Για τις συγκρούσεις αγροτών-αστυνομίας

Ελλάδα / Τουρκία / Κύπρος | Εργατικοί Αγώνες | Γνώμη / Ανάλυση Friday July 29, 2005 12:44 by OAE (OADE) - Greece outetheos at yahoo dot com dot au

Αυτή δεν ήταν η πρώτη φορά ούτε θα είναι η τελευταί

Κείμενο από το δελτίο «Μαύρα Γράμματα»

Την νύχτα Τετάρτης προς Πέμπτη πρωί, στις 18-19 Φεβρουαρίου 2004, αστυνομικές δυνάμεις στην περιοχή του Αιγίου καταδίωξαν αγρότες οι οποίοι διαμαρτύρονταν για τον εμπαιγμό της κυβέρνησης απέναντί τους, στο θέμα των επιδοτήσεων του λαδιού. Η εξουσία, έχοντας σαν εμπροσθοφυλακή τα Μ.Α.Τ., έδειξε την βαρβαρότητά της εισβάλλοντας σε σπίτια και καφενεία, σπάζοντας πόρτες, ρίχνοντας χημικά, δέρνοντας αγρότες και περαστικούς.

Αυτή δεν ήταν η πρώτη φορά ούτε θα είναι η τελευταία. Καταγγέλλουμε στον Λαό της περιοχής την κυβερνητική πολιτική σαν βασική υπεύθυνη για την κατάσταση που έχει φέρει όχι μόνο τους ελαιοπαραγωγούς αλλά και ολόκληρη την αγροτική τάξη της χώρας. Οι εκάστοτε κυβερνώντες ενώ τη μια γλείφουν τους αγρότες, για να αποκτήσουν την συμπάθειά τους που θα φέρει εκλογικά οφέλη, την άλλη τους λένε ότι δηλώνουν ψεύτικα στοιχεία στα κιλά του λαδιού και όχι μόνο, ώστε να πάρουν μεγαλύτερες επιδοτήσεις. Αυτό που επιμελώς κρύβουν είναι ότι οι επιδοτήσεις της Ε.Ε. δεν έπεσαν από τον ουρανό, αλλά είναι αποτέλεσμα της φορολόγησης των εργαζομένων στην Ε.Ε., καθώς επίσης ότι αυτές είναι που συγκρατούν τις τιμές στο λάδι και σε άλλα βασικά προϊόντα στο περιβόητο καλάθι της νοικοκυράς, που μόνο σε προεκλογικές περιόδους το θυμούνται. Όσο για τους ελέγχους περί ψευδών δηλώσεων, αν τα αρμόδια όργανα του κράτους που έχουν την ευθύνη για τους ελέγχους δηλώνουν την αποτυχία τους ,ας παραιτηθούν και όχι να εφαρμόζουν την συλλογική ευθύνη την στιγμή που όλοι παραδέχονται ότι η περσινή χρονιά επί του συγκεκριμένου ήταν από τις πιο παραγωγικές χρονιές, στην συγκομιδή της ελιάς.

Οφείλουμε όμως να απαντήσουμε στο όργιο κατασυκοφάντησης της αγροτικής τάξης της χώρας μας, η οποία παρατηρείται ιδιαίτερα στα μεγάλα αστικά κέντρα, και προβάλλεται με λαϊκίστικο τρόπο από τα Μ.Μ.Ε. Όπου φτωχός και η μοίρα του λέει μια λαϊκή παροιμία, η οποία ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα στο παρόν θέμα με το οποίο βλέπουμε πολιτικάντηδες «Μαυρογιαλούρους» του στιλ «Κουλούρη» μαζί με φτωχά λαϊκά στρώματα να φωνάζουν για την τιμή της πατάτας και της ντομάτας στις λαϊκές αγορές πραγματοποιώντας φραστικές επιθέσεις στους αγρότες-παραγωγούς για αυτή την κατάσταση. Θα πρέπει να καταλάβουν οι πολίτες των πόλεων ότι από το να διαμαρτύρονται στις λαϊκές για τις τιμές των προϊόντων, χωρίς να λαμβάνουν υπόψη τους τα κόστη για την παραγωγή, το ρόλο των καιρικών συνθηκών στην ανάπτυξη των καλλιεργούμενων προϊόντων και τον μόχθο των εργατών της γης, θα ήταν προς το συμφέρον τους σε κοινό μέτωπο με τους αγρότες να παλέψουν ένα κοινό πρόγραμμα διεκδικήσεων, που θα λύνει προβλήματα στον παραγωγό και θα δίνει την δυνατότητα στον καταναλωτή να προμηθευτεί βασικά είδη ανάγκης, χωρίς το άγχος για το αν θα έχει να φάει αύριο.

