπ), εμπορεύεται τη δουλειά περίπου χιλίων εργαζομένων, ντόπιων και μεταναστών. Σε συνεργασία με τους θεσμικούς συνδικαλιστές (ΓΣΕΕ, ΕΚΠ) έχει στήσει στην εταιρία του σωματείο-μαϊμού που ελέγχεται από τον ίδιο και τα παρα-τω-αφεντικό εποπτικά στελέχη (προσωπάρχες, ρουφιάνους και λοιπούς) με μόνο σκοπό να καταστέλλουν κάθε συνδικαλιστική δράση πριν ακόμα εκδηλωθεί.

Με νομικίστικα τερτίπια που τα αφεντικά και οι σύμβουλοί τους ξέρουν πάντοτε να μεταχειρίζονται άριστα, η ΟΙΚΟΜΕΤ καταφέρνει να αποκομίζει τεράστια κέρδη από τα έργα που αναλαμβάνει κάνοντας προσφορές που καλύπτουν οριακά τα νόμιμα έξοδα των έργων κλέβοντας τα μεροκάματα και τις ασφαλιστικές αποδοχές των εργαζομένων και ταυτόχρονα να εμφανίζεται σαν μια απόλυτα νόμιμη εταιρία.

Η ΟΙΚΟΜΕΤ είχε αναλάβει το έργο καθαρισμού του ΗΣΑΠ. Ενώ η προσφορά της περιλάμβανε βαρέα & ανθυγιεινά ένσημα για τις/τους καθαρίστριες/τες, μέσω «νόμιμων» παρατυπιών τα ένσημα αυτά δεν αποδόθηκαν ποτέ και έμειναν σαν κέρδος στην εταιρία. Αυτό που συνεχίζει να κάνει, δηλαδή, η ΟΙΚΟΜΕΤ είναι να υπογράφει 6ωρες συμβάσεις, να αναγκάζει τους εργαζόμενους σε μισάωρο διάλειμμα, να κολλάει τα αντίστοιχα μειωμένα ένσημα και να πληρώνει πολύ λιγότερα από το προβλεπόμενο ωρομίσθιο.

Ένα σύντομο χρονικό της επίθεσης και του αγώνα που ακολούθησε

Η Κωνσταντίνα Κούνεβα αποφάσισε να μη δεχτεί μοιρολατρικά αυτή την απάτη σε βάρος εκείνης και των συναδέλφων της. Έδωσε τον αγώνα της για τα αυτονόητα μέσα από το κλαδικό σωματείο ΠΕΚΟΠ (Παναττική Ένωση Καθαριστριών και Οικιακού Προσωπικού), στο οποίο έχει εκλεγεί γραμματέας. Για τη συνδικαλιστική της δράση είχε δεχτεί προσωπικές απειλές τις οποίες είχε καταγγείλει δημόσια σε συνέντευξή της. Οι εργατοπατέρες της ΓΣΕΕ ενώ είχαν ενημερωθεί, δεν έδωσαν την παραμικρή σημασία.

Οι απειλές δεν άργησαν να πραγματοποιηθούν. Στις 23 του Δεκέμβρη, μέσα στο κλίμα της εξέγερσης που πυροδότησε η κρατική δολοφονία του 15χρονου συντρόφου Αλέξη Γρηγορόπουλου, τραμπούκοι της εργοδοσίας επιτίθενται με βιτριόλι στην Κωνσταντίνα Κούνεβα. Της ρίχνουν το φονικό υγρό στο πρόσωπο ενώ την αναγκάζουν να καταπιεί αρκετό από αυτό με τη βία.

Από τότε η Κωνσταντίνα Κούνεβα νοσηλεύεται στην εντατική του νοσοκομείου Ευαγγελισμός σε κρίσιμη κατάσταση. Το ένα μάτι της θεωρείται χαμένο ενώ δίνεται μάχη να σωθεί η ζωή της, λόγω των εσωτερικών βλαβών που έχει προξενήσει η κατάποση του φονικού υγρού.

