Γράμμα στους μαθητές

Ελλάδα / Τουρκία / Κύπρος | Λαϊκοί Αγώνες | Γνώμη / Ανάλυση Monday December 15, 2008 10:04 by Προλετάριοι

Να σπάσουμε τις φυλακές μας

Μόνο ο αγώνας σας μπορεί να αλλάξει τη ζωή σας, δηλαδή μόνο εσείς και οι πραγματικές σχέσεις σας με τους συνανθρώπους σας.

Επειδή λόγω της διαφοράς ηλικίας αλλά και της γενικότερης αποξένωσης είναι δύσκολο να σας μιλήσουμε στο δρόμο σας στέλνουμε αυτό το γράμμα. Γράμμα στους μαθητές Επειδή λόγω της διαφοράς ηλικίας αλλά και της γενικότερης αποξένωσης είναι δύσκολο να σας μιλήσουμε στο δρόμο σας στέλνουμε αυτό το γράμμα. Δεν έχουμε καραφλιάσει και δεν έχουμε κάνει κοιλιά (ακόμη) οι περισσότεροι από μας. Είμαστε μέρος του κινήματος του 1990-91. Κάτι θα έχετε ακούσει. Τότε, και ενώ είχαμε καταλάβει τα σχολεία μας για 30-35 μέρες, οι φασίστες σκότωσαν έναν καθηγητή μας επειδή ξεπέρασε το φυσικό του ρόλο (του φύλακα μας) και πέρασε απέναντι, ήρθε με μας, με τον αγώνα μας. Τότε, ακόμη και οι πιο τσαμπουκαλεμένοι από μας κατεβήκαμε στο δρόμο και τα σπάσαμε. Όμως, ούτε διανοηθήκαμε να κάνουμε αυτό που κάνετε σήμερα εσείς χαλαρά και με τη μία: Να την πέσουμε κατευθείαν στα τμήματα (παρά το ότι πολλοί τραγουδούσαμε «φωτιά στα τμήματα…»). Έτσι, όπως πάντα συμβαίνει στην ιστορία εσείς μας ξεπεράσατε. Οι συνθήκες είναι διαφορετικές φυσικά. Τη δεκαετία του 90 μας πουλούσαν το όραμα της ατομικής εξασφάλισης και κάποιοι από μας το έφαγαν. Τώρα πια το παραμύθι αυτό δεν τρώγεται. Μας το δείξανε τα μεγαλύτερα αδέρφια σας στο φοιτητικό κίνημα του 2006-07 και σεις τώρα τους φτύνετε το παραμύθι στα μούτρα. Ως εδώ καλά. Τώρα όμως ξεκινάνε τα ωραία αλλά και δύσκολα. Θα σας πούμε τι μάθαμε από τις αγώνες μας και τις ήττες μας (γιατί όσο ο κόσμος δεν έχει γίνει δικός μας θα είμαστε πάντα οι χαμένοι) και χρησιμοποιήστε αυτά που μάθαμε όπως θέλετε:

• Μη μείνετε μόνοι και μόνες σας. Φωνάξτε μας, φωνάξτε όσο περισσότερους ανθρώπους μπορείτε. Πως θα το κάνετε δεν ξέρουμε, εσείς θα βρείτε τον τρόπο. Έχετε ήδη καταλάβει τα σχολεία σας και μας λέτε ότι ο πιο σοβαρός λόγος είναι ότι δε σας αρέσουν τα σχολεία σας. Ωραία. Αφού τα έχετε καταλάβει πια αλλάξτε το ρόλο τους. Μοιραστείτε τις καταλήψεις σας με τους άλλους ανθρώπους. Τα σχολεία ας γίνουν τα πρώτα κτίρια που θα στεγάσουν τις καινούργιες σχέσεις μας. Το πιο δυνατό όπλο που έχουν είναι να μας διαιρούν. Όπως δε φοβάστε να τους σπάτε τα τμήματα γιατί είστε μαζί, έτσι μη φοβηθείτε να μας καλέσετε να αλλάξουμε τη ζωή μας όλοι μαζί.

• Μην ακούτε καμιά απολύτως πολιτική οργάνωση (ούτε τους αναρχικούς ούτε κανέναν). Κάντε αυτό που εσείς έχετε ανάγκη. Εμπιστευθείτε τους ανθρώπους και όχι τα αφηρημένα σχήματα και ιδέες. Εμπιστευθείτε τις άμεσες σχέσεις σας με τους ανθρώπους. Εμπιστευθείτε τους φίλους σας κάντε όλο και περισσότερους ανθρώπους μέσα από τον αγώνας σας δικούς σας ανθρώπους. Μην τους ακούτε ότι ο αγώνας σας δεν έχει πολιτικό περιεχόμενο και πρέπει δήθεν να αποκτήσει. Ο αγώνας σας είναι το περιεχόμενο. Μόνο τον αγώνα σας έχετε και είναι στο χέρι σας να διαφυλάξετε τη συνέχεια του. Μόνο ο αγώνας σας μπορεί να αλλάξει τη ζωή σας, δηλαδή μόνο εσείς και οι πραγματικές σχέσεις σας με τους συνανθρώπους σας.

• Μη φοβηθείτε να συνεχίζετε όταν έρχεστε αντιμέτωποι με καινούργια πράγματα. Όλοι μας μεγαλώνοντας έχουμε φυτεμένα πράγματα μέσα στο μυαλό μας. Κι εσείς παρότι είστε μικροί έχετε επίσης. Μην αγνοείτε τη σημασία αυτού του γεγονότος. Εμείς το 91 ήρθαμε αντιμέτωποι με τη μυρωδιά του καινούργιου κόσμου και πιστέψτε μας δυσκολευτήκαμε. Μας είχαν μάθει ότι πάντα πρέπει να υπάρχουν όρια. Μην τρομάζετε με την καταστροφή των εμπορευμάτων. Μην τρομάζετε με το ότι ο κόσμος παίρνει τα πράγματα από τα μαγαζιά. Εμείς τα φτιάχνουμε όλα αυτά, δικά μας είναι. Εσάς (όπως κι εμάς παλιότερα) σας μεγαλώνουν για να σηκώνεστε κάθε πρωί να φτιάχνετε πράγματα που μετά δε θα είναι δικά σας. Να τα πάρουμε όλοι μαζί και να τα μοιραστούμε. Όπως μοιραζόμαστε τους φίλους μας και την αγάπη μεταξύ μας.

Σας ζητάμε συγγνώμη που γράψαμε αυτό το γράμμα στα γρήγορα, αλλά το κάνουμε λουφάροντας από τη δουλειά μας κρυφά από το αφεντικό. Κάθε μέρα είμαστε και μεις στη φυλακή της δουλειάς, όπως και σεις στη φυλακή του σχολείου.

Τώρα θα πούμε ψέματα στο αφεντικό και θα την κάνουμε: Θα έρθουμε να σας συναντήσουμε στο Σύνταγμα με τις πέτρες στα χέρια.