Καλούμε όλους τους πολίτες και ιδιαίτερα την αγροτική τάξη, να παλέψουμε τις παρακάτω διεκδικήσεις:

1. Πάγωμα όλων των τιμών βασικών ειδών ανάγκης, από την παραγωγή-κατασκευή μέχρι την κατανάλωση. Άτοκη πληρωμή των δανείων που έχουν πάρει οι αγρότες από τις τράπεζες, σαν μια αποκατάσταση της αδικίας και καταλήστευσης που πραγματοποίησε το κράτος και οι τράπεζες με τα πανωτόκια. Άμεση καταβολή αποζημιώσεων από φυσικές καταστροφές. Άτοκος δανεισμός από τις τράπεζες, για τα πρώτα τους έξοδα, σε όσους πολίτες επιθυμούν να ασχοληθούν με την γεωργία και να γίνουν νέοι αγρότες.

2. Μεγάλες αυξήσεις των μισθών όλων των χαμηλά αμειβόμενων εργατών, εργαζομένων, συνταξιούχων, και των επιδομάτων ανεργίας. Ο στόχος είναι η ισοβάθμηση όλων των μισθών και ο συνολικός ανασχεδιασμός του οικονομικού προϋπολογισμού, προς όφελος της κοινωνίας για την εδραίωση της πραγματικής ισότητας.

3. Κολεκτιβοποίηση της γης με πρωτοβουλία των ίδιων των αγροτών, με ταυτόχρονη συλλογική εργασία και εκμετάλλευση της. Δημιουργία νέων διοικητικών οργάνων αμεσοδημοκρατικού χαρακτήρα τοπικού και περιφερειακού επιπέδου που οι ίδιοι οι εργάτες γης έχουν θεσπίσει και ελέγχουν.

4. Απαλλοτρίωση της γης χωρίς αποζημίωση από τους σύγχρονους τσιφλικάδες, οι οποίοι το «παίζουν» αγρότες, ενώ στην πραγματικότητα είναι αφεντάδες που έχουν στην δούλεψή τους εργάτες γης, χωρίς ασφάλιση και με ημερομίσθια πείνας. Επίσης η απαλλοτρίωση γης να γίνει και στις καλλιεργήσιμες εκτάσεις γης που έχει στην κατοχή της η εκκλησιαστική ιεραρχία. Ο έλεγχος των απαλλοτριωμένων εκτάσεως γης να περάσει στους κολεκτιβοποιημένους συνεταιρισμούς ή σε όσες περιοχές δεν υπάρχει συλλογική-κολεκτιβιστική συνείδηση στις αγροτικές μάζες, να γίνει διανομή με τέτοιο τρόπο στους αγρότες ώστε να εξισορροπηθεί το μέγεθος των ιδιοκτησιών της γης ανάμεσα στους αγρότες που έχουν ιδιοκτησία και σ' αυτούς που δεν έχουν.

5. Καλλιέργεια της γης με σεβασμό στο φυσικό περιβάλλον, για την ποιότητα των παραγόμενων προϊόντων και τη διάρκεια αντοχής του εδάφους στη καλλιεργησιμότητα. Αυστηρές ποινές σε όσους παράγουν γενετικά τροποποιημένα προϊόντα. Οικονομικές διευκολύνσεις (άτοκος δανεισμός) σε όσους χρησιμοποιούν στις καλλιέργειες φυσικά λιπάσματα και αναπτύσσουν την φυσική γεωργία.

6. Σχεδιασμός, στο είδος και στην ποσότητα των καλλιεργήσιμων εκτάσεων, ανάλογα με τις περιβαλλοντολογικές συνθήκες και την κάλυψη των αναγκών, σε περιφερειακό και πανελλαδικό επίπεδο. Τον σχεδιασμό αυτό να τον αναλάβουν όργανα των αγροτών και των παραγωγών χωρίς την διαμεσολάβηση κομμάτων και κράτους. Καμία πειθαρχία στις εντολές της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Ελληνικού κράτους, που σχεδιάζουν τον Ελληνικό χώρο να τον καταντήσουν μια τουριστική χαβούζα και να είναι εξαρτημένος σε πολλά είδη γεωργικών προϊόντων.

7. Γεωργική αυτονομία κάθε περιφέρειας, κάθε χώρας. Ανάπτυξη των μικρής έκτασης ατομικών γεωργικών πρωτοβουλιών. Όχι στη συγκέντρωση και άλλων πολιτών στα μεγάλα αστικά κέντρα. Να δοθούν κίνητρα σε πολίτες των πόλεων (π.χ. σπίτια, γεωργικές εκτάσεις σε εγκαταλειμμένα χωριά, άτοκα δάνεια) και να οργανωθούν ορθολογικά ομοσπονδίες χωριών στην ύπαιθρο, ώστε να πραγματοποιηθεί πραγματική αποκέντρωση.

