Τι κόσμος μαμά;

Ελλάδα / Τουρκία / Κύπρος | Εκπαίδευση | Ανακοίνωση Τύπου Saturday January 10, 2009 13:59 by ΕΣΕ Εκπαιδευτικών

Για τα εκπαιδευτικά

Ανακοίνωση της ΕΣΕ Εκπαιδευτικών

Δεν έχει περάσει τόσος καιρός από τότε που τα παιδιά είδαν ότι το να διαφέρεις σκοτώνει. Κι ακόμα λιγότερος καιρός έχει περάσει από τότε που συνειδητοποίησαν ότι το μέλλον τους, στο οποίο τόσο δακρύβρεχτα αναφέρονται όλοι, δε θα το αναζητήσουν σε αυτές τις αίθουσες διδασκαλίας ούτε στις άθλιες εργασιακές σχέσεις που τους περιμένουν αλλά στο δρόμο της αμφισβήτησης, της αλληλεγγύης, στον αγώνα για αξιοπρέπεια.

ΤΙ ΚΟΣΜΟΣ ΜΑΜΑ;

Είναι καιρός τώρα που οι κουβέντες για τα εκπαιδευτικά περιορίζονται γύρω από το νόμο πλαίσιο και όσα αυτός αναφέρει για συγγράμματα, άσυλο και δύο κύκλους σπουδών και γύρω από την ιδιωτικοποίηση των Πανεπιστημίων και την ίδρυση των Κέντρων Ελευθέρων Σπουδών. Είναι καιρός που η συζήτηση στριφογυρνάει γύρω από πόσο «ελεύθερη» θα είναι η πρόσβαση στην τριτοβάθμια εκπαίδευση και πόσο θα «αποδεσμευτεί» το λύκειο από την διαδικασία εισόδου στο πανεπιστήμιο όταν παράλληλα κανείς δεν μιλάει για την πνευματική λοβοτομή που επιχειρείται σε μια ολόκληρη γενιά στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση μέσα από τα νέα διδακτικά βιβλία. Πάει καιρός που ο επίσημος συνδικαλισμός «απαιτεί» περισσότερα «κονδύλια για την παιδεία». Για ένα εκπαιδευτικό σύστημα στο οποίο κυριαρχεί η ψυχολογική βία, ο πνευματικός και συναισθηματικός ευνουχισμός και η «εντατικοποίηση σπουδών» για την «ανάδειξη ικανών, καταρτισμένων (ή έστω απασχολήσιμων) εργαζόμενων». Είναι καιρός τώρα που οι γονείς και οι δάσκαλοι της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης «εξεγείρονται», εκεί που τα ιδιαίτερα σε παιδάκια 8 και 9 ετών «δίνουν και παίρνουν», εκεί που τα παιδάκια αντί να παίζουν, μαθαίνουν να πειθαρχούν και να αλληλοκαρφώνονται ώστε να μπορέσουν σε 15 χρόνια να φανούν ανταγωνιστικοί στους νόμους της αγοράς.

Είναι καιρός που το κυνήγι «καλύτερων βαθμών» και «σχολικών επιδόσεων» έχει αντικαταστήσει κάθε απόπειρα δημιουργικής μάθησης και αμφισβήτησης. Που η γνώση έχει αντικατασταθεί από την πληροφορία και η κριτική σκέψη έχει αντικατασταθεί από την παπαγαλία και την αφομοίωση κάθε λογής ανορθολογικών ιδεολογημάτων. Πάει καιρός από τότε που το σχολείο είναι το πρότυπο μιας κοινωνίας που καταναλώνει για να διασκεδάσει την πλήξη της, που αποθεώνει την βία, το νταηλίκι, τις δημόσιες σχέσεις, την ρουφιανιά και την ημιμάθεια.

Όμως, δεν έχει περάσει τόσος καιρός από τότε που τα παιδιά είδαν ότι το να διαφέρεις σκοτώνει. Κι ακόμα λιγότερος καιρός έχει περάσει από τότε που συνειδητοποίησαν ότι το μέλλον τους, στο οποίο τόσο δακρύβρεχτα αναφέρονται όλοι, δε θα το αναζητήσουν σε αυτές τις αίθουσες διδασκαλίας ούτε στις άθλιες εργασιακές σχέσεις που τους περιμένουν αλλά στο δρόμο της αμφισβήτησης, της αλληλεγγύης, στον αγώνα για αξιοπρέπεια.

Όταν ο ψυχαναγκασμός αντικατασταθεί από την ελευθερία και η «καθοδήγηση του δασκάλου στο μαθητή» από μία ανοιχτή διαδικασία μάθησης και αμφισβήτησης, όταν οι έφηβοι αρχίσουν να αντιμετωπίζονται σαν έφηβοι και όχι σαν ευέλικτες και ανταγωνιστικές μελλοντικές μονάδες παραγωγής, τότε ίσως πάψουν να σκοτώνονται 15χρονοι μέσα και έξω από τις αίθουσες διδασκαλίας.

Ελευθεριακή Συνδικαλιστική Ένωση Εκπαιδευτικών