Με πρωτοβουλία συναδέλφων της, σωματείων και αλληλέγγυων εργατών, συνελεύσεις των συγκατοίκων της στα Πετράλωνα και συντρόφων, η δολοφονική επίθεση γίνεται γνωστή μέσα από δράσεις δυναμικής αντιπληροφόρησης. Οι προσπάθειες να αποδοθεί η επίθεση σε δήθεν προσωπικές διαφορές της εργάτριας, πέφτουν στο κενό. Το υποκριτικό ενδιαφέρον των ηθικών αυτουργών βρίσκει απέναντί του εκατοντάδες αλληλέγγυων που δεν πείθονται με τις δηλώσεις πολιτικής ορθότητας και τα κροκοδείλια δάκρυα του Οικονομάκη και των συνένοχων.

Αμέσως, γίνεται κατάληψη στον ΗΣΑΠ, την κρατική εταιρία που γνώριζε και συγκάλυπτε το επικρατές καθεστώς στην ΟΙΚΟΜΕΤ. Οργανώνεται εκστρατεία αντιπληροφόρησης και το θέμα αρχίζει να αποκτά διαστάσεις εντός και εκτός συνόρων, με αποτέλεσμα χιλιάδες άνθρωποι, εργάτες, εξεγερμένοι, συνδικαλισμένοι σε σωματεία βάσης να παίρνουν πρωτοβουλίες αλληλεγγύης.

Κάτω από την πίεση κοινωνικών και ταξικών δυνάμεων, η διοίκηση και το ως τώρα αδιάφορο σωματείο του ΗΣΑΠ αναγκάζονται να πάρουν θέση για το ζήτημα των εργολαβιών και του δουλεμπορίου, υποσχόμενοι την επανεξέταση της ανάληψης του έργου καθαρισμού από την ΟΙΚΟΜΕΤ και συμφωνώντας στα λόγια με το αίτημα της ΠΕΚΟΠ και των αλληλέγγυων για πρόσληψη καθαριστριών απευθείας από τον ΗΣΑΠ.

Πρακτικά όμως το μόνο που συνέβη ήταν να αποδειχθεί η παρασκηνιακή κυριαρχία του αφεντικού της ΟΙΚΟΜΕΤ. Προσωπάρχης, μέλος στο Δ.Σ του εργοδοτικού σωματείου, πήγε στις πλατφόρμες του ΗΣΑΠ και απαίτησε από τις/τους καθαρίστριες/ες να υπογράψουν δηλώσεις συναίνεσης στο ξεζούμισμά τους μέσω της περιστολής των ασφαλιστικών τους δικαιωμάτων στα ΒΑΕ. Οι «δεσμεύσεις» διοίκησης και σωματείου του ΗΣΑΠ που κατακτήθηκαν, αγνοήθηκαν με την άνωθεν παρέμβαση κρατικών εμπλεκομένων που εξυπηρετούν τα συμφέροντα του Οικονομάκη.

Κίνημα κατά των εργολαβιών… ούτε στον ΗΣΑΠ, ούτε στο ΑΠΘ, ούτε πουθενά!

Ο αγώνας της ΠΕΚΟΠ και των αλληλέγγυων, όμως, δεν σταμάτησε εκεί και δεν θα σταματήσει έως ότου να δικαιωθεί. Η δυναμική που του προσάψανε οι αγωνιζόμενοι, η χρήση μορφών πίεσης εκτός των θεσμικών πλαισίων (σπάσιμο των γραφείων της ΟΙΚΟΜΕΤ κλπ.) και η μαζική συμμετοχή κόσμου σε κινήσεις αλληλεγγύης, οδήγησαν τα αφεντικά του ΗΣΑΠ σε επαναδιαπραγμάτευση. H διοίκηση του ΗΣΑΠ υποτίθεται ότι δεσμεύτηκε να καταγγείλει τη σύμβαση με τον ανάδοχο του έργου και να προσλάβει άμεσα τις/τους καθαρίστριες/ες (και τις/τους απολυμένες/νους) με σύμβαση έργου και όρους που υπάγονται στη Συλλογική Σύμβαση των καθαριστριών/ων. Εκδήλωσε, επίσης, την «πρόθεση» της να κηρύξει δημόσιο διαγωνισμό (ΑΣΕΠ) με προϋποθέσεις που θα εξασφαλίζουν την πρόσληψη όλου του υπάρχοντος προσωπικού καθαρισμού. Τίποτα, βέβαια, απʼ όλα αυτά δεν υλοποιήθηκε, καθώς ο ΗΣΑΠ στόχευε μέσω αυτής της δήθεν υποχώρησης να κερδίσει χρόνο, αγκιστρωμένος από την φαιδρή ελπίδα μιας σχετικής εκτόνωσης του αγώνα της ΠΕΚΟΠ και του κινήματος αλληλεγγύης.