Η πραγματοποίηση των παραπάνω διεκδικήσεων μπορεί να έλθει με κοινούς αγώνες των αγροτικών συνδικαλιστικών οργανώσεων και των καταναλωτικών οργανώσεων. Προειδοποιούμε όμως, ιδιαίτερα την αγροτική τάξη, για τον ύποπτο ρόλο που διαδραματίζει σε κάθε κινητοποίηση ο κρατικός-κομματικός συνδικαλισμός που θέλει να διαταράξει την ανεξαρτησία των εργατικών αγώνων, και να κάνει τις συνδικαλιστικές οργανώσεις τσιφλίκι των κομμάτων και του κράτους.

Πρέπει να συνειδητοποιήσουν οι αγροτικές μάζες ότι οι αλλαγές θα γίνουν με την ανεξαρτησία του αγώνα τους, με την πίστη στις δικές τους δυνάμεις, με τη δημιουργία συνδικαλιστικών οργάνων βάσης. Το αγροτικό κίνημα στην Ελλάδα πρέπει να γυρίσει σελίδα, πριν γυρίσει όμως πρέπει να κοιτάξει στο ένδοξο παγκόσμιο παρελθόν του. Πρέπει να βγάλει τα συμπεράσματά του και να απομονώσει από τις γραμμές του όλες εκείνες τις πολιτικές δυνάμεις που αφού το χρησιμοποίησαν, σαν ασπίδα στα πολιτικά τους παιχνίδια, στη συνέχεια το πέταξαν στο κάλαθο των αχρήστων, δυσφημώντας το και ειρωνεύοντάς το. Απέναντι σ' αυτούς που υπονόμευσαν τους αγώνες του και τις θυσίες του, για το δικό τους όφελος, που χαρακτήρισαν την αγροτική ζωή σαν «ηλίθια ζωή» Καρλ Μαρξ, που το διαχώρισαν από το εργατικό κίνημα των πόλεων γιατί αυτό εξυπηρετούσε τον ψευτοεπιστημονικό σοσιαλισμό τους, που πρέσβευαν ότι η συνείδηση στα συνδικάτα μπορεί να έρθει μόνο απ’ έξω από πεφωτισμένους κομματικούς διανοούμενους, που υποτιμούσαν και λοιδορούσαν την εναλλαγή ρόλων και αρμοδιοτήτων μέσα στα συνδικάτα, απέναντι σε όλους αυτούς οι εργάτες της γης, πρέπει να απαντήσουν ξεκάθαρα και δυναμικά, γιατί αυτοί είναι οι ύπουλοι εχθροί των αγώνων τους.

Μοναδική λύση, ο πραγματικά ανεξάρτητος από κράτος και κόμματα Επαναστατικός Συνδικαλισμός, η λειτουργία στην Ελλάδα Επαναστατικών Συνδικάτων βάσης με κοινή πλατφόρμα αναρχικών αιτημάτων στους εργάτες, στους εργαζόμενους, στους ανέργους, στους μαθητές, στους φοιτητές, στους συνταξιούχους. Η μόνη λύση είναι οι αμεσοδημοκρατικού χαρακτήρα Γενικές Συνελεύσεις στις πόλεις, στις γειτονιές στα χωριά. Να «πάρουν πόδι» οι καρεκλοκένταυροι της πολιτικής εξουσίας, κανείς να μην αποφασίζει για εμάς.

Εμπρός αγρότες, για γη και ελευθερία!

- ΟΧΙ ΣΤΟΝ ΔΙΑΧΩΡΙΣΜΟ ΤΗΣ ΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΤΑΞΗΣ ΤΩΝ ΠΟΛΕΩΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΥΠΑΙΘΡΟΥ!

- ΗΛΙΘΙΑ ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ Η ΖΩΗ ΤΗΣ ΑΣΤΙΚΗΣ ΤΑΞΗΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΤΗΣ!

- ΖΗΤΩ Ο ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟΣ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΜΟΣ, ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΣ ΑΠΟ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΚΟΜΜΑΤΑ!

- ΖΗΤΩ Η ΑΝΑΡΧΙΚΗ-ΚΟΛΕΚΤΙΒΙΣΤΙΚΗ ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΤΗΣ ΑΓΡΟΤΙΚΗΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΣΤΗΝ ΥΠΑΙΘΡΟ!