Je kunt een sociale verhouding niet opblazen

Een anarchistische reactie op de aanval op barrakken van het Britse leger in Antrim

De gewapende en willekeurige aanval op de Massereene barrakken van het Britse leger in Antrim zaterdagavond is zinloos en contra-productief, wat slechts dient om de status-quo te handhaven.

---

Je kunt een sociale verhouding niet opblazen

Een anarchistische reactie op de aanval op barrakken van het Britse leger in Antrim

De gewapende en willekeurige aanval op de Massereene barrakken van het Britse leger in Antrim zaterdagavond is zinloos en contra-productief, wat slechts dient om de status-quo te handhaven.

Door de aanval stierven twee soldaten, Mark Quinsey, 23, en Patrick Azimkar, 21, en raakten vier anderen gewond, waaronder twee pizza arbeiders. Hun gebruik en rechtvaardiging van het gebruik van twee burger arbeiders als menselijk schild bij de aanval is walgelijk en werpt opnieuw een licht op de gebreken van het republikeinse militarisme. Herinnerd moet worden dat dit in het verleden ook de praktijk was van de Provisional IRA en andere republikeinse gewapende groepen. Bijvoorbeeld, het Teebane Bloedbad in 1992, waarbij acht protestantse bouwvakkers werden vermoord.

We moeten ons ook verzetten tegen pogingen door deze vergaand geïnfiltreerde autoritaire gewapende groepen om arbeidersklasse gemeenschappen terug te slepen naar het conflict en staatsrepressie te provoceren. Ondanks dat ze sporadische aanvallen uitvoeren zijn ze niet in staat een volgehouden campagne te voeren en hebben net als alle paramilitairen laten zien dat ze meer een bedreiging zijn voor arbeidersklasse gemeenschappen en het opbouwen van een levensvatbaar niet-sektarisch revolutionair alternatief, dan voor de status-quo.

In de woorden van het positie paper over de "Opdeling van Ierland":

"De tactiek van gewapende strijd, zoals uitgevoerd door de Republikeinen, was nooit in staat de terugtrekking van de Britse staat af te dwingen, omdat het niet in staat was een militaire overwinning over het Britse leger te behalen. De Britse heersende klasse geeft weinig om de doden van individuele soldaten in diens leger. De "commerciele bomaanslagen campagne" veroorzaakte slachtoffers onder de burgerij en verhoogde sektarische spanningen.

De gewapende strijd mislukte ook omdat het rekende op de acties van enkelen, waarbij de massa's werden overgelaten in een totaal inactieve rol of een rol die beperkt is tot het leveren van informatie en schuilplaatsen voor de weinigen. Het wordt beweerd dat het diende om de verworvenheden van de jaren '60 en '70 te behouden. De massale campagnes (burgerlijke ongehoorzaamheid, huur staking, straat comites, enz.) zouden een veel belangrijkere bescherming zijn geweest voor de verworvenheden dan het elitaire militarisme van enkelen.

De Britse staat is verantwoordelijk voor de lange geschiedenis van gewapend conflict in Ierland. Zo lang de Britse staat in Ierland blijft, blijft de mogelijkheid van gewapende strijd er tegen bestaan, in het bijzonder als er geen massale beweging is om een alternatief voor het militarisme te tonen. We hebben ons gekeerd tegen de republikeinse gewapende strijd omdat het een arbeidersklasse eenheid belemmerde. Het was gebaseerd op een verkeerd beleid, het was een verkeerde strategie en het gebruikte verkeerde tactieken. Echter, we weigerden de republikeinen de schuld te geven voor de situatie in de zes graafschappen. Hun campagne was het gevolg van een probleem en moet niet worden verward met diens oorzaak. In de laatste analyse ligt de oorzaak in de voortgaande bezetting door de Britse staat."
[Verbonden link: http://www.wsm.ie/story/804]

Na de afsluiting van de "Operatie Banner" in juli 2007 zijn er nog steeds rond de 5.000 militairen in Noord Ierland, gebaseerd op het niveau van voor 1969. Hun rol is voornamelijk voor het trainen en operaties in landen zoals Irak en Afghanistan en extra steun en technische steun aan de politie, als dit noodzakelijk is.

Deze aanval komt tegen de achtergrond van de "dissident republikeinse dreiging", die blijft bestaan en de MI5 beweert dat 15% van hun middelen worden ingezet tegen "terrorisme in eigen land". De geheime dienst is nu gevestigd aan Place Barracks in de buurt van Hollywood, Co. Down. Geloofd wordt dat 150 militaire operaties daar hun basis hebben.