Τίποτα δεν τελείωσε…

Παράλληλα, φοιτητές και εργαζόμενοι στο ΑΠΘ πραγματοποίησαν κατάληψη της Πρυτανείας απαιτώντας την κατάργηση του καθεστώτος εργολαβιών στο ίδρυμα και την άμεση απευθείας πρόσληψη του προσωπικού. Το έργο καθαρισμού του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου έχει αναλάβει η ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΗ, ηγέτιδα εταιρία εργολαβιών καθαριότητας (κοινών συμφερόντων με την ΟΙΚΟΜΕΤ), γνωστή για το κτηνώδες καθεστώς εκμετάλλευσης στο εσωτερικό της.

Εμφανώς σαστισμένες από την επιτυχία και την βαρύτητα του εγχειρήματος της κατάληψης, οι πρυτανικές αρχές καλούν σε αντισυγκέντρωση και προσπαθούν να χρησιμοποιήσουν το γνωστό χαρτί της «άρσης του ασύλου», προκειμένου να λήξει η όλη κινητοποίηση. Η μαζικότητα και η δυναμική απάντηση που τους περίμεναν, όμως, ακύρωσαν στη πράξη κάθε προσπάθεια εκφοβισμού και οι επιτήδειοι επέστρεψαν στα διοικητικά καβούκια τους. Ο Πρύτανης δεσμεύτηκε για την δημιουργία επιτροπής με σκοπό την διασφάλιση της τήρησης της εργατικής νομοθεσίας στις υπογραφόμενες συμβάσεις και την διερεύνηση μέτρων για το σταμάτημα του καθεστώτος εργολαβιών μέσα στα Πανεπιστήμια.

Μια απάντηση από όλους εμάς…

Το βιτριόλι δεν μπόρεσε, δε θα μπορούσε να σταματήσει την Κωνσταντίνα. Η μάχη που έδωσε και δίνει από το νοσοκομειακό κρεβάτι της δεν την εμπόδισε να βρίσκεται μπροστά σε κάθε μάχη που δόθηκε, δίνεται και θα δοθεί στους χώρους δουλειάς και τον δρόμο, παντού και πάντα από εμάς, τις χιλιάδες, εκατομμύρια ίσως Κωνσταντίνες ενάντια στα αδίστακτα αφεντικά.

Η Κωνσταντίνα δεν είναι η “κακομοίρα μετανάστρια”, η τύχη της οποίας προκαλεί τον οίκτο μας. Με τον αγώνα της απέδειξε την αξιοπρέπειά της. Κακομοίρηδες είναι όσοι από εμάς αγνοούμε τους ανθρώπους που δουλεύουν δίπλα μας στη θέση της Κωνσταντίνας, όχι εκείνη. Όσοι από εμάς κάνουν πως δε βλέπουν την καθαρίστρια που περνά αθέατη δίπλα μας, στη δουλειά μας, στα μέσα μαζικής μεταφοράς, στις δημόσιες και ιδιωτικές εταιρίες. Όσοι από εμάς εθελοτυφλούν απέναντι στα προβλήματα τους και των συναδέλφων τους, αρνιούνται να διεκδικήσουν, παραιτούνται και συγκαλύπτουν.

Τα ταξικά μας αδέρφια δουλεύουν στα πιο υποτιμημένα πόστα της μισθωτής σκλαβιάς, εκεί που οι αυταπάτες της πολλά υποσχόμενης εργασιακής ειρήνης καταρρέουν απότομα. Συντηρητές, καθαρίστριες/ες, ντόπιοι και μετανάστες, η θέση των οποίων θεωρείται κατώτερη ακόμα κι από τους βαυκαλισμένους σαν “βολεμένους” υπαλλήλους, κινούνται δίπλα μας ενσαρκώνοντας τον προαιώνιο ρόλο του δουλικού που αποδέχεται την αδυναμία του κατεβάζοντας το κεφάλι σε όλους, αποδεχόμενο μοιρολατρικά κάθε προσβολή και ασυδοσία εις βάρος του. Η Κωνσταντίνα έσπασε αυτή την εικόνα με τρόπο που εξόργισε τους δημίους της και γιʼ αυτό τιμωρήθηκε παραδειγματικά.

Η Κωνσταντίνα Κούνεβα δεν είναι μόνη. Το βιτριόλι που χρησιμοποίησαν οι ηθικοί και φυσικοί αυτουργοί της δολοφονικής επίθεσης έγινε λάδι στη φωτιά της αγανάκτησης όσων πουλάνε την εργατική τους δύναμη στους ανάλγητους κατόχους των μέσων παραγωγής, κοινώς, τα αφεντικά.

Η επίθεση στην Κωνσταντίνα είναι επίθεση εναντίον όλων των ανθρώπων που διάλεξαν το δρόμο της διεκδίκησης των αυτονόητων, όλων όσων διεκδίκησαν την «ουτοπία» μιας αξιοπρεπούς ζωής, όλων όσων ύψωσαν το ανάστημά τους απέναντι στα αφεντικά αντί να σκύψουν το κεφάλι για ένα ξεροκόμματο και την ψευδαίσθηση της ασφάλειας που θα κέρδιζαν γλύφοντας κατουρημένες ποδιές.

Το κίνημα αλληλεγγύης και οι αγώνες ενάντια στο καθεστώς εργολαβίας έδειξαν και δείχνουν ότι όποιος συσπειρώνεται και διεκδικεί ανυποχώρητα, αφενός παίρνει πίσω την κλεμμένη του αξιοπρέπεια, αφετέρου κερδίζει και την ίδια τη μάχη ενάντια στα αφεντικά του. Κανένας αγώνας δεν διεξάγεται με ατομικούς όρους που τον καταδικάζουν σε προδιαγεγραμμένη ήττα. Διεξάγεται συλλογικά, με τους συναδέλφους στους χώρους δουλειάς και με τα άλλα καταπιεσμένα κοινωνικά κομμάτια στους δρόμους, με οριζόντιες δομές και ταξικό προσανατολισμό. Με συνδικαλισμό βάσης, καθημερινό αγώνα και τριβή στην εργασία, πορείες, διαδηλώσεις. Με ΙΣΟΤΗΤΑ, ΣΥΝΤΡΟΦΙΚΟΤΗΤΑ και ΤΑΞΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ.

Αυτά είναι τα όπλα των ανθρώπων που υφίστανται καθημερινή εκμετάλλευση και καταπίεση, όσο εξευγενισμένα κι αν αυτή εκφράζεται. Είμαστε οπλισμένοι με οργή για τους θιασάρχες της δυσαρέσκειας μας και αυτό το αίσθημα δεν γαληνεύεται, παρά μόνο τροφοδοτεί και αναζωπυρώνει την ταξική μας συνείδηση. Στον κοινωνικό ανταγωνισμό, οι συσχετισμοί δεν αλλάζουν από μόνοι τους. Εμείς τους αλλάζουμε υπέρ μας, με καθημερινή αμεσολάβητη επαφή και δράση στους χώρους που «χαρίζουμε» τα οκτάωρα μας. Γιατί οι νόμοι της υπεραξίας και του κέρδους είναι μαθηματικά ορισμένοι και δεν αλλάζουν, παρά μόνο ανατρέπονται άρδην!

Η ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΗ

ΚΑΝΕΝΑΣ ΕΡΓΑΤΗΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟΣ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗΝ ΕΡΓΟΔΟΣΙΑ

Η ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΚΡΑΤΟΥΣ-ΑΦΕΝΤΙΚΩΝ ΔΕ ΜΑΣ ΦΟΒΙΖΕΙ – ΜΑΣ ΕΞΟΡΓΙΖΕΙ

Ελευθεριακή Κομμουνιστική Ένωση -"Ταξική Αυτοδιεύθυνση"

Ε.Κ.Ε- Τ.Α