Afgelopen week zagen we ook beginnende scheuringen bij de Policing Board toen de chef Hugh Orde de hernieuwde inzet aankondigde van de duistere Special Reconnaissance Regiment (SRR), om "dissidente republikeinen" aan te pakken. In 2005 gingen de 14th Intelligence Company en de Force Research Unit, die een geschiedenis hebben van samenwerking met loyalistische paramilitairen, samen om de SRR te vormen. Zijn aankondiging werd voornamelijk bekritiseerd door nationalistische politici van Sinn Féin en de SDLP omdat dit niet van tevoren was aangekondigd en daarom de rekenschap van het Bestuur aantastte.

Dit toont slechts aan dat de Policing Board en de District Policing Partnerships slecht praatclubjes zijn, ondanks gebaren van oppositie van opportunistische politici.

Zoals de voormalige Britse spion Martin Ingram op zaterdag 7 maart onthulde aan de Irish News leefde iedereen die geloofde dat speciale krachten van het Britse leger niet in Noord Ierland actief waren in een sprookjesland. Speciale krachten zullen altijd een integraal deel uitmaken van legers en geen enkele hoeveelheid van zogenaamde hervormingen om deze repressieve functies te verbergen zullen dit veranderen.

Ondertussen heeft de krant de Guardian recentelijk onthuld dat de politie details opslaat in een centrale database, van duizenden individuen die bij demonstraties en protesten zijn geweest. De verkregen informatie die kan worden verkregen door een Freedom of Information verzoek onthulde dat politie teams zoals FIT persoonlijke informatie verzamelen over activisten en leden van de pers.

Tegelijkertijd heeft een onderzoek door het kantoor van de Informatie Agent Richard Thomas het op een zwarte lijst zetten van duizenden bouwindustrie arbeiders door een privé detective onthuld. Gedacht wordt dat meer dan 40 bedrijven de 66-jarige Ian Kerr betaalden om hun staf te bespioneren. De praktijk die vaak illegaal is, maar altijd blijft rondzwermen bevat een persoonlijke database met verwijzingen naar individuen als potentiele "onruststokers", "lui" en anarchisten. Tot zo ver de informatie die we gewoonlijk van politici en de media krijgen over onze gemeenschappelijke belangen met bazen.

Dit zou geen verrassing moeten zijn aangezien het de rol van de staat is om te intimideren en te criminaliseren. In de woorden van Pierre-Joseph Proudhon

"Te worden GEREGEERD is te worden achtervolgd, geïnspecteerd, bespioneerd, bevolen, door de wet geleid, geteld, gereguleerd, geregistreerd, geïndoctrineerd, tegen worden gepreekt, gecontroleerd, geschat, op waarde geschat, gecensureerd, gecommandeerd, door wezens die noch het recht noch de wijsheid noch de deugd hebben om dit te doen.

Te worden GEREGEERD is bij iedere operatie zijn, bij iedere transactie opgemerkt, geregistreerd, geteld, belast, bestempeld, gemeten, tot nummer gemaakt, beboet, gepatenteerd, geautoriseerd, berispt, vermeden, verboden, hervormd, gecorrigeerd, bestraft. Het is, onder het voorwendsel van openbaar nut, en in de naam van het algemeen belang, te worden belast, gedrild, afgezet, uitgebuit, gemonopoliseerd, afgeperst, uitgeput, gefopt, beroofd; dan, bij het geringste verzet, het eerste woord van een klacht, te worden onderdrukt, beboet, beschimpt, lastig gevallen, nagejaagd, misbruikt, met de knuppel geslagen, ontwapend, beperkt, versperd, gevangen gezet, beoordeeld, veroordeeld, neergeschoten, gedeporteerd, opgeofferd, verkocht, bedrogen; en als kroon van dit alles, bespot, onteerd. Dat is regering; dat is diens rechtvaardigheid; dat is diens moraal."

De uitdaging is het opbouwen van een massa beweging die niet alleen de staat en het militarisme uit onze maatschappij verwijdert, of het nu gaat om de politie, het leger of paramilitairen, maar ook het virus van het kapitalisme en verschillende vormen van reactionair nationalisme.

Uiteindelijk is het kapitalisme een sociale verhouding die wordt uitgespeeld in onze dagelijkse levens, in onze gemeenschappen en werkplekken, gebaseerd op uitbuiting van onze arbeid en vrije tijd. Het kan niet weg worden gebombardeerd. Alleen massale actie van de arbeidersklasse kan een einde maken aan het systeem en er iets beters voor in de plaats stellen.

[Vertaling door a-infos-nl]